Als slakken kilometervreters worden…

Berlijn hebben we maandag dus met gemengde gevoelens verlaten: ‘ons’ plekje, ‘onze’ schaduwboom, ‘ons’ parkje…., nog net niet ‘onze’ kuil!

Berlijn, anleger Charlottenburg

Maar, the show must go on, dus we gaan om te beginnen richting Spandau. Hier vullen we nog maar eens de gasfles en gooien we de watertank vol. Wát een verschil in prijzen toch: betalen we in Nederland 3,70 voor een kilo gas, hier in Duitsland leggen we voor dezelfde kilo met een brede glimlach 1,30 op tafel. In Spandau varen we onverwacht langs de Roger, die ook op punt van vertrekken staat. We hebben even marifooncontact, er wordt gewoven en verder gaan we weer, richting Potsdam. We hebben ons voorgenomen om, als er plek is op ons favoriete stekje, daar een nachtje te blijven.

Afmeermogelijkheid Potsdam

Heerlijk aan de Jungfernsee met wellicht de mogelijkheid om nog even een duik te nemen. Voor we zover zijn genieten we van de prachtige Havel met best wel armoedige optrekjes

Untere Havel

en een best wel stoere, doordouwerige opa.

P1050260

Als we voor de beroemde Glienickerbrug de Jungfernsee opdraaien, varen we langs de Heilandskirche. Ten tijden van Oost en West liep de grens vanaf de Glienickerbrug dwars door dit kerkje uit 1844. Er werden dientengevolge geen diensten meer gehouden en het fraaie gebouwtje werd zwaar verwaarloosd. Na de Wende is het in de oude glorie hersteld en helemaal terecht volgens ons.

Heilandskirche

Bij de kade in Potsdam ligt, oh wonder, helemaal niemand en als we geïnstalleerd zijn, komen ook Gerard en Edith eraan. Hoewel ze van plan waren naar Werder te varen, hadden ze zich bedacht en vonden Potsdam eigenlijk ook ver genoeg op deze weer warme dag. Het wordt gezellig met elkaar, alleen van zwemmen is het niet gekomen, teveel groene zooi in het water.

P1050275

’s Avonds leggen we hutje bij mutje en hebben we een heerlijke barbecue met zalmpakketjes, kipschotel, salades en gepofte aardappelen – vorstelijk voer in deze deftige omgeving. De volgende ochtend nemen we afscheid.

P1050292

Wij gaan verder, de Roger blijft nog wat. We varen het Sacrow-Paretzer-Kanal in dat ons via Fahrlander, Schlänitz en Göttin See weer op de Havel brengt. De Untere Havel nu maar zo fantastisch mooi vaarwater.

P1050302

Via de Trebelsee bereiken we al snel Brandenburg.

Stadskanaal Brandenburg

Ondanks dat de kano dan van het dak moet, kiezen we er toch voor om door de stad en het stadssluisje te varen. Het bruggetje voor de sluis is superlaag en het is dat we hier 4 jaar geleden ook onderdoor pasten én dat de peilschaal toch echt 2.70 meter aangeeft, anders….

We worden snel en gezellig geschut en eenmaal terug op de Havel maken we bij voormalige fabrieksgebouwen even vast om de kano weer op het dak te tillen. De fabriekshallen zijn omgetoverd tot loft-achtige appartementen, heel mooi en strak.

P1050338

Als er plaats is bij Plaue willen we daar een nachtje blijven, zoniet varen we door naar Genthin. Bij Plaue ligt de kade vol; een mens moet niet altijd geluk hebben natuurlijk. Zo kan het gebeuren dat we, toch min of meer onverwacht, de prachtige Havel achter ons laten en het Elbe-Havel-Kanal opdraaien.

P1050344

Dat is dan gelijk een stuk minder mooi, bovendien wordt er druk gewerkt om dit kanaal te verbreden. Genthin, daar worden we niet vrolijk van. We gaan door naar het bekende plekje bij Parey. Dat lijkt voor bijna niemand aantrekkelijk maar wij weten hoe heerlijk rustig, stil en donker het hier is. Bovendien is het langs de oude, vervallen steenfabriek een aardig wandelingetje naar Parey-centrum en de supermarkt. Als we vastmaken is het kwart voor 7 en hebben we 86 kilometer gevaren, een ongehoorde afstand voor ‘escargots’! Om even bij de kilometers te blijven: bij Plaue hebben we ons rondje Havel en Mecklenburger Seenplatte voltooid. Een rondje van in totaal 1275 kilometer.

P1050354

Bij Parey hebben we een heerlijke, mooie avond. Van een wandeling naar het centrum komt het de volgende ochtend helaas niet. Door de aanhoudende droogte worden de sluizen voor plezierbootjes alleen in combinatie met de beroepsvaart bediend. Als er een beroepsschip langs komt, wil Fred aansluiten zodat we sluis Zerben misschien vlot kunnen nemen. Dat lukt prima. Langs de waterkant verrassen we daarna drie reetjes met 2 kalfjes die daar waarschijnlijk in het hoge gras lagen.

