Wij zijn er klaar voor!

Roermond

Na Linne varen we op een mooie woensdag naar Roermond om ons te melden teneinde gerechtigd te blijven om Fred’s AOW te ontvangen. Een raar en droevig verhaal dat er op neerkomt, dat we ons eens in de zoveel tijd moeten melden om te bewijzen dat we nog leven…. Heeft iets met een briefadres (dus zonder vaste woon- of verblijfplaats) te maken. De details zullen we jullie besparen, we maken er maar een vrolijke bedoening van en schaffen – om van de nood een deugd te maken – gelijk ook een draadloze steelstofzuiger aan. Vele malen gemakkelijker dan het zware, lompe geval waar we tot nu toe mee werken. Als al deze min of meer nuttige zaken zijn afgehandeld, gooien we los en varen naar Arcen. Onderweg zien we dat de kasteelruïne van Kessel grondig gerenoveerd wordt. Er komt een horecagelegenheid in zo te zien en we zijn nieuwsgierig hoe het uiteindelijk zal gaan worden. Het is prachtig weer en we genieten van de mooie omgeving, net als de koeien onderweg, die het toch maar getroffen hebben met zo’n zwembad naast de deur.

In Arcen blijkt het braderie, we wandelen even langs de kramen en hebben bij de boot niet te klagen over aanspraak. In de avonduren halen we nog een ijsje bij Clevers, de beste ijssalon van Limburg. De volgende ochtend varen we naar Cuijk waar we aardig op tijd binnenvaren. Tijd genoeg in ieder geval om nog even inkopen te doen. Via Lith komen we dan uiteindelijk in Waalwijk aan, waar we op een ieniemienie plekkie met behulp van nogal wat lijnen een nachtje overblijven.

We wandelen in de omgeving van Waalwijk, een heerlijke tocht langs en door de Loonse en Drunense Duinen. In Giersbergen, een behoorlijk fotogeniek dorp, kopen we paarse spercieboontjes en rabarber en op de terugweg langs het Drongelens Kanaal plukken we handenvol bramen.

Omdat we verwachten dinsdag of woensdag in Vlaardingen aan te komen, waar de (klein)kinderen ons ongetwijfeld zullen komen verwelkomen, wordt de rabarber bewaard om er een taart mee te maken. De boontjes blijken, buiten paars, erg lekker en hun paarse kleur vrijwel onmiddellijk met het koken te verliezen. De volgende dag meren we af in Oud-Beijerland, aan de buitenkant want in het piepkleine haventje is absoluut geen plekje meer vrij. Ondertussen is het wel zeker dat we dinsdag Vlaardingen gaan aandoen en eetafspraken zijn al gemaakt voor dinsdagavond. Het wordt een woelig reisje richting Vlaardingen, maar eenmaal door de sluis is het uit met het gewoel en begint een ander woelig hoofdstuk: een supergezellige middag/avond met de jongens, de meisjes en de kleine mannetjes. De volgende dag gaat de gezelligheid gewoon door, nu met Digna, Milan, Jaap, Willeke, Trudie en Bo, heerlijk om weer even in de buurt te zijn en misschien nog een beetje te kunnen helpen met de voorbereidingen voor het grote huwelijks/festivalfeest van onze geliefde kinderen. Wij zijn er in ieder geval helemaal klaar voor!!

P1240487

We hebben weer een heerlijke reis gemaakt, veel gezien, genoten en ontdekt. Wat ons vooral in Frankrijk opviel was de slechte staat van de kanalen. Er blijkt erg weinig budget voor onderhoud en misschien is dat ook wel te begrijpen: binnenvaart is er niet of nauwelijks meer en dat is kennelijk toch wat geld in het laatje brengt, niet dat anderhalve plezierscheepje. Jammer en we hopen dat een en ander niet zal resulteren in het sluiten of onbevaarbaar worden van al die prachtige kanaaltjes, want dat zou toch doodzonde zijn. De tijd zal het leren…

Eenmaal terug in Nederland was wat ons wel heel erg opviel de stress onder de plezierbootvaarders. Vooral vóór en in de sluizen leek iedereen zo’n enorme haast te hebben, of men eigenlijk gisteren ergens had moeten zijn. Zoveel gestress, dat de normale, elementaire beleefdheidsregels niet meer lijken te gelden en er een sfeer van ieder-voor-zich ontstaat en dát is misschien nog wel veel jammerder dan de slechte staat van de Franse kanalen…!

Roeren of dompen, that’s the question!

Afgemeerd in Linne

Als in Linne de roerdomp dompt… of zal een roerdomp misschien toch roeren? Geen idee maar we houden het vooralsnog op dompen omdat dompen beter bij het geluid van een roerdomp past. Onder het gedomp van de roerdomp dus, denken we terug aan de – voor ons doen – supersnelle reis die we de laatste twee weken gemaakt hebben.

Na Fumay en Givet varen we België binnen en langs de bekende rotsen van Freyr richting Dinant, waar we een heerlijk plekkie vinden.

Fotogeniek Dinant

De volgende dag proberen we door te varen maar het lot is ons kennelijk niet erg gunstig gezind. De sluis bij Tailfer is ‘en panne’ en de monteur laat ruim anderhalf uur op zich wachten. Er liggen al wat scheepjes in de sluis met de deuren dicht, wij zouden er nog prima bij passen, ware het zo dat de deuren open konden maar niks aan de sluis lijkt meer te werken. We bezitten onze ziel in zaligheid en als de technische man er eenmaal is, blijkt het een fluitje van een cent en kunnen wij nog mee schutten met de andere scheepjes.

