Poeh, poeh Pasen…

Er zijn van die dagen, weken zelfs, dat je het gevoel hebt beter ergens ondergedoken te zijn. Dagen vol regen, niet zo slimme acties en ronduit dommigheid. Gelukkig zijn er ook hoogtepunten deze week, zowel letterlijk als figuurlijk zelfs. Voordat we met een blinkende Vader Knipmes uit Seneffe vertrekken, wandelen we met Dorus nog even langs het kanaal. Een fraai wandelingetje van onder naar boven, over de hoogvlakte en dezelfde weg weer terug.

P1200851

Een verstandige actie zal later blijken, de rest van de dag brengt niets dan regen en druilerigheid. Druilerigheid die ons vergezelt door Charleroi, op zonnige dagen al geen stad waarvan je vrolijk wordt.

Charleroi

Floreffe is het doel voor vandaag en verheugden we ons misschien op een abdijbiertje in de gelijknamige abdij, ook daarvoor zouden we veel regen moeten trotseren en laten we daar nu voor vandaag wel genoeg van gehad hebben!

Floreffe

We overnachten en gaan de volgende dag (weer regen) op weg naar Namen, dat zelfs met druilerig weer de moeite waard blijkt. De dagen in Namen gebruiken we voor nodige en nuttige zaken, op een ronduit druilerige dag is Dorus het haasje en wordt hem een nieuwe look aangemeten. De laatste weken probeerden we diverse trimsalons te enthousiasmeren om ons Dorussie een scheerbeurt te geven maar trimsalons doen hier kennelijk goede zaken: voor maanden op voorhand volgeboekt! Dan maar de schaar ter hand genomen en drie uur en wat gemopper van Dorus later, ziet’ie er weer op z’n paasbest uit!

We drinken een borrel met Australische buren en de volgende dag, woensdag, verlaten we Namen op weg naar Profondeville. Weer regen – een mens zou zwemvliezen tussen de tenen ontwikkelen met zoveel nattigheid – maar donderdagmiddag na de koffie lijkt er sprake van enige verbetering

Bij Profondeville

en besluiten we tot een wandelingetje rondom de Grand Hulle. Geen idee wat dat wil zeggen maar inmiddels weten we het: een wondermooie wandeling met aardig wat klimwerk!

Grand Hulle

We ontdekken tussen onze enorme stapel bewaarde wandelingen en fietsroutes nog iets wat ons leuk lijkt: een wandeling vanuit Rivière naar Godinne langs het uitzichtpunt van de 7 Meuses. Omdat voor morgen ook geen onaardig weer wordt verwacht lijkt het ons een goed idee om een klein stukje verder te varen, vast te maken bij Godinne en vervolgens langs het water terug te lopen naar Rivière om dit rondje te wandelen. Een goed idee en het werkt! We kuieren op gemak terug naar Rivière en krijgen daar vervolgens een steile-wand-klim van ruim 150 meter voor onze kiezen. Niet gewoon, stukkie klimmen, stukkie vlak en dan weer een stukkie klimmen, nee niks van dat al maar hup, kiezen op elkaar en omhoog! Om half twaalf hijgen we uit bij het uitzichtpunt op een bankje. Een bankje waarop we in gedachten een poosje bij bekenden zijn, die nu de moeilijkst denkbare momenten uit een mensenleven moeten doormaken.

