Recht en saai?

Pfff, het is maandagochtend, het regent en de etappe van het Groene Hartpad, die we voor vandaag in gedachten hadden, ziet er op de kaart ook niet bepaald uitnodigend uit. Twee keer links, een keer rechts en daar tussen 15,5 kilometer almaar rechtdoor.

We leggen ons erbij neer: dit wordt hem niet vandaag. We ontbijten, drinken koffie en maken nieuwe plannen. En dan, dan wordt het droog en vindt Fred dat we de stoute schoenen maar moeten aantrekken. Dorus blijft thuis. Hij heeft gisteren ruim 11 kilometer mee gehobbeld en op zijn leeftijd heb je dan wel weer even rust nodig èn verdiend. Er valt hier en daar nog een spetter. Het begin is, zoals verwacht, kaars- en kaarsrecht.

Maar dan, al snel, komen we op de mooiste, kilometerslange, onafgebroken graskade, waar we in jaren op gelopen hebben:

smal, prachtig begroeid en bochtig, met uitzicht op water, jong leven en velden vol pinkster- en andere bloemen.

Ter hoogte van Willeskop is in 2002 in het boerenland een waterrijk moerasgebied aangelegd en sindsdien is het hier een drukte van belang met broedende/foeragerende water-, moeras- en weidevogels.

Te snel naar onze zin slaan we af naar Polsbroek om daar de buurtbus terug naar IJsselstein te nemen.

De chauffeur vertelt over het vrijwilligersnetwerk, waardoor hier, tussen de veelal kleine kernen, het openbaar vervoer kan blijven bestaan. Triest dat zij een zo minimale bijdrage van de diverse gemeenten ontvangen, dat zij zelf sponsoren moeten zoeken om dit vrijwilligersnetwerk in stand èn enigszins aantrekkelijk te houden.

Op Koningsdag bussen we van Montfoort naar Woerden. Van Woerden wandelen we naar het zijriviertje van de Oude Rijn, de Linschoten,

met het gelijknamige dorp en Huis te Linschoten. Net als in Montfoort, pakken we ook in Linschoten wat van de Koningsdagfeestelijkheden mee. Een lange, toch wat saaie weg brengt ons uiteindelijk terug in Montfoort.

Nog één keer keren we terug naar Woerden, Dit keer om middels een bijna 10 kilometer lang voetpad langs de, in 1494 door mensenhanden gegraven, Grecht in Woerdense Verlaat te komen. De wandeling van Woerden CS naar de Grecht voert door het prachtige Brediuspark.

Gelukkig, want eenmaal bij de Grecht blijkt het voetpad afgesloten doordat men werkt aan dijkverhoging. Een aardig voetpad is dus voorlopig omgetoverd in een aarden wal, weet een bewoonster ons te melden. Het zal vast ergens goed voor zijn, maar de aardigheid van een wandelingetje langs de Grecht lijkt ons ook voorlopig van de baan. Zoals we gekomen zijn, kuieren we terug naar het station.

Een niet geheel van gevaar gespeende onderneming: in het park wordt ons pad min of meer in beslag genomen door een zwerm op hol geslagen bijen. Volgens een passant komen zij waarschijnlijk uit de kast die zich achter de heg bevindt en proberen zij een overtallige koningin te verjagen.

Zaterdag varen we met Digna en Milan naar IJsselstein en hebben een gezellige dag met elkaar. De stuurmanskunst lijkt Milan in de genen te zitten: hij stuurt onze Knipmes met vaste hand over de Hollandse IJssel tussen Montfoort en IJsselstein.

De mooie zondag die op deze zaterdag volgt, benutten we om van Montfoort naar IJsselstein te lopen.

Kilometerslang over een oude tiendweg, de laatste kilometers over een voetpad langs de rivier.

Hoewel IJsselstein een leuk en gezellig stadje is,

gooien we op deze regenachtige dinsdag toch maar los. De kapitein draait ons Knipmessie (het kèn nèt!) en we zetten koers naar Oudewater, vanwaar we ons Groene Hartpad willen vervolgen en waar we een aangenaam plekje vinden aan een graskade.

De dag wordt afgesloten met het beste familienieuws dat een mens maar kan wensen: het zwaard van Damocles blijkt verdwenen, opgelost!!!

Geschiedenis en genieten

De oude Tacitus, die leefde van 55-115 na Christus, debiteerde:

Waarom zou je Italië verlaten om op zoek te gaan naar Germania?

Het terrein is er woest, het klimaat ruw, het leven en landschap somber.

Hier kom je alleen als het je vaderland is….”

