Mosselbank, Verklikkerpad, Gadrabos & Tureluur

De laatste Vlaardingendagen zijn feestelijk, feestelijk en nog eens feestelijk. We bussen/metro’en/treinen naar Zonnemaire waar we met onze Milan vieren dat hij alweer 14 is.

Fabian en Marnix zwemmen af voor hun respectievelijke A- en B-diploma en op een avond helpen we bij de schoolspeurtocht in het kader van het afronden van een verkeersproject. Ongelooflijk wat 5-jarigen daar al van opsteken!

In Den Haag maken we een concertje mee van Fabian’s muziekklasje.

We hebben nog wat bezoekjes en dan zondag, zijn we er helemaal klaar voor. De sluis draait,

wij draaien de Nieuwe Waterweg en vervolgens de Oude Maas op. Het is druk met scheepvaart en we hotseklotsen uiteindelijk het Spui in, waar het direct een stuk rustiger is.

Overnachten in Willemstad slaan we maar even over. Het is nog vroeg en we varen lekker door om uiteindelijk om half 5 vast te maken aan het eerste eilandje in de Grevelingen, de Mosselbank.

Helemaal voor ons alleen met de volgende ochtend een heerlijk zonnetje. Voor het eerst dit jaar even een rondje zonder jas, genieten!

Ook Dorus huppelt blij en vrolijk rond en we laten hem even zwemmen. Dom natuurlijk, de volgende dag is ons ouwetje stijf als een plank en voelen wij ons schuldig.

Dinsdag worden we in Den Osse vakkundig uit het water getild en kan er een paar dagen geklust worden.

De Paasdagen vieren we zodoende op grote hoogte.

Richard komt een dag schroefie poetsen, Fred gaat een dag dakkie timmeren, we hebben het reuze gezellig met familie en Schouwse vrienden en bekenden en voor we het weten kunnen we weer spic en span te water.

We maken vast in West-Repart en vandaar fietsen we op een mooie lente-zaterdag naar Renesse om een prachtige wandeling naar het Verklikkerpad te maken. Het Verklikkerpad voert naar het Verklikkerstrand en het gelijknamige (hoge) duin. Hoe die naam is ontstaan heb ik niet kunnen achterhalen. Ben wel benieuwd of iemand het wel weet?

Van het Verklikkerduin dalen we af naar het achterland, waar we via het Gadra(Geluk Aanwezig Door Rijke Arbeid)bos en de Vroongronden uiteindelijk weer in Renesse komen, waar een lenteachtige toeristendrukte heerst.

Terug op de Knipmes gooien we alles open en genieten ook nog even van het heerlijke weer.

Maandag fietsen we naar het kleine dorpje Serooskerke en parkeren onze stalen rossen tegen – en onder de hoede van – het kerkje.

Heel ander weer dan zaterdag: heiig en een gure wind. Plan is om rond het (dijkdoorbraak)water van de Schelphoek naar de Oosterschelde te lopen en dan vandaar langs plan Tureluur terug naar het kerkje en – hopelijk – onze fietsen. Plan Tureluur was destijds een behoorlijk omstreden plan om agrarische gronden weer onder water te laten lopen ten bate van de natuur en het vogelbestand. Omstreden omdat Zeeuwen vanaf de watersnood en eigenlijk van oudsher al een constante strijd met het water voeren. Het voelt dan natuurlijk heel tegenstrijdig om kostbare (volgens de geleerden slechte) landbouwgrond weer onder water te zetten. Uiteindelijk is een mooi, vogelrijk natuurgebied ontstaan, dat wel, maar volgens ons bestaan hier onder veel inwoners van Schouwen nog best gemengde gevoelens over. Als we er al een kilometer of wat langs de Oosterscheldedijk op hebben zitten met heel weinig zicht en een gure wind ook nog, vinden we het eigenlijk al niet zo leuk meer en besluiten we aan de andere (land) kant van de dijk terug te kuieren.

De beschermende werking van het kerkje heeft geholpen: de fietsen staan er nog!

Terug bij de Knipmes gooien we los, varen naar Brou voor een nieuwe gasfles en een kijkje bij onze zieke zwager. Daarna zetten we koers naar Bommenede. Daar staat Milan ons al op te wachten met zijn mooie nieuwe mountainbike, deels gespaard van zijn zelf verdiende vakkenvulcentjes!

