Op de grens

Gevoelsmatig begint bij Antwerpen Nederland, andersom begint (voor ons dan hè) bij Beneden-Sas België. Zo ongeveer ligt dat, waarschijnlijk omdat alleen een kanaal en een haven beide afmeermogelijkheden scheiden.

Donderdagochtend om 09.00 uur draait de Zennegatsluis voor ons, inclusief de tranentrekkend langzame, héél bijzondere maar dus voor geen meter werkende, klapbrug voor wandelaars en fietsers.

Een onding, waar je gerust 20 minuten voor staat te wachten en waardoor de schooljeugd regelmatig een écht goede smoes heeft.

Het is onze bedoeling bij Boom aan de veersteiger af te meren. Donderdagmiddag/avond zijn we uitgenodigd bij Agda en haar man in Kontich. Vanuit Boom is dat per bus goed te doen vandaar. De mens wikt, het lot beschikt: de steiger is bezet. We hebben nog tijd, dus we tuffen door naar Antwerpen, waar we – als vanouds – gastvrij ontvangen worden en hetzelfde plekje toebedeeld krijgen als een paar maanden geleden. Ook vanuit Antwerpen is Kontich per bus goed te doen, dus ‘alles in Ordnung’!

Het worden gezellige uren met elkaar. We mogen vrijelijk rondstruinen door de schatkamer, die het atelier van Agda blijkt te zijn. We kletsen, lachen om onze eigenwijze hondjes, we eten en drinken en veel te vroeg is het alweer tijd om afscheid te nemen.

Gelukkig zien we elkaar morgen weer. Dan opent ’s avonds een expositie waarvoor Agda met haar zeemanskabinet uitgenodigd werd. In het Zuiderpershuis vindt dat allemaal plaats. Al een feestje op zich om dit industriële monument te bezoeken.

Tot 1977 voorzag men hier, als hydraulische krachtcentrale, de haven van energie. Met deze energie draaiden kranen, bruggen en sluizen. Nu dus een expositie met kunst, muziek, zang en dans.

Een heerlijke avond met Agda, Steven en hun vrienden. Door een prachtig verlicht centrum kuieren we rond middernacht voldaan Knipmeswaarts en als volleerde stappers pakken we nog een frietje bij Number One.

Voor het overige krijgen we veel regen over, dus verdere activiteiten spelen zich aan boord af. Beetje prutsen spelletje, beetje lezen, dat werk….

Zondag om 08.30 uur draait de Londenbrug voor ons.

Aansluitend kunnen we, volgens de papieren van de havenmeester, een opening verwachten van de zo’n 500 meter verderop gelegen Siberiabrug. Het is doodstil overal, ook op de Siberiabrug.

Met drie bootjes liggen we ruim een half uur voor ‘Jan met de korte achternaam’ te dobberen, superirritant. Uiteindelijk laten we in grote dankbaarheid (…) dit obstakel achter ons.

In de Antwerpse haven is het, geheel tegen onze verwachting in, een drukte van belang. De Knipmeskapitein loodst ons met vaardige hand door de diverse havenactiviteiten

naar de Kreekraksluizen en aansluitend het Schelde-Rijnkanaal op. Dan volgen saaie kilometers, nog enigszins verlevendigd door stuntende windmolenreparatiemannen,

tot we uiteindelijk afslaan naar ‘ons’ heerlijke plekje in de rust en de stilte van het Beneden-Sas.

Wind, veel wind en regen, veel regen wordt er verwacht. Tussen de buien door lukt het ons om toch nog een poosje door de Dintelse Gorzen te struinen.

Een prachtig gebied, waaruit we na een uur of wat door uiterst dreigende luchten verjaagd worden.

Er is ook onweer beloofd, dan wil je hier niet zijn. Uiteindelijk komt het echt slechte weer pas begin van de avond maar dat is dan dus wijsheid achteraf.

Voor de volgende storm zich aandient, zijn we vanochtend vroeg vertrokken richting Grevelingen. Bruinisse is in zicht, nog één sluisje te gaan en we dobberen – met verstekeling – weer op de vertrouwde, zilte nattigheid!

Wel, niet, wel, niet….

Antwerpen: 29, 30, 32 graden de komende tijd. Dat gaan we dus niet doen. Midden in een stad als het zo warm is, wat heb je daar aan en wat doe je dan, een beetje voor apegapen op je bootje zitten. Dáár worden wij niet vrolijk van, alleen van het idee al niet. De beslissing is snel gemaakt, we slaan rechtsaf richting de Grevelingen! Als je ergens wel een beetje warmte kan hebben, is het daar wel.

Bovendien heeft Digna sinds kort een baan bij Staatsbosbeheer in het nieuwe Informatiecentrum Grevelingen. Daar gaan we dan natuurlijk ook een kijkje nemen.

Er liggen in het nieuwe centrum zelfs fossielen tentoongesteld, die Digna, Richard en Milan gevonden hebben, onder andere aan de Jurassic Coast. Oud-collega Annelies is ook altijd geïnteresseerd in dergelijke zaken, dus een afspraak is snel gemaakt. Met zijn drietjes bestijgen we onze stalen rossen en peddelen naar het midden van de Brouwersdam, waar het centrum zich bevindt en toevallig ook een Food Truck Festival voor het weekend wordt opgebouwd. Het is buiten een gezellige drukte en binnen is al best veel te zien. We bekijken alles nauwgezet, beklimmen de aparte toren

met een mooi uitzicht over de Grevelingen, de Brouwersdam en de Noordzee

en drinken op een rustig plekje nog gezellig een bakkie koffie met elkaar.

Het is heerlijk om deze tropische dagen hier te zijn, een bij tijden straf windje verlicht de ergste warmte. Zwemwater is onder handbereik, ware het niet dat er een ware kwallenplaag heerst.

Is het eerst nog gewoon heel mooi en mysterieus om die diertjes te zien zweef/zwemmen, op het laatst is het zo erg dat we zelfs een kwal opzuigen met het spoelwater van de toilet! Dan voorlopig maar doorspoelen met een emmertje, want dat wordt natuurlijk te gek.

Al snel dient de volgende verwennerij zich aan: het blijkt precies de week van de Kunstschouw te zijn! Kunstschouw wil zeggen dat er – verspreid over Schouwen, dat is het zuidwestelijke gedeelte van het eiland – kunst wordt geëxposeerd op bijzondere locaties.

Denk dan aan tuinen, kerkjes, boomgaarden, schuren en ook gewoon bij mensen in huis. Met de fiets kan je dan van locatie naar locatie door dit prachtige gebied trekken, een win-winsituatie zeker met dit stralende weer.

We zijn er, samen met Annelies, drie dagen zoet mee en genieten van ontzettend veel moois, leuke en bijzondere gesprekken met diverse kunstenaars en van koffie/lunchpauzes op ook al heel mooie plekjes. Tussen de Kunstschouwdagen door, genieten we van de zwembezoekjes van Milan, die uit school een duik komt nemen met vrienden.

We zien familie, vrienden en bekenden en zijn blij met onze keus om deze warme dagen hier aan ons voorbij te laten gaan.

De voorbereidingen voor Concert at Sea, aankomend weekend gaan halverwege de week van start. Wat een enorme klus om alles op te bouwen. We wandelen er eens naartoe om een en ander te bekijken. Het moet tenslotte wel goed gebeuren allemaal, want Jeroen en Anja zullen, samen met een groep vrienden, ook van de partij zijn!

Als de temperaturen genormaliseerd zijn, maken we aanstalten om de Grevelingen weer te verlaten maar niet nadat we voor Dorus nog een scheerafspraak gemaakt hebben bij de trimster waar hij in zijn jonge jaren naartoe ging.

Hij komt er helemaal spic en span vandaan en is dan ook helemaal klaar voor een tripje naar onze zuiderburen. Dinsdagavond nemen we afscheid en woensdagochtend gooien we los en verlaten onze ouwe, trouwe en gigantisch mooie Grevelingen.

