Duo List en Bedrog

Donderdag na de Pasen doen we nog even inkopen en daarna verlaten we Dinant. We varen maar een klein stukje met één sluis daarin. Bij Anseremme willen we twee nachtjes blijven om morgen vanuit het dal van de Maas over de hoogvlakte naar het dal van de Lesse – die overigens bij Anseremme in de Maas stroomt – te wandelen.

De Lesse bij Anseremme

In het dal van de Lesse drinken we koffie bij een verlaten watermolen en bedenken wat jammer het is, dat dergelijk erfgoed hier zomaar staat te verinteresten. Zulke ooit mooie gebouwen op zo’n prachtplek, met ook nog een (bewoond) kasteel erbij, echt zonde. Aan de kleuren te zien, hoort de watermolen bij het kasteel maar niemand laat zich daar kennelijk veel aan gelegen liggen.

Vervallen watermolen bij de Lesse

We maken een praatje met een jong stel uit Leuven, dat hier op dit idyllische plekje een paar nachten met hun camper verblijft, helemaal geen gek idee! Na een povere speleologiepoging van mijn held, steken we de Lesse over en klimmen weer uit het dal.

P1210144

Na een poosje bereiken we het dal van de Maas met in de diepte het klimmassief van Freyr. Eén afdalend pad is ook (min of meer!) geschikt voor wandelaars en via dat pad dalen wij af naar de voet van de rotsen. Er zijn nogal wat klimmers actief en onder het genot van een welverdiende boterham slaan wij het gedoe een poosje gade.

Bijzonder voetpad langs rotsen van Freyr

Via een bijzonder voetpadje langs de rotsen kuieren we dan daarna op gemak terug naar Anseremme en onze Knipmes. De havenmeester van Anseremme heeft fraaie verhalen: hij is een wolvenliefhebber en –kenner en ooit heeft hij een Poolse wolvenroedel gered van jagers, die onder valse voorwendselen een vergunning trachtten te bemachtigen om op deze roedel te gaan jagen. Op zijn werk werd hij toen – onder het (mee)luisterend oor van zijn chef – gebeld door Brigitte Bardot, die het verhaal had gehoord en hem namens het WWF wilde uitnodigen om een soort reïntegratiepark voor wolven ergens in Frankrijk te komen bezoeken! Een geweldige ervaring dat bezoek tussen de wolven, alleen vond hij het jammer dat Brigitte het bij de uitnodiging had gelaten en daar in het park er niet persoonlijk bij was.

Klimrotsen van Freyr aan de Maas

Zaterdagmiddag varen we weer een klein stukje verder, naar Waulsort dit keer en bewonderen nog eenmaal de klimrotsen, die behoren bij het Kasteel van Freyr. Bij Waulsort bevindt zich Chateau Thierry en ook dit kasteel heeft landgoederen aan de overkant van de Maas. Aan die kant ook vinden wij een mooie afmeermogelijkheid waar in het seizoen een heuse jachthaven is.

Waulsort

Nu is er nog helemaal niks, we liggen hier alleen en maken af en toe een praatje met de jongen van het pontje, dat hier vaart om fietsers en wandelaars over te zetten. Prachtig plekje en voordat jullie denken dat we alleen maar lopen te scheenbreken over ’s-heren wegen, er wordt af en toe ook geklust op de Knipmes; Fred heeft eerlijk gezegd nog nooit zo’n voorname werkplek gehad, het beviel hem goed overigens! We hebben een heerlijk schema opgebouwd: als we verder varen, klussen we de rest van de dag nog wat. De volgende dag een tochtje en eenmaal terug klussen we weer wat, als we nog zin hebben dan natuurlijk. Het moet tenslotte niet echt op werken gaan lijken, laat dat duidelijk zijn!