P1050353

De volgende sluis, Hohenwarthe, heeft een verval van 19 meter. Bij het beroepsschip kunnen 4 bootjes, die al lagen te wachten, aansluiten dan is de sluis vol. Voor de 6 plezierbootjes die overblijven draait de sluisdame de rechtersluis, dus ook dat gaat redelijk vlot. We gaan het avontuur aan met een Nederlandse motorsailer naast ons en met drijvende bolders is er nog tijd genoeg om even een gezellig praatje te maken.

Sluis Hohenwarthe

De kanaalbrug brengt ons over de Elbe, altijd speciaal om daar hoog overheen te varen.

Kanaalbrug over de Elbe

Onder een woud van (aan onderhoud toe zijnde) hoogspanningsmasten,

komen we in Haldensleben waar de fabriek stinkt en het een drukte van belang is. Ook hier wordt aan het kanaal gewerkt. Toch maken we vast om in sneltreinvaart inkopen te doen, zodat we voorlopig weer vooruit kunnen. Als alles weggestouwd is gooien we los en varen naar Bülstringen. Hier vinden we een aardig plekje tussen jonge gezinnen: boven ons een nest met 3 ooievaarsjongen en in het water een zwanenechtpaar met 6 jongen.

Jonge gezinnen bij Bülstringen

Ondertussen worden de luchten dreigender en dreigender. We zien wel, het kan ook nu weer heel goed met een sisser aflopen maar dat hoeft natuurlijk niet. Wat er ook van komt, de ‘escargots’ zijn weer goed bezig geweest: vandaag 57 kilometer afgelegd. Een te verwaarlozen afstand voor doorgewinterde lange-afstand-vaarders maar een immense overbrugging voor vaarders met een slakkengang….

P1050272

Het laatste stukje ‘bekend’.

Na een superrelaxte maandag wandelen we dinsdagochtend vroeg naar de toren vanwaar je uitkijkt over dit waterwegenkruispunt. Tot 2003 was dit een bottle-neck voor het scheepvaartverkeer.

Rothensee - waterwegenkruispunt

Om van het Mittellandkanaal op het tegenover liggende Elbe-Havelkanaal te komen, moest men eerst via het Hefwerk Rothensee afdalen naar het niveau van de Elbe. Dan een stuk stroomafwaarts varen om vervolgens via sluis Niegripp op het Elbe-Havelkanaal te geraken. In 2003 is de kanaalbrug over de Elbe in gebruik genomen.

Sluis Rothensee

In plaats van het Hefwerk is er ook een nieuwe sluis gekomen, geschikt voor grotere schepen. De combinatie die wij de sluis in zien varen, had in het Hefwerk op zeker niet gepast…

Vierdubbel spul voor sluis Rothensee

Via de dus nog niet zo oude kanaalbrug steken we de Elbe over

en gaan op weg naar de enorme sluis Hohenwarthe. Hier zakken we 19 meter naar het niveau van het Elbe-Havelkanaal. Daarmee laten we het Mittellandkanaal dus achter ons en komen steeds dichterbij waar ons nieuwe avontuur echt gaat beginnen. Plaue is de laatste bekende aanlegplaats, daarna varen we de Untere Havel Wasserstrasse af en het Blaue Paradis in. Zover is het echter nog niet.

Sluis Hohenwarthe

We varen met 4 bootjes de sluis uit, een nogal ergerlijk gezelschap. Dan vaart de een heel langzaam, blijft de ander er achter hangen en als we er voorbij gaan komt die ene ons weer voorbij en gaat vervolgens ook heel langzaam varen… We proberen er niet teveel op te letten en genieten van de groene omgeving met hier en daar min of meer verlaten bedrijfsgebouwen.

Elbe-Havelkanaal

Voorbij de volgende sluis (sluis Zerben) zien we een roofvogel iets doen dat we nog nooit gezien hebben. Hij zweeft met iets in zijn gestrekte poten waarvan hij zo af en toe een hapje afknabbelt, het lijkt een beetje op een appeltje voor onderweg, bijzonder…

Overnachtingsplaats Parey

Bij Parey vinden we het mooi geweest voor vandaag en als in de verte de bulldozers, die aan de verbreding van het kanaal werken, zwijgen heerst hier niets dan rust en stilte. De volgende ochtend kuieren we voor wat boodschapjes naar de supermarkt en vinden de steenfabriek van 4 jaar geleden nog ietsje meer vervallen dan’ie al was.

Oude steenfabriek bij Parey

Eenmaal op weg, voegt al snel een van onze ‘kameraden’ van gisteren zich bij ons. En hij niet alleen: op onze tocht worden we vergezeld door duizenden vliegende mieren, die zich en masse op de vlaggenstok en de reling hebben verschanst. Dat trekt weer andere vliegende gasten: kwikstaartjes eten vrolijk van onze snoepgoedboot.

Vliegende mierenplaag

Ergens onderweg passeren we de 1000 km-grens, gemeten vanaf Blokzijl, en dan al snel bereiken we het 1e van de 1000 meren van Das Blaue Paradis, de Wendsee. Dan is Plaue niet ver meer en maken we vast voor wat voorlopig onze laatste nacht op bekend terrein zal worden….

Overnachtingsplaats Plaue