Wij zijn er klaar voor!

Roermond

Na Linne varen we op een mooie woensdag naar Roermond om ons te melden teneinde gerechtigd te blijven om Fred’s AOW te ontvangen. Een raar en droevig verhaal dat er op neerkomt, dat we ons eens in de zoveel tijd moeten melden om te bewijzen dat we nog leven…. Heeft iets met een briefadres (dus zonder vaste woon- of verblijfplaats) te maken. De details zullen we jullie besparen, we maken er maar een vrolijke bedoening van en schaffen – om van de nood een deugd te maken – gelijk ook een draadloze steelstofzuiger aan. Vele malen gemakkelijker dan het zware, lompe geval waar we tot nu toe mee werken. Als al deze min of meer nuttige zaken zijn afgehandeld, gooien we los en varen naar Arcen. Onderweg zien we dat de kasteelruïne van Kessel grondig gerenoveerd wordt. Er komt een horecagelegenheid in zo te zien en we zijn nieuwsgierig hoe het uiteindelijk zal gaan worden. Het is prachtig weer en we genieten van de mooie omgeving, net als de koeien onderweg, die het toch maar getroffen hebben met zo’n zwembad naast de deur.

In Arcen blijkt het braderie, we wandelen even langs de kramen en hebben bij de boot niet te klagen over aanspraak. In de avonduren halen we nog een ijsje bij Clevers, de beste ijssalon van Limburg. De volgende ochtend varen we naar Cuijk waar we aardig op tijd binnenvaren. Tijd genoeg in ieder geval om nog even inkopen te doen. Via Lith komen we dan uiteindelijk in Waalwijk aan, waar we op een ieniemienie plekkie met behulp van nogal wat lijnen een nachtje overblijven.

We wandelen in de omgeving van Waalwijk, een heerlijke tocht langs en door de Loonse en Drunense Duinen. In Giersbergen, een behoorlijk fotogeniek dorp, kopen we paarse spercieboontjes en rabarber en op de terugweg langs het Drongelens Kanaal plukken we handenvol bramen.

Omdat we verwachten dinsdag of woensdag in Vlaardingen aan te komen, waar de (klein)kinderen ons ongetwijfeld zullen komen verwelkomen, wordt de rabarber bewaard om er een taart mee te maken. De boontjes blijken, buiten paars, erg lekker en hun paarse kleur vrijwel onmiddellijk met het koken te verliezen. De volgende dag meren we af in Oud-Beijerland, aan de buitenkant want in het piepkleine haventje is absoluut geen plekje meer vrij. Ondertussen is het wel zeker dat we dinsdag Vlaardingen gaan aandoen en eetafspraken zijn al gemaakt voor dinsdagavond. Het wordt een woelig reisje richting Vlaardingen, maar eenmaal door de sluis is het uit met het gewoel en begint een ander woelig hoofdstuk: een supergezellige middag/avond met de jongens, de meisjes en de kleine mannetjes. De volgende dag gaat de gezelligheid gewoon door, nu met Digna, Milan, Jaap, Willeke, Trudie en Bo, heerlijk om weer even in de buurt te zijn en misschien nog een beetje te kunnen helpen met de voorbereidingen voor het grote huwelijks/festivalfeest van onze geliefde kinderen. Wij zijn er in ieder geval helemaal klaar voor!!

P1240487

We hebben weer een heerlijke reis gemaakt, veel gezien, genoten en ontdekt. Wat ons vooral in Frankrijk opviel was de slechte staat van de kanalen. Er blijkt erg weinig budget voor onderhoud en misschien is dat ook wel te begrijpen: binnenvaart is er niet of nauwelijks meer en dat is kennelijk toch wat geld in het laatje brengt, niet dat anderhalve plezierscheepje. Jammer en we hopen dat een en ander niet zal resulteren in het sluiten of onbevaarbaar worden van al die prachtige kanaaltjes, want dat zou toch doodzonde zijn. De tijd zal het leren…

Eenmaal terug in Nederland was wat ons wel heel erg opviel de stress onder de plezierbootvaarders. Vooral vóór en in de sluizen leek iedereen zo’n enorme haast te hebben, of men eigenlijk gisteren ergens had moeten zijn. Zoveel gestress, dat de normale, elementaire beleefdheidsregels niet meer lijken te gelden en er een sfeer van ieder-voor-zich ontstaat en dát is misschien nog wel veel jammerder dan de slechte staat van de Franse kanalen…!

Een gedachte over “Wij zijn er klaar voor!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *