Lichtjes in de pot

Dat de natuur grillig is en voor onverwachte effecten zorgt, hoeven we na de afgelopen weken niet te benadrukken. Wel heel apart wordt het als in je toiletpot lichtjes gaan schijnen! Om water te besparen spoelen we op de Knipmes door met buitenwater. De laatste tijd hebben we ’s nachts, als we geen licht maken, dus regelmatig lichtend spoelwater. Een foto blijkt onmogelijk: zelfs het minimale lichtje van het toestel blijkt teveel, niks te zien dus. Heel bijzonder dit, we hebben het al die jaren niet eerder meegemaakt/gezien.

Dat we precies op tijd in de beschutting van het haventje van Bommenede lagen vóór de eerste najaarsstorm losbarstte, zal duidelijk zijn. En man, man, wat een regen is er gevallen! Geen wandelweer, geen fietsweer maar wèl opa- en omaweer! Twee avonden zijn we bij Milan. Oppassen zeg je niet meer bij een 13-jarige, toch?! We zijn superblij om elkaar eindelijk weer te zien en kletsen gezellig bij over de afgelopen zomervakantie en de school, die natuurlijk ook al weer begonnen is.

De woensdagochtenden wordt er gezwommen met zusje Lydia en Maaike. De daardoor verbrande calorieën moeten uiteraard direct aangevuld: een tijdrovende klus!

Zaterdag is eindelijk de dag aangebroken, waar door onze opstappers lang naar uitgekeken werd. Zusje Els en zwager Chris schepen in, vergezeld van hun twee kleinzoons.

Een nachtje op een onbewoond eiland, dat is het plan. Lijken de weergoden in eerste instantie niet mee te werken, eenmaal onderweg knapt het gelukkig op. De eerste twee zeehonden worden gespot en op het eiland(je) kunnen de mannen hun geluk niet op.

Er wordt fanatiek gevist, helaas zonder resultaat.

Daarna gaan de heren over op krabbetjes vangen, ook zonder noemenswaardige opbrengst.

Dat wordt vanavond òf honger lijden òf de vriezer plunderen. Het wordt het laatste en de mannen zijn allang blij. Er komen patatjes, kroketjes en stoofvlees te voorschijn en met een ijsje toe is het feestmaal compleet.

Na nog een paar potjes Keezen vallen de heren om van de slaap. Als snel liggen zij als roosjes te knorren. Knorren roosjes eigenlijk of klopt dit niet helemaal? Nou ja, in deep sleep dus.

De volgende dag brengt stralend weer. We gaan op weg om nog meer zeehondjes te spotten. Het geluk is met ons: we zien er, van héél dichtbij, meer dan twintig.

Er zijn er ook aan het zwemmen en zelfs een bruinvis is zo vriendelijk zijn springkunsten te tonen, helemaal geweldig natuurlijk! Zo komt er een mooi einde aan een gedenkwaardig ‘onbewoond eiland’-avontuur. En al zijn die zeehondjes nog zo lief: één hondje heeft het hart van deze twee mannen definitief gestolen en dat is…onze Dorus!

Het weer als ‘drama-queen’.

Het verblijf in Vlaardingen was geweldig! Natuurlijk niet in de laatste plaats (eigenlijk in de allereerste plaats!) door het fantastische liefdesfeest van onze kinderen, waar we nu nog steeds dankbaar en blij van nagenieten.

31654653344

Een voorrecht om hierbij te mogen zijn en met elkaar zulke heerlijke dagen te hebben. Als dit een belofte is voor de rest van hun leven, nou dan komt het dik in orde met deze vier geliefde mensenkinderen.

Op een mooie zondag wandelen we door Vlaardingen naar de Vlaardingse Vaart en de daarnaast gelegen Broekpolder. Een uitgestrekt natuurgebied, waar je geen idee hebt dat je toch midden in de Randstad bent.

P1240517

Twee dagen na het ‘Lovefest’ fietsen we langs dezelfde Vlaardingse Vaart richting Delft om nog even met de kinderen na te praten en hen tegelijkertijd een heerlijke, welverdiende vakantie toe te wensen. We hebben geluk want ondanks dreigende luchten lukt het om geheel droog van Vlaardingen in Delft en terug te komen. Op de terugweg blijkt het markt (drie kramen!) in Maasland en bij de visboer kopen we kibbeling om die lekker op een bankje met weids uitzicht op te peuzelen. Aldus verkwikt en opmerkelijk aangedikt trappen we het laatste stuk richting Knipmes. Woensdag verkassen we van de binnenhaven door de sluis naar de buitenkant, waar we aan een steigertje kunnen overnachten. Dan kunnen we donderdagochtend om 7 uur vertrekken, terwijl we in de binnenhaven tot na de spits van 9 uur zouden moeten wachten. Voor het tij erg ongunstig, dus we kiezen voor een kleine verhuizing, samen met onze oude, jonge vriend Johan. We hebben een supergezellige middag, die eigenlijk naadloos overgaat in een even gezellige avond met Jeroen, Anja en kleine Torque.

Donderdagochtend 7 uur is het dan zover en gaan we Vlaardingen verlaten om richting Zeeland te koersen. Bij het uitvaren van het havenkanaal blijkt de Eendracht voor de rede van Vlaardingen te liggen.

P1240628

We varen stuurboord uit (rechtsaf) om binnen een kleine kilometer de Oude Maas op te varen. Het oversteken van de Waterweg is nog even een dingetje, want het is ontzettend druk met scheepvaart. Dankzij de onvolprezen verkeersbegeleiding èn mijn kapitein komen we ongeschonden aan de overkant en volgt een rustig tochtje over Oude Maas en Spui. Bij het verlaten van het Spui om het Haringvliet op te draaien, pakken dreigende luchten zich samen en dan laat het weer zich nog weer eens van haar dramatische kant zien. Dat is de laatste weken schering en inslag en genieten als je veilig en wel aan de kant ligt. Nu ziet het er behoorlijk dreigend uit maar buiten spectaculaire luchten krijgen we welgeteld één enorme bui over ons heen en kunnen we verder gewoon genieten van onze ‘drama-queen-van-de-dag’, het weer!

De reis verloopt voorspoediger dan we hadden kunnen denken en om 4 uur maken we vast aan de Archipel, ons favoriete Grevelingeneilandje. Hier genieten we van rust en stilte en de volgende ochtend van een zeehond, die steeds met zijn kopje boven water polshoogte komt nemen om te zien of hij al met zijn dikke lijfje op het strandje kan gaan liggen.

P1240692

We laten het baaitje maar aan hem en zetten ondanks harde tegenwind koers richting Den Osse, waar de Knipmes maandag uit het water getild gaat worden en waar motor en aggregaat een verwenkuurtje zullen ondergaan. Tussen overkomend buiswater door zien we zusje Lydia al staan zwaaien op de kant en het duurt dan niet lang meer voor we met elkaar aan een kopje thee zitten. Fijn om weer in de buurt van Zeeuwse familie en vrienden te zijn maar de komende weken zal er eerst hard gewerkt moeten worden om de Knipmes naar behoren te vertroetelen….P1240697