P1210195

Zondag komen de wandelschoenen weer boven en wordt ons hoogterecord verbroken: ipv de 250 meter waar we tot nu toe naartoe klommen, gaan we nu tot wel 280 meter en eenmaal boven is het natuurlijk hoog tijd voor een welverdiende kop koffie.

Mist over het dal van de Maas bij Waulsort

Daarna wandelen we naar Les Cascatelles: een serie watervalletjes gevormd door de diverse beekjes die hier in het bos ontspringen en die zich uiteindelijk gezamenlijk in de Maas storten. Een heerlijke wandeling en Dorus geniet ook van steeds zijn stokje weer zoeken, dat natuurlijk van stroompje naar stroompje gedreven wordt.

P1210232

Maandag vertrekken we met als voorlopig doel Hastière, om geld te pinnen en brood te kopen. Plan is om daarna door te varen tot bij Heer, net voor de Belgisch/Franse grens. Omdat Heer helemaal niks aantrekkelijks heeft in onze ogen, gaan we verder met als gevolg dat we zomaar, zonder erg de Franse grens oversteken. Nou ja, zonder erg is ook niet helemaal waar: er wordt ons een fors bedrag in rekening gebracht voor het voorrecht op Franse wateren te varen! Maar goed: nu zijn we in principe voor een jaar onder de pannen. Niet dat we dat gaan doen hoor, maar een jaar is goedkoper dan vier maanden, dus…vooruit met de geit! In Givet vinden we een mooi plekje aan de stadskade.

De Knipmes aan de kade in Givet

Givet is een aardig stadje en omdat Fred iets bij een dhz-winkel nodig heeft, wandelen we daar naartoe door de rechteroeverwijk van Givet. Door deze wijk stroomt het riviertje la Houille, dat uiteraard ook weer haar einde in de Maas vindt.

De Houille in Givet

De wijk op de linkeroever, St. Hiliaire is gezelliger en hier bevindt zich ook het fort dat mede bepalend is voor het aanzien van Givet. Dit fort werd in 1555 door Karel V gebouwd en later door Vauban (wat die man toch allemaal gedaan heeft in zijn leven, onvoorstelbaar!) gemoderniseerd. Ook bevindt zich op de linkeroeverkade een toltoren uit de 12de tot de 15e eeuw.

Toltoren in Givet

In Givet wordt geklust en gepoetst en – nu komt het duo list en bedrog om de hoek kijken – geredeneerd. Omdat dit puntje van Frankrijk omgeven wordt door Belgisch grondgebied, redeneren wij dat het ons waarschijnlijk lijkt, dat ons Belgische internet vast niet van grenzen weet, dus we blijven gewoon proberen en jawel hoor, het lukt en dankzij deze Franse pukkel in België kunnen wij dus nog steeds van ons prepaid-internet gebruik maken! Niet verder vertellen hoor, we zijn benieuwd hoelang dit goed blijft gaan….hiehaaaa!!

Paas-Pelgrims?

In het jaar 1609 vat timmerman Gilles de Wanlin het plan op om een boot te gaan bouwen. Voor dit doel zoekt hij een ferme, stevige eik uit en begint te hakken en te zagen. Groot is zijn verbazing als hij midden in de stam een beeld van Maria ontdekt! Goede raad is duur maar het lijkt de gemeenschap toch het verstandigst om ter plaatse een kapel op te richten en dat loont zich uiteindelijk: al in 1616 wordt van het eerste wonder kond gedaan! Van heinde en verre stromen de gelovigen toe en de kapel moet groter en groter. Binnen afzienbare tijd staat daar in Foy de Notre Dame en kunnen steeds groter aantallen pelgrims ontvangen worden. Vandaag nog voert een pelgrimsroute van Dinant naar Foy-Notre-Dame en wij gaan er – ongelovig als wij zijn – toch maar vanuit dat ook wij deze route mogen belopen.

mist over de Maas bij Dinant

De dag begint mistig, de klim uit het dal van de Maas is niet mals maar eenmaal boven komt de zon voorzichtig te voorschijn en worden we getrakteerd op een mooi uitzicht over Dinant, het fort en in de verte zelfs de Vader Knipmes, die daar rustig ligt te dobberen in het volste vertrouwen dat wij heelhuids terug komen van deze pelgrimage.

