Pech?…..of toch niet?

Als de kozijnen zijn voorzien van 7 nieuwe laklagen, de gangboorden en het schuifluik zijn geverfd en de kalkaanslag van de romp is verwijderd, wordt het tijd om de Binckhorst vaarwel te zeggen en ons op te maken om weer de wijde wereld in te trekken.

Na nog een laatste bezoekje aan de tandarts, gooien we los. Het doel voor vandaag is Alphen a/d Rijn, waar we vanavond Jeroen en Anja en morgen Els en Chris verwachten. Het sluisje in Leidschendam is in storing geschoten. Er moeten duikers aan te pas komen.

We bezitten onze ziel in zaligheid met als gevolg dat we in Leiden met Jeroen en Anja eten.

De volgende ochtend valt het water met bakken uit de hemel, bereiken we Alphen en wordt het gelukkig al snel weer droog en zonnig. Onze opstappers melden zich en na wat gespoorzoek door het overhoop liggende centrum en – ook weer – een in storing geschoten brug, staat al snel niks een heerlijk weekend meer in de weg.

Zaterdagochtend befietsen Els en ik de inlanden van Alphen. Gelukkig komen we, gewapend met croissantjes, stokbrood en barbequevlees uiteindelijk toch weer boven water. Na een stevig ontbijt gooien we los en varen via Aarkanaal en een stukje Amstel naar de Kromme Mijdrecht.

Een prachtig vaarwater, waar we overnachten. We doen ons ding (bbq!)

en varen de volgende ochtend, na weer een fietstochtje en een uitgebreid, door de achtergebleven heren verzorgd, ontbijt, verder.

De Kromme Mijdrecht, de Grecht en de Oude Rijn brengen ons op een wel heel plezierige manier tenslotte in Bodegraven, waar het alweer tijd is om afscheid te nemen. Nooit leuk, maar als het geweldige dagen waren – en dát waren het! – is er reden genoeg om dankbaar te zijn.

Maandagochtend wandelen we door Bodegraven naar de Ouwe Gouwe en door Oud-Bodegraven.

We doen nog wat inkopen en dan al snel kunnen we Harm en Marijke, die we in de Kromme Mijdrecht al zagen, aan de Bodegraafse kade verwelkomen. Het wordt, na ongeveer 7 jaar, een gezellig weerzien en er is heel wat bij te praten.

Dinsdagochtend om 8 uur draait de Bodegraafse sluiswachter de sluis voor ons en gaan we op weg naar Dordrecht. Best een afstand maar zonder kano op het dak kunnen we onder (bijna) alle bruggen door. Overmoed blijkt, net als hoogmoed, voor de val te komen. Bij de Boskoopse hefbrug gaat het mis, het past nèt niet…

Een fikse schade en een behoorlijke deuk in Fred’s ego, zijn het gevolg. Gelukkig kan hij de schade zelf repareren en met een gehavende Vader Knipmes varen we, met het schaamrood op de kaken, naar Dordt. Daar gaat Fred gelijk aan de slag en aan het eind van de dag zijn we in ieder geval alweer op weg naar een strakke Vader Knipmes èn een ervaring rijker.

We wandelen nog een rondje door de stad en snuiven de heerlijke lucht van groot, open water op.

Vanochtend zijn we weer vertrokken, op weg naar Antwerpen, waar we morgen of overmorgen hopen aan te komen….

Stap voor stap: Den Haag, Rotterdam en het Groene Hart

Stap voor stap: wachten op nieuws, genieten van elke verbetering, hoofd leegmaken….wachten, wachten, wachten….

Stap voor stap: wandelen door Rotterdam, door Den Haag en ‘last but not least’ genieten van het Groene Hartpad!

In Rotterdam wandelen we van het ultramoderne Centraal Station naar Kralingen en de gelijknamige plas. Langs Stadhuis, Scheepvaartmuseum en Markthal

wordt het allengs rustiger en bevinden we ons al snel in de fraaie wijk Kralingen. De Slotvijver is een oase van rust en het restant van de slotgracht van voormalig Slot Honingen.

In het water schijnen zich nog restanten van de funderingen van dit slot te bevinden. Aan de Kralingse Plas eten we onze boterhammetjes en genieten van het park en het fraaie weer.

