Een mooie week om nog lang van te genieten.

Zondag, eind van de middag, bereiken de kinderen na een stevige omleiding uiteindelijk toch Fürstenberg. Heerlijk om elkaar weer te zien. De temperatuur is zomers en het setje loopt dan ook binnen de kortste keren lekker in korte broek en teenslippers.

Voor de avond valt wandelen we een rondje door Fürstenberg. De volgende dag gaan we op pad voor een wandeling langs de Hegensteinbach, het domein van bevers en ijsvogeltjes. We zien geen van beide maar een mooie wandeling is het zeker.

Ondertussen wordt het warmer en warmer. Eenmaal terug aan boord gooien we los om een stukje terug te dobberen en na de Ellbogensee bij Priepert de Havel zover mogelijk op te varen. Na de Woblitzsee houdt de voor ons bevaarbare Havel zo’n beetje op. We gaan voor anker om even heerlijk te zwemmen en daarna van de laatste stukken rabarbertaart te genieten.

We verlaten de Woblitzsee via het Kammerkanal. Het Kammerkanal dat overigens geen enkele overeenkomst heeft met wat je van een kanaal zou verwachten, het is prachtig. In Neustrelitz vinden we een wel zeer prettig plekje aan de stadspromenade. De vroegere pakhuizen en bedrijfspanden aan de haven zijn omgetoverd tot aantrekkelijke appartementscomplexen.

Neustrelitz - haven

De promenade grenst aan het slotpark. Al is het slot zelf er dan niet meer, het park is wel zéér de moeite waard. Beelden, waterpartijen, een theater, rosarium en een sprookjesachtige kerk maken dat je het slot eigenlijk niet eens mist.

Rond 1730 ontstond door omstandigheden de behoefte aan een nieuwe residentie voor de hertogen van Meckelenburg-Strelitz. Wilhelm Buttel kreeg de opdracht een stad te ontwerpen in klassiek neogotische stijl. Hij liet zich inspireren door franse en italiaanse stedenbouwers en dat is duidelijk te zien aan het cirkelvormige, centrale plein van waaruit brede lanen uitwaaieren.

Neustrelitz

De kerk aan datzelfde plein zou zomaar ergens in Italië kunnen staan. We dwalen door en rond de stad, drinken een prachtige cappuccino op het marktplein en genieten met volle teugen van elkaar en van de omgeving.

P1030654

Natuurlijk slaan we ook hier een wandeling door de Kleingärten niet over. Woensdagmiddag vertrekken we voor een tochtje naar het dorpje Wesenberg aan de Woblitzsee. Een dorpje waar de tijd heeft stil gestaan: een haventje voor een paar bootjes, een groot grasveld met overdekte picknickbanken waar fiets- en kankampeerders kunnen overnachten. Niks afgezet of moeilijk, het geheel wordt op losse wijze beheerd door de dame van de Biergarten. Het leven zoals het zou moeten zijn, ontspannen, rustig en relaxed – een beetje het Nederland van de jaren ’50…..

DSC_0024 (2)

Himmelpfort, waar we de volgende dag afmeren blijkt van hetzelfde laken een pak. Met één verschil, namelijk dat hier in de wintermaanden het kantoor van de kerstman gevestigd is. Jaarlijks worden hier zo’n 280.000 brieven bezorgd met wensen en zorgen van kinderen van over de hele wereld.

Gelukkig heeft de kerstman hulp bij de beantwoording van al die post. In het stadspark bevinden zich de ruïnes van een voormalige klooster uit 1299. Donderdagochtend wandelen we rond de Moderitzsee en ontbijten halverwege in een overdekte picknick/schuilhut aan de oever van het meer.

P1030843

Aansluitend is het plan om naar Lychen te varen. De tocht daar naartoe is de moeite waard, Lychen denkelijk niet. De enige afmeersteiger van het stadje blijkt door een ‘drijvende keten’-verhuurbedrijf in beslag genomen. Na wat inkopen en een rondje over de Grosser Lychen See poetsen wij de plaat en komen uiteindelijk terecht in Bredereiche.

Bredereiche

Een lieflijk vakwerkkerkje blijkt, naast een volledig met kinderkopjes belegd stratenplan, het opmerkelijkst hier. Ons maakt het niet zo veel uit, we hebben het heerlijk met elkaar en strijden tussen de bedrijven door om het hardst in de ‘kezen’-competitie tussen de koude (Fred en Anja) en de warme (Jeroen en ik) kant.