Zicht op de Maas en Dinant

De route voert ons van het ene lieflijke dal het volgende in, de stilte is hier compleet, we gaan er bijna van fluisteren. Hier en daar ontdekken we kleine kapelletjes, devotiepalen noemt men die hier langs deze pelgrimsroute.

Pelgrimsroute naar Foy-Notre-Dame

Het kerkje van Foy Notre Dame is dan eigenlijk een beetje een tegenvaller, we hadden het ons iets groter en glamoureuzer voorgesteld maar alla: niet het doel maar de reis telt, zullen we maar zeggen. Idyllisch, dat is het hier wel in deze verstilde omgeving. Via het kasteel van Villenfagne en het daarbij behorende (plattelands)kerkje

Kerkje bij Kasteel van Villenfagne

gaan we weer op weg naar Dinant. Alles verloopt prima: we kuieren op gemak over ’s-heren wegen, waaruit maar weer blijkt dat ook op onze ‘ongelovige’ pelgrimage zegen rust… De dagen in Dinant rijgen zich aaneen, het is een gezellige toeristendrukte tijdens de Paasdagen maar daarna neemt het Dinantse leventje zijn normale loop, rustig en kalm.

Dinant, Grotte la Merveilleuse

Wij bezoeken dinsdag de grot la Merveilleuse en genieten, niet in de laatste plaats van de heerlijke uitspraak van het Nederlands door onze Franstalige gids! Er bevindt zich in de grot een bijzondere stalactiet, eentje die scheef gegroeid is door de luchtstroom en daardoor gemist heeft om contact met de daaronder groeiende stalagmiet te maken.

Dinant, Grotte la Merveilleuse

Jammer maar helaas, of eigenlijk niet jammer want zo’n gemiste kans door tiet en miet schijnt een bijzonderheid te zijn en dit exemplaar helemaal, want – volgens onze gids dan hè – is het de grootste in zijn soort in Europa!

Chateau de Crevecoeur

Op een dag beklimmen we de linkeroever van de Maas om richting Bouvignes te lopen teneinde daar de Ruïnes van het Chateau de Crevecoeur te bezoeken. Ook weer een prachtig verhaal: op een dag wordt Bouvignes belegerd en in brand gestoken door de legers van Henry II. Veel inwoners worden gedood en drie dappere ridders trekken zich, samen met hun echtgenotes, overlevenden en gewonden terug binnen de muren van het kasteel. De ridderdames verzorgen daar zo goed en zo kwaad als het gaat de gewonden terwijl de ridders trachten het kasteel te verdedigen. Als zij daarin niet slagen en gedood worden aan de voet van het kasteel, de aanvallers oprukken en er geen redding meer mogelijk is, springen de drie ridderdames, elkaar omarmend en luid biddend, van de toren: liever dood dan in handen van de vijand…

Ruines Chateau de Crevecoeur

Genoeg te overdenken op onze verdere route en zo bereiken we na een paar kilometer over glooiende (hoog)vlakte uiteindelijk de Maas weer, waar we een boterhammetje eten en uitkijken op weer andere ruïnes aan de overkant, van Poilvache dit keer. Als we in de verte een bootje zien naderen, weten we het zeker: het zijn onze Australische vrienden uit Namen!

P1210028-001

We maken een praatje als zij in de sluis liggen en aan het eind van de middag, weer in Dinant, drinken we met elkaar koffie aan boord van de Knipmes. Zij vertrekken de volgende ochtend, wij blijven nog wat hangen en genieten van weer een wonderschone avond in Dinant.

Avond in Dinant aan de Maas