Rozengeur en –limonade

Gisteren onze lieve opstappers weer uitgezwaaid, of beter gezegd: zij zwaaiden ons uit, dat vonden ze weer eens wat anders. En dat was het ook natuurlijk…

P1030517

We hebben heerlijke dagen gehad met elkaar. Maandagmiddag om 16.30 mochten we ze gezond en wel verwelkomen. De enige die niet gezond en wel was, was ons Dorussie. Hij had een soort buikgriep, waar hij verder niet echt onder gebukt leek te gaan maar waardoor we wel een aantal dagen (en nachten) heel regelmatig naar buiten moesten met hem. Gelukkig lijkt dat leed inmiddels, dankzij veel rijst en rijstewater, geleden.

Mirow, Stadthafen

Met elkaar willen we heel graag Mirow wat uitgebreider bekijken. We liggen hier in het stadshaventje tenslotte min of meer tegen het sloteiland aan te schurken. Op dat eiland moeten zich een kasteel, het bediendenhuis, een kerk, een heus liefdeseilandje en een voormalige kasteelbrouwerij bevinden, dus zeker de moeite waard. Als Lydia en Jan maandagmiddag arriveren, regent het helaas pijpenstelen, dus dat eilandbezoek stellen we maar uit tot wanneer we aan het eind van de week hier weer terug zijn. Geen punt trouwens, want er moet eerst natuurlijk bijgepraat worden, en niet te weinig! De volgende ochtend hebben we een aardig tochtje voor de boeg, het plan is om van Mirow naar Rheinsberg te varen. Daar willen we dan een volle dag blijven om Rheinsberg en het gelijknamige kasteel te bezoeken om donderdag dan weer terug naar Mirow te varen. Het blijkt een gelukkige beslissing dat we voor deze trip de tijd nemen. Voor de drie sluisjes die vandaag op het programma staan, liggen lange rijen wachtende bootjes en met drie, hooguit vier bootjes in één schutting gaat dat natuurlijk niet echt snel allemaal.

P1030462

Maakt niks uit, de natuur is prachtig en we genieten van de gezelligheid en het ´schipperen´ met z’n viertjes. In Rheinsberg vinden we een mooi plekje met uitzicht over de Rheinsbergersee

P1030456

en de volgende dag na de koffie gaan we op pad. Wandelend, maar met één fiets mee, zodat een van ons tussendoor naar Dorus kan, want die kan in zijn huidige (buik)toestand niet al te lang wachten om naar buiten te gaan.

Rheinsberg

Rheinsberg blijkt een mooi, rustig stadje waar koetsjes rijden en ook nog een marktje gehouden wordt.

Rheinsberg - koetsje

We bezoeken de werkplaats/galerij van een houtkunstenaar en genieten van de prachtige dingen die deze man maakt.

P1030429

Afsluitend strijken we neer op een terrasje en genieten van de huisgemaakte rozenlimonade, inclusief ijsblokje met daarin een rozenblaadje.

P1030434

Dan is het tijd voor het kasteel en dat valt niet echt mee. Het kasteel op zich is mooi genoeg maar wordt zo streng en onvriendelijk bewaakt dat je er een beetje de kriebels van krijgt. Bovendien mag je er geen foto´s maken, alleen als je drie Euro betaalt! Nou, daar trappen wij niet in en heel stiekem, dat krijg je ervan met die akelige ´big brother´-lui, is het me toch gelukt, hihi!

kasteel Rheinsberg, interieur

We zijn opgelucht als we weer buiten staan en Jan is er helemaal klaar mee, die offert zich, geheel vrijwillig, op om naar Dorus te gaan. Fred, Lydia en ik wandelen nog een rondje door het kasteelpark

Kasteel Rheinsberg

en kuieren daarna ook op de Knipmes aan. Deze toch al prachtige dag wordt afgesloten met een heerlijke avond, waar we tot laat van kunnen genieten.

P1030460

Donderdag begint met donder, bliksem en regen, heel veel regen. Als het ietsje droger wordt vertrekken we vrij vroeg, de lange rijen wachtenden voor de sluisjes in gedachten. Echter, het weer knapt gigantisch op en van wachtenden voor sluisjes is ook geen sprake, met het gevolg dat we heerlijk op het voordek van de zon kunnen genieten

P1030461

en vroeg in de middag afmeren in het stadshaventje van Mirow.

