Bremen

Op het Bremer marktplein staat een immens beeld van ridder Roland, het zwaard geheven en de mysterieus glimlachende blik gericht op de Dom van Bremen. Een waarschuwing aan de clerus: wij Bremer beleven ons geloof in vrijheid en laten ons niet knechten, ook niet door de bisschop. Al in de 14e eeuw stond hier een kleiner, houten Rolandbeeld dat in 1366 door volgelingen van de aartsbisschop verbrand werd. Sinds 1404 staat het huidige beeld hier. Zó belangrijk voor de stad dat men het gedurende de bombardementen van 1944/45 zwaar ingepakt beschermde.

Tussen de voeten van Roland bevindt zich iets raadselachtigs: de afdruk van een mannenhoofd. Het verhaal wil, dat toen de stad dringend behoefte had aan weidegronden, men zich tot gravin Emma richtte. Zij was in het bezit van immense stukken grond, waaronder het huidige Bürgerpark. Omdat weigeren haar niet echt geliefd zou maken, verzon zij een list. Ze verklaarde dat er zoveel grond geschonken zou worden als een man in één dag rond kon lopen. Haar erfgenaam belastte zij ondertussen met de taak hiervoor een kreupel iemand uit te zoeken. Met inspanning van al zijn krachten lukte het de kreupele man toch nog om een gebied van 130 ha rond te ‘lopen’. De inspanningen waren zwaar, hij overleed aan de gevolgen daarvan. Uit dankbaarheid werd zijn afbeelding aan de voeten van Roland vereeuwigd…

Bremen, Rolandstandbeeld

Vanaf de markt, van oudsher het centrale punt van de stad,

Bremen, Marktplein

liep een straatje rechtstreeks naar Bremen’s havengebied aan de Weser. Omdat iedereen van dit straatje gebruik maakte, vestigden zich hier verschillende bedrijfjes die goede zaken deden. Vooral de kuipers vaarden wel bij de doorgaande in- en verkopende schippers en handelaren. De Böttcherstrasse bracht zodoende welvaart voor velen.

Bremen, Böttcherstrasse

Echter, in de 13e eeuw verzandde de haven en verplaatste men het havenbedrijf naar noordelijker regionen. De Böttcherstrasse raakte in verval. Vanaf 1902 begon koffiekoopman, uitvinder van de caffeïnevrije koffie en kunstverzamelaar Roselius stelselmatig de pandjes van de 100 meter lange Böttcherstrasse op te kopen. Met behulp van drie architecten maakte hij er een indrukwekkend cultuurcentrum van, waarin diverse kunstverzamelingen, musea en kunstnijverheidswinkeltjes onderdak vonden en heden ten dage nog vinden.

Een indrukwekkend straatje dat zich ’s avonds van haar romantische kant laat zien maar toch het best ’s ochtends vroeg bezocht kan worden als het merendeel van de bezoekers nog of op één oor ligt of aan het ontbijt zit. Het naar Roselius genoemde huis wordt gesierd door een carillon met porseleinen klokjes, dat driemaal per dag speelt terwijl dan de afbeeldingen van beroemde ontdekkingsreizigers verschijnen.

Het Schnoorviertel, een piepklein, überromantisch wijkje, waar vroeger vissers en schippers woonden, bezoeken we ’s avonds als alle lichtjes langzaamaan aan gaan.

Zaterdag fietsen we naar het Bürgerpark, de immense groene long van Bremen. Weiden, bossen en prachtige gebouwen wisselen elkaar hier af.

Bremen, Bürgerpark

Kilometerslang kan hier gewandeld en gefietst worden over steeds andere paden en paadjes.

Bremen, Science Centre

We bewonderen het bijzondere gebouw van het Science Centre en het belevingspark dat erbij hoort. Door de moderne Universiteitswijk fietsen we terug naar onze Knipmes.

Bremen, universiteit

Als we ’s avonds nog één keer uitgebreid gaan genieten van een verlicht Bremen, voelen we ons eigenlijk best bevoorrecht en dankbaar…

Bremen, Slachte

Overigens in het besef dat Bremen nog veel en veel meer te bieden heeft. Allemaal goede redenen om terug te komen….ooit!

Bremen, havenkade

Een bittere pil…

Mittellandkanaal bij Minden

Maandag gooien we los van de Mindener kade en stomen op naar de Schachtsluis.

Schachtsluis Minden

Omdat we naar de kelder gaan gewoonlijk solidair samen doen, bestaan daar erg weinig foto’s van. In Minden wil het geval dat Mariëtta en Paul van de Avontuur ons afdaalavontuur gadeslaan en en passant vastleggen op de gevoelige plaat. Zodoende kunnen jullie voor deze ene keer getuige zijn van hoe diep een mens kan zakken….