Een alternatieve, eigen route brengt ons weer bij de metro en aansluitend terug bij Rotterdam Centraal.

Het Groene Hartpad meet 195 kilometer en loopt in een cirkel vanuit Delft door – je raadt het al – het Groene Hart. Stap voor stap, etappe na etappe brengt deze ons van Delft via Zoetermeer naar Alpen a/d Rijn, tot nu toe dan.

Omdat het zich laat aanzien dat we nog wel wat weekjes hier in de buurt ronddobberen, besluiten we dit pad in zijn geheel af te gaan maken. Via het water kunnen we steeds in de buurt afmeren, zodat de ov-kilometers ook wat binnen de perken blijven.

De route zelf verrast en verbaast ons. Zóveel fraaie natuurkilometers in, toch min of meer, randstedelijk gebied, dáár worden we gelukkig van!

In Rockanje wordt een perro-strandwandeling gehouden. Met Jeroen en Anja – en uiteraard met Dorus en Torque – gaan we daar naartoe en hebben een superleuke hondendag. Een fraai gezicht, zoveel perro’s bij elkaar en gespreksstof te over natuurlijk.

Op een mooie zondag trammen we van Delft naar Den Haag HS en wandelen door de multi-culti Schilderswijk naar het Zuiderpark. Toch weer verrassende hofjes, wijkjes en parkjes, grappig is dat.

Ook in het Zuiderpark is de lente losgebarsten, iedereen geniet hier op zijn of haar manier. Op de plaats waar in het verleden het ADO-stadion prijkte is nu een modern sportcentrum verrezen. Nog niet helemaal klaar, maar lang zal dat niet meer duren, een aanwinst is het zeker.Tussen al dat getippel door genieten we van (klein)kinderen, familie, vrienden en bekenden.

De laatste zondag in Delft wandelen we met Jeroen, Anja en de hondjes een rondje: Delft, Pijnacker, Nootdorp, Delft. Het is zomer-voor-één-dag, druk met wandelaars, fietsers en picknickende zongenieters.

Eenmaal moe maar voldaan terug op onze Knipmes gaat de kuiptent open en genieten we met een hapje en een drankje zo lang mogelijk van deze stralende dag op ons drijvend Knipmesterras.

Maandag, als de mannetjes uit school komen, gooien we los en loodsen zij ons langs bekende bruggen naar Voorburg. Het weer is radicaal omgeslagen. Zelfs met winterjas en zwemvest is het buiten maar vijf minuten leuk voor hen. Eenmaal in Voorburg breekt de zon door en maken we nog een snel tikkertje-rondje door het park voordat papa Joost en mama Marjon komen en we met elkaar toch nog lekker in de kuip kunnen eten.

Gisteren, Goede Vrijdag, zijn we naar Leidschendam gevaren. Hier blijven we tot na de Paasdagen, dinsdag verder….

We doen het nog hoor!

Nou nou, da’s wel erg lang geleden maar we kunnen iedereen gerust stellen: we doen het nog! Drukte, verjaardagen, feesten en ook nog een kleine vakantie, de pen ter hand nemen is erbij ingeschoten. Vandaag echter gaan we vrolijk verder waar we gebleven waren. Op een regenachtige zondag volgt een niet onaardige maandag. We fietsen van Breukelen langs de Angstel

Loenersloot

naar Abcoude. Voor we in Abcoude arriveren maken we een wandelrondje door het park van Kasteel Loenersloot.

Kasteel Loenersloot

Langs de Gein fietsen we terug

De Gein

naar Weesp om vandaar langs de Vecht weer in Breukelen te geraken. De dag is dan nog jong dus het lijkt een goed plan om los te gooien en naar Maarssen te dobberen. Een afstandje van niks maar morgenochtend staat een bezoekje aan de SVB in Utrecht gepland. Ook daar wil men regelmatig op de hoogte gehouden worden van onze gezondheidstoestand, dus hoogste tijd om ook daar weer wat handstandjes en opdrukactiviteiten te laten zien! De volgende ochtend pedaleren we dus eerst richting Utrecht Centraal en als men daar tevreden is gesteld verruilen we de fiets voor de wandelschoenen om richting Kasteel de Haar te wandelen. Fred is daar nog nooit geweest, terwijl het in mijn ogen toch een van de mooiste kastelen van Nederland is.

