Rendez-vous met de pastoor

Altfriesack

’s Avonds, als het donker wordt, vervult de fraai verlichte ophaalbrug van Altfriesack de functie van toeristische attractie weer, en zo hoort het ook! De volgende ochtend wandelen we wat door het dorpje en leren dat van alle vissers, die de welvaart van Altfriesack ooit in belangrijke mate op peil hielden, er nu nog maar zo’n 7 over zijn. Als eerbetoon aan al die verdwenen (en overgebleven) vissers staat er een fraaie houten sculptuur naast de ophaalbrug.

Altfriesack

In dit hele gebied wordt enorm veel gekanoed. Rails met karretjes om je kano, buiten de sluisjes om, naar een hoger of lager plan te tillen, zijn dan ook ruimschoots aanwezig. De Bootsschleppe van Altfriesack bevindt zich in een afleidingsarm van de Rhin, het watertje dat hier als een rode draad de meren en meertjes verbindt.

Bootsschleppe

Die Rhin komt via het slotpark van Rheinsberg, waar we kilometers en weken geleden met Lydia en Jan waren, uit de Grienericksee en eindigt, samen met de Alte Rhin, zo’n beetje in natuurgebied de Kremmer Luch. Van Altfriesack varen we over de lange, bochtige en vrij smalle Ruppiner See naar Neuruppin. We vinden een mooie plek aan het recht in het meer stekende stadssteiger en moeten bellen voor de code van het hek.

P1040100

Binnen 5 minuten staat een dolenthousiaste havenmeester voor onze neus met de mededeling dat hij zich de tijd niet kan heugen, dat hij zo’n mooi schep aan zijn steiger had! We nemen de complimenten nederig in ontvangst, ook in Altfriesack hoorden we veel van die strekking. Hij stuurt later op de dag zelfs bekenden langs om naar onze Knipmes te komen kijken… Neuruppin is een leuke stad.

Neuruppin

Ook hier zie je een centrum, zoals men het in de Pruisische tijd voor ogen had: ruim en luxe. Buiten het centrum zie je, zoals in heel veel steden hier, hoe het later uitpakte: grauw, grijs en eenheidsworsterig. Gelukkig verandert dat geleidelijk aan….

Neuruppin verlaten we in de loop van de volgende ochtend in het kielzog van de rondvaartboot. Onder de smalle

Seedammbrücke Neuruppin

Seedammbrücke door bereiken we al snel Alt Ruppin, de Duitse versie van Giethoorn, alleen niet zo toeristisch.

Alt Ruppin

We varen met drie bootjes achter elkaar: de rondvaartboot, de Knipmes en een zeilbootje met aardige mensen, die we regelmatig tegenkomen. We zouden met z’n drieën gemakkelijk in de sluis passen echter, de rondvaartbootkapitein beslist anders; tijd is geld, ook hier… Het is rond lunchtijd en met een beetje pech liggen we hier dan tot 2 uur te wachten…. Gelukkig blijkt de sluis bevrouwd door een vriendelijk mens, ze draait ook voor ons nog een rondje. De rondvaartboot zijn we kwijt, nu komt het spoorzoekwerk op ons aan. Om het gat van de diverse verbindingswatertjes te vinden is soms een heel gepuzzel. De ingang wordt door middel van ruitborden aangegeven maar dan nog wordt het soms pas duidelijk als je er pal voor ligt.

Na de Zermützelsee varen we weer op de wondermooie Rhin, tot de splitsing voor het 16 kilometer lange traject stroomopwaarts naar Rheinsberg, waar wij rechts aanhouden richting Lindow. Grappig, dat we zo’n 400 kilometer varen om weken later goed 16 kilometer ten zuiden van Rheinsberg uit te komen!

P1040153

Ook in Lindow krijgen we een mooi plekje met uitzicht over de Gudelacksee èn met de complimenten voor de Knipmes. We wandelen het slaperige stadje in met het voornemen het interieur van het barokke stadskerkje te gaan bekijken. Een bord voor de ingang vermeldt ‘offene Kirche”. We proberen allevier de deuren maar helaas!

Lindow

Dan maar even naar het toeristenbureau om opheldering. We worden doorverwezen naar een ander kerkje, iets buiten het centrum. Daar kunnen ze ons wel iets meer vertellen, veronderstelt de toeristendame. Dàt kerkje blijkt met recht ‘offen’, een dame is de toegangstrappen aan het schoonmaken maar voor het barokkerkje, ja dàn moeten we toch echt bij de pastoor op de pastorie zijn en die bevindt zich…..zo’n beetje tegenover het toeristenbureau!

