Mosselbank, Verklikkerpad, Gadrabos & Tureluur

De laatste Vlaardingendagen zijn feestelijk, feestelijk en nog eens feestelijk. We bussen/metro’en/treinen naar Zonnemaire waar we met onze Milan vieren dat hij alweer 14 is.

Fabian en Marnix zwemmen af voor hun respectievelijke A- en B-diploma en op een avond helpen we bij de schoolspeurtocht in het kader van het afronden van een verkeersproject. Ongelooflijk wat 5-jarigen daar al van opsteken!

In Den Haag maken we een concertje mee van Fabian’s muziekklasje.

We hebben nog wat bezoekjes en dan zondag, zijn we er helemaal klaar voor. De sluis draait,

wij draaien de Nieuwe Waterweg en vervolgens de Oude Maas op. Het is druk met scheepvaart en we hotseklotsen uiteindelijk het Spui in, waar het direct een stuk rustiger is.

Overnachten in Willemstad slaan we maar even over. Het is nog vroeg en we varen lekker door om uiteindelijk om half 5 vast te maken aan het eerste eilandje in de Grevelingen, de Mosselbank.

Helemaal voor ons alleen met de volgende ochtend een heerlijk zonnetje. Voor het eerst dit jaar even een rondje zonder jas, genieten!

Ook Dorus huppelt blij en vrolijk rond en we laten hem even zwemmen. Dom natuurlijk, de volgende dag is ons ouwetje stijf als een plank en voelen wij ons schuldig.

Dinsdag worden we in Den Osse vakkundig uit het water getild en kan er een paar dagen geklust worden.

De Paasdagen vieren we zodoende op grote hoogte.

Richard komt een dag schroefie poetsen, Fred gaat een dag dakkie timmeren, we hebben het reuze gezellig met familie en Schouwse vrienden en bekenden en voor we het weten kunnen we weer spic en span te water.

We maken vast in West-Repart en vandaar fietsen we op een mooie lente-zaterdag naar Renesse om een prachtige wandeling naar het Verklikkerpad te maken. Het Verklikkerpad voert naar het Verklikkerstrand en het gelijknamige (hoge) duin. Hoe die naam is ontstaan heb ik niet kunnen achterhalen. Ben wel benieuwd of iemand het wel weet?

Van het Verklikkerduin dalen we af naar het achterland, waar we via het Gadra(Geluk Aanwezig Door Rijke Arbeid)bos en de Vroongronden uiteindelijk weer in Renesse komen, waar een lenteachtige toeristendrukte heerst.

Terug op de Knipmes gooien we alles open en genieten ook nog even van het heerlijke weer.

Maandag fietsen we naar het kleine dorpje Serooskerke en parkeren onze stalen rossen tegen – en onder de hoede van – het kerkje.

Heel ander weer dan zaterdag: heiig en een gure wind. Plan is om rond het (dijkdoorbraak)water van de Schelphoek naar de Oosterschelde te lopen en dan vandaar langs plan Tureluur terug naar het kerkje en – hopelijk – onze fietsen. Plan Tureluur was destijds een behoorlijk omstreden plan om agrarische gronden weer onder water te laten lopen ten bate van de natuur en het vogelbestand. Omstreden omdat Zeeuwen vanaf de watersnood en eigenlijk van oudsher al een constante strijd met het water voeren. Het voelt dan natuurlijk heel tegenstrijdig om kostbare (volgens de geleerden slechte) landbouwgrond weer onder water te zetten. Uiteindelijk is een mooi, vogelrijk natuurgebied ontstaan, dat wel, maar volgens ons bestaan hier onder veel inwoners van Schouwen nog best gemengde gevoelens over. Als we er al een kilometer of wat langs de Oosterscheldedijk op hebben zitten met heel weinig zicht en een gure wind ook nog, vinden we het eigenlijk al niet zo leuk meer en besluiten we aan de andere (land) kant van de dijk terug te kuieren.

De beschermende werking van het kerkje heeft geholpen: de fietsen staan er nog!

Terug bij de Knipmes gooien we los, varen naar Brou voor een nieuwe gasfles en een kijkje bij onze zieke zwager. Daarna zetten we koers naar Bommenede. Daar staat Milan ons al op te wachten met zijn mooie nieuwe mountainbike, deels gespaard van zijn zelf verdiende vakkenvulcentjes!

Twee nachtjes Bommenede, veel gezelligheid en dan is het tijd om los te gooien. Door een kleine wereld varen we de Grevelingen af,

waar we op de valreep nog getrakteerd worden op een kiekje van de Knipmes: vanaf grote hoogte gemaakt door de sluiswachter, een mooi afscheid…!

