Op de grens

Gevoelsmatig begint bij Antwerpen Nederland, andersom begint (voor ons dan hè) bij Beneden-Sas België. Zo ongeveer ligt dat, waarschijnlijk omdat alleen een kanaal en een haven beide afmeermogelijkheden scheiden.

Donderdagochtend om 09.00 uur draait de Zennegatsluis voor ons, inclusief de tranentrekkend langzame, héél bijzondere maar dus voor geen meter werkende, klapbrug voor wandelaars en fietsers.

Een onding, waar je gerust 20 minuten voor staat te wachten en waardoor de schooljeugd regelmatig een écht goede smoes heeft.

Het is onze bedoeling bij Boom aan de veersteiger af te meren. Donderdagmiddag/avond zijn we uitgenodigd bij Agda en haar man in Kontich. Vanuit Boom is dat per bus goed te doen vandaar. De mens wikt, het lot beschikt: de steiger is bezet. We hebben nog tijd, dus we tuffen door naar Antwerpen, waar we – als vanouds – gastvrij ontvangen worden en hetzelfde plekje toebedeeld krijgen als een paar maanden geleden. Ook vanuit Antwerpen is Kontich per bus goed te doen, dus ‘alles in Ordnung’!

Het worden gezellige uren met elkaar. We mogen vrijelijk rondstruinen door de schatkamer, die het atelier van Agda blijkt te zijn. We kletsen, lachen om onze eigenwijze hondjes, we eten en drinken en veel te vroeg is het alweer tijd om afscheid te nemen.

Gelukkig zien we elkaar morgen weer. Dan opent ’s avonds een expositie waarvoor Agda met haar zeemanskabinet uitgenodigd werd. In het Zuiderpershuis vindt dat allemaal plaats. Al een feestje op zich om dit industriële monument te bezoeken.

Tot 1977 voorzag men hier, als hydraulische krachtcentrale, de haven van energie. Met deze energie draaiden kranen, bruggen en sluizen. Nu dus een expositie met kunst, muziek, zang en dans.

Een heerlijke avond met Agda, Steven en hun vrienden. Door een prachtig verlicht centrum kuieren we rond middernacht voldaan Knipmeswaarts en als volleerde stappers pakken we nog een frietje bij Number One.

Voor het overige krijgen we veel regen over, dus verdere activiteiten spelen zich aan boord af. Beetje prutsen spelletje, beetje lezen, dat werk….

Zondag om 08.30 uur draait de Londenbrug voor ons.

Aansluitend kunnen we, volgens de papieren van de havenmeester, een opening verwachten van de zo’n 500 meter verderop gelegen Siberiabrug. Het is doodstil overal, ook op de Siberiabrug.

Met drie bootjes liggen we ruim een half uur voor ‘Jan met de korte achternaam’ te dobberen, superirritant. Uiteindelijk laten we in grote dankbaarheid (…) dit obstakel achter ons.

In de Antwerpse haven is het, geheel tegen onze verwachting in, een drukte van belang. De Knipmeskapitein loodst ons met vaardige hand door de diverse havenactiviteiten

naar de Kreekraksluizen en aansluitend het Schelde-Rijnkanaal op. Dan volgen saaie kilometers, nog enigszins verlevendigd door stuntende windmolenreparatiemannen,

tot we uiteindelijk afslaan naar ‘ons’ heerlijke plekje in de rust en de stilte van het Beneden-Sas.

Wind, veel wind en regen, veel regen wordt er verwacht. Tussen de buien door lukt het ons om toch nog een poosje door de Dintelse Gorzen te struinen.

Een prachtig gebied, waaruit we na een uur of wat door uiterst dreigende luchten verjaagd worden.

Er is ook onweer beloofd, dan wil je hier niet zijn. Uiteindelijk komt het echt slechte weer pas begin van de avond maar dat is dan dus wijsheid achteraf.

Voor de volgende storm zich aandient, zijn we vanochtend vroeg vertrokken richting Grevelingen. Bruinisse is in zicht, nog één sluisje te gaan en we dobberen – met verstekeling – weer op de vertrouwde, zilte nattigheid!

