Het moet toch niet op werken gaan lijken!

In de Binckhorsthaven worden we allerhartelijkst ontvangen. Het enige nadeel is eigenlijk dat we bijna aan het eind van het steiger liggen: naar het hek is 5 minuten lopen en da’s best een gedoe met Dorussie uitlaten. Maar….we zijn al blij dat we een plekkie hebben en bovendien vertrekken we vrijdag naar Delft om de verjaardag van Marjon (+grote verrassing!) mee te vieren. Zaterdagochtend in alle vroegte vertrekken de Delftse reizigers en begint voor ons het grote genieten. Heerlijk relaxed maar supervroeg wakker worden, ontbijten en een beetje prutsen met de mannen. Daarna gaan we naar Boerderij ’t Geertje en de mannen (en wij!) genieten met volle teugen. Dachten we ze het grootste plezier van de wereld te doen met een pannenkoek en wat te drinken, zij blijken helemaal gelukkig te worden van drinken en een zakje chips!! Oké, ook goed. Ze ontdekken het klompenpad, kleine geitjes die ze de fles mogen geven,

kalfjes om te knuffelen

en een oude tractor om mee de wereld rond te reizen.

Aan het eind van de middag, in de auto terug, gaat bij onze mannen binnen de kortste keren het licht uit.

De volgende dag trekken we naar het bos om daar op ontdekkingsreis te gaan èn om te picknicken natuurlijk!

Daarna gaan we ook nog even op bezoek bij oom Jeroen en dan, terug naar huis, is het hetzelfde liedje als gisteren…. We hebben ontzettend veel geluk; we mogen maandag- en dinsdagavond ook nog de eerste Avondvierdaagse-avonden met de mannen meelopen!

Het zijn toch wel echte kanjers hoor, het gaat prima hoewel het voor Marnix, met z’n korte beentjes, nog best een opgave is

en als er dan ook zo af en toe sprake is van een opstopping, heeft hij al snel uitgevonden hoe hij gemakkelijk even tot rust kan komen….

Donderdag en vrijdag lopen ze samen met papa en mama en vrijdagavond mogen wij het gespuis, gewapend met bloemen, inhalen. We lopen het laatste stukje mee en bewonderen – uiteraard – de dikverdiende medailles….

Op woensdag is het sportdag op school en geniet ik het voorrecht om in het klasje van Marnix te helpen. Het wordt een supergezellige maar snikhete ochtend, die we dan dus maar in stijl afsluiten in afwachting van de thuiskomst van papa en mama.

Donderdag verhuizen we, dankzij een erg vriendelijke man die dat voor ons regelde met de havenmeester, naar een ruime plek vlak voor de ingang. Ideaal, zeker ook met het oog op het op handen zijnde geklus.

We doen nog even rustigjes aan, maandag gaan we er vol voor. Er worden nog wat boodschappen gedaan en een beetje uitgerust. Zaterdag bezoeken we in Clingendael de Japanse Tuin samen met Els en Chris.

Supergezellig en heerlijk om te zien hoe goed het alweer met Chris gaat.

Maandag gaan we los en wordt er geschrapt en geschuurd op de Knipmes.

Het weer werkt mee, we kunnen achter elkaar doorgaan, met dien verstande dat we rekening moeten houden met de kracht van de zon en niet overdag kunnen lakken. We staan ’s ochtends om half 6 (sic) op en lakken wat gelakt moet worden. Dan al droogt het bijna onder je handen maar het wordt mooier en mooier.

Hemelvaartdag gaan we ’s middags naar Jeroen en Anja, de barbecue is aan en samen met de moeder van Anja genieten we van al het heerlijks, de gezelligheid èn van hun heerlijke tuin.

