Van Groningen naar Drenthe naar Friesland….

Stadskanaal

Na een gezellige zaterdag en een kleddernatte zondag in Stadskanaal trekt maandag de depressie weg. Wij trekken, geholpen door twee vriendelijke mannen, ook weg uit Stadskanaal. De heren begeleiden ons, openen bruggen en bedienen sluisjes

p1060228

terwijl wij, van onze kant, hen voorzien van koffie en stroopwafels. In Bareveld dragen ze de zorg voor ons over aan drie andere collega’s. Die heren gaan ons, samen met een Duits schip, begeleiden naar het Zuidlaardermeer. Drieëndertig bruggen en twee sluisjes liggen voor ons en de heren hebben het er maar druk mee.

p1060249

Het water is bochtig, soms erg smal en overal behoorlijk ondiep waardoor we niet echt snel kunnen varen. Voor de heren geen enkel probleem, zij vinden alles best. Bij het laatste sluisje trakteren we maar weer eens op koffie en stroopwafels met als gevolg dat we enthousiast uitgezwaaid worden bij het laatste bruggetje.

p1060251

Al snel daarna ligt het mooie, maar verwarrend betonde Zuidlaardermeer voor ons open. We switchen een paar keer van vaargeul en dan eindelijk hebben we het goede geultje richting Drentse Diep te pakken. Al snel doemt Groningen op en worden we verrast door hoe groen deze stad blijkt te zijn!

Groningen

Gelukkig kunnen we bijna alle bruggen in de binnenstad zonder hulp nemen en al snel varen we op het Noord Willemskanaal tussen Groningen en Assen. Voor sluis De Vries vinden we èn een heel mooi, rustig plekje èn het heel erg mooi geweest voor vandaag.

p1060273

Aan het begin van de avond wandelen we naar het dorpje Yde, waar schaapjes grazen op de brink en waar ooit het beroemde ’meisje van Yde’ naar werd genoemd. Het ‘meisje van Yde’ is een door het veen prima geconserveerd meisjeslichaam. Heel lang werd er vanuit gegaan dat zij in Yde gevonden werd maar jaren later bleek dat de vinders het lichaampje verplaatsten om niet strafbaar te zijn. Het meisje heeft, volgens de geleerden, geleefd tussen 54 voor Christus en 128 na Christus. Een aantal jaren geleden kwam zij weer in het nieuws door de gezichtsreconstructie die van haar gemaakt is.

p1060285

De volgende dag gaan we verder maar niet voor lang: na de Vriesebrug zien we een bekend schip uit Delft, maken vast, zetten als de wiedeweerga koffie en kletsen gezellig bij met Guus en Lucy.

p1060290

Dat was gelijk ook al het geluk voor deze dag, wat volgt is wachten, wachten, wachten bij bruggen en sluizen. We tobben zo Assen en Smilde voorbij en slaan dan rechtsaf om de Turfroute te gaan volgen, die deze week voor het laatst open is. Bij het eerste sluisje van deze route gaat het ook al niet echt snel met als gevolg dat het tweede sluisje, om Appelscha in te komen, niet meer voor ons kan/wil draaien. We moeten daar maar voor de brug gaan liggen maar dan eerst nog twee zelfbedieningsbruggetjes nemen.

p1060299

Uiteindelijk komt alles goed en genieten we in Appelscha van wandelingen

 

p1060351 en fietstochten naar en door het Drents-Friese Woud

p1060361

en alle kleine dorpjes daar in de buurt. Als we willen verplaatsen wacht ons weer een zelfbedieningsbrugje. Ik stap stoer op de fiets, draai het brugje na enig studeerwerk open, Fred vaart erdoor op weg naar de volgende sluis waar ik naartoe zal fietsen. Als het brugje weer dicht moet, sta ik daar met een draaihandel, een open brugje en geen idee hoe dat ding weer dicht te krijgen. Natuurlijk ook geen telefoon, dus best een beetje paniek.

p1060375

Gelukkig heeft Fred het in de gaten, manoeuvreert de Knipmes naar de kant en schiet mij te hulp terwijl ik ons drijvend huisje in bedwang houd. Pfff….saved by the captain, zullen we maar zeggen! De verdere reis verloopt zonder problemen en al snel maken we vast op een heerlijk rustig plekje bij het 2e sluisje, zoals dat heet.

