Het laatste stukkie….

In Oudewater nemen we de buurtbus terug naar Polsbroekerdam om via het Cabauwse Kerkpad

en nog wat fraaie graskades in Polsbroek te geraken.

Door de polder komen we weer langs de Vlist te lopen, waarna we al snel Stolwijk bereiken. Onze hoop op een boerderij, waar men echte boerenkaas verkoopt is dan al vervlogen. Stolwijk krijgt geen kans om dit gemis goed te maken: als we keihard rennen halen we nog net de bus terug naar Oudewater!

Van Oudewater varen we de volgende dag naar Haastrecht, een leuk dorp waar we nog snel wat inkopen doen. Het is ook nog kermis, dus we vallen met onze poezelige neusjes in de boter en gaan tot de aanschaf van oliebollen over. Onze ogen blijken groter dan onze maag, we worden er gewoon een beetje misselijk van, zo lekker zijn ze eigenlijk ook niet. Wat over is kieperen we weg, om niet nog eens in de verleiding te komen.

Voor wat het Groene Hartpad betreft hebben we, voor nu, nog één etappe te gaan, dan zit het er voor even op. We wandelen op Bevrijdingsdag van Stolwijk naar de veerpont van Capelle a/d IJssel. Een mooie route, die bovendien wordt opgeleukt door de buurtvereniging van Benedenkerk.

In Capelle a/d IJssel gaan we ooit (herfst/winter?) deze prachtige route weer oppakken. Voor nu hebben we andere plannen maar daarover later meer.

Zaterdagochtend krijgen we logé’s: onze kleine mannetjes worden door papa en mama afgezet. De gezamenlijke koffie/lunch is nog niet achter de kiezen of papa en mama worden zo ongeveer weggebonjourd: er moet gevaren worden en wel snel!! Tsja, en wie zijn wij dan om daarover in discussie te gaan? De zwemvesten gaan aan, de motor wordt gestart en…off we go!!

Voor de Waaiersluis maken we vast en gaan op ontdekkingstocht. We vinden zowaar een op de Eiffeltoren gelijkende (in de ogen van kleine mannetjes dan) klimgelegenheid en iedereen is helemaal gelukkig.

De volgende middag komen de rechtmatige ouders hun mannen weer ophalen, we brengen nog een bezoekje aan een buitensportzaak om nieuwe wandelschoenen voor Fred te kopen en dan is het alweer tijd om afscheid te nemen.

Niet voor lang want binnenkort mogen we 5 dagen de honneurs van Joost en Marjon waarnemen en voor hun oogappeltjes zorgen terwijl zij naar verre oorden vertrekken. Marjon weet nog niet van haar geluk: het gaat hier om een verjaarskado, dus eea is in het diepste geheim bekokstoofd! Ondertussen zijn ook onze plannen enigszins gewijzigd. We willen graag het hout van de raamkozijnen aanpakken: kaal maken en opnieuw van 7 laklagen voorzien. Het idee was om dat stukje voor stukje onderweg te doen maar inmiddels weten we beter, dat wordt hem echt niet, veel te veel afleiding steeds en natuurlijk is het bovendien nogal een onderneming. We hebben voor 4 weken domicilie geregeld in de Binckhorsthaven bij wsv De Vlietstreek.

De eerste week blijft ons Knipmessie daar heel allenigjes liggen terwijl wij in Delft genieten en daarna zal er gewerkt moeten worden, en niet te zuinig!! Dat we daarbij duimen voor mooi weer mag duidelijk zijn….

Recht en saai?

Pfff, het is maandagochtend, het regent en de etappe van het Groene Hartpad, die we voor vandaag in gedachten hadden, ziet er op de kaart ook niet bepaald uitnodigend uit. Twee keer links, een keer rechts en daar tussen 15,5 kilometer almaar rechtdoor.

We leggen ons erbij neer: dit wordt hem niet vandaag. We ontbijten, drinken koffie en maken nieuwe plannen. En dan, dan wordt het droog en vindt Fred dat we de stoute schoenen maar moeten aantrekken. Dorus blijft thuis. Hij heeft gisteren ruim 11 kilometer mee gehobbeld en op zijn leeftijd heb je dan wel weer even rust nodig èn verdiend. Er valt hier en daar nog een spetter. Het begin is, zoals verwacht, kaars- en kaarsrecht.

Maar dan, al snel, komen we op de mooiste, kilometerslange, onafgebroken graskade, waar we in jaren op gelopen hebben:

smal, prachtig begroeid en bochtig, met uitzicht op water, jong leven en velden vol pinkster- en andere bloemen.