Zo rijgen de dagen zich aaneen met een aangename mix van werken, ontspannen en gezelligheid. Zondag komen de Delftse klanten op de fiets naar hier en met de mannetjes en hun papa en mama drinken we koffie in de speeltuin hier vlakbij. Een picknickbankje in de schaduw van dikke bomen en meer dan voldoende speelgelegenheid voor de kids, wat wil een mens nog meer?? Toch nog effe naar de boot, vinden de heren en gelukkig zijn daar ijsjes en staat er een flesje wijn koud…

We redden het wel zo, zeker met weergoden die op onze hand zijn en een beetje geklus, dat natuurlijk absoluut niet op werken moet gaan lijken!!

Het laatste stukkie….

In Oudewater nemen we de buurtbus terug naar Polsbroekerdam om via het Cabauwse Kerkpad

en nog wat fraaie graskades in Polsbroek te geraken.

Door de polder komen we weer langs de Vlist te lopen, waarna we al snel Stolwijk bereiken. Onze hoop op een boerderij, waar men echte boerenkaas verkoopt is dan al vervlogen. Stolwijk krijgt geen kans om dit gemis goed te maken: als we keihard rennen halen we nog net de bus terug naar Oudewater!

Van Oudewater varen we de volgende dag naar Haastrecht, een leuk dorp waar we nog snel wat inkopen doen. Het is ook nog kermis, dus we vallen met onze poezelige neusjes in de boter en gaan tot de aanschaf van oliebollen over. Onze ogen blijken groter dan onze maag, we worden er gewoon een beetje misselijk van, zo lekker zijn ze eigenlijk ook niet. Wat over is kieperen we weg, om niet nog eens in de verleiding te komen.

Voor wat het Groene Hartpad betreft hebben we, voor nu, nog één etappe te gaan, dan zit het er voor even op. We wandelen op Bevrijdingsdag van Stolwijk naar de veerpont van Capelle a/d IJssel. Een mooie route, die bovendien wordt opgeleukt door de buurtvereniging van Benedenkerk.

In Capelle a/d IJssel gaan we ooit (herfst/winter?) deze prachtige route weer oppakken. Voor nu hebben we andere plannen maar daarover later meer.

Zaterdagochtend krijgen we logé’s: onze kleine mannetjes worden door papa en mama afgezet. De gezamenlijke koffie/lunch is nog niet achter de kiezen of papa en mama worden zo ongeveer weggebonjourd: er moet gevaren worden en wel snel!! Tsja, en wie zijn wij dan om daarover in discussie te gaan? De zwemvesten gaan aan, de motor wordt gestart en…off we go!!

Voor de Waaiersluis maken we vast en gaan op ontdekkingstocht. We vinden zowaar een op de Eiffeltoren gelijkende (in de ogen van kleine mannetjes dan) klimgelegenheid en iedereen is helemaal gelukkig.

De volgende middag komen de rechtmatige ouders hun mannen weer ophalen, we brengen nog een bezoekje aan een buitensportzaak om nieuwe wandelschoenen voor Fred te kopen en dan is het alweer tijd om afscheid te nemen.

Niet voor lang want binnenkort mogen we 5 dagen de honneurs van Joost en Marjon waarnemen en voor hun oogappeltjes zorgen terwijl zij naar verre oorden vertrekken. Marjon weet nog niet van haar geluk: het gaat hier om een verjaarskado, dus eea is in het diepste geheim bekokstoofd! Ondertussen zijn ook onze plannen enigszins gewijzigd. We willen graag het hout van de raamkozijnen aanpakken: kaal maken en opnieuw van 7 laklagen voorzien. Het idee was om dat stukje voor stukje onderweg te doen maar inmiddels weten we beter, dat wordt hem echt niet, veel te veel afleiding steeds en natuurlijk is het bovendien nogal een onderneming. We hebben voor 4 weken domicilie geregeld in de Binckhorsthaven bij wsv De Vlietstreek.

De eerste week blijft ons Knipmessie daar heel allenigjes liggen terwijl wij in Delft genieten en daarna zal er gewerkt moeten worden, en niet te zuinig!! Dat we daarbij duimen voor mooi weer mag duidelijk zijn….