Kasteel De Haar

Ook het dorpje Haarzuilens, dat bij het kasteel hoort, is een bezoekje meer dan waard.

Haarzuilens

Jammer genoeg is er te weinig tijd over om het kasteel ook daadwerkelijk te bezoeken maar dat bewaren we dan maar voor een volgende keer. Van het kasteel wandelen we naar het gezellige Vleuten, waarvandaan de bus ons vervolgens terug in Maarssen brengt. De volgende ochtend vroeg vertrekken we voor het ontzettend leuke tochtje dwars door Utrecht.

De Vecht

Het weer is prachtig dus we genieten (weer) met volle teugen van deze schitterende ervaring.

Eenmaal het Amsterdam-Rijnkanaal overgestoken varen we op de Hollandse IJssel, een prachtig vaarwater. Bij Nieuwegein spotten we de Brave Hendrik en we maken vast om even te groeten en een praatje te maken.

Hollandse IJssel

In Montfoort vinden we een aangenaam plekje voor de nacht.

Montfoort

Voor we de volgende dag vertrekken, maken we nog even een rondje door het mooie Montfoort en een gezellig praatje met een horeca-uitbater. Daarna wenden we de steven richting Gouda, waar we bij de Waaiersluis willen vastmaken.

Hollandse IJssel

We hebben voor morgen een wandeling langs de Gouderakse Tiendweg gepland en vanaf dit plekje lijkt dat het handigst. Voor het zover is, maken we nog voor een paar uurtjes vast in Oudewater, waar we door het prachtige stadje wandelen en proviand inslaan.

De volgende ochtend vroeg gaan we dus vanaf de Waaiersluis op pad en al snel kuieren we over de Tiendweg. Wij kunnen ons de tijd nog herinneren dat het fietspad dat er nu ligt er nog niet was en de Tiendweg gewoon een graspad was.

Gouderakse Tiendweg

Vele malen mooier natuurlijk maar gelukkig is de omgeving wel hetzelfde gebleven. Even voor Gouderak drinken we koffie met zicht op een levend schilderij en na de koffie wandelen we door Gouderak naar het pontje,

dat ons overzet naar Moordrecht. Vandaar houden we de Ringvaart aan onze rechterhand, passeren een nieuw aan te leggen natuurgebied en een nog te realiseren nieuwbouwwijk. Het ontwerp stelt ons voor raadsels: wij vermoeden een gevangenis ofzo maar niks blijkt dus minder waar! We wandelen over de sluis richting Gouda Centrum. Voor die tijd eten we onze boterham in een parkje en maken ondertussen een praatje met een dame met hondje… Het centrum van Gouda is, zoals altijd, leuk, levendig en zeer de moeite waard,

Gouda

dus helemaal voldaan stappen we bij de Waaiersluis weer op de Knipmes. De Waaiersluis wordt trouwens zo genoemd door de vorm van de dubbele sluisdeuren. Door die vorm is het mogelijk om de sluis ook tegen hoogwater in te openen. Het complex werd al in 1860 voor de scheepvaart opengesteld en is in 1984 gerenoveerd.

Gouda, Waaiersluis

De volgende ochtend gooien we los en varen door diezelfde Waaiersluis om onze tocht richting Delft te vervolgen. Via de hefbruggen van Waddinxveen, Boskoop en Alphen

p1060932

varen we al snel door Alphen richting Leiden en vandaar is het dan eigenlijk nog maar een wippie naar Leidschendam. Hier maken we vast en spreken met Marjon af dat zij morgenochtend samen met de mannetjes op de koffie komt,

p1060934

waarna wij dan met de kleine heren naar Voorburg varen, waar zij hen dan weer oppikt, zodat ze mee kunnen om hun papa op te halen, die vandaag terug komt uit New York. Zo gezegd, zo gedaan: het wordt een gezellig tochtje, dat nog verhoogd wordt door de totaal onverwachte ontmoeting met Toti en Elbard, die bij het sluisje van Leidschendam aan de welverdiende koffie zitten! We blijven een nachtje in Voorburg en worden verrast door de Barracuda van Peter en Anita. Zij varen richting Leidschendam maar tijdens het langs varen kunnen we nog snel een praatje maken en leren dat zij over een dag of wat ook naar Delft komen, dus we gaan elkaar vast en zeker nog zien daar.

