Het laatste stukkie….

In Oudewater nemen we de buurtbus terug naar Polsbroekerdam om via het Cabauwse Kerkpad

en nog wat fraaie graskades in Polsbroek te geraken.

Door de polder komen we weer langs de Vlist te lopen, waarna we al snel Stolwijk bereiken. Onze hoop op een boerderij, waar men echte boerenkaas verkoopt is dan al vervlogen. Stolwijk krijgt geen kans om dit gemis goed te maken: als we keihard rennen halen we nog net de bus terug naar Oudewater!

Van Oudewater varen we de volgende dag naar Haastrecht, een leuk dorp waar we nog snel wat inkopen doen. Het is ook nog kermis, dus we vallen met onze poezelige neusjes in de boter en gaan tot de aanschaf van oliebollen over. Onze ogen blijken groter dan onze maag, we worden er gewoon een beetje misselijk van, zo lekker zijn ze eigenlijk ook niet. Wat over is kieperen we weg, om niet nog eens in de verleiding te komen.

Voor wat het Groene Hartpad betreft hebben we, voor nu, nog één etappe te gaan, dan zit het er voor even op. We wandelen op Bevrijdingsdag van Stolwijk naar de veerpont van Capelle a/d IJssel. Een mooie route, die bovendien wordt opgeleukt door de buurtvereniging van Benedenkerk.

In Capelle a/d IJssel gaan we ooit (herfst/winter?) deze prachtige route weer oppakken. Voor nu hebben we andere plannen maar daarover later meer.

Zaterdagochtend krijgen we logé’s: onze kleine mannetjes worden door papa en mama afgezet. De gezamenlijke koffie/lunch is nog niet achter de kiezen of papa en mama worden zo ongeveer weggebonjourd: er moet gevaren worden en wel snel!! Tsja, en wie zijn wij dan om daarover in discussie te gaan? De zwemvesten gaan aan, de motor wordt gestart en…off we go!!

Voor de Waaiersluis maken we vast en gaan op ontdekkingstocht. We vinden zowaar een op de Eiffeltoren gelijkende (in de ogen van kleine mannetjes dan) klimgelegenheid en iedereen is helemaal gelukkig.

De volgende middag komen de rechtmatige ouders hun mannen weer ophalen, we brengen nog een bezoekje aan een buitensportzaak om nieuwe wandelschoenen voor Fred te kopen en dan is het alweer tijd om afscheid te nemen.

Niet voor lang want binnenkort mogen we 5 dagen de honneurs van Joost en Marjon waarnemen en voor hun oogappeltjes zorgen terwijl zij naar verre oorden vertrekken. Marjon weet nog niet van haar geluk: het gaat hier om een verjaarskado, dus eea is in het diepste geheim bekokstoofd! Ondertussen zijn ook onze plannen enigszins gewijzigd. We willen graag het hout van de raamkozijnen aanpakken: kaal maken en opnieuw van 7 laklagen voorzien. Het idee was om dat stukje voor stukje onderweg te doen maar inmiddels weten we beter, dat wordt hem echt niet, veel te veel afleiding steeds en natuurlijk is het bovendien nogal een onderneming. We hebben voor 4 weken domicilie geregeld in de Binckhorsthaven bij wsv De Vlietstreek.

De eerste week blijft ons Knipmessie daar heel allenigjes liggen terwijl wij in Delft genieten en daarna zal er gewerkt moeten worden, en niet te zuinig!! Dat we daarbij duimen voor mooi weer mag duidelijk zijn….