Van Groningen naar Drenthe naar Friesland….

Stadskanaal

Na een gezellige zaterdag en een kleddernatte zondag in Stadskanaal trekt maandag de depressie weg. Wij trekken, geholpen door twee vriendelijke mannen, ook weg uit Stadskanaal. De heren begeleiden ons, openen bruggen en bedienen sluisjes

p1060228

terwijl wij, van onze kant, hen voorzien van koffie en stroopwafels. In Bareveld dragen ze de zorg voor ons over aan drie andere collega’s. Die heren gaan ons, samen met een Duits schip, begeleiden naar het Zuidlaardermeer. Drieëndertig bruggen en twee sluisjes liggen voor ons en de heren hebben het er maar druk mee.

p1060249

Het water is bochtig, soms erg smal en overal behoorlijk ondiep waardoor we niet echt snel kunnen varen. Voor de heren geen enkel probleem, zij vinden alles best. Bij het laatste sluisje trakteren we maar weer eens op koffie en stroopwafels met als gevolg dat we enthousiast uitgezwaaid worden bij het laatste bruggetje.

p1060251

Al snel daarna ligt het mooie, maar verwarrend betonde Zuidlaardermeer voor ons open. We switchen een paar keer van vaargeul en dan eindelijk hebben we het goede geultje richting Drentse Diep te pakken. Al snel doemt Groningen op en worden we verrast door hoe groen deze stad blijkt te zijn!

Groningen

Gelukkig kunnen we bijna alle bruggen in de binnenstad zonder hulp nemen en al snel varen we op het Noord Willemskanaal tussen Groningen en Assen. Voor sluis De Vries vinden we èn een heel mooi, rustig plekje èn het heel erg mooi geweest voor vandaag.

p1060273

Aan het begin van de avond wandelen we naar het dorpje Yde, waar schaapjes grazen op de brink en waar ooit het beroemde ’meisje van Yde’ naar werd genoemd. Het ‘meisje van Yde’ is een door het veen prima geconserveerd meisjeslichaam. Heel lang werd er vanuit gegaan dat zij in Yde gevonden werd maar jaren later bleek dat de vinders het lichaampje verplaatsten om niet strafbaar te zijn. Het meisje heeft, volgens de geleerden, geleefd tussen 54 voor Christus en 128 na Christus. Een aantal jaren geleden kwam zij weer in het nieuws door de gezichtsreconstructie die van haar gemaakt is.

p1060285

De volgende dag gaan we verder maar niet voor lang: na de Vriesebrug zien we een bekend schip uit Delft, maken vast, zetten als de wiedeweerga koffie en kletsen gezellig bij met Guus en Lucy.

p1060290

Dat was gelijk ook al het geluk voor deze dag, wat volgt is wachten, wachten, wachten bij bruggen en sluizen. We tobben zo Assen en Smilde voorbij en slaan dan rechtsaf om de Turfroute te gaan volgen, die deze week voor het laatst open is. Bij het eerste sluisje van deze route gaat het ook al niet echt snel met als gevolg dat het tweede sluisje, om Appelscha in te komen, niet meer voor ons kan/wil draaien. We moeten daar maar voor de brug gaan liggen maar dan eerst nog twee zelfbedieningsbruggetjes nemen.

p1060299

Uiteindelijk komt alles goed en genieten we in Appelscha van wandelingen

 

p1060351 en fietstochten naar en door het Drents-Friese Woud

p1060361

en alle kleine dorpjes daar in de buurt. Als we willen verplaatsen wacht ons weer een zelfbedieningsbrugje. Ik stap stoer op de fiets, draai het brugje na enig studeerwerk open, Fred vaart erdoor op weg naar de volgende sluis waar ik naartoe zal fietsen. Als het brugje weer dicht moet, sta ik daar met een draaihandel, een open brugje en geen idee hoe dat ding weer dicht te krijgen. Natuurlijk ook geen telefoon, dus best een beetje paniek.

p1060375

Gelukkig heeft Fred het in de gaten, manoeuvreert de Knipmes naar de kant en schiet mij te hulp terwijl ik ons drijvend huisje in bedwang houd. Pfff….saved by the captain, zullen we maar zeggen! De verdere reis verloopt zonder problemen en al snel maken we vast op een heerlijk rustig plekje bij het 2e sluisje, zoals dat heet.

