Het Hellend Vlak en de stilte…

Jachthaven Seneffe

We worden wakker van de stilte in Seneffe: geen verkeer, geen vliegtuigen, treinen, sirenes of luid pratende mensen. Geen passerende binnenvaartschepen ook, gewoon helemaal niks dan stilte. Een verademing na de drukte van Brussel en Halle…

Brussel

Brussel verlaten blijkt een interessante tocht door stedelijk gebied. Industrie afgewisseld met woonblokken, op sommige plaatsen steekt de rijbaan zelfs over het kanaal!

Brussel

Na een paar sluizen bereiken we uiteindelijk Halle waar we op aanraden van de sluiswachter een plekje aan de kade vinden. Een plekje waar we uit de weg liggen voor de passerende binnenvaartschepen op het smalle stukje kanaal dat door Halle voert.

De Knipmes in Halle

Halle waar Fred uiteindelijk het adres van het postkantoor heeft gekregen, zodat ons nieuwe toilet daar naartoe verstuurd kan gaan worden. Het heeft nogal wat voeten in de aarde. Als hij het postkantoor binnenkomt zitten daar drie dames achter de balie. Hij stapt nietsvermoedend op de meest toegankelijk ogende vrouw af maar wordt direct terecht gewezen: eerst een nummertje trekken! Verder niemand in de hal, maar alla, Fred trekt een nummertje en wendt zich ten tweede male tot de betreffende vrouwspersoon, doet zijn verhaal en….verkeerde loket, hij moet zich bij balie drie vervoegen. Als hij zich daar meldt (nog steeds niemand in de hal), krijgt hij te horen dat hij een ander nummertje moet trekken alvorens hij geholpen kan worden!! Op die manier gaat het dus en voordat het allemaal geregeld is, heeft het nogal wat voeten in de aarde maar uiteindelijk is het gelukt en kan ons nieuwe kakdoosje verstuurd worden. Hebben wij nog even de tijd om op mooie dagen iets van Halle en omgeving te bekijken en op minder mooie dagen een beetje schoon schip te maken. We wandelen op een mooie dag naar het Hallerbos, waar het verder in het voorjaar blauw ziet van wilde hyacinthen.

Dorus in het Hallerbos

Dat zal vast een oogstrelend gezicht zijn in dit glooiende bos. Wij doen het gewoon met het aangenaam klimmen en dalen en het genieten van bronnen en beekjes. Uiteindelijk trakteert het Hallerbos ons toch nog op wat plukjes witte bosanemoon.

P1200778

Het platteland lijkt definitief verlaten nu.

P1200775

Een paar regendagen zijn goed om wat schoonmaakwerkzaamheden te verrichten en – je houdt het niet voor mogelijk – maar uit onze toch zeer beperkte kledingvoorraad lukt het ons om drie volle zakken overbodige kleding en schoenen te genereren. De kledingcontainer bij de supermarkt vlakbij is er goed voor. Halle blijkt een aardig stadje waar het vorig weekend carnaval werd gevierd, carnaval dat nu definitief afgesloten wordt met een kermis.

We wandelen tussen de attracties door naar het centrum, bezoeken het Mouterijmuseum in het gebouw van een oude mouterij en kopen op de terugweg bij een kraam op de kermis smoutebollen. Een soort oliebollen maar dan kleiner en kogelrond.

Smoutebollen

Elke dag gaan we bij het postkantoor vragen of ons pakje er al is maar ook dat schijnt nogal moeilijk te zijn, volgens de dames. Wij hebben er echter het volste vertrouwen in dat het goed gaat komen, dus niet zeuren ladies! Op weer een mooie dag wandelen we aan de hand van kardinaal Cardijn (zo heet die wandeling) door het gebied ten noordwesten van Halle.

P1200798

Een heerlijke tocht, er blijken hier in de omgeving onnoemelijk veel wandelwegen te zijn, die allemaal nog keurig genummerd zijn ook! We genieten nog even want de komende dagen worden regenachtig volgens de berichten.

P1200814

Dat komt mooi uit: woensdag is ons pakketje er en kan onze nieuwe aanwinst geïnstalleerd worden. Dat valt nog even niet mee, maar uiteindelijk lukt het mijn held om ervoor te zorgen dat we onze achterwerken weer een stuk luxer kunnen neervleien! Donderdag tijd om Halle vaarwel te zeggen en onze tocht richting Hellend Vlak van Ronquières aan te vangen. De eerste sluizen zijn nog peanuts maar dan komen we als opmaat naar het echte werk bij sluis Ittre en gaan we zomaar even veertien meter de lucht in! Bij de laatste sluis van Vlaanderen moesten we trouwens nog even 80 Euries ophoesten voor het stukje vaarweg tussen Boom en de zuidgrens van Vlaanderen. Ittre is de eerste Waalse sluis en daar hoeven we ‘alleen’ geregistreerd te worden.

Samen met de grappige sluiswachter kom ik tot de conclusie dat Fred eigenlijk helemaal niet bestaat. Op de Waalse computer dan althans! Een aantal hilarische kunstgrepen van de kant van de sluiswachter zorgt er gelukkig voor dat hij er ‘plop’ weer is en als ook het adres onder Frans-Nederlands gegiechel is aangepast, kunnen we verder. Ronquières here we come!! Bij het Hellend Vlak lijkt geen vuiltje aan de lucht. De bak komt naar beneden en we kunnen invaren. Omdat het erop lijkt dat we de reis omhoog alleen zullen maken, kiezen we ervoor halverwege in de bak vast te maken. De deuren gaan dicht en er gebeurt….niks. We wachten een poosje, maken een boterham, nog niks. Uiteindelijk lijkt er een schip in de verte aan te komen, de deuren gaan weer open en wij – in de veronderstelling dat dat schip er dus ook nog bij moet – verleggen de Knipmes zover mogelijk naar voren. Halverwege de werkzaamheden gaan echter de deuren weer dicht, we snappen er echt helemaal niks van. De marifoon blijft doodstil, we wachten het nog maar even af en dan, eindelijk wordt de reis aanvaard en glijden we, gedragen door 236 treinwielen, zo’n 68 meter omhoog!

Een unieke ervaring en eenmaal boven waait het zo stevig dat er golven met schuimkopjes over het kanaal lopen. Dan is het nog maar een klein stukje naar het haventje van Seneffe, waar we nu dus met volle teugen genieten van de stilte en de mooie dag van vandaag gaan gebruiken om de buitenkant van ons Knipmessie te verwennen met een was- en poetsbeurt, voorwaar geen overbodige luxe!!