Van de Grevelingen naar de Amstel

Na een nachtje Volkeraksluizen geven we gas en stomen in één keer door naar de Oude Rijn,
waar we in Zwammerdam een prachtig plekje vinden aan een parkje. De kievitsbloemen bloeien hier en da’s genieten want die zie je niet vaak.

Dorus geniet in het parkje. Nu hij niet meer zo ver kan lopen heeft hij het snuffelen tot kunst verheven en we kunnen gerust stellen, dat hij een echt natuurtalent is! De volgende dag stropen wij de mouwen op om onze Vader Knipmes van winter- en klusvuil te ontdoen. Voor de komende dagen wordt warm tot zeer warm weer verwacht, dus we zorgen dat wij er dan helemaal klaar voor zijn. De hele dag en de volgende ochtend wordt er gepoetst, gesopt en gezeemd.

Met een blinkend schone Vader Knipmes varen we zaterdagmiddag Bodegraven in, waar we als altijd een prettige afmeerplek vinden.

Zondag brengt stralend weer en we halen de fietsen uit het stof voor een heerlijk lenterondje naar de Reeuwijkse Plassen en via Woerden terug naar Bodegraven. Wat is het Groene Hart, en heel Nederland trouwens, toch prachtig!

We komen langs een uitkijktoren die, weet een passerende man ons te vertellen, helemaal door leerlingen van een technische school ontworpen en gebouwd is.

Ernaast staan schitterend uitgezaagde (met een kettingzaag, gecarved heet dat, geloof ik) aalscholvers op hoge palen.

Als zich donkere onweerswolken samenpakken rijdt Fred een lekke band. Gelukkig is hier altijd water in de buurt dus het leed is al snel verholpen. We laten de donkere wolken aan ons voorbij trekken en als we een appeltje op hebben, is het gevaar geweken en kunnen we ongestoord (en droog!) verder.

Maandag gooien we los en tuffen heel op gemak richting Woerden. Bij de tolbrug van Nieuwerbrug nemen we, tegen betaling van 1,50 tolgeld, buiten een zeer vriendelijke brugopening, de complimenten voor onze stralende Knipmes in ontvangst.

Bij de Blokhuisbrug slaan we af en varen de Grecht op. Een prachtig vaarwater waarvan vorig jaar de dijk opgehoogd werd. Toen was het één grote, zanderige blubberzooi en zie nu: alweer helemaal groen!

Om bij half vier zijn we bij het sluisje van Woerdens Verlaat. De telefoon wordt niet opgenomen, er is niemand te zien en op onze toeter wordt ook niet gereageerd. We maken maar even vast en bezitten onze ziel in zaligheid.

Al snel wordt één en ander duidelijk: stom natuurlijk om precies op uit-school-haaltijd te komen! We betalen wat muntgeld en de sluis gaat voor ons open en dicht. Het heeft eigenlijk niet eens zin om vast te maken, het verval is hier, net als bij de sluis van Bodegraven, minimaal. Als ook de brug voor ons gedraaid heeft, varen we helemaal gelukkig de Kromme Mijdrecht op en vinden al snel ons oude, heerlijke aanlegplekje helemaal vrij.

Dat alles niet nadat we langs een scheepje in verregaande staat van ontbinding gevaren zijn. No money is de toepasselijke naam…


Dinsdag prutsen we wat en genieten van het heerlijke weer. Woensdag is het weer tijd voor wat beweging en pedaleren we van Nieuwveen, Papenveer en Aarlanderveen langs de Meije naar Noorden en Woerdens Verlaat.

We hebben ons verheugd om koffie te drinken bij Zorgboerderij en natuurkampeerterrein Amstelkade, waar we ooit heerlijk kampeerden. Als we al een mooi poosje in de schaduw op het terras zitten en er wel heel veel drukte maar verder geen actie onze kant op is, wordt duidelijk waarom: half vier zijn de zorgjongelui klaar met werken en worden zij door de busjes opgehaald. Bijgevolg wordt het terras dan niet meer bediend, dus we hebben gewoon dikke pech! Snel naar de Knipmes dan maar, dan zetten we zelf wel een lekker, welverdiend bakkie.

Op vrijdag varen we via een prachtig stukje Kromme Mijdrecht naar Uithoorn,

waar we een mooi plekje vinden onder hoge bomen. Niet echt heel rustig maar een mens kan niet alles hebben en best tevreden pakken we fietsen en aanhangertje om via een mooie route inkopen te doen. Zaterdagochtend blijken die mooie, grote bomen allemaal vieze, kleverige, gele schutblaadjes op onze schone Knipmes losgelaten te hebben! Knarsetandend gaan we weer aan het werk en proberen zo min mogelijk van die gele zooi plat te trappen want dat maakt wel héél moeilijk te verwijderen vlekken. De rest van het weekend verloopt rustig en aangenaam met ook nog een extra-tochtje over een stukje van de Kromme Mijdrecht.

Maandag is het weer drastisch omgeslagen en vervolgen wij onze weg de Amstel op (of is het af?) richting Amsterdam, waar het Van Gogh en Rijksmuseum ons wachten….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *