Mosselbank, Verklikkerpad, Gadrabos & Tureluur

De laatste Vlaardingendagen zijn feestelijk, feestelijk en nog eens feestelijk. We bussen/metro’en/treinen naar Zonnemaire waar we met onze Milan vieren dat hij alweer 14 is.

Fabian en Marnix zwemmen af voor hun respectievelijke A- en B-diploma en op een avond helpen we bij de schoolspeurtocht in het kader van het afronden van een verkeersproject. Ongelooflijk wat 5-jarigen daar al van opsteken!

In Den Haag maken we een concertje mee van Fabian’s muziekklasje.

We hebben nog wat bezoekjes en dan zondag, zijn we er helemaal klaar voor. De sluis draait,

wij draaien de Nieuwe Waterweg en vervolgens de Oude Maas op. Het is druk met scheepvaart en we hotseklotsen uiteindelijk het Spui in, waar het direct een stuk rustiger is.

Overnachten in Willemstad slaan we maar even over. Het is nog vroeg en we varen lekker door om uiteindelijk om half 5 vast te maken aan het eerste eilandje in de Grevelingen, de Mosselbank.

Helemaal voor ons alleen met de volgende ochtend een heerlijk zonnetje. Voor het eerst dit jaar even een rondje zonder jas, genieten!

Ook Dorus huppelt blij en vrolijk rond en we laten hem even zwemmen. Dom natuurlijk, de volgende dag is ons ouwetje stijf als een plank en voelen wij ons schuldig.

Dinsdag worden we in Den Osse vakkundig uit het water getild en kan er een paar dagen geklust worden.

De Paasdagen vieren we zodoende op grote hoogte.

Richard komt een dag schroefie poetsen, Fred gaat een dag dakkie timmeren, we hebben het reuze gezellig met familie en Schouwse vrienden en bekenden en voor we het weten kunnen we weer spic en span te water.

We maken vast in West-Repart en vandaar fietsen we op een mooie lente-zaterdag naar Renesse om een prachtige wandeling naar het Verklikkerpad te maken. Het Verklikkerpad voert naar het Verklikkerstrand en het gelijknamige (hoge) duin. Hoe die naam is ontstaan heb ik niet kunnen achterhalen. Ben wel benieuwd of iemand het wel weet?

Van het Verklikkerduin dalen we af naar het achterland, waar we via het Gadra(Geluk Aanwezig Door Rijke Arbeid)bos en de Vroongronden uiteindelijk weer in Renesse komen, waar een lenteachtige toeristendrukte heerst.

Terug op de Knipmes gooien we alles open en genieten ook nog even van het heerlijke weer.

Maandag fietsen we naar het kleine dorpje Serooskerke en parkeren onze stalen rossen tegen – en onder de hoede van – het kerkje.

Heel ander weer dan zaterdag: heiig en een gure wind. Plan is om rond het (dijkdoorbraak)water van de Schelphoek naar de Oosterschelde te lopen en dan vandaar langs plan Tureluur terug naar het kerkje en – hopelijk – onze fietsen. Plan Tureluur was destijds een behoorlijk omstreden plan om agrarische gronden weer onder water te laten lopen ten bate van de natuur en het vogelbestand. Omstreden omdat Zeeuwen vanaf de watersnood en eigenlijk van oudsher al een constante strijd met het water voeren. Het voelt dan natuurlijk heel tegenstrijdig om kostbare (volgens de geleerden slechte) landbouwgrond weer onder water te zetten. Uiteindelijk is een mooi, vogelrijk natuurgebied ontstaan, dat wel, maar volgens ons bestaan hier onder veel inwoners van Schouwen nog best gemengde gevoelens over. Als we er al een kilometer of wat langs de Oosterscheldedijk op hebben zitten met heel weinig zicht en een gure wind ook nog, vinden we het eigenlijk al niet zo leuk meer en besluiten we aan de andere (land) kant van de dijk terug te kuieren.

De beschermende werking van het kerkje heeft geholpen: de fietsen staan er nog!

Terug bij de Knipmes gooien we los, varen naar Brou voor een nieuwe gasfles en een kijkje bij onze zieke zwager. Daarna zetten we koers naar Bommenede. Daar staat Milan ons al op te wachten met zijn mooie nieuwe mountainbike, deels gespaard van zijn zelf verdiende vakkenvulcentjes!

Twee nachtjes Bommenede, veel gezelligheid en dan is het tijd om los te gooien. Door een kleine wereld varen we de Grevelingen af,

waar we op de valreep nog getrakteerd worden op een kiekje van de Knipmes: vanaf grote hoogte gemaakt door de sluiswachter, een mooi afscheid…!