We overnachten weer in Beneden Sas en momenteel varen we op het Schelde-Rijnkanaal met – alweer – bestemming Antwerpen!!!

Pech?…..of toch niet?

Als de kozijnen zijn voorzien van 7 nieuwe laklagen, de gangboorden en het schuifluik zijn geverfd en de kalkaanslag van de romp is verwijderd, wordt het tijd om de Binckhorst vaarwel te zeggen en ons op te maken om weer de wijde wereld in te trekken.

Na nog een laatste bezoekje aan de tandarts, gooien we los. Het doel voor vandaag is Alphen a/d Rijn, waar we vanavond Jeroen en Anja en morgen Els en Chris verwachten. Het sluisje in Leidschendam is in storing geschoten. Er moeten duikers aan te pas komen.

We bezitten onze ziel in zaligheid met als gevolg dat we in Leiden met Jeroen en Anja eten.

De volgende ochtend valt het water met bakken uit de hemel, bereiken we Alphen en wordt het gelukkig al snel weer droog en zonnig. Onze opstappers melden zich en na wat gespoorzoek door het overhoop liggende centrum en – ook weer – een in storing geschoten brug, staat al snel niks een heerlijk weekend meer in de weg.

Zaterdagochtend befietsen Els en ik de inlanden van Alphen. Gelukkig komen we, gewapend met croissantjes, stokbrood en barbequevlees uiteindelijk toch weer boven water. Na een stevig ontbijt gooien we los en varen via Aarkanaal en een stukje Amstel naar de Kromme Mijdrecht.

Een prachtig vaarwater, waar we overnachten. We doen ons ding (bbq!)

en varen de volgende ochtend, na weer een fietstochtje en een uitgebreid, door de achtergebleven heren verzorgd, ontbijt, verder.

De Kromme Mijdrecht, de Grecht en de Oude Rijn brengen ons op een wel heel plezierige manier tenslotte in Bodegraven, waar het alweer tijd is om afscheid te nemen. Nooit leuk, maar als het geweldige dagen waren – en dát waren het! – is er reden genoeg om dankbaar te zijn.

Maandagochtend wandelen we door Bodegraven naar de Ouwe Gouwe en door Oud-Bodegraven.

We doen nog wat inkopen en dan al snel kunnen we Harm en Marijke, die we in de Kromme Mijdrecht al zagen, aan de Bodegraafse kade verwelkomen. Het wordt, na ongeveer 7 jaar, een gezellig weerzien en er is heel wat bij te praten.

Dinsdagochtend om 8 uur draait de Bodegraafse sluiswachter de sluis voor ons en gaan we op weg naar Dordrecht. Best een afstand maar zonder kano op het dak kunnen we onder (bijna) alle bruggen door. Overmoed blijkt, net als hoogmoed, voor de val te komen. Bij de Boskoopse hefbrug gaat het mis, het past nèt niet…

Een fikse schade en een behoorlijke deuk in Fred’s ego, zijn het gevolg. Gelukkig kan hij de schade zelf repareren en met een gehavende Vader Knipmes varen we, met het schaamrood op de kaken, naar Dordt. Daar gaat Fred gelijk aan de slag en aan het eind van de dag zijn we in ieder geval alweer op weg naar een strakke Vader Knipmes èn een ervaring rijker.

We wandelen nog een rondje door de stad en snuiven de heerlijke lucht van groot, open water op.

Vanochtend zijn we weer vertrokken, op weg naar Antwerpen, waar we morgen of overmorgen hopen aan te komen….

Het moet toch niet op werken gaan lijken!