MIrow

Het kasteeleiland is een verademing na het overgereguleerde kasteel Rheinsberg, hoewel de eerlijkheid gebiedt te melden dat we dit kasteel niet binnen bezocht hebben. Het is heerlijk om over het eiland te dwalen, en de prachtige gebouwen te bewonderen. We drinken koffie op het kasteeleilandterras(…),

MIrow, Kasteeleiland

bezoeken het kerkje, de voormalige brouwerijkelders en natuurlijk het liefdeseiland. Afsluitend wandelen we via een smal muggenpaadje rondom het eiland en ontdekken nog een oude ijslift,

ijslift Mirow

waarmee in vroegere tijden natuurijs uit het meer naar de ijskelders van het kasteel getransporteerd werd. De volgende dag is de tijd van gaan alweer gekomen maar gelukkig hebben we alle vier iets leuks in het vooruitzicht. Lydia en Jan vertrekken naar Leipzig om daar van dochter, schoon- en kleinzoon te gaan genieten en wij verwachten heel binnenkort Jeroen en Anja, die voor een weekje komen meevaren. Dus niet getreurd, we hebben heerlijk genoten van en met elkaar, we hebben fijn bijgepraat, heel veel gelachen, lekker gegeten en gedronken, mooie dingen gezien, het waren heerlijke dagen…en zo hoort het!

Fontein, Mirow

De Knipmes wordt nog even snel weer volgeladen voor het volgende bezoek, met dank aan de auto van onze lieve opstappers en dan, na nog een laatste bakkie, is het toch echt uitzwaaitijd…..

IMG-20160603-WA0036

Met een stille Knipmes varen we weer op de sluisjes Diemitz en Canow aan om die voor de derde keer te passeren. We vrezen met grote vreze maar ook dit keer is al het geluk van de wereld met ons. We kunnen zo aanschuiven als laatste in sluis Diemitz en de volgende sluisjes blijft dat zo. Al varende verruilen we de Müritz-Havel-Wasserstrasse voor de Havel himself, het wordt smaller en smaller en echt schitterend mooi. Naast al dat moois zien we vervallen fabrieksgebouwen maar ook dat heeft altijd wel iets, vind ik dan…

Fürstenberg, vervallen fabriek

Voor het laatste sluisje van vandaag, sluis Fürstenberg, zien we zomaar ineens een prachtige, vrije afmeermogelijkheid! Alleen jammer dat er vier bootjes liggen met precies zoveel ruimte ertussen dat we nergens echt tussen gaan passen. Van die vier zijn twee drijvende schaftketen en die mannen zeggen dat ze op het punt staan om weg te gaan, dus als we vijf minuutjes hebben….? Tuurlijk hebben we die, met het gevolg dat we hier weer op een plekje van 5 miljoen liggen voor de prijs van niks! Heerlijk om met dit uitzicht op onze volgende opstappers te wachten dachten wij zo…..

Fürstenberg, schiffsanleger

Lekker wijf

Achter onze natte voorgangers bereiken we Plau am See en dat is nogal wat. Het begint al bij het bruggetje over de sluis, dat vol staat met publiek.

Sluis Plau am See

We meren af aan de stadskade, rekenen een fors bedrag af voor het voorrecht om onze lijntjes daar vast te mogen knopen, maar alla, …geld moet rollen. Plau blijkt een soort Renesse am Plauer See, compleet met toeristentreintje, -bussen, -boten en vol met voornamelijk restaurantjes en ijswinkeltjes.

Plau am See

De rest van de middag gebruiken we voor de nodige inkopen en aan het begin van de avond wandelen we wat door het stadje. Toeristisch of niet, Plau heeft één voordeel: er is een heuse wandelroute!

Plau am See

Dáár worden we wel heel gelukkig van. De volgende ochtend brengt stralend weer. Om half 8 zijn we er helemaal klaar voor, korte broek en luchtige shirtjes aan, we gaan! De folder belooft twee prachtige meertjes en zelfs een stukje moerasbos, dat we via een vlonderpad zullen doorkruisen. Ik heb visioenen van koffie aan een prachtig, windstil meertje, heerlijk zo vroeg in de ochtend.

