Bremen

Op het Bremer marktplein staat een immens beeld van ridder Roland, het zwaard geheven en de mysterieus glimlachende blik gericht op de Dom van Bremen. Een waarschuwing aan de clerus: wij Bremer beleven ons geloof in vrijheid en laten ons niet knechten, ook niet door de bisschop. Al in de 14e eeuw stond hier een kleiner, houten Rolandbeeld dat in 1366 door volgelingen van de aartsbisschop verbrand werd. Sinds 1404 staat het huidige beeld hier. Zó belangrijk voor de stad dat men het gedurende de bombardementen van 1944/45 zwaar ingepakt beschermde.

Tussen de voeten van Roland bevindt zich iets raadselachtigs: de afdruk van een mannenhoofd. Het verhaal wil, dat toen de stad dringend behoefte had aan weidegronden, men zich tot gravin Emma richtte. Zij was in het bezit van immense stukken grond, waaronder het huidige Bürgerpark. Omdat weigeren haar niet echt geliefd zou maken, verzon zij een list. Ze verklaarde dat er zoveel grond geschonken zou worden als een man in één dag rond kon lopen. Haar erfgenaam belastte zij ondertussen met de taak hiervoor een kreupel iemand uit te zoeken. Met inspanning van al zijn krachten lukte het de kreupele man toch nog om een gebied van 130 ha rond te ‘lopen’. De inspanningen waren zwaar, hij overleed aan de gevolgen daarvan. Uit dankbaarheid werd zijn afbeelding aan de voeten van Roland vereeuwigd…

Bremen, Rolandstandbeeld

Vanaf de markt, van oudsher het centrale punt van de stad,

Bremen, Marktplein

liep een straatje rechtstreeks naar Bremen’s havengebied aan de Weser. Omdat iedereen van dit straatje gebruik maakte, vestigden zich hier verschillende bedrijfjes die goede zaken deden. Vooral de kuipers vaarden wel bij de doorgaande in- en verkopende schippers en handelaren. De Böttcherstrasse bracht zodoende welvaart voor velen.

Bremen, Böttcherstrasse

Echter, in de 13e eeuw verzandde de haven en verplaatste men het havenbedrijf naar noordelijker regionen. De Böttcherstrasse raakte in verval. Vanaf 1902 begon koffiekoopman, uitvinder van de caffeïnevrije koffie en kunstverzamelaar Roselius stelselmatig de pandjes van de 100 meter lange Böttcherstrasse op te kopen. Met behulp van drie architecten maakte hij er een indrukwekkend cultuurcentrum van, waarin diverse kunstverzamelingen, musea en kunstnijverheidswinkeltjes onderdak vonden en heden ten dage nog vinden.

Een indrukwekkend straatje dat zich ’s avonds van haar romantische kant laat zien maar toch het best ’s ochtends vroeg bezocht kan worden als het merendeel van de bezoekers nog of op één oor ligt of aan het ontbijt zit. Het naar Roselius genoemde huis wordt gesierd door een carillon met porseleinen klokjes, dat driemaal per dag speelt terwijl dan de afbeeldingen van beroemde ontdekkingsreizigers verschijnen.

Het Schnoorviertel, een piepklein, überromantisch wijkje, waar vroeger vissers en schippers woonden, bezoeken we ’s avonds als alle lichtjes langzaamaan aan gaan.

Zaterdag fietsen we naar het Bürgerpark, de immense groene long van Bremen. Weiden, bossen en prachtige gebouwen wisselen elkaar hier af.

Bremen, Bürgerpark

Kilometerslang kan hier gewandeld en gefietst worden over steeds andere paden en paadjes.

Bremen, Science Centre

We bewonderen het bijzondere gebouw van het Science Centre en het belevingspark dat erbij hoort. Door de moderne Universiteitswijk fietsen we terug naar onze Knipmes.

Bremen, universiteit

Als we ’s avonds nog één keer uitgebreid gaan genieten van een verlicht Bremen, voelen we ons eigenlijk best bevoorrecht en dankbaar…

Bremen, Slachte

Overigens in het besef dat Bremen nog veel en veel meer te bieden heeft. Allemaal goede redenen om terug te komen….ooit!

Bremen, havenkade