We love Berlin, deel I

Bij sluis Lehnitz hebben we ruim 2 uur moeten wachten, totdat bijna alle plezierbootjes, samen met een beroepsschip, geschut werden. Ze hadden makkelijk allemaal in één keer mee gekund maar ja, als men gaten laat vallen waar nog een bootje of drie tussen kan, ja dan is je sluisje snel vol natuurlijk! In Oranienburg vinden we een plekje voor één nacht aan het Bolwerk vlakbij het kasteel. De verrassing is groot als oude bekenden, Gerard en Edith van de Roger, in het haventje tegenover ons blijken te liggen! Het wordt een supergezellige avond met veel bijkletsen en ervaringen uitwisselen.

P1040932

De volgende dag gooien we al vroeg los. We willen graag een beetje op tijd in Berlijn aankomen en we duimen dat er aan het kade’tje bij Charlottenburg nog een plaatsje vrij is. Het is en blijft toch ons favoriete plekje in Berlijn en zo van lieverlee delen we, samen met kinderen en kleinkinderen, mooie herinneringen hier. We hebben geluk, er is nog plaats genoeg, we kunnen zelfs uitkiezen. Een plekje onder de bomen heeft onze voorkeur. Voor de komende dagen worden tropische temperaturen verwacht en schaduw is dan meer dan welkom natuurlijk. We doen boodschappen, zodat we daar de komende dagen geen zorgen voor hebben en ons volledig kunnen richten op Berlijn – so Berlin, here we come!!!

We gaan Berlijn per wijk bezoeken aan de hand van een stadsgidsje met wandelingen. Wij vinden dat heerlijk; we wandelen graag en maken onszelf graag wijs dat we zo het meeste zien. Afijn, zondag worden de stalen rossen van stal gehaald en we gaan op pad. Berlijn is een fijne stad om te fietsen; de metro, tram of bus gebruiken we alleen als het echt nodig is. Om te beginnen fietsen we naar de Kurfürstendamm voor de wijken:

CHARLOTTENBURG EN SCHÖNEBERG

Omdat het zondag is en de winkels gesloten (ja, zondagsopening in grote steden is hier nog lang geen gemeengoed, hoor!) is het betrekkelijk rustig. Nadeel is dan wel dat we de KaDeWe niet in kunnen maar dat nemen we voor lief. We struinen wat door de wijk, drinken koffie in een parkje

P1040947

en bezoeken de Gedächtniskirche. Eerst het nieuwe gedeelte en daarna de gehavende oude kerk, of wat er aan kerk over is.

Berlijn, Gedächtniskirche

Men heeft als herinnering de beschadigingen zoveel mogelijk laten zitten. Het is indrukwekkend. Helemaal als we de kerk uitkomen en er vier politiewagens met loeiende sirenes aankomen, stoppen en de nieuwe kerk ingaan, waar wij net nog waren. We gaan maar snel verder en langs de KaDeWe verlaten we de wijk Charlottenburg om onze wandeling in Schöneberg te vervolgen. Er blijkt een wijkfeest aan de gang. Het is heel gezellig en bijzonder.

P1040969

Schöneberg is de geboortegrond van Marlène Dietrich en tegenwoordig het hart van gay-Berlijn. Dat is ook op het buurtfeest goed te merken en geeft een heel leuke en open sfeer. Van wijkfeest komen we op rommelmarkt terecht. Rommelmarkt voor het Rathaus Schöneberg, waar Kennedy ooit zijn ‘Ich bin ein Berliner’-speech hield.

P1040975

Dan is het nog maar een klein stukje naar, volgens ons, het meest bijzondere metrostation van Berlijn: halte Rathaus Schöneberg in het fraaie Rudolph-Wilde-Park.

U-bahn halte Rathaus Schöneberg

Het is gebouwd op een drooggelegd meer en de metro rijdt dwars door dit statige bouwwerk, terwijl wandelaars en fietsers het dak gebruiken. Deze halte ligt middenin dit prachtige, heuvelachtige park. Een gedeelte van het meer is aan de andere kant van het station nog bewaard gebleven….

Rudolphe-Wilde-Park, Berlijn

De metro brengt ons weer terug bij de fietsen en de fietsen brengen ons weer terug bij de Knipmes, waar we heerlijk in een schaduwrijke kuip alle indrukken van vandaag nog eens de revue laten passeren.

