We love Berlin, deel IV

Mitte, vervolg

Na een heerlijke relaxdag woensdag, vertrekken we donderdagochtend vroeg richting Fernsehturm. We willen graag eens omhoog om van het uitzicht te genieten en vandaag is daar een perfecte, want stralende, dag voor.

Berlijn, Fernsehturm

Om 9 uur gaan de deuren open voor vroege vogels zoals wij. Dachten we ‘even’ omhoog te liften, van het uitzicht te genieten en weer te vertrekken, dan komen we bedrogen uit. Om kwart voor 9 staat er al een rij in de – nu al – blakkerende zon en we sluiten aan. Als de deuren opengaan, worden de tassen gecontroleerd. Daarna mag je binnen weer in de rij om kaartjes te kopen. Vervolgens worden de tassen en jijzelf gecheckt zoals op een luchthaven en dan mag je weer in de rij voor de liften. Een heel gedoe maar veiligheid voor alles natuurlijk. De lift omhoog is gaaf: hij gaat heel hard (6 meter per seconde) en in het plafond is een doorzichtige strook, zodat je langs de wand kunt zien hoe hard het gaat. Er is ook een trap van 986 treden, we hebben geen liefhebbers voor dit avontuur kunnen ontdekken! Eenmaal boven mag je – zonder rij – vrijelijk van het uitzicht genieten en dat doen we natuurlijk, daarvoor waren we hier tenslotte! We zien Tempelhofer Freiheit in de verte,

P1050130

vliegveld Tegel in een andere verte

P1050133

en Berlijn centrum met Unter den Linden, Tiergarten en de Siegessäule in de verte.

P1050131

Als je die lijn doortrekt en dan een beetje naar rechts, daar ligt onze Knipmes, als het goed is… Als we weer omlaag gezoefd zijn, pakken we een trammetje richting Bernauer Strasse.

Berlijn, Bernauer Strasse

Hier staat nog 220 meter van de Muur plus een wachttoren en er is een gedenkplaats met heel veel verhalen over de invloed van de Muur op het dagelijkse leven en natuurlijk ook over de vele ontsnappingspogingen die ondernomen werden. In de schaduw drinken we koffie en laten deze plek op ons inwerken. Er was ook een ontsnappingstunnel,

Berlijn, Bernauer Strasse

de route van de tunnel is aanschouwelijk gemaakt met stalen platen in het gras. Op de muren van de flatgebouwen staat foto’s van hoe het er in de jaren van de Muur uitzag en aan toe ging.

Berlijn, Bernauer Strasse

Onder de indruk wandelen we verder en Fred wijst op de dikke plakkaten aanplakbiljetten overal, dat ziet er grappig uit. Boodschap op boodschap op boodschap maakt samen één dikke koekebak!

P1050151

Het wordt warmer en warmer, we zoeken zo vaak mogelijk een bankje in de schaduw om even op adem te komen en wat te drinken. Ongemakkelijk, maar we willen toch gewoon lekker blijven genieten van wat we allemaal zien. We wandelen langs de Volksbühne

Berlijn, Volksbühne

op de Rosa-Luxemburg-Platz, een theater voor en door het volk, gebouwd in 1913-1914. Vandaar is het niet ver meer naar de Neue Synagoge, die we ooit al eens bezochten, een schitterend bouwwerk, letterlijk en figuurlijk.

Als de warmte zich weer doet gelden, vinden we een bankje in een lieflijk hofje, de Heckmannhöfe. Een oase van rust midden in de stad en een uitgelezen plek om onze broodjes te eten naast een kabbelend fonteintje.

Door de Hackesche Höfe, allemaal hofjes, verbonden door smalle doorgangetjes,

Berlijn, Hakesche Höfe

komen we weer in de drukte en wordt het hoogste tijd om ons in het volgende avontuur te storten: op onze stalen rossen dwars door het centrum van Berlijn crossen, tussen auto’s, bussen, toeristenbussen, -riksja’s en andersoortige vervoermiddelen door richting Brandenburger Tor en Tiergarten, waar het allemaal gelukkig weer wat rustiger wordt….

We love Berlin, deel III

Mitte

Het stadsdeel Mitte is het gebied waar de meeste toeristische trekpleisters zich bevinden. Wij hebben ook nog wel zo het één en ander op ons verlanglijstje staan aan bezienswaardigheden, al hebben we niet de illusie dat we alles kunnen (en willen) zien en bekijken. We trekken voor Mitte twee dagen uit met daar tussendoor een rustdag. Woensdag vroeg in de middag wordt Dorus verwacht bij de schoonheidssalon en om van de nood gelijk maar een deugd te maken gaat Fred goedkope diesel halen en wordt en passant de was weggewerkt. Fred fietst 10 keer heen en weer met steeds 60 liter diesel in het aanhangertje. Winstgevend, want we hoorden van iemand die in Potsdam langs het water 25 cent per liter meer betaalde…

Dinsdag de eerste helft van Mitte dus. We gaan vroeg op pad en fietsen langs het water van het Teltowkanaal tot aan de Strasse des 17 Juni. Die volgen we door Tiergarten en langs de Siegessäule. De fietsen parkeren we deftig dit keer: onder het toeziend oog van de wakers bovenop de Brandenburger Tor.

