Pech?…..of toch niet?

Als de kozijnen zijn voorzien van 7 nieuwe laklagen, de gangboorden en het schuifluik zijn geverfd en de kalkaanslag van de romp is verwijderd, wordt het tijd om de Binckhorst vaarwel te zeggen en ons op te maken om weer de wijde wereld in te trekken.

Na nog een laatste bezoekje aan de tandarts, gooien we los. Het doel voor vandaag is Alphen a/d Rijn, waar we vanavond Jeroen en Anja en morgen Els en Chris verwachten. Het sluisje in Leidschendam is in storing geschoten. Er moeten duikers aan te pas komen.

We bezitten onze ziel in zaligheid met als gevolg dat we in Leiden met Jeroen en Anja eten.

De volgende ochtend valt het water met bakken uit de hemel, bereiken we Alphen en wordt het gelukkig al snel weer droog en zonnig. Onze opstappers melden zich en na wat gespoorzoek door het overhoop liggende centrum en – ook weer – een in storing geschoten brug, staat al snel niks een heerlijk weekend meer in de weg.

Zaterdagochtend befietsen Els en ik de inlanden van Alphen. Gelukkig komen we, gewapend met croissantjes, stokbrood en barbequevlees uiteindelijk toch weer boven water. Na een stevig ontbijt gooien we los en varen via Aarkanaal en een stukje Amstel naar de Kromme Mijdrecht.

Een prachtig vaarwater, waar we overnachten. We doen ons ding (bbq!)

en varen de volgende ochtend, na weer een fietstochtje en een uitgebreid, door de achtergebleven heren verzorgd, ontbijt, verder.

De Kromme Mijdrecht, de Grecht en de Oude Rijn brengen ons op een wel heel plezierige manier tenslotte in Bodegraven, waar het alweer tijd is om afscheid te nemen. Nooit leuk, maar als het geweldige dagen waren – en dát waren het! – is er reden genoeg om dankbaar te zijn.

Maandagochtend wandelen we door Bodegraven naar de Ouwe Gouwe en door Oud-Bodegraven.

We doen nog wat inkopen en dan al snel kunnen we Harm en Marijke, die we in de Kromme Mijdrecht al zagen, aan de Bodegraafse kade verwelkomen. Het wordt, na ongeveer 7 jaar, een gezellig weerzien en er is heel wat bij te praten.

Dinsdagochtend om 8 uur draait de Bodegraafse sluiswachter de sluis voor ons en gaan we op weg naar Dordrecht. Best een afstand maar zonder kano op het dak kunnen we onder (bijna) alle bruggen door. Overmoed blijkt, net als hoogmoed, voor de val te komen. Bij de Boskoopse hefbrug gaat het mis, het past nèt niet…

Een fikse schade en een behoorlijke deuk in Fred’s ego, zijn het gevolg. Gelukkig kan hij de schade zelf repareren en met een gehavende Vader Knipmes varen we, met het schaamrood op de kaken, naar Dordt. Daar gaat Fred gelijk aan de slag en aan het eind van de dag zijn we in ieder geval alweer op weg naar een strakke Vader Knipmes èn een ervaring rijker.

We wandelen nog een rondje door de stad en snuiven de heerlijke lucht van groot, open water op.

Vanochtend zijn we weer vertrokken, op weg naar Antwerpen, waar we morgen of overmorgen hopen aan te komen….