p1060408

We ontmoeten daar twee heel lieve oude mensen, die uit Holwerd komen en een dagje aan het toeren zijn. De man heeft een akelige aandoening aan zijn voeten maar gelukkig rijdt zijn vrouw hem overal naartoe en genieten ze samen nog volop van het leven. Inspirerende, bijzondere mensen…een voorrecht om even met hen gesproken te hebben. We wandelen naar de Delleboersterheide en het Diakonieven.

p1060388

Een prachtige wandeling maar halverwege blijkt dat, in tegenstelling tot wat ons gidsje vermeldt, er geen honden mee mogen in verband met grazende dieren. We wagen het er maar op, zien helemaal geen grazende dieren, dus nothing on the hand! Totdat we door een hekje dit gebied moeten verlaten en de hele kudde Schotse Hooglanders (met enorme horens) zich rondom dit hekje blijkt te hebben verzameld! Gelukkig kunnen we een omtrekkende beweging maken door over twee omheiningen te klimmen, want met een hondje tussen de kudde door terwijl er hoogstwaarschijnlijk ook nog jonge beesten zijn, lijkt ons absoluut geen aantrekkelijk idee!

p1060390

Via allerhande prachtige bruggetjes en watertjes

p1060403

lopen we uiteindelijk terug naar de Knipmes, waar we genieten van een heerlijk rustige en aardedonkere avond en nacht. De volgende ochtend is de sluismeester, waar we gisteren al mee kennis gemaakt hebben al aanwezig, samen met zijn vriendin. In de sluis drinken we gezellig koffie (met stroopwafels!) met elkaar en als we het laatste sluisje (nr 1!)

p1060421

en brugje genomen hebben, zijn we de op 2 na laatste boot die de Turfroute voor dit jaar verlaat en zit het werk voor brug- en sluiswachters er aan het eind van deze middag op. Wij vinden een plekje direct na de brug in Mildam, waar we 6 maanden geleden ook al genoten van rust en stilte…..

Heerenveen, Mildam en het Oranjewoud

Heerenveen heeft een paar leuke straatjes. Helaas niet veel, voor het overige doet Heerenveen niet onder voor welke doorsnee-provinciestad dan ook. Veel intertijd vernieuwende winkelpromenades volgepropt met de overbekende winkelketens, waarin je – ongeacht in welke stad je bent – met je ogen dicht je weg kunt vinden.

Het is markt als we op een mooie zaterdag de stad ingaan en dat maakt het in ieder geval altijd extra-feestelijk. Op een mooie zondag verhuizen we van de ‘suburbs van Heerenveen’, zoals wij dit oneerbiedig noemden maar wat in werkelijkheid Nieuweschoot blijkt te zijn, naar een heerlijk waterkantje in Mildam.

Bij Mildam

Het Oranjewoud moet verkend en dat is zeker niet voor niks; wat een prachtig parkachtig bosgebied is dit! Kaarsrechte lanen afgewisseld met kronkelpaden door bossen van ruim 200 jaar oud,

Het Oranjewoud

het geheel gestoffeerd met bescheiden en minder bescheiden onderkomens, gebouwd door vroegere generaties.

In Oranjewoud

We lopen keurig door die rechte lanen en banjeren een stuk minder keurig door de overblijfselen van de bijzonder natte, voorgaande weken. Bij een brede vaart worden we geacht rechtsaf te slaan maar om te zien waar de vaart precies begint is nog behoorlijk lastig.

In Oranjewoud

Zonneschijn wordt afgewisseld door felle hagel- en natte sneeuwbuien maar dat kan ons niet deren, we genieten volop van het fraais dat dit gebied te bieden heeft.

In Oranjewoud

Bij Mildam bevindt zich ook de ecokathedraal en daar willen we graag weer eens een kijkje nemen. We waren hier ooit al en vonden het toen een nogal bizarre verzameling gestapelde stenen.

