Roeren of dompen, that’s the question!

Afgemeerd in Linne

Als in Linne de roerdomp dompt… of zal een roerdomp misschien toch roeren? Geen idee maar we houden het vooralsnog op dompen omdat dompen beter bij het geluid van een roerdomp past. Onder het gedomp van de roerdomp dus, denken we terug aan de – voor ons doen – supersnelle reis die we de laatste twee weken gemaakt hebben.

Na Fumay en Givet varen we België binnen en langs de bekende rotsen van Freyr richting Dinant, waar we een heerlijk plekkie vinden.

Fotogeniek Dinant

De volgende dag proberen we door te varen maar het lot is ons kennelijk niet erg gunstig gezind. De sluis bij Tailfer is ‘en panne’ en de monteur laat ruim anderhalf uur op zich wachten. Er liggen al wat scheepjes in de sluis met de deuren dicht, wij zouden er nog prima bij passen, ware het zo dat de deuren open konden maar niks aan de sluis lijkt meer te werken. We bezitten onze ziel in zaligheid en als de technische man er eenmaal is, blijkt het een fluitje van een cent en kunnen wij nog mee schutten met de andere scheepjes.

P1240320

In colonne varen we tot in Namen, waar het veld uiteen valt en wij nog een stukje doorgaan. Namen lijkt helemaal vol, er wordt bijna gevochten om een plaatsje en in Beez weten we een rustig en gastvrij haventje. Het is toch maar voor één nacht dus waarom moeilijk doen in Namen? De ochtend in Beez begint mistig, we maken een wandelingetje langs de Maas en genieten van een sprookjesachtige rivier èn van de fraaie optrekjes langs diezelfde rivier.

Nevel op de Maas

Als we verder varen, is de mist al snel opgetrokken en ons volgende doel Huy. Omdat alles mee zit en we daardoor nogal vroeg bij Huy aantikken, gaan we nog maar een deurtje verder. Luik moet nog met twee vingers in onze neusjes te doen zijn, dus….Liège, here we come!! We worden verwacht, voor de gelegenheid is men aan de slag gegaan om een nieuwe fiets/voetbrug te installeren en het scheepvaartverkeer is tot nader order (in ieder geval tot de volgende dag) stilgelegd. We vinden een plekje tussen lotgenoten aan de pier, daar waar de Ourthe in de Maas stroomt. Het is snikheet en we besluiten de volgende dag in de van airco voorziene shopping mall door te brengen. We hebben er al zoveel over gehoord en normaal gesproken zouden we deze beker aan ons voorbij laten gaan maar gezien de op stapel staande feestelijkheden èn de temperaturen lijkt een bezoekje op een min of meer gedwongen dag ‘plaats rust’ ons niet onverstandig. We vertrekken bijtijds, er komen nog steeds bootjes bij, waarvan sommige opvarenden geen of heel weinig geduld ten toon spreiden om de op stapel staande gebeurtenissen af te wachten. Veel keus is er echter ook voor hen niet; wij zien aan het eind van de dag wel hoe het gaat. De shopping-missie kunnen we als geslaagd beschouwen en eenmaal terug bij de Knipmes wacht ons een verrassing;

P1240349

alle scheepjes zijn verdwenen en hun plaats is ingenomen door het enorme werkponton, dat de brug heeft helpen plaatsen. We kletsen wat met de mannen: zij gaan de kraan laten zakken, water innemen om het geheel te balasten en dan onderweg naar Keulen voor een klus aan of bij de Dom. Die avond en nacht liggen we alleen aan de pier en genieten van een verlichte stad en een heerlijke zomeravond.

 

De volgende dag is het voor even gedaan met het mooie weer en door een grijze wereld varen we richting Maastricht. Daar wordt de grijze wereld ingewisseld voor een druilerig regentje. We hebben desondanks geluk, er is nog precies één plaatsje vrij bij de Servaasbrug en wij passen daar net in! Net is genoeg en we prijzen ons gelukkig.

Servaasbrug in de regen

Voor morgen staat een afspraak om Dorus te laten scheren en dat is gemakkelijk aan te lopen vanaf de Servaasbrug. De volgende ochtend slaan we stuk met inkopen doen. Allemaal losse dingetjes, waarvoor we de halve stad doorcrossen. Geen straf natuurlijk want Maastricht is zó gezellig! In de middag brengen we Dorus naar zijn vaste scheeradresje en dan hebben wij nog heerlijk twee uur de tijd om een kadootje voor onze Fabian te kopen. Vier jaar wordt dat kleine mannetje aanstaande zondag alweer. Als we geslaagd zijn, trakteren we onszelf op een gezellig terrasje en net als we nog een drankje en een bittergarnituurtje willen bestellen, belt de trimster om te zeggen dat Dorus bijna klaar is, jammer maar helaas… geen bittergarnituurtje dus! De avond in Maastricht wordt mooi, het is feest in de stad, schitterend weer en wij genieten met onze voetjes omhoog van een drankje en een hapje op de Knipmes: geen fut meer om weer de stad in te gaan!

Van Maastricht varen we naar Thorn waar we Jeroen en Anja zaterdag verwachten. Kennis maken met kleine Torque en hele fijne en gezellige dagen met elkaar hebben.

P1240372

Ze blijven slapen, varen mee naar Maasbracht en daar nemen we hun auto (die Fred en Jeroen zaterdag al gebracht hebben) om gezamenlijk richting Randstad te rijden voor Fabian z’n grote feest. Het zijn heerlijke dagen, we genieten van alles en iedereen en als we maandag weer richting Maasbracht treinen, zijn we helemaal gelukkig.