Een afscheid, een welkom en weer een afscheid

Op een mooie maandag wandelen we wat door het Slotpark van Oranienburg. Het park is mooi maar naar onze smaak over-gestileerd door de Grote Tuinenmanifestatie die hier een aantal jaren geleden gehouden is.

Slotpark Oranienburg

Jammer voor de inwoners van Oranienburg, sinds die tijd wordt er entree gevraagd voor de toegang tot het park… Eenmaal terug aan boord drinken we nog één keer gezellig iets met René en Annett en nemen daarna afscheid van hen en hun onafscheidelijke hondje Pauli. We verlaten het Oranienburger Kanal om al snel weer op de Havel-Oder-Wasserstrasse te geraken.

P1040391

De Wasserstrasse wordt gewoon Havel en brengt ons langs (verlaten) industriegebouwen en mondaine watersportstadjes naar de Tegeler See, die we opdraaien.

P1040408

Een superleuk meer met een overvloed aan eilandjes en kleine jachthaventjes ligt voor ons open. We zwaaien naar de bemanning van de Allegra, waarmee we weken geleden de eerste sluisjes van de Müritz-Elde-Wasserstrasse overwonnen. In Tegel vinden we een leuk plekje en Tegel zelf blijkt een heel aardig stadje, dat ons, voor wat het boulevard- en restaurantgedeelte betreft, vage associaties met mediterrane badplaatsjes oplevert.

Tegeler See

Rond de Tegeler See blijkt een wandelpad van 14 kilometer te lopen en woensdag gaan we op pad. Met een voetgangerspontje moet er overgestoken worden van Saatwinkel, het zuidoostelijke puntje van de Tegeler See naar Tegelort, het zuidwestelijke puntje.

Veersteiger Saatwinkel

Helaas pindakaas, dat pontje vaart dus alleen in het weekend, leren we van een aantal locals. Goede raad blijkt niet duur maar wel een aardig eindje lopen. Via de bruggen over het Hohenzollernkanal, de Havel

Havel en Tegeler See

en het Maselakekanal komen we uiteindelijk via de buitenwijken van Spandau bij het officiële veerpont over de Havel. Dat zet ons in no time over naar Tegelort, waar we onze route kunnen vervolgen. Dat het voetgangerspontje niet vaarde vinden we eigenlijk helemaal zo erg niet, op deze manier hebben we nu ècht de Tegeler See rondgelopen en dat is voorwaar geen straf geweest!

Tegeler See

Donderdag verlaten we Tegel met als doel Berlijn, waar vandaan we zaterdagochtend vroeg Joost, Marjon en de mannetjes ophalen van vliegveld Tegel. We gaan vroeg varen want in Spandau willen we eerst nog water tanken en onze gasflessen bij laten vullen. We varen nu onder de brug door waar we gisteren overheen wandelden en wenden de steven naar Sluis Spandau. Als we oproepen is er niks aan de hand, we kunnen even vastmaken en dan zijn we zo aan de beurt. Er liggen al twee bootjes en we maken als derde vast aan de sportsbotensteiger. Al snel krijgen we in de smiezen dat het niet helemaal goed gaat met het sluisbedrijf. De sluis doet niet meer wat de sluiswachter wil, de bootjes stapelen zich gaandeweg op en we krijgen te horen dat het eerst één, en later zelfs wel twee uur kan gaan duren.

P1040479

Er moet een monteur komen en dan is de vraag of het allemaal zal gaan lukken. We bezitten onze ziel in zaligheid en babbelen gezellig met onze Nederlandse achterbuurtjes. Als de sluis weer draait is het leed snel geleden: het is een grote sluis en alle wachtende bootjes passen er gelukkig in. Water en gas is ook in een mum van tijd geregeld en voor wat het gas betreft voor een fractie van het bedrag dat je in Nederland voor een volle gasfles mag neertellen, bizar…. Ons favoriete plekje in Berlijn, het kade’tje bij Charlottenburg blijkt op één bootje na leeg, een pak van ons hart! De vrijdag wordt besteed aan inkopen doen, bakken, kokkerellen en poetsen. Zaterdagochtend is het dan eindelijk zover en kunnen we onze kleine mannetjes – en natuurlijk ook hun papa en mama – in de armen sluiten! We hebben heerlijke, relaxte dagen met elkaar. Tot groot genoegen van de kleine heren trekken we Berlijn in met de bus en de metro, wandelen over de Oberbaumbrücke, eten ijsjes bij de East Side Gallery, nemen de tram naar Mitte, spelen in de speeltuin van het Monbijoupark en kunnen daar ook heerlijk relaxen en eten. Een drukke dag voor kleine mannetjes; het grootste gedeelte van het eten krijgen zij dan ook niet meer mee!