p1060408

We ontmoeten daar twee heel lieve oude mensen, die uit Holwerd komen en een dagje aan het toeren zijn. De man heeft een akelige aandoening aan zijn voeten maar gelukkig rijdt zijn vrouw hem overal naartoe en genieten ze samen nog volop van het leven. Inspirerende, bijzondere mensen…een voorrecht om even met hen gesproken te hebben. We wandelen naar de Delleboersterheide en het Diakonieven.

p1060388

Een prachtige wandeling maar halverwege blijkt dat, in tegenstelling tot wat ons gidsje vermeldt, er geen honden mee mogen in verband met grazende dieren. We wagen het er maar op, zien helemaal geen grazende dieren, dus nothing on the hand! Totdat we door een hekje dit gebied moeten verlaten en de hele kudde Schotse Hooglanders (met enorme horens) zich rondom dit hekje blijkt te hebben verzameld! Gelukkig kunnen we een omtrekkende beweging maken door over twee omheiningen te klimmen, want met een hondje tussen de kudde door terwijl er hoogstwaarschijnlijk ook nog jonge beesten zijn, lijkt ons absoluut geen aantrekkelijk idee!

p1060390

Via allerhande prachtige bruggetjes en watertjes

p1060403

lopen we uiteindelijk terug naar de Knipmes, waar we genieten van een heerlijk rustige en aardedonkere avond en nacht. De volgende ochtend is de sluismeester, waar we gisteren al mee kennis gemaakt hebben al aanwezig, samen met zijn vriendin. In de sluis drinken we gezellig koffie (met stroopwafels!) met elkaar en als we het laatste sluisje (nr 1!)

p1060421

en brugje genomen hebben, zijn we de op 2 na laatste boot die de Turfroute voor dit jaar verlaat en zit het werk voor brug- en sluiswachters er aan het eind van deze middag op. Wij vinden een plekje direct na de brug in Mildam, waar we 6 maanden geleden ook al genoten van rust en stilte…..

Stappen en ‘stempelen’

Na een fraaie zonsondergang in Rottige Meente gooien we vrijdagochtend vroeg los. We willen vandaag Giethoorn bereiken en da’s best een aardig eindje tuffen. Ons wacht een stralende dag. Dorus is niet de enige die zich verheugt in de zonneschijn, het wordt weer lente, laat dat duidelijk zijn!

Na Kalenberg varen we van de Weerribben de Wieden in en via de Beulakerwijde toch al weer snel richting Giethoorn. Giethoorn, waar we voor het eerst dit jaar koffie drinken met de kuiptent open en waar we aan het einde van de middag even het centrum in wandelen.

P1010954

Geloof het of niet, de eerste personen die we tegenkomen zijn….Japanners! We maken een rondje van Giethoornse drukte naar Giethoornse rust en besluiten om zaterdagochtend vroeg de wandelschoenen weer aan te trekken voor een rondje waterland.

Als je vroeg genoeg bent kan het ook hier gebeuren dat je, naast een local die zijn hondje uitlaat, de enige bent om van de Giethoornse kanaaltjes en bruggetjes te genieten, een bijzondere ervaring. Door water- en rietland kuieren we naar Dwarsgracht,

de rustige tegenhanger van toeristisch Giethoorn en langs de oevers van de Beulakerwijde bereiken we ons schuitje weer. We vinden het mooi geweest en voor de weekenddrukte losbarst, gaan wij maar een stukje verder.

Bij de sluis naar het Meppelerdiep gaat het bijna mis. Een bootje met Duitse opvarenden is zo aan het prutsen, dat zij bijna achterop de Knipmes terecht komen. Gelukkig krijgen zij net op tijd de macht over hun bootje terug en kan de sluismeester, die een en ander ook argwanend afwacht, beginnen met schutten. Voor Meppel slaan wij rechtsaf (jaja, stuurboord uit!) en varen zover mogelijk door op deze zonnige zaterdag. Bij de sluis in Rogat eindigt ons tripje: in het weekend wordt er niet geschut, dus we maken vast en bezitten onze ziel in zaligheid.