Zwemmende mollen?

En of we zeehondjes gezien hebben! Bij laagwater, op de zandplaat voor het strand van Renesse lagen er minstens 40, jong en oud door elkaar. Helaas geen foto, het fototoestel begint langzaamaan de geest te geven, inzoomen kan vrijwel niet meer en er zitten vlekken op de lens. Jammer, maar niet zo heel gek: er zijn al veel meer dan een miljoen foto’s mee gemaakt! Alleen van het idee zou je al (levens)moe worden, als fototoestel… Maar eens oriënteren voor een nieuwe, ben ik bang.

Van de mooie dagen hebben we uitgebreid genoten en tussendoor waren daar ook nog wat nuttige zaken natuurlijk. Bij West Repart was onze eerste bezoeker Annelies, die vanuit Burgh kwam fietsen om een middagje lekker bij te babbelen.

100_0521

De volgende dag wandelden we over het strand tot voorbij Renesse, dronken koffie op een bankje in de duinen en wandelden daarna prachtig mooi terug naar de Knipmes, met een korte (ijs)stop in het, zeker met zonnig weer, altijd drukke Renesse. Door verwilderd gebied struinden we langs Slot Moermond, waar in 1944 negen verzetsmensen werden opgehangen, terwijl hun familieleden en een zwaargewonde kameraad moesten toekijken. De kameraad werd, nadat hij was overleden, ook opgehangen… Bevreemdend idee op zo’n mooie zonnige najaarsdag.

De volgende stop werd het eilandje Stampersplaat, waar we het laatste plaatsje in het binnenhaventje bezetten. Stampersplaat, vochtig als altijd maar ook met fraaie plaatjes over de Grevelingen èn natuurlijk niet te vergeten de kudde pony’s die hier graast. Wat we hier ook aantroffen stelt ons voor een raadsel: molshopen! Hoe kan dat nou, hoe komen die mollen hier, die zullen toch niet helemaal zwemmend overgestoken zijn, of zullen ze om de een of andere reden hier uitgezet zijn? We gaan het eens navragen bij Jan de Boswachter, want van deze kous willen we toch wel heel graag het naadje weten!

Eén nachtje blijven we op de Stampersplaat, dan steken we over richting Caissonhaven bij Zonnemaire, waar Digna ons ophaalt om boodschappen te doen en benodigdheden voor de horretjes in te slaan, die Fred voor haar zal maken. Zodoende wordt er weer geklust op de Knipmes en daarnaast kunnen we donderdagmiddag Wim en Alie verwelkomen, die voor de gezelligheid van Numansdorp even overgestoken zijn naar de Grevelingen. ’s Avonds na de voetbaltraining komt Milan om een boterham – niet met pindakaas maar met duopasta!

We hebben gezellige dagen met Wim en Alie en tuffen van Zonnemaire naar Brouwershaven en vandaar weer richting West Repart. Zaterdag verwachten we zusje en zwager met hun Ierse Wolfshondpup Fabel en bij West Repart is het heerlijk voor hondjes om te rennen en te zwemmen. Na de koffie nemen we afscheid van onze collega-schippers en maken ons op voor de komst van de lieve familieleden. We hebben een geweldige dag met elkaar en genieten van de kennismaking met Fabel. Zelfs Dorus, die tegenover Torque toch een beetje een narrig oud ventje is, kan Fabel wel waarderen en na een poosje ravotten in zand en water, liggen ze naast elkaar eensgezind te knorren. Als altijd komt het afscheid veel te snel, maar beter zo dan andersom natuurlijk.

De volgende dag wordt volgens de berichten de laatste mooie dag. Het begint mistig en mystiek maar daardoor laten we ons niet tegenhouden. We wandelen weer naar Ellemeet en vandaar via Noordwelle weer richting Renesse. Als de zon er voorzichtig doorkomt, is dat de opmaat voor weer een stralende dag en gezien de drukte in Renesse, zijn wij niet de enigen die hiervan genieten.

Eenmaal terug bij de Knipmes genieten we met een bakkie van de zaterdagkranten en aan het eind van de middag gooien we los om richting Brouwershaven te varen. Heel veel zin om weer andere familie, vrienden en bekenden te ontmoeten! We vinden een gastvrij plekkie aan het steiger van Ad Bijl, kuieren een rondje en zitten al snel met een drankje op een Brou’s stoepje, gezellig bij te klessebessen. Heerlijk om weer op ons ouwe stekkie te zijn, daar willen we dolgraag een poosje van gaan genieten!

100_0593