Desondanks bezetten de Romeinen dit gebied ten zuiden van de Rijn wèl voor bijna 400 jaar, een absoluut record voor Europese begrippen. De Rijn was dus de grensrivier en maakte deel uit van de Limes (Latijn voor grens). Die grens werd verdedigd met forten en wachttorens. Er ontstonden kampdorpen en -steden, zoals onder andere, Forum Hadriani – het latere Voorburg – en het castellum Nigrum Pullum, bij het huidige Zwammerdam. Het is hier, in dit gebied, dat nog niet zo lang geleden drie Romeinse riviervrachtschepen en een kano opgegraven werden. De bouw van een enorme zorginstelling liep door deze opgravingen wel 5 jaar vertraging op maar deze instelling is nu prachtig gelegen op het terrein van het vroegere Nigrum Pullum. In het eetcafé van de instelling heeft men zelfs een bezoekerscentrum ingericht over deze opgravingen.

We wandelen van Alphen via Zwammerdam (met dorpscafé Gezwam!) naar Bodegraven en stuiten overal op sporen van deze oude geschiedenis.

Mocht Tacitus nog eens een kijkje kunnen nemen in het voormalig Germania, hij zou vast van mening veranderen. Woest en ruw is het hier allang niet meer. Lieflijk en idyllisch zeker wel, met name deze dagen met volop zon en voorjaarsboden!

Eerste Paasdag wandelen we rondom Leidschendam en Tweede Paasdag eten we met kinderen en kleinkinderen. Ieder van ons heeft iets lekkers gewrocht, dus genieten met een grote G!

Dinsdag varen we van Leidschendam naar Alphen a/d Rijn. Hier pakken we ons Groene Hartpad weer op en wandelen voor de verandering eens óver de hefbrug van Alphen, in plaats van dat we er onderdoor varen. Een prachtige wandeldag volgt met volop rust en landelijkheid.

Vrijdagochtend varen we naar Bodegraven, vanwaar ik de trein pak om de Koningsdagviering bij de mannetjes op school mee te maken en hun vakantieweekje feestelijk te helpen inluiden.

Daarna volgen nog twee wandeldagen vanuit Bodegraven. Zondag met Jeroen, Anja, Anja’s moeder en de hondjes; een rondje Reeuwijkse Plassen. Vooral de hondjes hebben zich kranig geweerd: terug bij de auto hebben zij maar mooi bijna 17 kilometer achter de hondenpootjes!

Ter afsluiting eten we gezellig met elkaar op de Knipmes en dan loopt weer een mooie (wandel)dag ten einde…

Maandag lopen we nog een stukje Groene Hartpad. De modernistische aanpak, waarmee men dit gedeelte van het plassengebied heeft gemeend te moeten aanpakken, kan ons niet echt bekoren maar waarschijnlijk ligt dat aan ons….

Gelukkig blijft er genoeg te genieten over. Bij natuurterrein Lusthof de Haeck kijken we onze ogen uit. In 1933 kocht de Rotterdamse arts Teupken dit terrein en plantte er in- en uitheemse planten en struiken aan. Verder liet hij het terrein zoals het was: drassig veenmosland, broekbosjes en rietvelden, door hem weer met elkaar verbonden door parkachtige bruggetjes.

Voor dinsdag staat het stukje Woerdense Verlaat – Woerden op de planning maar de weersvooruitzichten zijn zó slecht dat we losgooien.

We verlaten Bodegraven en onder wisselende luchten met felle zon, regen-, hagel- en sneeuwbuien varen we via Gouda de Hollandsche IJssel op

om uiteindelijk in Montfoort vast te maken. Van hieruit kunnen we nog mooi wat etappes Groene Hartpad belopen èn misschien donderdag een beetje Koningsdag meevieren!

PS Op de Hollandsche IJssel spotten we wel 3 ijsvogeltjes! Helaas geen foto; die akelige beesten blijven maar niet zitten!!

We doen het nog hoor!

Nou nou, da’s wel erg lang geleden maar we kunnen iedereen gerust stellen: we doen het nog! Drukte, verjaardagen, feesten en ook nog een kleine vakantie, de pen ter hand nemen is erbij ingeschoten. Vandaag echter gaan we vrolijk verder waar we gebleven waren. Op een regenachtige zondag volgt een niet onaardige maandag. We fietsen van Breukelen langs de Angstel

Loenersloot

naar Abcoude. Voor we in Abcoude arriveren maken we een wandelrondje door het park van Kasteel Loenersloot.

Kasteel Loenersloot

Langs de Gein fietsen we terug

De Gein

naar Weesp om vandaar langs de Vecht weer in Breukelen te geraken. De dag is dan nog jong dus het lijkt een goed plan om los te gooien en naar Maarssen te dobberen. Een afstandje van niks maar morgenochtend staat een bezoekje aan de SVB in Utrecht gepland. Ook daar wil men regelmatig op de hoogte gehouden worden van onze gezondheidstoestand, dus hoogste tijd om ook daar weer wat handstandjes en opdrukactiviteiten te laten zien! De volgende ochtend pedaleren we dus eerst richting Utrecht Centraal en als men daar tevreden is gesteld verruilen we de fiets voor de wandelschoenen om richting Kasteel de Haar te wandelen. Fred is daar nog nooit geweest, terwijl het in mijn ogen toch een van de mooiste kastelen van Nederland is.