Schachtsluis Minden

Hadden we ons helemaal verheugd op het lieflijke afmeerplekje bij Petershagen, waar we vier jaar geleden zo heerlijk lagen, dit plekje is niet meer of wordt in ieder geval onder handen genomen, dus wie weet komt het ooit nog weer goed? Een bittere pil, we hadden al stevig omlijnde plannen voor fiets- en wandeltochtjes in de omgeving tenslotte. Kilometerslang overheerst het gevoel van teleurstelling maar dan, bij Landesbergen, vinden we een minstens zo lieflijke afmeermogelijkheid.

WSV Landesbergen

Op de plaats waar vroeger een veerpont was zetelt nu de WSV Landesbergen, die zo op het oog uit ongeveer 6 bootjes lijkt te bestaan met evenveel caravans op het bijbehorende veldje en heel vriendelijke (vissers)mensen. We zijn alweer helemaal verzoend met ons lot en wandelen ’s avonds naar Landesbergen, een kleine gemeenschap die het duidelijk moeilijk heeft met een doorgaande weg dwars door hun dorp. Bij het dorpscafé zien we waar het vroegere veerpont naartoe gegaan is…

Landesbergen, oude veerpont

Als de zon definitief ondergaat wandelen we naar ons stekkie terug.

P1050628

De volgende dag halen we de stalen rossen te voorschijn om met een fikse omweg naar Nienburg te fietsen. Eerst is Estorf aan de beurt. Een lieflijk dorpje, in het bezit van een monumentaal Scheunenviertel. Dat is een gebied waar tussen de 17e en de 18e eeuw de voorraadschuren buiten het dorp gebouwd werden. De angst voor verwoestende stadsbranden zat er overal goed in en door in ieder geval die schuren flink buiten de dorpskern te bouwen werden, in geval van een stadsbrand, de voorraden bewaard en andersom, in het ongelukkige geval dat de voorraden vlam vatten, de stad gespaard. In Estorf bestond het Scheunenviertel in zijn (of haar?) gloriejaren uit wel 40 schuren. Tegenwoordig zijn er nog 8, mooi gelegen en gebruikt voor dorpsfestiviteiten en culturele ontmoetingen.

Scheunenviertel Estorf

Na Estorf klimmen we rustigjes aan het dal van de Weser uit en fietsen we een stuk hoog boven het Weserland. We eten onze boterhammen bij een kerkje met wijds uitzicht. Een kerkje dat er in eerste instantie lieflijk uitziet maar bij nadere beschouwing niet meer blijkt dan een klokketoren met twee garages eronder!

P1050658

Via Langendam bereiken we uiteindelijk de aspergestad Nienburg. Een gezellig stadje met nog mooie vakwerkhuisjes. We drinken vieze koffie en eten er een niet lekker gebakje bij. Dat is jammer, dus we klimmen snel weer op onze fietsjes om Nienburg te verlaten.

Een appeltje en een paar slokken limonade helpen onderweg enigszins om de smerige smaak te verdrijven. ’s Avonds wandelen we nog maar eens naar Landesbergen centrum en zien op de terugweg een koe bezig brandnetelkaas te maken – een mens is nooit te oud om te leren!

P1050631

De volgende dag varen we verder de Weser af. Het water wordt smaller en bochtiger, er is een Begegnungsstrecke – dat wil zeggen dat schepen aan elkaar melden dat zij eraan komen. Er wordt gewerkt aan het verbreden van de allersmalste bochten.

De Weser

Het is heerlijk weer, we dobberen met plezier van bochtje naar bochtje en komen dan plotsklaps bij een wel heel bijzonder veerpontje aan: de begeleidingskabels bevinden zich hier boven de rivier!

Veerpontje over de Weser

In Hoya vinden we weer een heerlijk plekje – we hebben echt veel geluk, vinden we zelf. Ons avondwandelingetje voert naar Hoya-centraal. Hoya was vroeger een graafschap, de resten van het grafelijke kasteel zijn er nog.

Hoya

De volgende dag fietsen we langs bijna alle dorpjes, die ooit bij die graafschap hoorden – of misschien nog wel want op het dorpsplein zagen we een soort meiboom met de wapens van wat wij vermoeden dat de verschillende Hoya-gemeenschappen zijn.

Hoya

We varen over met het aparte veerpontje en genieten van het prachtige landschap. Als we weer bij de Vader Knipmes aantikken hebben we er 80 kilometer opzitten en best wel een zere kont…

P1050761

De volgende dag varen we naar Bremen. Het is stralend weer, de tocht is supermooi en we genieten van badderende koeien, paarden en mensen.

De Weser

Als de laatste sluis op dit traject zich voor ons opent bevinden we ons weer op getijdewater, dus voor het vervolg van onze reis zullen we daar terdege rekening mee moeten houden. For the moment echter: een weekendje Bremen….en daar verheugen we ons enorm op!

Bremen