Varen op hoog niveau

Dinsdagavond, als we bij de westsluis van de Oder liggen, willen we natuurlijk Polen in. De stalen rossen worden tevoorschijn gehaald en al snel fietsen we op een fraai dijkje tussen de wilde bloemen langs de Oder.

De Oder bij Hohenwurtzen

Bij Hohenwutzen is een brug die ons zonder pardon in Polen brengt. Ons doel voor vanavond is de Adlerdenkmal in Osinów Dolny en het klooster van Cedynia. De eerste Poolse kilometers voeren ons door een grensgebied-koopgoot.

Polenmarkt Hohenwurtzen

Alles, maar dan ook alles, wordt hier te koop aangeboden, variërend van auto’s via sigaretten naar openhaardhoutblokken en alles wat daartussen zit. De Adlerdenkmal staat op een heuvel en is opgericht om een veldslag in het jaar 972 te herdenken. Wie de 270 treden naar boven neemt, wordt beloond met een schitterend uitzicht.

Adlerdenkmal

Wij laten dat even, we willen deze hele expeditie ten slotte graag voor donker afsluiten. Het klooster van Cedynia werd tijdens de 2e Wereldoorlog zwaar beschadigd. Later is het met veel liefde voor detail in ere hersteld.

Klooster Zedynia

Tegenwoordig is het een hotel-restaurant met vriendelijke eigenaren; we mogen vrijelijk rondkijken. Da’s ook wel fijn: om er te komen moesten we lelijk klimmen, het laatste stuk zelfs lopen…

Klooster Zedynia

Als we weer afdalen naar Zedynia willen we toch nog even bij het kerkje kijken. De gelovigen hier moeten er wel wat voor over hebben, weer een lelijke klim! Bij het kerkje wordt paus Johannes Paulus II, de eerste en tot nu toe enige Poolse paus, geëerd met een plaquette.

Kerkje Zedynia

We zijn ruim op tijd terug bij de Knipmes om te genieten van een bloedrode zonsondergang.

P1040813

De volgende ochtend varen we terug naar het Schiffshebewerk Niederfinow.

Schiffshebewerk Niederfinow

Al heel snel mogen we aansluiten, nadat een duwboot zijn twee duwbakken binnen heeft gebracht maar er zelf niet meer bij past. Wij ook bijna niet, de vlag moet eraf anders kan de deur, inclusief achtersteigertje, niet dicht. ’t Kennèt maar net is zoals altijd precies genoeg.

We moeten er alleen wel rekening mee houden dat als we boven zijn en de deuren opengaan, de bakken nog ietsje naar achter komen, waarschuwen de aardige mannen van Niederfinow. Een gewaarschuwd mens telt voor twee en Fred met een stootwil is twee, dus alles komt goed, al blijkt het inderdaad geen overbodige luxe.

P1040835

Altijd spannend als het hefwerkgevaarte de reis 38 meter omhoog begint en omdat we toch min of meer op het randje liggen, hebben we ook nog een schitterend uitzicht.

Schiffshebewerk Niederfinow

We zijn nieuwsgierig hoe de duwbakken zonder duw de bak uit zullen gaan. Ze worden eruit getrokken met een kabel, blijkt. Een kabel die komt van een toren, zo’n 100 meter van de uitgang. Een toren met een lier, zo krijgen de bakken een plekje aan de kant om later door hun duwboot weer opgepikt te worden.

Schiffshebewerk Niederfinow

Hoog boven het omringende land varen we door het kanaal. Het avondrood van gisteren blijkt niet voor niks geweest: donkere wolken pakken zich samen en al snel worden we getrakteerd op een enorme regen- en onweersbui. Als het nog nadruppelt bereiken we de ingang van het Werbellinerkanaal.

Werbelliner Kanaal

Wondermooi, smal, kronkelend en voorzien van twee sluisjes brengt het ons op de Werbelliner See. De Werbelliner See met haar glasheldere, op sommige plaatsen 60 meter diepe water. Hier komen bijzondere vissoorten voor en wordt er gedoken naar een 20-tal wrakken op de bodem van het meer.

Werbelliner See

Wrakken van Kähnen, die hier vroeger voor transport en visvangst gebruikt werden. De Werbelliner See, waar voormalige DDR-presidenten hun buiten hadden. We vinden een gastvrij onthaal bij de zeilvereniging van Finow Stahl en worden ’s ochtends getrakteerd op een mandje met knapperig warme broodjes.

P1040886

Donderdag wandelen we richting Joachimsthal aan het andere uiteinde van het meer. Onderweg zien we dennenbomen met vreemdsoortige littekens. Later op de dag leren we van de mannen van Finow Stahl dat hier in de DDR-tijd harsers actief waren.

Harstappunten

Zwaar werk, waarbij een stuk dennenboom eerst ontschorst werd. Vervolgens trok men met een scherpe ‘lepel’ een spoor recht naar beneden, waardoor de hars weg kon lopen. Daarna volgden de schuine strepen, elke ‘tapping’ een streep of wat hoger. Er werd toen goed geld mee verdiend maar tegenwoordig zijn er geen harsers meer actief. Van Joachimsthal nemen we de rondvaartboot terug.

Het is koud op het meer, we trakteren onszelf op warme choco want binnenzitten, dàt willen we niet! Eenmaal terug op de Knipmes

Werbelliner See

horen we van de buurman nog een mooi verhaal: hij is altijd muziekleraar en theatermaker geweest en heeft ooit in Berlijn met Herman van Veen opgetreden. Herman van Veen heeft hem toen diep respect betuigd voor zijn vakmanschap en dat heeft, geheel terecht, op hem weer een diepe indruk gemaakt! De beste man is bijna 80, ziet eruit als 65 en zwemt nog elke dag in de Werbelliner See. Toen wij aankwamen was hij, in waadpak, waterplanten rond zijn steiger aan het wegscheppen…

P1040883

Vanochtend, na de heerlijke broodjes en een allerhartelijkst afscheid, hebben we de Werbelliner See en haar kanaaltje enigszins weemoedig verlaten.

Werbelliner Kanaal

We varen nu op het Oder-Havelkanaal, òp naar de grote en altijd drukke sluis Lehnitz en uiteindelijk binnenkort weer een poosje Berlijn….