2016-07-07

De volgende ochtend varen we in alle vroegte een rondje door Berlijn. Zeker voor de volwassenen een indrukwekkende belevenis.

P1040546

Aan het eind van de middag varen we via het Hohenzollernkanal weer naar de Tegeler See en Tegel. Ook vandaag gaat het licht al vroeg uit voor de kleintjes en hebben wij mooi de gelegenheid om met z’n viertjes te genieten van een heerlijk maaltje, bereid door Joost en Marjon.

P1040572

Dinsdag wordt er gewaterfietst op een roze waterfiets, de lievelingskleur van Marnix, dus dat komt wel heel mooi uit!

P1040588

‘s Avonds is het dan al weer tijd om afscheid te nemen. Vanuit Tegel brengen we onze lieve gasten naar het vliegveld, drinken daar nog wat met elkaar en als wij al lang en breed weer op de Knipmes zitten, zien we ze boven de Tegeler See opstijgen en wegvliegen, òp naar Nederland en hun eigen bedjes….

P1040590

Het waren heerlijke, onvergetelijke dagen met elkaar en om niet in weemoedigheid te blijven hangen, gooien we woensdagochtend vroeg los, om via Oranienburg nieuwe gebieden te gaan ontdekken. Dat wordt dan hopelijk weer een mooi verhaal voor een volgende keer….

P1040528

In het hart van Pruisen

Zondag, na het vertrek van de kinderen, gooien we los. In plaats van weemoedig zitten zijn kunnen we net zo goed varen, dan doen we tenminste nog iets…

Sluis Bredereiche

Tot aan de bijzonder ogende sluis van Bredereiche is het min of meer bekend terrein hier op de Havel. Daarna wachten ons een kleine 30 kilometer door verlaten, kronkelend natuurgebied.

De Havel

We zien weer ijs- en kraanvogels en kronkelen lustig mee totdat we na zo’n 18 kilometer op de splitsing met de Templiner Gewässer aankomen. Hier slaan we linksaf om via deze Gewässer in Templin te geraken. Via de Grosser Kuhwall-, Grosser Lanken- en de Röddelinsee bereiken we door smaller en smaller water en het enige handbediende sluisje sinds lange tijd,

P1030924

uiteindelijk Templin. Het gebied hier heet de Uckermark en Templin wordt beschouwd als de parel van de Uckermark. Niet geheel onterecht want oud-Templin wordt nog geheel omsloten door de oude stadsmuren uit het einde van de 13e eeuw. De muur is nog compleet met torens, doorgangen en verdedigingswerken en meet 1735 meter in totaal. Op een mooie avond wandelen we er, dan binnen en dan buiten de oude stad, omheen.

Templin

We blijven hier een nachtje extra. Een beetje poetsen, een beetje lummelen en nieuwe voorraden inslaan. Dinsdag vertrekken we en lopen gelijk al bijna vast in sluis Templin. Achter ons komt ook een vrij groot schip en natuurlijk proberen we ons samen in het betrekkelijk kleine, want maar 27 meter lange, sluisje te proppen. Om te beginnen gaan de deuren niet dicht. Een stootwil van onze mede-schutters blijkt voor het elektronische oog te hangen. Na wat gedoe sluiten de deuren alsnog. Wij zijn zover mogelijk naar voren gegaan want onze collega’s (een huurboot vol mannen) blijken nogal piloten en enige afstand is dan wel zo veilig…

P1030926

Als de deuren van de sluis opengaan, blijven ze halverwege steken. Het oog botst kennelijk op onze steven. Achteruit dan maar, weer wat gedoe maar dan eindelijk, draaien de deuren open. Geluk bij al dit gewurm: het regent inmiddels behoorlijk maar omdat de sluis onder een brug ligt, hebben we deze hele ‘comedy caper’-voorstelling droog kunnen uitvoeren. Eenmaal weer op de Havel meren we al snel af langs een wallekantje bij Gasthaus ‘Zur Fähre’. Het weer knapt op, de tent gaat open en we kletsen wat met onze Deense buren uit Templin, die inmiddels ook gearriveerd zijn. Hier aan dit wallekantje kun je kiezen: òf je betaalt liggeld, òf je gaat in Zur Fähre eten en ligt gratis. Het eind van het liedje is dat we heerlijk op het terras van de ondergaande zon en een schnitzel met een biertje genieten voor een fractie meer dan we aan liggeld betaald zouden hebben.