Wel, niet, wel, niet….

Antwerpen: 29, 30, 32 graden de komende tijd. Dat gaan we dus niet doen. Midden in een stad als het zo warm is, wat heb je daar aan en wat doe je dan, een beetje voor apegapen op je bootje zitten. Dáár worden wij niet vrolijk van, alleen van het idee al niet. De beslissing is snel gemaakt, we slaan rechtsaf richting de Grevelingen! Als je ergens wel een beetje warmte kan hebben, is het daar wel.

Bovendien heeft Digna sinds kort een baan bij Staatsbosbeheer in het nieuwe Informatiecentrum Grevelingen. Daar gaan we dan natuurlijk ook een kijkje nemen.

Er liggen in het nieuwe centrum zelfs fossielen tentoongesteld, die Digna, Richard en Milan gevonden hebben, onder andere aan de Jurassic Coast. Oud-collega Annelies is ook altijd geïnteresseerd in dergelijke zaken, dus een afspraak is snel gemaakt. Met zijn drietjes bestijgen we onze stalen rossen en peddelen naar het midden van de Brouwersdam, waar het centrum zich bevindt en toevallig ook een Food Truck Festival voor het weekend wordt opgebouwd. Het is buiten een gezellige drukte en binnen is al best veel te zien. We bekijken alles nauwgezet, beklimmen de aparte toren

met een mooi uitzicht over de Grevelingen, de Brouwersdam en de Noordzee

en drinken op een rustig plekje nog gezellig een bakkie koffie met elkaar.

Het is heerlijk om deze tropische dagen hier te zijn, een bij tijden straf windje verlicht de ergste warmte. Zwemwater is onder handbereik, ware het niet dat er een ware kwallenplaag heerst.

Is het eerst nog gewoon heel mooi en mysterieus om die diertjes te zien zweef/zwemmen, op het laatst is het zo erg dat we zelfs een kwal opzuigen met het spoelwater van de toilet! Dan voorlopig maar doorspoelen met een emmertje, want dat wordt natuurlijk te gek.

Al snel dient de volgende verwennerij zich aan: het blijkt precies de week van de Kunstschouw te zijn! Kunstschouw wil zeggen dat er – verspreid over Schouwen, dat is het zuidwestelijke gedeelte van het eiland – kunst wordt geëxposeerd op bijzondere locaties.

Denk dan aan tuinen, kerkjes, boomgaarden, schuren en ook gewoon bij mensen in huis. Met de fiets kan je dan van locatie naar locatie door dit prachtige gebied trekken, een win-winsituatie zeker met dit stralende weer.

We zijn er, samen met Annelies, drie dagen zoet mee en genieten van ontzettend veel moois, leuke en bijzondere gesprekken met diverse kunstenaars en van koffie/lunchpauzes op ook al heel mooie plekjes. Tussen de Kunstschouwdagen door, genieten we van de zwembezoekjes van Milan, die uit school een duik komt nemen met vrienden.

We zien familie, vrienden en bekenden en zijn blij met onze keus om deze warme dagen hier aan ons voorbij te laten gaan.

De voorbereidingen voor Concert at Sea, aankomend weekend gaan halverwege de week van start. Wat een enorme klus om alles op te bouwen. We wandelen er eens naartoe om een en ander te bekijken. Het moet tenslotte wel goed gebeuren allemaal, want Jeroen en Anja zullen, samen met een groep vrienden, ook van de partij zijn!

Als de temperaturen genormaliseerd zijn, maken we aanstalten om de Grevelingen weer te verlaten maar niet nadat we voor Dorus nog een scheerafspraak gemaakt hebben bij de trimster waar hij in zijn jonge jaren naartoe ging.

Hij komt er helemaal spic en span vandaan en is dan ook helemaal klaar voor een tripje naar onze zuiderburen. Dinsdagavond nemen we afscheid en woensdagochtend gooien we los en verlaten onze ouwe, trouwe en gigantisch mooie Grevelingen.

We overnachten weer in Beneden Sas en momenteel varen we op het Schelde-Rijnkanaal met – alweer – bestemming Antwerpen!!!