P1240320

In colonne varen we tot in Namen, waar het veld uiteen valt en wij nog een stukje doorgaan. Namen lijkt helemaal vol, er wordt bijna gevochten om een plaatsje en in Beez weten we een rustig en gastvrij haventje. Het is toch maar voor één nacht dus waarom moeilijk doen in Namen? De ochtend in Beez begint mistig, we maken een wandelingetje langs de Maas en genieten van een sprookjesachtige rivier èn van de fraaie optrekjes langs diezelfde rivier.

Nevel op de Maas

Als we verder varen, is de mist al snel opgetrokken en ons volgende doel Huy. Omdat alles mee zit en we daardoor nogal vroeg bij Huy aantikken, gaan we nog maar een deurtje verder. Luik moet nog met twee vingers in onze neusjes te doen zijn, dus….Liège, here we come!! We worden verwacht, voor de gelegenheid is men aan de slag gegaan om een nieuwe fiets/voetbrug te installeren en het scheepvaartverkeer is tot nader order (in ieder geval tot de volgende dag) stilgelegd. We vinden een plekje tussen lotgenoten aan de pier, daar waar de Ourthe in de Maas stroomt. Het is snikheet en we besluiten de volgende dag in de van airco voorziene shopping mall door te brengen. We hebben er al zoveel over gehoord en normaal gesproken zouden we deze beker aan ons voorbij laten gaan maar gezien de op stapel staande feestelijkheden èn de temperaturen lijkt een bezoekje op een min of meer gedwongen dag ‘plaats rust’ ons niet onverstandig. We vertrekken bijtijds, er komen nog steeds bootjes bij, waarvan sommige opvarenden geen of heel weinig geduld ten toon spreiden om de op stapel staande gebeurtenissen af te wachten. Veel keus is er echter ook voor hen niet; wij zien aan het eind van de dag wel hoe het gaat. De shopping-missie kunnen we als geslaagd beschouwen en eenmaal terug bij de Knipmes wacht ons een verrassing;

P1240349

alle scheepjes zijn verdwenen en hun plaats is ingenomen door het enorme werkponton, dat de brug heeft helpen plaatsen. We kletsen wat met de mannen: zij gaan de kraan laten zakken, water innemen om het geheel te balasten en dan onderweg naar Keulen voor een klus aan of bij de Dom. Die avond en nacht liggen we alleen aan de pier en genieten van een verlichte stad en een heerlijke zomeravond.

 

De volgende dag is het voor even gedaan met het mooie weer en door een grijze wereld varen we richting Maastricht. Daar wordt de grijze wereld ingewisseld voor een druilerig regentje. We hebben desondanks geluk, er is nog precies één plaatsje vrij bij de Servaasbrug en wij passen daar net in! Net is genoeg en we prijzen ons gelukkig.

Servaasbrug in de regen

Voor morgen staat een afspraak om Dorus te laten scheren en dat is gemakkelijk aan te lopen vanaf de Servaasbrug. De volgende ochtend slaan we stuk met inkopen doen. Allemaal losse dingetjes, waarvoor we de halve stad doorcrossen. Geen straf natuurlijk want Maastricht is zó gezellig! In de middag brengen we Dorus naar zijn vaste scheeradresje en dan hebben wij nog heerlijk twee uur de tijd om een kadootje voor onze Fabian te kopen. Vier jaar wordt dat kleine mannetje aanstaande zondag alweer. Als we geslaagd zijn, trakteren we onszelf op een gezellig terrasje en net als we nog een drankje en een bittergarnituurtje willen bestellen, belt de trimster om te zeggen dat Dorus bijna klaar is, jammer maar helaas… geen bittergarnituurtje dus! De avond in Maastricht wordt mooi, het is feest in de stad, schitterend weer en wij genieten met onze voetjes omhoog van een drankje en een hapje op de Knipmes: geen fut meer om weer de stad in te gaan!

Van Maastricht varen we naar Thorn waar we Jeroen en Anja zaterdag verwachten. Kennis maken met kleine Torque en hele fijne en gezellige dagen met elkaar hebben.

P1240372

Ze blijven slapen, varen mee naar Maasbracht en daar nemen we hun auto (die Fred en Jeroen zaterdag al gebracht hebben) om gezamenlijk richting Randstad te rijden voor Fabian z’n grote feest. Het zijn heerlijke dagen, we genieten van alles en iedereen en als we maandag weer richting Maasbracht treinen, zijn we helemaal gelukkig.

In Maasbracht wacht ons een verrassing: Ad en Tineke met de Avontuur blijken ook een nachtje Maasbracht te doen en die ontmoeting vieren we met een wijntje bij hen aan boord. Als altijd gezellig en meer dan genoeg bij te praten…

De volgende ochtend varen we naar Linne. We hebben van lieverlee enorme behoefte om de benen weer eens te strekken en het plan is om in Linne eerst een bulk wasgoed weg te werken, bijtijds te eten en in de avonduurtjes – als het wat koeler is – een fikse wandeling te doen. Dat lukt allemaal en het is heerlijk. We wandelen door de boomgaarden richting de Maas, de imposante Maasstuw en een romantische vistrap.

Vlak langs de Clauscentrale en de wirwar van hoogspanningmasten naar het dorpje Brachterbeek en daarna via het gehucht Weerd weer richting Linne en de Knipmes. Eenmaal terug aan boord hebben we er bijna 12 kilometer opzitten en da’s erg lekker en best voor een avondtippel…

P1240360