P1030976

Slim geregeld van die Gasthaus-lieden. De volgende dag gaan we verder, kopen in Zehdenick een broodje en verlaten daarna al snel de Havel om via het Vosskanaal de Havel-Oder-Wasserstrasse te bereiken. De Havel stroomt steeds rechts van ons, heet hier Schnelle Havel en is niet bevaarbaar. De Havel-Oder-Wasserstrasse volgen we naar rechts om via sluis Lenitz en de Lenitz See al snel een plekje aan het bolwerk van Oranienburg te vinden.

P1030993

’s Avonds wandelen we naar Slot Oranienburg, langs het slotpark naar het bolwerk aan de andere kant van Oranienburg. Hier kan je ook vastmaken en eerlijk gezegd bevalt dit ons beter, want een stuk rustiger. Omdat we zaterdag nichtje Fleur met man en zoontje verwachten, willen we liever hier liggen. De volgende dag verhuizen we en maken, eigenlijk door Dorus en hun hondje, kennis met een superaardig stel. We kunnen van hen water krijgen, kopen willen ze niet van horen. Als we terugkomen uit de Ruppiner Gewässer – want daar willen we hierna naartoe – dan komen we maar weer…

P1040008

Zaterdag wordt een heerlijke dag. We genieten van twee lieve mensen en een – zo mogelijk – nog liever mannetje. Enige schaduwzijde is dat als we helemaal klaar zijn om het Oranienburger Slotpark met een bezoek te vereren, inktzwarte luchten zich samenpakken en we in gestrekte draf terug naar de Knipmes racen. We redden het….net niet!! Gelukkig heeft Fred binnen de kortste keren een bakkie troost en is het leed snel geleden.

P1030997

’s Avonds, als we weer samen zijn, krijgen we nog hevig Donner en Gewitter te verduren. Dat is eigenlijk alleen maar gunstig: de Ruppiner Gewässer willen namelijk nogal eens lijden onder laag water en dan wil het daar zomaar eens maar één meter diep zijn. De volgende ochtend gooien we los, moeten bij het eerste sluisje een half uurtje wachten maar da’s geen probleem; drinken wij even lekker koffie op het voordek.

Sluis Tiergarten

De sluiswachter is vol van de voetbal en dat wij geen televisie hebben, dáár begrijpt’ie helemaal niks van. Zo’n boot en dan geen tv, da’s toch te gek om los te lopen? Hij vertelt dat in de DDR-tijd je het equivalent van vierduizend Euro voor een tv betaalde. Je rijbewijs haalde je (ook weer in vergelijking) voor 15 Euro. Maar ja, vervolgens moest je dan 15 jaar op een auto wachten… Of hij het nu allemaal beter vond, dàt werd ons niet helemaal duidelijk overigens. De diepgang gaat geen enkel probleem geven volgens de beste man. Wat hij vergeet te melden, is dat de breedte dat hoogstwaarschijnlijk wèl zou geven: de vaarweg blijkt de volgende 13 kilometer aardig aan het dichtgroeien.

Ruppiner Gewässer

We houden ons hart vast als we tegenliggers zien aankomen en moeten af en toe de waterlelies of het riet in. Net als we het zat worden (hoewel: veel keus is er niet want draaien blijft voorlopig een onmogelijkheid) wordt het ruimer en varen we de Kremmer Luch in. De Kremmer Luch is het oudste en een van de waardevolste natuurparken van Duitsland en herbergt bevers, visotters en talrijke met uitsterven bedreigde amfibieën en insecten.

Kremmer Luch

Ook bevinden zich hier roerdompen, blauwborstjes en is dit een belangrijk broedgebied voor overzomerende kraanvogels. Op slag is de smalle ellende vergeten. Een ellende die overigens ook heel mooi was en bovendien opgevrolijkt werd door een kanovaarder met een wel heel grappige bemanning:

P1040033

de een is de stuurman, de ander de navigator, volgens het baasje. Al snel bereiken we daarna sluis Altfriesack. Een dubbelsluis, die ingeval van een schip met een diepgang van meer dan 90 cm in twee keer bediend wordt. Voor ons dus ook… Na de sluis vinden we een mooi plekje aan de kade en worden in één klap gebombardeerd tot de toeristische attractie van Altfriesack!

P1040027