Twee nachtjes Bommenede, veel gezelligheid en dan is het tijd om los te gooien. Door een kleine wereld varen we de Grevelingen af,

waar we op de valreep nog getrakteerd worden op een kiekje van de Knipmes: vanaf grote hoogte gemaakt door de sluiswachter, een mooi afscheid…!

Handen uit de mouwen…

Op een mooie zondag nemen we onze intrek in het huis van zusje en zwager. Maandag zwaaien we hen uit; zij gaan genieten van een welverdiende vakantie, terwijl op diezelfde dag de Knipmes uit het water getild wordt om ons aan het werk te zetten.

P1240708

Hadden we twee weken uitgetrokken voor de diverse klussen, het zal toch allemaal ietsje sneller moeten. De kraan krijgt over ruim een week een servicebeurt en zal minstens twee weken niet gebruikt kunnen worden. Ruim drie weken op de kant is voor ons teveel van het goede. Hoe heerlijk het ook is om even in een superknus en gezellig huis te wonen, we willen toch ook wel weer snel terug aan boord. Handen uit de mouwen dus en aan de slag! Het tijdrovende polijstwerk aan de schroef wordt ons door schoonzoon Richard uit handen genomen en daar zijn we hem hartstikke dankbaar voor. Hij poetst en boent dat het een lieve lust is, met een schitterend resultaat kunnen we gerust stellen!

Het overige werk vleugt wonderwel en zo kan het gebeuren dat we op zondag samen met Jeroen al de laatste hand leggen aan de op-de-kant-werkzaamheden. Een en ander vieren we met een voortreffelijke mosselmaaltijd in ons tijdelijke onderkomen.

20150913_174309

Maandag gaat de Knipmes het water weer in. Nog niet helemaal spic en span maar dat zijn zaken die ook later geregeld kunnen worden. Vooralsnog komt er niks van dat alles: eerst moeten we een aantal regendagen aan ons voorbij laten gaan. Een mooie gelegenheid om binnen wat zaken uit te zoeken (en vooral: wat overbodig geworden zaken weg te gooien!). Natuurlijk genieten we tussen de werkzaamheden door ook stiekem van de Grevelingen, die is tenslotte veuls te mooi om aldoor te negeren…

Als de verjaardag van de kapitein nadert, zit het leeuwendeel van de werkzaamheden erop en storten we ons vol overgave op het vieren van dit feestje. Het wordt een gezellige boel, en zo hoort het ook!

P1240747-001

Met het min of meer gereedkomen van de werkzaamheden, lijkt er ook een mooi-weer-periode aangebroken. Om dit te vieren, en om de tijdens de verjaarsfeestdagen opgedane calorieën te bestrijden, halen we zondag de wandelschoenen uit het stof en gaan op tijd op pad richting Scharendijke.

Langs de muraltmuurtjes lopen we langs de Grevelingen en vandaar naar het koepeltje en in de richting van de blonde duinen van de Noordzee. Het is genieten op deze prachtige zondag en eenmaal Ellemeet gepasseerd komen we al snel in ‘the great, wide open’ terecht,

waar we via een prachtig pad langs Schouwens afwateringskanaal weer in de buurt van Den Osse verzeild raken. Wij genoten, Dorus dartelde en was ook superblij met eindelijk weer eens serieuze beweging en een paar heerlijke zwempartijtjes. We kregen visioenen van schitterende wandeldagen, gecombineerd met een beetje prutsen en de laatste klusjes doen. Het smerige plan was al snel geboren: wat nou als we maandag eens losgooiden en een beetje gingen eilandhoppen? Klussen kan tenslotte overal en verandering van spijs doet eten, toch?! Zo kon het dus gebeuren dat we vanochtend afscheid namen van de Van Dijke-ploeg en –steiger, ze een heerlijke, in de gauwigheid gebakken kokoskoek overhandigden als dank voor de genoten gastvrijheid en koers zetten naar West Repart, in het hoekje van de Brouwersdam. Van hieruit kunnen we tenslotte nog heerlijk een uitgebreide strandwandeling richting Renesse ondernemen en wie weet zelfs zeehondjes spotten. We gaan het zien en beleven, vooralsnog dus…helemaal happy op de Grevelingen!

P1240785-001