P1030811

Op zaterdag varen we terug naar Fürstenberg. We hebben het lang uitgesteld maar vandaag gaan we het voormalig vrouwenconcentratiekamp Ravensbrück bezoeken. Vanuit Fürstenberg wandelen we er in een half uurtje naartoe.

Ravensbrück

Het complex is indrukwekkend. Het voelt heel dubbel om hier te lopen op deze grond doordrenkt van narigheid, verdriet en ellende. De huizen van de hoge ss-officieren staan er nog. Villa’s zijn het en ik vind mooi en tekenend wat men ermee laat gebeuren: verrotten…

Ravensbrück

Onder de indruk lopen we terug over de weg die door gevangenen werd aangelegd. Natuurlijk weten we wat er allemaal gebeurde hier en in andere concentratiekampen maar om hier te lopen is toch van een geheel andere orde. Goed dat dit alles behouden blijft: opdat we niet vergeten, inderdaad….

Ravensbrück

’s Avonds eten we met elkaar bij de Alte Reederei, tegenover de Knipmes.

 

P1030538

We nemen de tijd om de dagen met elkaar nog eens de revue te laten passeren. Al het moois dat we mochten aanschouwen, de dieren die we, min of meer geslaagd, voor onze lens konden vangen. Vissende zee-arenden, rode wouw, ijsvogeltjes, kraanvogels, zelfs een adder en een hazelworm.

 

Naast natuurlijk zoals daar zijn de ‘gewone’ reiger en ander vliegend, kruipend en springend ‘wild’. Het waren heerlijke dagen en voldaan nemen we zondag aan het eind van de ochtend afscheid. We zullen ze missen maar ook nog heel lang nagenieten: mooie herinneringen zijn weer geboren….

DSC_0436 (2)

Rozengeur en –limonade

Gisteren onze lieve opstappers weer uitgezwaaid, of beter gezegd: zij zwaaiden ons uit, dat vonden ze weer eens wat anders. En dat was het ook natuurlijk…

P1030517

We hebben heerlijke dagen gehad met elkaar. Maandagmiddag om 16.30 mochten we ze gezond en wel verwelkomen. De enige die niet gezond en wel was, was ons Dorussie. Hij had een soort buikgriep, waar hij verder niet echt onder gebukt leek te gaan maar waardoor we wel een aantal dagen (en nachten) heel regelmatig naar buiten moesten met hem. Gelukkig lijkt dat leed inmiddels, dankzij veel rijst en rijstewater, geleden.

Mirow, Stadthafen

Met elkaar willen we heel graag Mirow wat uitgebreider bekijken. We liggen hier in het stadshaventje tenslotte min of meer tegen het sloteiland aan te schurken. Op dat eiland moeten zich een kasteel, het bediendenhuis, een kerk, een heus liefdeseilandje en een voormalige kasteelbrouwerij bevinden, dus zeker de moeite waard. Als Lydia en Jan maandagmiddag arriveren, regent het helaas pijpenstelen, dus dat eilandbezoek stellen we maar uit tot wanneer we aan het eind van de week hier weer terug zijn. Geen punt trouwens, want er moet eerst natuurlijk bijgepraat worden, en niet te weinig! De volgende ochtend hebben we een aardig tochtje voor de boeg, het plan is om van Mirow naar Rheinsberg te varen. Daar willen we dan een volle dag blijven om Rheinsberg en het gelijknamige kasteel te bezoeken om donderdag dan weer terug naar Mirow te varen. Het blijkt een gelukkige beslissing dat we voor deze trip de tijd nemen. Voor de drie sluisjes die vandaag op het programma staan, liggen lange rijen wachtende bootjes en met drie, hooguit vier bootjes in één schutting gaat dat natuurlijk niet echt snel allemaal.

P1030462

Maakt niks uit, de natuur is prachtig en we genieten van de gezelligheid en het ´schipperen´ met z’n viertjes. In Rheinsberg vinden we een mooi plekje met uitzicht over de Rheinsbergersee

P1030456

en de volgende dag na de koffie gaan we op pad. Wandelend, maar met één fiets mee, zodat een van ons tussendoor naar Dorus kan, want die kan in zijn huidige (buik)toestand niet al te lang wachten om naar buiten te gaan.

Rheinsberg

Rheinsberg blijkt een mooi, rustig stadje waar koetsjes rijden en ook nog een marktje gehouden wordt.

Rheinsberg - koetsje

We bezoeken de werkplaats/galerij van een houtkunstenaar en genieten van de prachtige dingen die deze man maakt.