Sept Meuses

We zitten daar een poosje en staren wat voor ons uit, ieder verdiept in zijn eigen gedachten. De terugweg is rustig, en zo hoort het ook…. Sept Meuses komt trouwens van de 7 Maasmeanders die je hier – in ieder geval bij helder weer – kunt waarnemen. Stommigheid was er, zoals gezegd ook volop deze week. Het begon al in Namen waar ik extra-internettegoed aanschafte en er, in mijn onschuld, vanuit ging dat dat gewoon zou blijven staan, totdat ik het telefonisch zou activeren. Er zat immers nog tegoed op mijn bundel! Blijkt dat tegoed echter naadloos door te lopen, alleen dan als kostbare telefoonminuten, waardoor ik dus in één dag door mijn tegoed heen ben! Dat ik dat niet begrijp, zal duidelijk zijn. Dat ik daarover bel met BASE logisch. Dat ik dan een ‘klantenserviceheer’ aan de telefoon krijg, die zo verschrikkelijk onbeschoft is en zelfs de hoorn neergooit, als ik het maar niet kan begrijpen (omdat hij het zo kloterig uitlegt!), lijkt mij niet voor de hand liggend. Gelukkig is zijn vrouwelijke collega, die ik daarna te spreken krijg, een stuk vriendelijker en legt zij mij uit waar de schoen wringt. Dom van mij, maar niks aan te doen. Hopelijk is mijn gesprekje met haar mannelijke collega opgenomen, zoals van tevoren gewaarschuwd wordt! Om een lang verhaal kort te maken: voor we uit Namen vertrekken, gooien we er nog maar eens 10 Euries tegenaan, die ik dus nu wél direct activeer! Het werk in de diverse sluizen, wil deze week ook niet echt lukken, ik ben aardig aan het klunzen en als we bij een sluis water tanken met een enorme straal, bestemd voor de beroepsvaart, draai ik de kraan harder in plaats van uit, waardoor Fred een nat pak oploopt! Ook geen pretje onder deze weersomstandigheden. De stroming in de Maas is ondertussen behoorlijk opgelopen en als we varen zijn we allebei op de uitkijk naar UFO’s (unidentified floating objects), hele bomen komen voorbij drijven, die wil je echt niet tegen je schip hebben!

Al zigzaggend bereiken we Dinant, waar we vastmaken, heerlijkheden voor de Paasdagen inslaan en eigenlijk alweer verzoend zijn met regen en dommigheid…. Laat de Pasen maar komen, wij zijn er klaar voor!!

Dinant

Het Hellend Vlak en de stilte…

Jachthaven Seneffe

We worden wakker van de stilte in Seneffe: geen verkeer, geen vliegtuigen, treinen, sirenes of luid pratende mensen. Geen passerende binnenvaartschepen ook, gewoon helemaal niks dan stilte. Een verademing na de drukte van Brussel en Halle…

Brussel

Brussel verlaten blijkt een interessante tocht door stedelijk gebied. Industrie afgewisseld met woonblokken, op sommige plaatsen steekt de rijbaan zelfs over het kanaal!

Brussel

Na een paar sluizen bereiken we uiteindelijk Halle waar we op aanraden van de sluiswachter een plekje aan de kade vinden. Een plekje waar we uit de weg liggen voor de passerende binnenvaartschepen op het smalle stukje kanaal dat door Halle voert.

De Knipmes in Halle

Halle waar Fred uiteindelijk het adres van het postkantoor heeft gekregen, zodat ons nieuwe toilet daar naartoe verstuurd kan gaan worden. Het heeft nogal wat voeten in de aarde. Als hij het postkantoor binnenkomt zitten daar drie dames achter de balie. Hij stapt nietsvermoedend op de meest toegankelijk ogende vrouw af maar wordt direct terecht gewezen: eerst een nummertje trekken! Verder niemand in de hal, maar alla, Fred trekt een nummertje en wendt zich ten tweede male tot de betreffende vrouwspersoon, doet zijn verhaal en….verkeerde loket, hij moet zich bij balie drie vervoegen. Als hij zich daar meldt (nog steeds niemand in de hal), krijgt hij te horen dat hij een ander nummertje moet trekken alvorens hij geholpen kan worden!! Op die manier gaat het dus en voordat het allemaal geregeld is, heeft het nogal wat voeten in de aarde maar uiteindelijk is het gelukt en kan ons nieuwe kakdoosje verstuurd worden. Hebben wij nog even de tijd om op mooie dagen iets van Halle en omgeving te bekijken en op minder mooie dagen een beetje schoon schip te maken. We wandelen op een mooie dag naar het Hallerbos, waar het verder in het voorjaar blauw ziet van wilde hyacinthen.

Dorus in het Hallerbos

Dat zal vast een oogstrelend gezicht zijn in dit glooiende bos. Wij doen het gewoon met het aangenaam klimmen en dalen en het genieten van bronnen en beekjes. Uiteindelijk trakteert het Hallerbos ons toch nog op wat plukjes witte bosanemoon.

