Een handvol dorpen en cross-country in het Geesterbos

Noordscheschut

‘Kennen jullie Hotel Verburch in Poeldijk? Ja? Je wilt niet weten hoeveel biertjes ik daar op heb!’, verzucht de brug/sluiswachter van dit gedeelte van de Verlengde Hoogeveense Vaart. Hij kent het Westland, in zijn vroegere leven werkte hij bij de NAM en moest regelmatig ’s Westlands ja-knikkers onderhouden. Dat hij daar in Poeldijk aan de biertjes ging, valt alleszins te begrijpen: wat moet een mens, ver van huis anders in Poeldijk?! Dat het hotel inmiddels is vervangen door de plaatselijke Chinees, dat hoeven we hem niet te vertellen, ook daarvan is hij op de hoogte… Hij vertelt verder over Noordscheschut, waar hij woont, en over de Verlengde Hoogeveense Vaart. In vroeger dagen stond het leven hier in het teken van veen en turf. Dat werd hoofdzakelijk via het water vervoerd. De vervenerswoning – daar woonde de belangrijkste man van het dorp, want eigenaar van de veengronden – was zo gesitueerd dat men vanuit het huis de vaart zover mogelijk inkeek, handig om het reilen en zeilen in de gaten te houden! Tegenwoordig staan er grappige informatiezuilen langs de vaart.

P1020083

Een soort knijpkatten maar dan anders: als je het verhaal wilt horen, is het zaak dat je constant op het pedaal blijft trappen! Op een mooie zondag fietsen we door dit prachtige land, stuiten bij Nieuwlande op een onderduikershol, een door de dorpsbewoners gerestaureerde herinnering aan de Tweede Wereldoorlog.

Slaperige dorpjes worden afgewisseld door prachtige heidevelden met jeneverbesbosjes.

We steken de vaart over, waardoor we morgen weer een stukje verder zullen varen.

Verlengde Hoogeveense Vaart

Als we de volgende dag op het verzorgde passantenplekje in Geesbrug liggen, komen de fietsen weer tevoorschijn. We gaan de volgende, prachtige dorpjes bekijken: Gees, Meppen, (oud)Aalden, Zweelo, Benneveld, Oosterhesselen en Zwinderen. In veel van die dorpjes lijkt de tijd stil te staan. Rietgedekte boerderijtjes worden afgewisseld door (natte) heidevelden,

we zien veel broedende ooievaars en schapen met hun lammetjes. De tocht voert door het Geesterbos en het stroomgebied van het Geeserstroom, echt heel mooi.

Stroomdal Geeserstroom

Zo mooi dat we hier ook nog wel een wandeling willen maken. De wandeling die we voor de volgende ochtend uitzoeken belooft voor 75 procent grassige bospaden, dat klinkt aantrekkelijk. Helaas, de heren bosbeheerders zijn hier door het hele bos zo lomp tekeer gegaan dat we onze weg moeten zoeken tussen hoge, modderige sporen van grote trekkerbanden, bepaald geen positieve bijdrage aan het wandelplezier!

Geesterbos

Soms kunnen we er gewoon echt niet door omdat die diepe sporen zijn getransformeerd tot één grote watervlakte! Grassige bospaden, waar mensen lekker op hun gympen kunnen wandelen, zullen hier de komende tijd ver te zoeken zijn en dat is echt jammer, want het is een prachtig, afwisselend bos/heidegebied….

Als we terugkomen van de wandeling ligt er een briefje met een telefoonnummer van de brugwachter: als we verder willen varen, kunnen we dat nummer bellen.

Geesbrug

Dat doen we dan ook gelijk en om 1 uur kunnen we aansluiten bij de brug van Zwinderen om in konvooi naar Veenoord/Nieuw Amsterdam te varen. Elf bruggen moeten op dat traject geopend worden en de brugwachter, vandaag een vrouw, begeleidt ons van brug naar brug.

P1020178

Zes jaar geleden, toen we ook hier waren, deed Dinie dat en we hadden leuk contact met haar. Het was herfstachtig koud, bij de ene brug gaven we haar een mok gloeiend hete koffie aan om hem bij de volgende leeg weer aan te pakken en dan daarna nog eens zo´n zelfde rondje. Nadat we een leuke foto van haar bij de brug mailden, hielden we zo zelfs nog een poosje contact. De gezellige dame die nu de bruggen voor ons bedient, kent Dinie en zal haar onze hartelijke groeten overbrengen. Jammer, dat zij dit werk lichamelijk niet meer kan doen… In het centrum van Nieuw Amsterdam vinden we een mooie afmeerplek en bellen de Nieuw Amsterdamse dierenarts voor een afspraak.

P1020159

Dorus moet zijn inentingen nog hebben, is ons te binnen geschoten, dus dat moet maar snel geregeld worden voordat we straks zomaar in ene de grens over schieten….

P1020165

Stappen en ‘stempelen’

Na een fraaie zonsondergang in Rottige Meente gooien we vrijdagochtend vroeg los. We willen vandaag Giethoorn bereiken en da’s best een aardig eindje tuffen. Ons wacht een stralende dag. Dorus is niet de enige die zich verheugt in de zonneschijn, het wordt weer lente, laat dat duidelijk zijn!

Na Kalenberg varen we van de Weerribben de Wieden in en via de Beulakerwijde toch al weer snel richting Giethoorn. Giethoorn, waar we voor het eerst dit jaar koffie drinken met de kuiptent open en waar we aan het einde van de middag even het centrum in wandelen.