Voorburg

Maandagochtend doen we heel relax, maken een wandeling met Dorus door een aantal van de prachtige Voorburgse parken en gooien daarna los om richting Delft te varen. Heerlijk een poosje bij kinderen en kleinkinderen in de buurt, daar kijken we echt naar uit!!

Had je gedacht…!

Losweken, vertrekken jaja maar dan hebben we toch mooi even buiten de vorst gerekend! Dinsdagochtend worden we wakker in een dichtgevroren Vliet, dus van vertrekken kan helemaal geen sprake zijn.

P1000966

Niet dat we het ijs niet kapot kunnen varen hoor, maar dat vinden we toch wel heel erg zonde van de anti-fouling, die we het afgelopen najaar zo ijverig op onze schuit gesmeerd hebben. Bovendien, je weet maar nooit, willen wij niet de schuldigen zijn die een eventueel prachtig strakke ijsvloer naar de knoppen varen, dus we blijven vooralsnog geduldig liggen. We besluiten tot een wandeling richting Voorburg en terug en stuiten in een van Voorburg’s voortuinen op een mini-bibliotheek, een gegeven waarvan wij altijd behoorlijk vrolijk worden.

P1000969

Omdat we nog voldoende leesmateriaal op de Knipmes hebben, besluiten we geen ‘greep in de kas’ te doen en houden we het bij wat waarderende blikken. Van het groene Voorburg wandelen we een stukje door buitengebied en zo weer terug naar ons warme bootje. De sluiswachter komt langs om te zeggen dat er tussen Leidschendam en Leiden meer ijs ligt dan de andere kant op, richting Voorburg, dus als we nog willen vertrekken zou dat een optie kunnen zijn… Erg vriendelijk maar wij willen toch echt noordwaarts, bovendien hebben we geduld. Enig puntje van zorg is onze watervoorziening, want de bodem van de watertank begint toch aardig in zicht te raken. We kijken het nog even aan, zien wat de dag van morgen zal brengen.

P1000977

De volgende dag is het ijs alleen maar aangegroeid, goede raad is duur. We wandelen er maar een kilometer of 10 over, richting Voorschoten ditmaal. Geweldig mooi, een wandeling door de vrieskou naar De Knip

P1000989

en daarna aan de overkant van de Vliet terug. We drinken koffie bij de Knipbrug – lekker onze handen warmen aan onze koffiemok – en de waterhoentjes bekijken, die artistiek verantwoord in het open water onder de brug op betere tijden wachten.

P1000994

Langs Vlietland, mooi wandelen als je het lawaai van de A4 wegdenkt,

P1000997

komen we in de Leidschendammerhout en daarvoor geldt hetzelfde, hoewel de bomen de herrie toch wat meer dempen. Eenmaal bij de Knipmes stapt Fred naar het architectenbureau, waarvoor we domicilie gekozen hebben

P1000968

en – supervriendelijk! – we kunnen bij hen zonder problemen onze watertank vullen en bovendien willen zij er helemaal niks voor hebben! Ondertussen maken we hernieuwd kennis met een oude klant van Fred, die hier aan de overkant blijkt te wonen. Hij weet natuurlijk niet dat de Knipmes de boot van Fred is, maar hij komt zomaar langs om zijn bewondering uit te spreken voor ons schuitje en dan gaandeweg het gesprek blijken de heren elkaar te kennen! Een geanimeerde ‘bootjes’avond is het gevolg. Een mens zou geneigd zijn om te denken dat toeval niet bestaat, want tijdens een gezellig etentje/avond afgelopen zaterdag met vrienden Paul en Wilma, had Fred het nog over diezelfde man en kijk nou!

Vandaag is het grootste gedeelte van het ijs verdwenen, misschien dat we morgen kunnen vertrekken. In afwachting daarvan gaan we in ieder geval alvast ruim boodschappen inslaan en ondertussen komt de superaardige sluiswachter 2 grote jerrycans langsbrengen. Voor ‘je-weet-maar-nooit’, we mogen ze houden! Geweldig en altijd makkelijk zo in de wintertijd. Al ligt er dan ijs buiten, de vriendelijkheid van de mensen om ons heen hier in Leidschendam is verwarmend genoeg om heel wat ijs te doen smelten!

P1000986