Pech?…..of toch niet?

Als de kozijnen zijn voorzien van 7 nieuwe laklagen, de gangboorden en het schuifluik zijn geverfd en de kalkaanslag van de romp is verwijderd, wordt het tijd om de Binckhorst vaarwel te zeggen en ons op te maken om weer de wijde wereld in te trekken.

Na nog een laatste bezoekje aan de tandarts, gooien we los. Het doel voor vandaag is Alphen a/d Rijn, waar we vanavond Jeroen en Anja en morgen Els en Chris verwachten. Het sluisje in Leidschendam is in storing geschoten. Er moeten duikers aan te pas komen.

We bezitten onze ziel in zaligheid met als gevolg dat we in Leiden met Jeroen en Anja eten.

De volgende ochtend valt het water met bakken uit de hemel, bereiken we Alphen en wordt het gelukkig al snel weer droog en zonnig. Onze opstappers melden zich en na wat gespoorzoek door het overhoop liggende centrum en – ook weer – een in storing geschoten brug, staat al snel niks een heerlijk weekend meer in de weg.

Zaterdagochtend befietsen Els en ik de inlanden van Alphen. Gelukkig komen we, gewapend met croissantjes, stokbrood en barbequevlees uiteindelijk toch weer boven water. Na een stevig ontbijt gooien we los en varen via Aarkanaal en een stukje Amstel naar de Kromme Mijdrecht.

Een prachtig vaarwater, waar we overnachten. We doen ons ding (bbq!)

en varen de volgende ochtend, na weer een fietstochtje en een uitgebreid, door de achtergebleven heren verzorgd, ontbijt, verder.

De Kromme Mijdrecht, de Grecht en de Oude Rijn brengen ons op een wel heel plezierige manier tenslotte in Bodegraven, waar het alweer tijd is om afscheid te nemen. Nooit leuk, maar als het geweldige dagen waren – en dát waren het! – is er reden genoeg om dankbaar te zijn.

Maandagochtend wandelen we door Bodegraven naar de Ouwe Gouwe en door Oud-Bodegraven.

We doen nog wat inkopen en dan al snel kunnen we Harm en Marijke, die we in de Kromme Mijdrecht al zagen, aan de Bodegraafse kade verwelkomen. Het wordt, na ongeveer 7 jaar, een gezellig weerzien en er is heel wat bij te praten.

Dinsdagochtend om 8 uur draait de Bodegraafse sluiswachter de sluis voor ons en gaan we op weg naar Dordrecht. Best een afstand maar zonder kano op het dak kunnen we onder (bijna) alle bruggen door. Overmoed blijkt, net als hoogmoed, voor de val te komen. Bij de Boskoopse hefbrug gaat het mis, het past nèt niet…

Een fikse schade en een behoorlijke deuk in Fred’s ego, zijn het gevolg. Gelukkig kan hij de schade zelf repareren en met een gehavende Vader Knipmes varen we, met het schaamrood op de kaken, naar Dordt. Daar gaat Fred gelijk aan de slag en aan het eind van de dag zijn we in ieder geval alweer op weg naar een strakke Vader Knipmes èn een ervaring rijker.

We wandelen nog een rondje door de stad en snuiven de heerlijke lucht van groot, open water op.

Vanochtend zijn we weer vertrokken, op weg naar Antwerpen, waar we morgen of overmorgen hopen aan te komen….

Geschiedenis en genieten

De oude Tacitus, die leefde van 55-115 na Christus, debiteerde:

Waarom zou je Italië verlaten om op zoek te gaan naar Germania?

Het terrein is er woest, het klimaat ruw, het leven en landschap somber.

Hier kom je alleen als het je vaderland is….”

Desondanks bezetten de Romeinen dit gebied ten zuiden van de Rijn wèl voor bijna 400 jaar, een absoluut record voor Europese begrippen. De Rijn was dus de grensrivier en maakte deel uit van de Limes (Latijn voor grens). Die grens werd verdedigd met forten en wachttorens. Er ontstonden kampdorpen en -steden, zoals onder andere, Forum Hadriani – het latere Voorburg – en het castellum Nigrum Pullum, bij het huidige Zwammerdam. Het is hier, in dit gebied, dat nog niet zo lang geleden drie Romeinse riviervrachtschepen en een kano opgegraven werden. De bouw van een enorme zorginstelling liep door deze opgravingen wel 5 jaar vertraging op maar deze instelling is nu prachtig gelegen op het terrein van het vroegere Nigrum Pullum. In het eetcafé van de instelling heeft men zelfs een bezoekerscentrum ingericht over deze opgravingen.