Ecokathedraal Mildam

Soms loont het op je schreden terug te keren en dat is precies wat we op een niet zo fraaie dinsdag doen. We treffen het: er wordt aan het project gewerkt en er zijn de afgelopen jaren al aardig wat stapelwerken toegevoegd. Fred maakt een praatje met de heren en vindt het vooral bijzonder te zien dat mannen van zijn leeftijd of zelfs ouder zich bezighouden met het stapelen van stenen tot niet nader te omschrijven bouwwerken, stapels en trapjes zonder vast omschreven doel en/of plan. Tot nu toe dan in ieder geval want momenteel zijn de heren bezig met het stapelen van een toren en dat gebeurt bijzonder gewetensvol en volgens een echt, onvervalst plan!

Ecokathedraal Mildam

De charme van het geheel zit hem voor ons dan toch vooral in dit ordeloze, ongeplande gestapel én in de sneeuwklokjes en krokusjes die hier naar hartelust tussendoor groeien.

Fred verdenkt Gemeentewerken van de stad Heerenveen ervan op deze manier mooi van hun bouw- en bestratingsafval af te komen, want midden in Heerenveen spotten we ook al een ‘ecologisch’ middenbermpark vol bestratingsresten. Dat ‘ecologisch’ leek meer betrekking te hebben op een plek waar je je afval een beetje aardig opstapelt om er vervolgens nooit meer iets aan te hoeven doen, slim en lekker goedkoop constateerden wij sarcastisch….

Oranjewoud

Op een van onze wandelingen door het Oranjewoud ziet Fred een verzameling ballonnen hoog in een boom hangen. De kwajongen in hem komt vrijwel onmiddellijk naar boven en met een paar welgemikte worpen slingert hij de ballonnen ter aarde. Er hangt een envelop aan en eenmaal thuis blijkt die een vrijkaartje voor een festival in Leiden te bevatten, Summer Jazz. De ballonnen zijn de dag ervoor in Leiden opgelaten.

P1010683

We sturen de foto, in ruil voor het vrijkaartje naar de organisatie in Leiden. Dat grappig verworven kaartje zal door Joost en Marjon, ons ‘festivalsetje’, ongetwijfeld naar behoren gebruikt gaan worden. We hebben water nodig maar kunnen dat niet kopen van onze Mildamse overbuurman, kopen kan niet, krijgen wel glimlacht hij.

P1010723

Hij is altijd slager geweest, heeft de slagerij verkocht en houdt nu schapen voor de aardigheid. De schapen die rond het huis lopen zijn drachtige ooien. Zo kan hij ze goed in de gaten houden en de ooien die op het punt staan te gaan werpen, krijgen een plekje bij hem in de schuur. Na een paar dagen komen ze op een weitje aan de andere kant van het huis weer tevoorschijn, nu met dartelende lammetjes. Jaren terug heeft onze tijdelijke buurman een bootje gekocht in….jawel, Brouwershaven! Het is afgezaagd maar een waarheid als een koe – om maar in slagerstermen te blijven – de wereld is klein. Op een dag dat half Nederland in de ban is van de komende lente, varen wij door een kleine, mistige en gure wereld naar het passantenhaventje van Heerenveen.

De Engelenvaart bij Heerenveen

Om half 5 komt ook in Heerenveen de zon te voorschijn. Zonder dat we ondankbaar over willen komen, kunnen we toch wel stellen dat het dan een ietsje te laat is. Gelukkig maakt de zaterdag alles weer goed en wandelen we door Heerenveens centrum

Heerenveen

naar een bijzondere nieuwbouwwijk. Schitterend ruim aangelegd met architectonisch wel heel erg interessante ontwerpen.

Prachtig vinden wij en ook de minder vooruitstrevende houten woningen kunnen absoluut op onze goedkeuring rekenen. Eenmaal terug op de Knipmes drinken we voor het eerst dit jaar koffie in de kuip en we prijzen ons gelukkig.

P1010747

Zondag treinen we naar Delft om vervolgens met de (klein)kinderen naar ’s-Gravenzande te rijden teneinde Jeroen’s 42e verjaardag van afgelopen donderdag op gepaste wijze te vieren.

20160313_111941

Vol goede raad helpen de mannetjes met en becommentariëren zij het uitpakken van de cadeaus en het wordt een gezellige dag die natuurlijk veel te snel weer voorbij blijkt…

Passantenhaventje Heerenveen