P1200778

Het platteland lijkt definitief verlaten nu.

P1200775

Een paar regendagen zijn goed om wat schoonmaakwerkzaamheden te verrichten en – je houdt het niet voor mogelijk – maar uit onze toch zeer beperkte kledingvoorraad lukt het ons om drie volle zakken overbodige kleding en schoenen te genereren. De kledingcontainer bij de supermarkt vlakbij is er goed voor. Halle blijkt een aardig stadje waar het vorig weekend carnaval werd gevierd, carnaval dat nu definitief afgesloten wordt met een kermis.

We wandelen tussen de attracties door naar het centrum, bezoeken het Mouterijmuseum in het gebouw van een oude mouterij en kopen op de terugweg bij een kraam op de kermis smoutebollen. Een soort oliebollen maar dan kleiner en kogelrond.

Smoutebollen

Elke dag gaan we bij het postkantoor vragen of ons pakje er al is maar ook dat schijnt nogal moeilijk te zijn, volgens de dames. Wij hebben er echter het volste vertrouwen in dat het goed gaat komen, dus niet zeuren ladies! Op weer een mooie dag wandelen we aan de hand van kardinaal Cardijn (zo heet die wandeling) door het gebied ten noordwesten van Halle.

P1200798

Een heerlijke tocht, er blijken hier in de omgeving onnoemelijk veel wandelwegen te zijn, die allemaal nog keurig genummerd zijn ook! We genieten nog even want de komende dagen worden regenachtig volgens de berichten.

P1200814

Dat komt mooi uit: woensdag is ons pakketje er en kan onze nieuwe aanwinst geïnstalleerd worden. Dat valt nog even niet mee, maar uiteindelijk lukt het mijn held om ervoor te zorgen dat we onze achterwerken weer een stuk luxer kunnen neervleien! Donderdag tijd om Halle vaarwel te zeggen en onze tocht richting Hellend Vlak van Ronquières aan te vangen. De eerste sluizen zijn nog peanuts maar dan komen we als opmaat naar het echte werk bij sluis Ittre en gaan we zomaar even veertien meter de lucht in! Bij de laatste sluis van Vlaanderen moesten we trouwens nog even 80 Euries ophoesten voor het stukje vaarweg tussen Boom en de zuidgrens van Vlaanderen. Ittre is de eerste Waalse sluis en daar hoeven we ‘alleen’ geregistreerd te worden.

Samen met de grappige sluiswachter kom ik tot de conclusie dat Fred eigenlijk helemaal niet bestaat. Op de Waalse computer dan althans! Een aantal hilarische kunstgrepen van de kant van de sluiswachter zorgt er gelukkig voor dat hij er ‘plop’ weer is en als ook het adres onder Frans-Nederlands gegiechel is aangepast, kunnen we verder. Ronquières here we come!! Bij het Hellend Vlak lijkt geen vuiltje aan de lucht. De bak komt naar beneden en we kunnen invaren. Omdat het erop lijkt dat we de reis omhoog alleen zullen maken, kiezen we ervoor halverwege in de bak vast te maken. De deuren gaan dicht en er gebeurt….niks. We wachten een poosje, maken een boterham, nog niks. Uiteindelijk lijkt er een schip in de verte aan te komen, de deuren gaan weer open en wij – in de veronderstelling dat dat schip er dus ook nog bij moet – verleggen de Knipmes zover mogelijk naar voren. Halverwege de werkzaamheden gaan echter de deuren weer dicht, we snappen er echt helemaal niks van. De marifoon blijft doodstil, we wachten het nog maar even af en dan, eindelijk wordt de reis aanvaard en glijden we, gedragen door 236 treinwielen, zo’n 68 meter omhoog!

Een unieke ervaring en eenmaal boven waait het zo stevig dat er golven met schuimkopjes over het kanaal lopen. Dan is het nog maar een klein stukje naar het haventje van Seneffe, waar we nu dus met volle teugen genieten van de stilte en de mooie dag van vandaag gaan gebruiken om de buitenkant van ons Knipmessie te verwennen met een was- en poetsbeurt, voorwaar geen overbodige luxe!!