Ter hoogte van Willeskop is in 2002 in het boerenland een waterrijk moerasgebied aangelegd en sindsdien is het hier een drukte van belang met broedende/foeragerende water-, moeras- en weidevogels.

Te snel naar onze zin slaan we af naar Polsbroek om daar de buurtbus terug naar IJsselstein te nemen.

De chauffeur vertelt over het vrijwilligersnetwerk, waardoor hier, tussen de veelal kleine kernen, het openbaar vervoer kan blijven bestaan. Triest dat zij een zo minimale bijdrage van de diverse gemeenten ontvangen, dat zij zelf sponsoren moeten zoeken om dit vrijwilligersnetwerk in stand èn enigszins aantrekkelijk te houden.

Op Koningsdag bussen we van Montfoort naar Woerden. Van Woerden wandelen we naar het zijriviertje van de Oude Rijn, de Linschoten,

met het gelijknamige dorp en Huis te Linschoten. Net als in Montfoort, pakken we ook in Linschoten wat van de Koningsdagfeestelijkheden mee. Een lange, toch wat saaie weg brengt ons uiteindelijk terug in Montfoort.

Nog één keer keren we terug naar Woerden, Dit keer om middels een bijna 10 kilometer lang voetpad langs de, in 1494 door mensenhanden gegraven, Grecht in Woerdense Verlaat te komen. De wandeling van Woerden CS naar de Grecht voert door het prachtige Brediuspark.

Gelukkig, want eenmaal bij de Grecht blijkt het voetpad afgesloten doordat men werkt aan dijkverhoging. Een aardig voetpad is dus voorlopig omgetoverd in een aarden wal, weet een bewoonster ons te melden. Het zal vast ergens goed voor zijn, maar de aardigheid van een wandelingetje langs de Grecht lijkt ons ook voorlopig van de baan. Zoals we gekomen zijn, kuieren we terug naar het station.

Een niet geheel van gevaar gespeende onderneming: in het park wordt ons pad min of meer in beslag genomen door een zwerm op hol geslagen bijen. Volgens een passant komen zij waarschijnlijk uit de kast die zich achter de heg bevindt en proberen zij een overtallige koningin te verjagen.

Zaterdag varen we met Digna en Milan naar IJsselstein en hebben een gezellige dag met elkaar. De stuurmanskunst lijkt Milan in de genen te zitten: hij stuurt onze Knipmes met vaste hand over de Hollandse IJssel tussen Montfoort en IJsselstein.

De mooie zondag die op deze zaterdag volgt, benutten we om van Montfoort naar IJsselstein te lopen.

Kilometerslang over een oude tiendweg, de laatste kilometers over een voetpad langs de rivier.

Hoewel IJsselstein een leuk en gezellig stadje is,

gooien we op deze regenachtige dinsdag toch maar los. De kapitein draait ons Knipmessie (het kèn nèt!) en we zetten koers naar Oudewater, vanwaar we ons Groene Hartpad willen vervolgen en waar we een aangenaam plekje vinden aan een graskade.

De dag wordt afgesloten met het beste familienieuws dat een mens maar kan wensen: het zwaard van Damocles blijkt verdwenen, opgelost!!!

We doen het nog hoor!

Nou nou, da’s wel erg lang geleden maar we kunnen iedereen gerust stellen: we doen het nog! Drukte, verjaardagen, feesten en ook nog een kleine vakantie, de pen ter hand nemen is erbij ingeschoten. Vandaag echter gaan we vrolijk verder waar we gebleven waren. Op een regenachtige zondag volgt een niet onaardige maandag. We fietsen van Breukelen langs de Angstel

Loenersloot

naar Abcoude. Voor we in Abcoude arriveren maken we een wandelrondje door het park van Kasteel Loenersloot.

Kasteel Loenersloot

Langs de Gein fietsen we terug

De Gein

naar Weesp om vandaar langs de Vecht weer in Breukelen te geraken. De dag is dan nog jong dus het lijkt een goed plan om los te gooien en naar Maarssen te dobberen. Een afstandje van niks maar morgenochtend staat een bezoekje aan de SVB in Utrecht gepland. Ook daar wil men regelmatig op de hoogte gehouden worden van onze gezondheidstoestand, dus hoogste tijd om ook daar weer wat handstandjes en opdrukactiviteiten te laten zien! De volgende ochtend pedaleren we dus eerst richting Utrecht Centraal en als men daar tevreden is gesteld verruilen we de fiets voor de wandelschoenen om richting Kasteel de Haar te wandelen. Fred is daar nog nooit geweest, terwijl het in mijn ogen toch een van de mooiste kastelen van Nederland is.