Zondagochtend brengt regen en als ik met Dorus een stukje ga lopen ben ik getuige van de geboorte van twee lammetjes. De een leeft, de ander niet, verdrietig om te zien. Wel mooi dat de boer en zijn vrouw, die druk aan het kramen zijn, ook het dode lammetje een poosje bij de moeder leggen. In de loop van de dag wordt het droog en fietsen we via een mooie route naar Meppel. We kuieren wat door de stad en leren dat het riviertje de Reest door Meppel stroomt.

Misschien dom maar dat wisten we dus echt niet! In een kromme boom in het fraaie stadspark wordt al druk voor ooievaars-nageslacht gezorgd.

Op een bankje bekijken we de bedrijvigheid een poosje voordat we onze stalen rossen weer opzoeken om de rest van de dag in gepaste ledigheid door te brengen. Maandagochtend draait de Rogatsluis voor ons en al snel daarna maken we vast in Echten. Echten, waar we het adres van een aardig echtpaar, waar we 7 jaar geleden onze watertank mochten vullen, willen gebruiken om een nieuw filter naar te laten opsturen. In Grouw is het niet gelukt, Jeroen heeft hem toen maar besteld en inmiddels dus ook al in huis. Het aardige echtpaar in Echten bestaat helaas niet meer: de man is 5 jaar geleden overleden maar de vrouw is nog steeds even aardig en vindt het helemaal prima als we haar adres gebruiken. Eenmaal goed en wel afgemeerd blijken de accu’s van de boegschroef het begeven te hebben. Fred vond al dat die niet meer zo goed werkte, nu weten we dus waarom! Een bedrijf in Hoogeveen kan wel twee nieuwe leveren en – superaardig – ze komen ze zelfs brengen en nemen de oude mee. Dat probleem is dus betrekkelijk snel opgelost,

Probleem bij de boegschroef

nu is het wachten op de post met het nieuwe filter. Als we woensdagochtend nijdig vroeg wakker zijn, bedenken we dat we net zo goed lekker kunnen gaan wandelen. We zien onderweg naar het Echtenerzand en de Gijsselterkoelen (een heideveld met plassen) de zon opkomen.

Langs Huize Echten bereiken we het ‘beschermde dorpsgezicht van’ Echten. Verder onderweg stuiten we op heren met een hoogwerker die druk doende zijn een parachute uit een boom te verwijderen. Afgelopen weekend heeft een parachutist een wat vreemde landing gemaakt. Het is gelukkig goed afgelopen maar zijn parachute wil hij wel graag terughebben…

Onderweg spotten we twee reetjes, vinken, mezen en spechten laten zich horen, twee hazen kiezen het hazenpad en we zien het vogeltje waarmee wij onszelf graag vergelijken: de goudvink!

Goudvink

Eenmaal terug op de Knipmes komt vrijwel gelijktijdig ons pakje en dan een paar uur later weten we het zeker: de problemen met ons aggregaat werden door viezigheid in de dieselolie veroorzaakt. Die viezigheid is inmiddels aangepakt, het filter nu dus ook. Hopelijk blijven we voorlopig verschoond van verdere problemen. De volgende dag gooien we los en varen naar Hoogeveen, waar we een plekje vinden met uitzicht op een wel heel vreemdsoortig schip in aanbouw.

P1020075

We doen inkopen in Hoogeveen en nemen de trein naar Groningen om ons nog eenmaal bij de SVB levend te laten verklaren. Dit doet altijd denken aan het stempelen van vroeger maar goed, laten we maar geen energie steken in negativiteit, we maken er als gewoonlijk maar een geintje van en genieten nog heel even van het Groningse…

Omdat we vandaag nog een stukje verder willen, houden we ons bezoekje kort en eenmaal terug gaan we op weg voor een kort maar leuke stukje naar Noordscheschut.

In de Noordscheschutsluis kunnen we water tanken, de sluiswachter is superaardig en geduldig. We krijgen een paar mooie folders en kaartjes mee en na de sluis maken we vast voor het weekend….

Verlengde Hoogeveense Vaart