Plauer See

Al snel laten we Plau achter ons en wandelen langs de Klüschenberg, óp naar Ziegelei- en Burgsee. Bij het eerste meer, de Ziegeleisee krijgen we het aan de stok met een paar muggen. Nou ja, kan gebeuren maar al snel worden het er meer en meer. Vooral mij vinden zij erg lekker: ik word aangevallen door honderden, nee door duizenden muggen. Stilstaan kan niet, dan gaan er van die duizenden honderden op mij landen en vrijwel onmiddellijk tot de aanval over. Het is er erg mooi hoor maar een foto maken kan niet, dan word ik opgevroten. De foto’s die ik maakte zijn, op één na, dan ook heftig bewogen.

Plauer Moor

Fred heeft er natuurlijk ook last van, maar lang niet zo erg als ik. Hij loopt achter mij en mept met Dorus z’n riem de muggen van mijn achterkant. Dat doet soms nog zeer ook maar beter dat dan die akelige muggenbulten. Wild zwaaiend doorkruisen we dit vochtige ‘Hades’-gebied. We breken absoluut ons record op de 5 kilometer. Ik kan de grond wel kussen als we eindelijk weer open terrein bereiken en ben nog nooit zo blij geweest om verkeersherrie van dichtbij te horen! Op een bankje langs de Plauer See hijgen we uit en ik begrijp nu eindelijk hoe vermoeiend (en beangstigend) het is om een lekker wijf te zijn!!

P1030366

De volgende kilometers terug naar Plau zijn prachtig mooi en ontspannend. Bijna helemaal langs de Plauer See via heerlijke wandelpaden. Eenmaal terug op de Knipmes gooien we al snel los voor ons volgende ‘avontuur’.

Plauer hefbrug

We gaan eerst door de bijzondere hefbrug van Plau om via Plauer en Peetersdorfer See bij Malchow te geraken. Onderweg weer veel boothuizen, zo typisch voor dit gebied.

Bootshuizen aan de Meckelenburger Seenplatte

De draaibrug bij Malchow, waar iedereen doorheen moet, draait maar één keer per uur. Gelukkig zijn wij er precies om 13.00 uur en sluiten aan bij de wachtenden terwijl tientallen bootjes van de andere kant door de brug komen. Als wij aan de beurt zijn, krijgen we à la minute visioenen van de Muider Zeesluis: ook hier terrasjes aan weerskanten, waarop door de ‘beste stuurlui’ elk bootje en/of bemanning van commentaar wordt voorzien. Gelukkig versta ik er mooi niks van en dat ik een lekker wijf ben, weet ik inmiddels toch al…

Malchow

Het verhaal wil dat hier in het hoogseizoen wel honderd bootjes kunnen liggen te wachten! Via verschillende meren, met elkaar verbonden door smalle watertjes, komen we op het grootste meer van dit gebied, de Müritz See. Waren, de belangrijkste stad aan dit meer, laten we maar even links liggen. Van collega-vaarders hoorden we dat je hier je touwtjes mag vastknopen voor een bedrag dat je het idee geeft mede-eigenaar van de haven te worden. Ietsje verder, bij Wasser Wander Rastplatz Klink worden we gastvrij ontvangen.

P1030397

Er is eigenlijk geen plek voor ons maar er wordt, heel vriendelijk, plaats gemaakt voor onze Knipmes. Uiteindelijk liggen we op het mooiste plekje van de haven, pal aan de Müritz See en dat is met deze hitte echt wel iets om dankbaar voor te zijn.

Müritz See

De volgende ochtend wandelen we langs het kasteeltje van Klink en de Müritz See. We hebben lekker uitgeslapen, vanochtend was het hele meer in mist gehuld, geen goed idee om uit te varen. Om 10 uur wordt het helder en steken we het meer over naar de Kleine Müritz en aansluitend de Müritz-Havel-Wasserstrasse. De Müritz-Elde-Wasserstrasse hebben we nu definitief verlaten. Ons einddoel voor vandaag is Mirow, waar we morgen onze opstappers Lydia en Jan hopen te verwelkomen…

P1030389

Nagekomen bericht: zee-arend (vliegende deur) gespot op de Kleine Müritz!!

Zee-arend