Kasteel De Haar

Ook het dorpje Haarzuilens, dat bij het kasteel hoort, is een bezoekje meer dan waard.

Haarzuilens

Jammer genoeg is er te weinig tijd over om het kasteel ook daadwerkelijk te bezoeken maar dat bewaren we dan maar voor een volgende keer. Van het kasteel wandelen we naar het gezellige Vleuten, waarvandaan de bus ons vervolgens terug in Maarssen brengt. De volgende ochtend vroeg vertrekken we voor het ontzettend leuke tochtje dwars door Utrecht.

De Vecht

Het weer is prachtig dus we genieten (weer) met volle teugen van deze schitterende ervaring.

Eenmaal het Amsterdam-Rijnkanaal overgestoken varen we op de Hollandse IJssel, een prachtig vaarwater. Bij Nieuwegein spotten we de Brave Hendrik en we maken vast om even te groeten en een praatje te maken.

Hollandse IJssel

In Montfoort vinden we een aangenaam plekje voor de nacht.

Montfoort

Voor we de volgende dag vertrekken, maken we nog even een rondje door het mooie Montfoort en een gezellig praatje met een horeca-uitbater. Daarna wenden we de steven richting Gouda, waar we bij de Waaiersluis willen vastmaken.

Hollandse IJssel

We hebben voor morgen een wandeling langs de Gouderakse Tiendweg gepland en vanaf dit plekje lijkt dat het handigst. Voor het zover is, maken we nog voor een paar uurtjes vast in Oudewater, waar we door het prachtige stadje wandelen en proviand inslaan.

De volgende ochtend vroeg gaan we dus vanaf de Waaiersluis op pad en al snel kuieren we over de Tiendweg. Wij kunnen ons de tijd nog herinneren dat het fietspad dat er nu ligt er nog niet was en de Tiendweg gewoon een graspad was.

Gouderakse Tiendweg

Vele malen mooier natuurlijk maar gelukkig is de omgeving wel hetzelfde gebleven. Even voor Gouderak drinken we koffie met zicht op een levend schilderij en na de koffie wandelen we door Gouderak naar het pontje,

dat ons overzet naar Moordrecht. Vandaar houden we de Ringvaart aan onze rechterhand, passeren een nieuw aan te leggen natuurgebied en een nog te realiseren nieuwbouwwijk. Het ontwerp stelt ons voor raadsels: wij vermoeden een gevangenis ofzo maar niks blijkt dus minder waar! We wandelen over de sluis richting Gouda Centrum. Voor die tijd eten we onze boterham in een parkje en maken ondertussen een praatje met een dame met hondje… Het centrum van Gouda is, zoals altijd, leuk, levendig en zeer de moeite waard,

Gouda

dus helemaal voldaan stappen we bij de Waaiersluis weer op de Knipmes. De Waaiersluis wordt trouwens zo genoemd door de vorm van de dubbele sluisdeuren. Door die vorm is het mogelijk om de sluis ook tegen hoogwater in te openen. Het complex werd al in 1860 voor de scheepvaart opengesteld en is in 1984 gerenoveerd.

Gouda, Waaiersluis

De volgende ochtend gooien we los en varen door diezelfde Waaiersluis om onze tocht richting Delft te vervolgen. Via de hefbruggen van Waddinxveen, Boskoop en Alphen

p1060932

varen we al snel door Alphen richting Leiden en vandaar is het dan eigenlijk nog maar een wippie naar Leidschendam. Hier maken we vast en spreken met Marjon af dat zij morgenochtend samen met de mannetjes op de koffie komt,

p1060934

waarna wij dan met de kleine heren naar Voorburg varen, waar zij hen dan weer oppikt, zodat ze mee kunnen om hun papa op te halen, die vandaag terug komt uit New York. Zo gezegd, zo gedaan: het wordt een gezellig tochtje, dat nog verhoogd wordt door de totaal onverwachte ontmoeting met Toti en Elbard, die bij het sluisje van Leidschendam aan de welverdiende koffie zitten! We blijven een nachtje in Voorburg en worden verrast door de Barracuda van Peter en Anita. Zij varen richting Leidschendam maar tijdens het langs varen kunnen we nog snel een praatje maken en leren dat zij over een dag of wat ook naar Delft komen, dus we gaan elkaar vast en zeker nog zien daar.

Voorburg

Maandagochtend doen we heel relax, maken een wandeling met Dorus door een aantal van de prachtige Voorburgse parken en gooien daarna los om richting Delft te varen. Heerlijk een poosje bij kinderen en kleinkinderen in de buurt, daar kijken we echt naar uit!!