Kasteel De Haar

Ook het dorpje Haarzuilens, dat bij het kasteel hoort, is een bezoekje meer dan waard.

Haarzuilens

Jammer genoeg is er te weinig tijd over om het kasteel ook daadwerkelijk te bezoeken maar dat bewaren we dan maar voor een volgende keer. Van het kasteel wandelen we naar het gezellige Vleuten, waarvandaan de bus ons vervolgens terug in Maarssen brengt. De volgende ochtend vroeg vertrekken we voor het ontzettend leuke tochtje dwars door Utrecht.

De Vecht

Het weer is prachtig dus we genieten (weer) met volle teugen van deze schitterende ervaring.

Eenmaal het Amsterdam-Rijnkanaal overgestoken varen we op de Hollandse IJssel, een prachtig vaarwater. Bij Nieuwegein spotten we de Brave Hendrik en we maken vast om even te groeten en een praatje te maken.

Hollandse IJssel

In Montfoort vinden we een aangenaam plekje voor de nacht.

Montfoort

Voor we de volgende dag vertrekken, maken we nog even een rondje door het mooie Montfoort en een gezellig praatje met een horeca-uitbater. Daarna wenden we de steven richting Gouda, waar we bij de Waaiersluis willen vastmaken.

Hollandse IJssel

We hebben voor morgen een wandeling langs de Gouderakse Tiendweg gepland en vanaf dit plekje lijkt dat het handigst. Voor het zover is, maken we nog voor een paar uurtjes vast in Oudewater, waar we door het prachtige stadje wandelen en proviand inslaan.

De volgende ochtend vroeg gaan we dus vanaf de Waaiersluis op pad en al snel kuieren we over de Tiendweg. Wij kunnen ons de tijd nog herinneren dat het fietspad dat er nu ligt er nog niet was en de Tiendweg gewoon een graspad was.

Gouderakse Tiendweg

Vele malen mooier natuurlijk maar gelukkig is de omgeving wel hetzelfde gebleven. Even voor Gouderak drinken we koffie met zicht op een levend schilderij en na de koffie wandelen we door Gouderak naar het pontje,

dat ons overzet naar Moordrecht. Vandaar houden we de Ringvaart aan onze rechterhand, passeren een nieuw aan te leggen natuurgebied en een nog te realiseren nieuwbouwwijk. Het ontwerp stelt ons voor raadsels: wij vermoeden een gevangenis ofzo maar niks blijkt dus minder waar! We wandelen over de sluis richting Gouda Centrum. Voor die tijd eten we onze boterham in een parkje en maken ondertussen een praatje met een dame met hondje… Het centrum van Gouda is, zoals altijd, leuk, levendig en zeer de moeite waard,

Gouda

dus helemaal voldaan stappen we bij de Waaiersluis weer op de Knipmes. De Waaiersluis wordt trouwens zo genoemd door de vorm van de dubbele sluisdeuren. Door die vorm is het mogelijk om de sluis ook tegen hoogwater in te openen. Het complex werd al in 1860 voor de scheepvaart opengesteld en is in 1984 gerenoveerd.

Gouda, Waaiersluis

De volgende ochtend gooien we los en varen door diezelfde Waaiersluis om onze tocht richting Delft te vervolgen. Via de hefbruggen van Waddinxveen, Boskoop en Alphen

p1060932

varen we al snel door Alphen richting Leiden en vandaar is het dan eigenlijk nog maar een wippie naar Leidschendam. Hier maken we vast en spreken met Marjon af dat zij morgenochtend samen met de mannetjes op de koffie komt,

p1060934

waarna wij dan met de kleine heren naar Voorburg varen, waar zij hen dan weer oppikt, zodat ze mee kunnen om hun papa op te halen, die vandaag terug komt uit New York. Zo gezegd, zo gedaan: het wordt een gezellig tochtje, dat nog verhoogd wordt door de totaal onverwachte ontmoeting met Toti en Elbard, die bij het sluisje van Leidschendam aan de welverdiende koffie zitten! We blijven een nachtje in Voorburg en worden verrast door de Barracuda van Peter en Anita. Zij varen richting Leidschendam maar tijdens het langs varen kunnen we nog snel een praatje maken en leren dat zij over een dag of wat ook naar Delft komen, dus we gaan elkaar vast en zeker nog zien daar.

Voorburg

Maandagochtend doen we heel relax, maken een wandeling met Dorus door een aantal van de prachtige Voorburgse parken en gooien daarna los om richting Delft te varen. Heerlijk een poosje bij kinderen en kleinkinderen in de buurt, daar kijken we echt naar uit!!