In Maasbracht wacht ons een verrassing: Ad en Tineke met de Avontuur blijken ook een nachtje Maasbracht te doen en die ontmoeting vieren we met een wijntje bij hen aan boord. Als altijd gezellig en meer dan genoeg bij te praten…

De volgende ochtend varen we naar Linne. We hebben van lieverlee enorme behoefte om de benen weer eens te strekken en het plan is om in Linne eerst een bulk wasgoed weg te werken, bijtijds te eten en in de avonduurtjes – als het wat koeler is – een fikse wandeling te doen. Dat lukt allemaal en het is heerlijk. We wandelen door de boomgaarden richting de Maas, de imposante Maasstuw en een romantische vistrap.

Vlak langs de Clauscentrale en de wirwar van hoogspanningmasten naar het dorpje Brachterbeek en daarna via het gehucht Weerd weer richting Linne en de Knipmes. Eenmaal terug aan boord hebben we er bijna 12 kilometer opzitten en da’s erg lekker en best voor een avondtippel…

P1240360

Paas-Pelgrims?

In het jaar 1609 vat timmerman Gilles de Wanlin het plan op om een boot te gaan bouwen. Voor dit doel zoekt hij een ferme, stevige eik uit en begint te hakken en te zagen. Groot is zijn verbazing als hij midden in de stam een beeld van Maria ontdekt! Goede raad is duur maar het lijkt de gemeenschap toch het verstandigst om ter plaatse een kapel op te richten en dat loont zich uiteindelijk: al in 1616 wordt van het eerste wonder kond gedaan! Van heinde en verre stromen de gelovigen toe en de kapel moet groter en groter. Binnen afzienbare tijd staat daar in Foy de Notre Dame en kunnen steeds groter aantallen pelgrims ontvangen worden. Vandaag nog voert een pelgrimsroute van Dinant naar Foy-Notre-Dame en wij gaan er – ongelovig als wij zijn – toch maar vanuit dat ook wij deze route mogen belopen.

mist over de Maas bij Dinant

De dag begint mistig, de klim uit het dal van de Maas is niet mals maar eenmaal boven komt de zon voorzichtig te voorschijn en worden we getrakteerd op een mooi uitzicht over Dinant, het fort en in de verte zelfs de Vader Knipmes, die daar rustig ligt te dobberen in het volste vertrouwen dat wij heelhuids terug komen van deze pelgrimage.

Zicht op de Maas en Dinant

De route voert ons van het ene lieflijke dal het volgende in, de stilte is hier compleet, we gaan er bijna van fluisteren. Hier en daar ontdekken we kleine kapelletjes, devotiepalen noemt men die hier langs deze pelgrimsroute.

Pelgrimsroute naar Foy-Notre-Dame

Het kerkje van Foy Notre Dame is dan eigenlijk een beetje een tegenvaller, we hadden het ons iets groter en glamoureuzer voorgesteld maar alla: niet het doel maar de reis telt, zullen we maar zeggen. Idyllisch, dat is het hier wel in deze verstilde omgeving. Via het kasteel van Villenfagne en het daarbij behorende (plattelands)kerkje

Kerkje bij Kasteel van Villenfagne

gaan we weer op weg naar Dinant. Alles verloopt prima: we kuieren op gemak over ’s-heren wegen, waaruit maar weer blijkt dat ook op onze ‘ongelovige’ pelgrimage zegen rust… De dagen in Dinant rijgen zich aaneen, het is een gezellige toeristendrukte tijdens de Paasdagen maar daarna neemt het Dinantse leventje zijn normale loop, rustig en kalm.

Dinant, Grotte la Merveilleuse

Wij bezoeken dinsdag de grot la Merveilleuse en genieten, niet in de laatste plaats van de heerlijke uitspraak van het Nederlands door onze Franstalige gids! Er bevindt zich in de grot een bijzondere stalactiet, eentje die scheef gegroeid is door de luchtstroom en daardoor gemist heeft om contact met de daaronder groeiende stalagmiet te maken.

Dinant, Grotte la Merveilleuse

Jammer maar helaas, of eigenlijk niet jammer want zo’n gemiste kans door tiet en miet schijnt een bijzonderheid te zijn en dit exemplaar helemaal, want – volgens onze gids dan hè – is het de grootste in zijn soort in Europa!

Chateau de Crevecoeur

Op een dag beklimmen we de linkeroever van de Maas om richting Bouvignes te lopen teneinde daar de Ruïnes van het Chateau de Crevecoeur te bezoeken. Ook weer een prachtig verhaal: op een dag wordt Bouvignes belegerd en in brand gestoken door de legers van Henry II. Veel inwoners worden gedood en drie dappere ridders trekken zich, samen met hun echtgenotes, overlevenden en gewonden terug binnen de muren van het kasteel. De ridderdames verzorgen daar zo goed en zo kwaad als het gaat de gewonden terwijl de ridders trachten het kasteel te verdedigen. Als zij daarin niet slagen en gedood worden aan de voet van het kasteel, de aanvallers oprukken en er geen redding meer mogelijk is, springen de drie ridderdames, elkaar omarmend en luid biddend, van de toren: liever dood dan in handen van de vijand…

Ruines Chateau de Crevecoeur

Genoeg te overdenken op onze verdere route en zo bereiken we na een paar kilometer over glooiende (hoog)vlakte uiteindelijk de Maas weer, waar we een boterhammetje eten en uitkijken op weer andere ruïnes aan de overkant, van Poilvache dit keer. Als we in de verte een bootje zien naderen, weten we het zeker: het zijn onze Australische vrienden uit Namen!

P1210028-001

We maken een praatje als zij in de sluis liggen en aan het eind van de middag, weer in Dinant, drinken we met elkaar koffie aan boord van de Knipmes. Zij vertrekken de volgende ochtend, wij blijven nog wat hangen en genieten van weer een wonderschone avond in Dinant.

Avond in Dinant aan de Maas