We wandelen van Alphen via Zwammerdam (met dorpscafé Gezwam!) naar Bodegraven en stuiten overal op sporen van deze oude geschiedenis.

Mocht Tacitus nog eens een kijkje kunnen nemen in het voormalig Germania, hij zou vast van mening veranderen. Woest en ruw is het hier allang niet meer. Lieflijk en idyllisch zeker wel, met name deze dagen met volop zon en voorjaarsboden!

Eerste Paasdag wandelen we rondom Leidschendam en Tweede Paasdag eten we met kinderen en kleinkinderen. Ieder van ons heeft iets lekkers gewrocht, dus genieten met een grote G!

Dinsdag varen we van Leidschendam naar Alphen a/d Rijn. Hier pakken we ons Groene Hartpad weer op en wandelen voor de verandering eens óver de hefbrug van Alphen, in plaats van dat we er onderdoor varen. Een prachtige wandeldag volgt met volop rust en landelijkheid.

Vrijdagochtend varen we naar Bodegraven, vanwaar ik de trein pak om de Koningsdagviering bij de mannetjes op school mee te maken en hun vakantieweekje feestelijk te helpen inluiden.

Daarna volgen nog twee wandeldagen vanuit Bodegraven. Zondag met Jeroen, Anja, Anja’s moeder en de hondjes; een rondje Reeuwijkse Plassen. Vooral de hondjes hebben zich kranig geweerd: terug bij de auto hebben zij maar mooi bijna 17 kilometer achter de hondenpootjes!

Ter afsluiting eten we gezellig met elkaar op de Knipmes en dan loopt weer een mooie (wandel)dag ten einde…

Maandag lopen we nog een stukje Groene Hartpad. De modernistische aanpak, waarmee men dit gedeelte van het plassengebied heeft gemeend te moeten aanpakken, kan ons niet echt bekoren maar waarschijnlijk ligt dat aan ons….

Gelukkig blijft er genoeg te genieten over. Bij natuurterrein Lusthof de Haeck kijken we onze ogen uit. In 1933 kocht de Rotterdamse arts Teupken dit terrein en plantte er in- en uitheemse planten en struiken aan. Verder liet hij het terrein zoals het was: drassig veenmosland, broekbosjes en rietvelden, door hem weer met elkaar verbonden door parkachtige bruggetjes.

Voor dinsdag staat het stukje Woerdense Verlaat – Woerden op de planning maar de weersvooruitzichten zijn zó slecht dat we losgooien.

We verlaten Bodegraven en onder wisselende luchten met felle zon, regen-, hagel- en sneeuwbuien varen we via Gouda de Hollandsche IJssel op

om uiteindelijk in Montfoort vast te maken. Van hieruit kunnen we nog mooi wat etappes Groene Hartpad belopen èn misschien donderdag een beetje Koningsdag meevieren!

PS Op de Hollandsche IJssel spotten we wel 3 ijsvogeltjes! Helaas geen foto; die akelige beesten blijven maar niet zitten!!

Van Krimpen naar Leiden

Krimpen aan de Lek, wat zullen we ervan zeggen? Er wordt in ieder geval hard gewerkt aan dijkverzwaring, zoals bijna overal langs het traject tussen Krimpen en Leiden. Krimpen aan de Lek, het ligt bovendien aan de overkant van Kinderdijk dus reden genoeg om onze stalen rossen uit het vet te halen. Voor we donderdagochtend droog kunnen vertrekken, is het ongeveer half 12. De pont brengt ons aan de overkant en bij de molens. Gelukkig is het hier niet zo erg toeristisch(!) maar eenmaal verder dan loopafstand van het parkeerterrein hebben we molens en fietspad voor ons alleen.