In de Binckhorsthaven worden we allerhartelijkst ontvangen. Het enige nadeel is eigenlijk dat we bijna aan het eind van het steiger liggen: naar het hek is 5 minuten lopen en da’s best een gedoe met Dorussie uitlaten. Maar….we zijn al blij dat we een plekkie hebben en bovendien vertrekken we vrijdag naar Delft om de verjaardag van Marjon (+grote verrassing!) mee te vieren. Zaterdagochtend in alle vroegte vertrekken de Delftse reizigers en begint voor ons het grote genieten. Heerlijk relaxed maar supervroeg wakker worden, ontbijten en een beetje prutsen met de mannen. Daarna gaan we naar Boerderij ’t Geertje en de mannen (en wij!) genieten met volle teugen. Dachten we ze het grootste plezier van de wereld te doen met een pannenkoek en wat te drinken, zij blijken helemaal gelukkig te worden van drinken en een zakje chips!! Oké, ook goed. Ze ontdekken het klompenpad, kleine geitjes die ze de fles mogen geven,

kalfjes om te knuffelen

en een oude tractor om mee de wereld rond te reizen.

Aan het eind van de middag, in de auto terug, gaat bij onze mannen binnen de kortste keren het licht uit.

De volgende dag trekken we naar het bos om daar op ontdekkingsreis te gaan èn om te picknicken natuurlijk!

Daarna gaan we ook nog even op bezoek bij oom Jeroen en dan, terug naar huis, is het hetzelfde liedje als gisteren…. We hebben ontzettend veel geluk; we mogen maandag- en dinsdagavond ook nog de eerste Avondvierdaagse-avonden met de mannen meelopen!

Het zijn toch wel echte kanjers hoor, het gaat prima hoewel het voor Marnix, met z’n korte beentjes, nog best een opgave is

en als er dan ook zo af en toe sprake is van een opstopping, heeft hij al snel uitgevonden hoe hij gemakkelijk even tot rust kan komen….

Donderdag en vrijdag lopen ze samen met papa en mama en vrijdagavond mogen wij het gespuis, gewapend met bloemen, inhalen. We lopen het laatste stukje mee en bewonderen – uiteraard – de dikverdiende medailles….

Op woensdag is het sportdag op school en geniet ik het voorrecht om in het klasje van Marnix te helpen. Het wordt een supergezellige maar snikhete ochtend, die we dan dus maar in stijl afsluiten in afwachting van de thuiskomst van papa en mama.

Donderdag verhuizen we, dankzij een erg vriendelijke man die dat voor ons regelde met de havenmeester, naar een ruime plek vlak voor de ingang. Ideaal, zeker ook met het oog op het op handen zijnde geklus.

We doen nog even rustigjes aan, maandag gaan we er vol voor. Er worden nog wat boodschappen gedaan en een beetje uitgerust. Zaterdag bezoeken we in Clingendael de Japanse Tuin samen met Els en Chris.

Supergezellig en heerlijk om te zien hoe goed het alweer met Chris gaat.

Maandag gaan we los en wordt er geschrapt en geschuurd op de Knipmes.

Het weer werkt mee, we kunnen achter elkaar doorgaan, met dien verstande dat we rekening moeten houden met de kracht van de zon en niet overdag kunnen lakken. We staan ’s ochtends om half 6 (sic) op en lakken wat gelakt moet worden. Dan al droogt het bijna onder je handen maar het wordt mooier en mooier.

Hemelvaartdag gaan we ’s middags naar Jeroen en Anja, de barbecue is aan en samen met de moeder van Anja genieten we van al het heerlijks, de gezelligheid èn van hun heerlijke tuin.

Zo rijgen de dagen zich aaneen met een aangename mix van werken, ontspannen en gezelligheid. Zondag komen de Delftse klanten op de fiets naar hier en met de mannetjes en hun papa en mama drinken we koffie in de speeltuin hier vlakbij. Een picknickbankje in de schaduw van dikke bomen en meer dan voldoende speelgelegenheid voor de kids, wat wil een mens nog meer?? Toch nog effe naar de boot, vinden de heren en gelukkig zijn daar ijsjes en staat er een flesje wijn koud…

We redden het wel zo, zeker met weergoden die op onze hand zijn en een beetje geklus, dat natuurlijk absoluut niet op werken moet gaan lijken!!