P1030429

Afsluitend strijken we neer op een terrasje en genieten van de huisgemaakte rozenlimonade, inclusief ijsblokje met daarin een rozenblaadje.

P1030434

Dan is het tijd voor het kasteel en dat valt niet echt mee. Het kasteel op zich is mooi genoeg maar wordt zo streng en onvriendelijk bewaakt dat je er een beetje de kriebels van krijgt. Bovendien mag je er geen foto´s maken, alleen als je drie Euro betaalt! Nou, daar trappen wij niet in en heel stiekem, dat krijg je ervan met die akelige ´big brother´-lui, is het me toch gelukt, hihi!

kasteel Rheinsberg, interieur

We zijn opgelucht als we weer buiten staan en Jan is er helemaal klaar mee, die offert zich, geheel vrijwillig, op om naar Dorus te gaan. Fred, Lydia en ik wandelen nog een rondje door het kasteelpark

Kasteel Rheinsberg

en kuieren daarna ook op de Knipmes aan. Deze toch al prachtige dag wordt afgesloten met een heerlijke avond, waar we tot laat van kunnen genieten.

P1030460

Donderdag begint met donder, bliksem en regen, heel veel regen. Als het ietsje droger wordt vertrekken we vrij vroeg, de lange rijen wachtenden voor de sluisjes in gedachten. Echter, het weer knapt gigantisch op en van wachtenden voor sluisjes is ook geen sprake, met het gevolg dat we heerlijk op het voordek van de zon kunnen genieten

P1030461

en vroeg in de middag afmeren in het stadshaventje van Mirow.

MIrow

Het kasteeleiland is een verademing na het overgereguleerde kasteel Rheinsberg, hoewel de eerlijkheid gebiedt te melden dat we dit kasteel niet binnen bezocht hebben. Het is heerlijk om over het eiland te dwalen, en de prachtige gebouwen te bewonderen. We drinken koffie op het kasteeleilandterras(…),

MIrow, Kasteeleiland

bezoeken het kerkje, de voormalige brouwerijkelders en natuurlijk het liefdeseiland. Afsluitend wandelen we via een smal muggenpaadje rondom het eiland en ontdekken nog een oude ijslift,

ijslift Mirow

waarmee in vroegere tijden natuurijs uit het meer naar de ijskelders van het kasteel getransporteerd werd. De volgende dag is de tijd van gaan alweer gekomen maar gelukkig hebben we alle vier iets leuks in het vooruitzicht. Lydia en Jan vertrekken naar Leipzig om daar van dochter, schoon- en kleinzoon te gaan genieten en wij verwachten heel binnenkort Jeroen en Anja, die voor een weekje komen meevaren. Dus niet getreurd, we hebben heerlijk genoten van en met elkaar, we hebben fijn bijgepraat, heel veel gelachen, lekker gegeten en gedronken, mooie dingen gezien, het waren heerlijke dagen…en zo hoort het!

Fontein, Mirow

De Knipmes wordt nog even snel weer volgeladen voor het volgende bezoek, met dank aan de auto van onze lieve opstappers en dan, na nog een laatste bakkie, is het toch echt uitzwaaitijd…..

IMG-20160603-WA0036

Met een stille Knipmes varen we weer op de sluisjes Diemitz en Canow aan om die voor de derde keer te passeren. We vrezen met grote vreze maar ook dit keer is al het geluk van de wereld met ons. We kunnen zo aanschuiven als laatste in sluis Diemitz en de volgende sluisjes blijft dat zo. Al varende verruilen we de Müritz-Havel-Wasserstrasse voor de Havel himself, het wordt smaller en smaller en echt schitterend mooi. Naast al dat moois zien we vervallen fabrieksgebouwen maar ook dat heeft altijd wel iets, vind ik dan…

Fürstenberg, vervallen fabriek

Voor het laatste sluisje van vandaag, sluis Fürstenberg, zien we zomaar ineens een prachtige, vrije afmeermogelijkheid! Alleen jammer dat er vier bootjes liggen met precies zoveel ruimte ertussen dat we nergens echt tussen gaan passen. Van die vier zijn twee drijvende schaftketen en die mannen zeggen dat ze op het punt staan om weg te gaan, dus als we vijf minuutjes hebben….? Tuurlijk hebben we die, met het gevolg dat we hier weer op een plekje van 5 miljoen liggen voor de prijs van niks! Heerlijk om met dit uitzicht op onze volgende opstappers te wachten dachten wij zo…..

Fürstenberg, schiffsanleger