Een mooie week om nog lang van te genieten.

Zondag, eind van de middag, bereiken de kinderen na een stevige omleiding uiteindelijk toch Fürstenberg. Heerlijk om elkaar weer te zien. De temperatuur is zomers en het setje loopt dan ook binnen de kortste keren lekker in korte broek en teenslippers.

Voor de avond valt wandelen we een rondje door Fürstenberg. De volgende dag gaan we op pad voor een wandeling langs de Hegensteinbach, het domein van bevers en ijsvogeltjes. We zien geen van beide maar een mooie wandeling is het zeker.

Ondertussen wordt het warmer en warmer. Eenmaal terug aan boord gooien we los om een stukje terug te dobberen en na de Ellbogensee bij Priepert de Havel zover mogelijk op te varen. Na de Woblitzsee houdt de voor ons bevaarbare Havel zo’n beetje op. We gaan voor anker om even heerlijk te zwemmen en daarna van de laatste stukken rabarbertaart te genieten.

We verlaten de Woblitzsee via het Kammerkanal. Het Kammerkanal dat overigens geen enkele overeenkomst heeft met wat je van een kanaal zou verwachten, het is prachtig. In Neustrelitz vinden we een wel zeer prettig plekje aan de stadspromenade. De vroegere pakhuizen en bedrijfspanden aan de haven zijn omgetoverd tot aantrekkelijke appartementscomplexen.

Neustrelitz - haven

De promenade grenst aan het slotpark. Al is het slot zelf er dan niet meer, het park is wel zéér de moeite waard. Beelden, waterpartijen, een theater, rosarium en een sprookjesachtige kerk maken dat je het slot eigenlijk niet eens mist.

Rond 1730 ontstond door omstandigheden de behoefte aan een nieuwe residentie voor de hertogen van Meckelenburg-Strelitz. Wilhelm Buttel kreeg de opdracht een stad te ontwerpen in klassiek neogotische stijl. Hij liet zich inspireren door franse en italiaanse stedenbouwers en dat is duidelijk te zien aan het cirkelvormige, centrale plein van waaruit brede lanen uitwaaieren.

Neustrelitz

De kerk aan datzelfde plein zou zomaar ergens in Italië kunnen staan. We dwalen door en rond de stad, drinken een prachtige cappuccino op het marktplein en genieten met volle teugen van elkaar en van de omgeving.

P1030654

Natuurlijk slaan we ook hier een wandeling door de Kleingärten niet over. Woensdagmiddag vertrekken we voor een tochtje naar het dorpje Wesenberg aan de Woblitzsee. Een dorpje waar de tijd heeft stil gestaan: een haventje voor een paar bootjes, een groot grasveld met overdekte picknickbanken waar fiets- en kankampeerders kunnen overnachten. Niks afgezet of moeilijk, het geheel wordt op losse wijze beheerd door de dame van de Biergarten. Het leven zoals het zou moeten zijn, ontspannen, rustig en relaxed – een beetje het Nederland van de jaren ’50…..

DSC_0024 (2)

Himmelpfort, waar we de volgende dag afmeren blijkt van hetzelfde laken een pak. Met één verschil, namelijk dat hier in de wintermaanden het kantoor van de kerstman gevestigd is. Jaarlijks worden hier zo’n 280.000 brieven bezorgd met wensen en zorgen van kinderen van over de hele wereld.

Gelukkig heeft de kerstman hulp bij de beantwoording van al die post. In het stadspark bevinden zich de ruïnes van een voormalige klooster uit 1299. Donderdagochtend wandelen we rond de Moderitzsee en ontbijten halverwege in een overdekte picknick/schuilhut aan de oever van het meer.

P1030843

Aansluitend is het plan om naar Lychen te varen. De tocht daar naartoe is de moeite waard, Lychen denkelijk niet. De enige afmeersteiger van het stadje blijkt door een ‘drijvende keten’-verhuurbedrijf in beslag genomen. Na wat inkopen en een rondje over de Grosser Lychen See poetsen wij de plaat en komen uiteindelijk terecht in Bredereiche.

Bredereiche

Een lieflijk vakwerkkerkje blijkt, naast een volledig met kinderkopjes belegd stratenplan, het opmerkelijkst hier. Ons maakt het niet zo veel uit, we hebben het heerlijk met elkaar en strijden tussen de bedrijven door om het hardst in de ‘kezen’-competitie tussen de koude (Fred en Anja) en de warme (Jeroen en ik) kant.

P1030811

Op zaterdag varen we terug naar Fürstenberg. We hebben het lang uitgesteld maar vandaag gaan we het voormalig vrouwenconcentratiekamp Ravensbrück bezoeken. Vanuit Fürstenberg wandelen we er in een half uurtje naartoe.

Ravensbrück

Het complex is indrukwekkend. Het voelt heel dubbel om hier te lopen op deze grond doordrenkt van narigheid, verdriet en ellende. De huizen van de hoge ss-officieren staan er nog. Villa’s zijn het en ik vind mooi en tekenend wat men ermee laat gebeuren: verrotten…

Ravensbrück

Onder de indruk lopen we terug over de weg die door gevangenen werd aangelegd. Natuurlijk weten we wat er allemaal gebeurde hier en in andere concentratiekampen maar om hier te lopen is toch van een geheel andere orde. Goed dat dit alles behouden blijft: opdat we niet vergeten, inderdaad….

Ravensbrück

’s Avonds eten we met elkaar bij de Alte Reederei, tegenover de Knipmes.

 

P1030538

We nemen de tijd om de dagen met elkaar nog eens de revue te laten passeren. Al het moois dat we mochten aanschouwen, de dieren die we, min of meer geslaagd, voor onze lens konden vangen. Vissende zee-arenden, rode wouw, ijsvogeltjes, kraanvogels, zelfs een adder en een hazelworm.

 

Naast natuurlijk zoals daar zijn de ‘gewone’ reiger en ander vliegend, kruipend en springend ‘wild’. Het waren heerlijke dagen en voldaan nemen we zondag aan het eind van de ochtend afscheid. We zullen ze missen maar ook nog heel lang nagenieten: mooie herinneringen zijn weer geboren….

DSC_0436 (2)