Brandenburger Tor

We wandelen langs de Bundestag en de ultra-moderne regeringsgebouwen.

P1050039

We drinken koffie aan de oever van de Spree met zicht op diezelfde gebouwen en zien de Nederlandse buurtjes uit Charlottenburg langs varen. Natuurlijk maken we een paar fotootjes, want die heb je meestal zelf niet zo druk: foto’s van je eigen boot terwijl je door Berlijn vaart. We volgen de Spree en komen bij het Tränenpallast. In dit gebouw, grenzend aan station Friedrichstrasse, namen mensen in de DDR-tijd afscheid van familieleden die op bezoek waren geweest. Ontelbare tranen zijn hier vergoten van verdriet, woede en onmacht. Hun verhalen worden hier verteld. Ook bijzonder om te zien en te horen: de journaalfragmenten over eenzelfde gebeurtenis, van nieuwsuitzendingen in Oost- en West-Berlijn. Schrijnende beelden en verhalen al met al, heel lang houden we het niet uit; het is tè erg en te veel… Eenmaal buiten steken we de Spree over en wandelen door het Monbijoupark richting Dom.

Dom van Berlijn

Het Monbijoupark, waar we zo genoten met Joost, Marjon en de mannetjes en een paar jaar geleden ook met Jeroen. De Dom willen we graag bezoeken, het is er tijdens eerdere Berlijn-tripjes niet van gekomen. Nu ook bijna niet: er moeten kaartjes gekocht worden bij een automaat. Als alle vereiste handelingen zijn verricht, zegt het apparaat dat we op onze tickets moeten wachten. Vervolgens komen er twee bonnetjes uitrollen en wij zijn in de veronderstelling dat dat de bedoelde tickets zijn. Als we in de hal nog even staan te prutsen, komt een vrouw nogal verdwaasd bij de ticketautomaat vandaan en steekt vragend twee papiertjes omhoog.

Bij ons gaat geen enkel lampje branden, wij zeggen dat wij het ook niet weten. We gaan in de rij voor de toelating en dáárna staat er dan nog een meneer die kijkt of je wel een kaartje hebt. Als wij aan de beurt zijn en de betaalstrookjes laten zien vraagt de dame naar onze tickets. Nou, die heeft ze in haar handen volgens ons. Dat is dus helemaal niet correct, we hadden op toelatingstickets moeten wachten en dan eindelijk gaat ons een lichtje op: dat waren dus de papiertjes waar die verdwaasde dame mee in haar hand stond! De toelatingsdame vindt dat zij er niks aan kan doen, maar hierin verschillen we toch duidelijk van mening. Het bewijs dat wij betaald hebben heeft zij tenslotte in haar handen en we gaan echt niet opnieuw 14 Euries betalen! We zijn zo goed niet of we moeten terug om te kijken of die tickets nog ergens zijn. Die kans lijkt ons wel heel erg klein maar vooruit. Niks meer te zien natuurlijk en als de wiedeweerga gaan we terug naar ‘onze’ dame. Met een gul gebaar strijkt zij de hand over het hart en tovert twee spiksplinternieuwe tickets uit een kastje. Wapperend met de tickets en gloeiend van dankbaarheid nemen we de volgende horde: de meneer die nogmaals kijkt of een en ander ordentelijk verlopen is. Uiteindelijk mogen we dit Godshuis betreden en eenmaal binnen worden we vrijwel onmiddellijk overrompeld door de pracht en praal van het geheel.

Als we onze ogen uitgekeken hebben zoeken we de trappen op die ons naar de Domtoren leiden. Het is even een klim maar het uitzicht is zeker de moeite waard.

P1050097

Nadat we de Dom verlaten hebben wandelen we via Unter den Linden langs de Humboldt-universiteit, waar nationaal-socialistische studenten in mei 1933 belangrijke boeken verbrandden van vrijdenkers, journalisten, filosofen en wetenschappers. Er is nu een monument: een glasplaat waardoor je een kelder met lege boekenkasten inkijkt en een plaquette met een waarschuwing van Heinrich Heine van ruim een eeuw eerder.

Checkpoint Charlie is dan niet ver meer. Toppunt van toeristentrekker en druk, druk, druk.

Checkpoint Charlie

Topographie des Terrors, de geschiedenis van het fascisme en de Gestapo vanaf 1933 toen Hitler aan de macht kwam. Verdrietig stemmend, aangrijpend en niet te bevatten. Het stuk muur buiten met de daarbij behorende verhalen maakt het allemaal nog erger.

Topographie des Terrors

Berlijn, stad van en tegenstellingen. Op de Potsdamer Platz verzeilen we op/in een dragqueen-festival, vervreemdend….

P1050118

We bekijken het Sony-gebouw en dan met name de dakconstructie, die we altijd weer fascinerend mooi vinden.

Sony-gebouw Potzdamer Platz

Als afsluiting drinken we een slokje op de stenen zuilen van het Holocaustmonument. Met 2711 betonnen zuilen worden hier de slachtoffers van de Jodenvervolging in de Tweede Wereldoorlog herdacht.

Holocaust-monument

Dan is het genoeg geweest. Teveel indrukken, teveel schanddaden, teveel verdriet, teveel van alles. Wat rest is onmacht….