Het is droog, een beetje triest weer – dat is goed en passend bij onze stemming. Vanaf Alblasserdam fietsen we langs de Alblas, een lieflijk stroompje dat ons langs Oud-Alblas, Bleskensgraaf en Molenaarsgraaf voert.

De Molendijk bij Groot Ammers voert ons dan weer naar de Lek, die we stroomafwaarts volgen met af en toe een zijsprongetje langs rustige tiendwegen.

Het stukje naar Nieuwpoort laten we voor wat het is: het wordt vroeg donker vandaag en dan willen we graag weer aan boord zijn. De pont brengt ons weer veilig aan de overkant en dan is het nog maar een wippie naar de Vader Knipmes.

De volgende dag vertrekken we al vroeg om via de Noord heel even Rotterdam aan te tikken. Via de IJssel bereiken we Gouda om via de Julianasluis met een onbegrijpelijk lage, lastige balk, op de Gouwe te geraken. Twee hefbruggen worden voor ons gehesen: die van Waddinxveen en die van Boskoop. Zodoende bereiken we Alphen aan den Rijn, waar we rechtsaf de Oude Rijn opdraaien. In Bodegraven vinden we het mooi geweest en houden halt voor het weekend. We wandelen naar de kaasboerderij vlakbij, kopen heerlijke boerenkaas en bewonderen en passant vreemde drijvende bouwsels…

Zaterdagavond verwelkomen we Jeroen met zijn onafscheidelijke Torque. Torque is een niet zo enthousiaste eter maar tegen het enthousiasme van Dorus is hij niet bestand, dan wil hij zijn brokjes ook wel!!

P1000570

Zondag fietsen we via schilderachtige weggetjes naar, rond en door de Vinkeveense Plassen. Het is druk met wandelaars, fietsers, ruiters en joggers; een zondag met aardig weer lokt iedereen naar buiten natuurlijk. We belanden in Gouda en daarna duurt het even voor we weer rustig fietsen, er moeten nogal wat verkeerswegen en omleidingen overwonnen worden. Gelukkig zijn deze drempels snel genomen en belanden we weer in de rustige landelijkheid die ons uiteindelijk terug in Bodegraven brengt.

Als we maandag Bodegraven verlaten, genieten we volop van de Oude Rijn, totdat we bij Woerden linksaf de Grecht op willen. De bruggen hier moeten 24 uur van tevoren besproken worden en dát hadden we dus even over het hoofd gezien! We maken vast en de brugwachter belooft dat als hij in de loop van de middag nog in de buurt komt, hij de brug voor ons zal openen. Al snel staat hij aan de overkant te zwaaien en kunnen we alsnog de Grecht opdraaien. Ondertussen hebben we het sluisje, dat de Grecht met de Kromme Mijdrecht verbindt ook maar gebeld en de sluiswachter(es) meldt dat als we doorkomen, we ook door haar sluis kunnen. Nu ligt er pal achter dat sluisje een verkeersbrug en in onze onschuld gaan we ervan uit dat zij die ook bedient.

Niks blijkt minder waar, de brug wordt bediend door een niet zo vriendelijk manspersoon, die als wij hem bellen de brug ook pas dinsdag half de middag wil draaien voor ons, regels zijn regels tenslotte! Wij bezitten onze ziel in zaligheid en als de volgende middag de buien weer losbarsten, draait de brug voor ons en varen we door de regen de schitterende Kromme Mijdrecht op.

We overnachten op een plekje midden in de natuur en de volgende dag varen we de rest van dit watertje tot we bij Uithoorn linksaf de Amstel opdraaien. De Amstel die na de Tolhuissluizen overgaat in het Aarkanaal. Dat kanaal brengt ons, naast veel herinneringen, op een mooi afmeerplekje bij de Zegerplas in Alphen a/d Rijn, waar we en passant het nieuwe huis van Paul en Marloes gaan bewonderen. De volgende ochtend gaan we al vroeg verder en zo kan het gebeuren dat we nu afgemeerd liggen in een min of meer zonnig Leiden, waar we voor een week ingecheckt zijn en onze kachel en ons brandbeveiligingssysteem op de nominatie staan om een onderhoudsbeurt te krijgen….