P1010954

Geloof het of niet, de eerste personen die we tegenkomen zijn….Japanners! We maken een rondje van Giethoornse drukte naar Giethoornse rust en besluiten om zaterdagochtend vroeg de wandelschoenen weer aan te trekken voor een rondje waterland.

Als je vroeg genoeg bent kan het ook hier gebeuren dat je, naast een local die zijn hondje uitlaat, de enige bent om van de Giethoornse kanaaltjes en bruggetjes te genieten, een bijzondere ervaring. Door water- en rietland kuieren we naar Dwarsgracht,

de rustige tegenhanger van toeristisch Giethoorn en langs de oevers van de Beulakerwijde bereiken we ons schuitje weer. We vinden het mooi geweest en voor de weekenddrukte losbarst, gaan wij maar een stukje verder.

Bij de sluis naar het Meppelerdiep gaat het bijna mis. Een bootje met Duitse opvarenden is zo aan het prutsen, dat zij bijna achterop de Knipmes terecht komen. Gelukkig krijgen zij net op tijd de macht over hun bootje terug en kan de sluismeester, die een en ander ook argwanend afwacht, beginnen met schutten. Voor Meppel slaan wij rechtsaf (jaja, stuurboord uit!) en varen zover mogelijk door op deze zonnige zaterdag. Bij de sluis in Rogat eindigt ons tripje: in het weekend wordt er niet geschut, dus we maken vast en bezitten onze ziel in zaligheid.

Zondagochtend brengt regen en als ik met Dorus een stukje ga lopen ben ik getuige van de geboorte van twee lammetjes. De een leeft, de ander niet, verdrietig om te zien. Wel mooi dat de boer en zijn vrouw, die druk aan het kramen zijn, ook het dode lammetje een poosje bij de moeder leggen. In de loop van de dag wordt het droog en fietsen we via een mooie route naar Meppel. We kuieren wat door de stad en leren dat het riviertje de Reest door Meppel stroomt.

Misschien dom maar dat wisten we dus echt niet! In een kromme boom in het fraaie stadspark wordt al druk voor ooievaars-nageslacht gezorgd.

Op een bankje bekijken we de bedrijvigheid een poosje voordat we onze stalen rossen weer opzoeken om de rest van de dag in gepaste ledigheid door te brengen. Maandagochtend draait de Rogatsluis voor ons en al snel daarna maken we vast in Echten. Echten, waar we het adres van een aardig echtpaar, waar we 7 jaar geleden onze watertank mochten vullen, willen gebruiken om een nieuw filter naar te laten opsturen. In Grouw is het niet gelukt, Jeroen heeft hem toen maar besteld en inmiddels dus ook al in huis. Het aardige echtpaar in Echten bestaat helaas niet meer: de man is 5 jaar geleden overleden maar de vrouw is nog steeds even aardig en vindt het helemaal prima als we haar adres gebruiken. Eenmaal goed en wel afgemeerd blijken de accu’s van de boegschroef het begeven te hebben. Fred vond al dat die niet meer zo goed werkte, nu weten we dus waarom! Een bedrijf in Hoogeveen kan wel twee nieuwe leveren en – superaardig – ze komen ze zelfs brengen en nemen de oude mee. Dat probleem is dus betrekkelijk snel opgelost,

Probleem bij de boegschroef

nu is het wachten op de post met het nieuwe filter. Als we woensdagochtend nijdig vroeg wakker zijn, bedenken we dat we net zo goed lekker kunnen gaan wandelen. We zien onderweg naar het Echtenerzand en de Gijsselterkoelen (een heideveld met plassen) de zon opkomen.

Langs Huize Echten bereiken we het ‘beschermde dorpsgezicht van’ Echten. Verder onderweg stuiten we op heren met een hoogwerker die druk doende zijn een parachute uit een boom te verwijderen. Afgelopen weekend heeft een parachutist een wat vreemde landing gemaakt. Het is gelukkig goed afgelopen maar zijn parachute wil hij wel graag terughebben…

Onderweg spotten we twee reetjes, vinken, mezen en spechten laten zich horen, twee hazen kiezen het hazenpad en we zien het vogeltje waarmee wij onszelf graag vergelijken: de goudvink!

Goudvink

Eenmaal terug op de Knipmes komt vrijwel gelijktijdig ons pakje en dan een paar uur later weten we het zeker: de problemen met ons aggregaat werden door viezigheid in de dieselolie veroorzaakt. Die viezigheid is inmiddels aangepakt, het filter nu dus ook. Hopelijk blijven we voorlopig verschoond van verdere problemen. De volgende dag gooien we los en varen naar Hoogeveen, waar we een plekje vinden met uitzicht op een wel heel vreemdsoortig schip in aanbouw.

P1020075

We doen inkopen in Hoogeveen en nemen de trein naar Groningen om ons nog eenmaal bij de SVB levend te laten verklaren. Dit doet altijd denken aan het stempelen van vroeger maar goed, laten we maar geen energie steken in negativiteit, we maken er als gewoonlijk maar een geintje van en genieten nog heel even van het Groningse…

Omdat we vandaag nog een stukje verder willen, houden we ons bezoekje kort en eenmaal terug gaan we op weg voor een kort maar leuke stukje naar Noordscheschut.

In de Noordscheschutsluis kunnen we water tanken, de sluiswachter is superaardig en geduldig. We krijgen een paar mooie folders en kaartjes mee en na de sluis maken we vast voor het weekend….

Verlengde Hoogeveense Vaart