Lindow

Op ons bellen wordt ten langen leste opengedaan door de pastoor himself. Ja, de kerk was inderdaad geopend maar nu dus niet meer, morgenmiddag weer. Dat is nou jammer, dan zijn wij dus alweer vertrokken. Dat vindt de pastoor toch wel sneu en zo kan het gebeuren dat we een afspraak maken voor later op de middag bij de kerk met mijnheer pastoor. Hij gaat ons dan hoogstpersoonlijk zijn kerk laten zien.

Lindow, barokkerkje

Het wordt een aangenaam treffen met een vriendelijk mens en een bijzonder kerkinterieur. Het kerkje stamt uit 1755 en werd gebouwd als vervanging van de bij een grote stadsbrand verloren gegane vakwerkkerk. Wij vinden het interieur, dat helemaal van hout is, heel bijzonder, theatraal zelfs met heel veel licht door alle gewone ramen. De enige glas-in-loodramen, aan weerszijden van altaar en preekstoel, zijn er op verzoek van de gelovigen gekomen; hoefden zij tijdens de mis en de preek niet meer tegen de zon in te kijken.

Lindow, barokkerkje

’s Avonds genieten we van een zwanenpaar met 8(!!) jongen en een schitterende zonsondergang.

P1040209

De volgende ochtend vroeg wandelen we naar de Wutzsee, die we om te beginnen van bovenaf rondlopen. Halverwege verlegt de route zich naar de, moerassige, oevers. Onze ontbijt/koffiepauze komt daardoor lelijk in het gedrang want ook hier: muggen, muggen, muggen!

Wutzsee

Langs de ruïnes van het in 1638 verwoeste Lindower klooster komen we weer in de bewoonde, muggenvrije, wereld. Hoogste tijd voor koffie en brood op een bankje met mooi uitzicht.

Wutzsee

Op weg terug naar de boot lopen we de pastoor weer tegen het lijf en maken een praatje. Hij is ook onderweg voor een heerlijke wandeling. Bij het afscheid meldt hij tussen neus en lippen door dat hij nu begrijpt waarom het zo prachtig weer is….. omdat wij er nog zijn!!

Gudelacksee

In het hart van Pruisen

Zondag, na het vertrek van de kinderen, gooien we los. In plaats van weemoedig zitten zijn kunnen we net zo goed varen, dan doen we tenminste nog iets…

Sluis Bredereiche

Tot aan de bijzonder ogende sluis van Bredereiche is het min of meer bekend terrein hier op de Havel. Daarna wachten ons een kleine 30 kilometer door verlaten, kronkelend natuurgebied.

De Havel

We zien weer ijs- en kraanvogels en kronkelen lustig mee totdat we na zo’n 18 kilometer op de splitsing met de Templiner Gewässer aankomen. Hier slaan we linksaf om via deze Gewässer in Templin te geraken. Via de Grosser Kuhwall-, Grosser Lanken- en de Röddelinsee bereiken we door smaller en smaller water en het enige handbediende sluisje sinds lange tijd,

P1030924

uiteindelijk Templin. Het gebied hier heet de Uckermark en Templin wordt beschouwd als de parel van de Uckermark. Niet geheel onterecht want oud-Templin wordt nog geheel omsloten door de oude stadsmuren uit het einde van de 13e eeuw. De muur is nog compleet met torens, doorgangen en verdedigingswerken en meet 1735 meter in totaal. Op een mooie avond wandelen we er, dan binnen en dan buiten de oude stad, omheen.

Templin

We blijven hier een nachtje extra. Een beetje poetsen, een beetje lummelen en nieuwe voorraden inslaan. Dinsdag vertrekken we en lopen gelijk al bijna vast in sluis Templin. Achter ons komt ook een vrij groot schip en natuurlijk proberen we ons samen in het betrekkelijk kleine, want maar 27 meter lange, sluisje te proppen. Om te beginnen gaan de deuren niet dicht. Een stootwil van onze mede-schutters blijkt voor het elektronische oog te hangen. Na wat gedoe sluiten de deuren alsnog. Wij zijn zover mogelijk naar voren gegaan want onze collega’s (een huurboot vol mannen) blijken nogal piloten en enige afstand is dan wel zo veilig…

P1030926

Als de deuren van de sluis opengaan, blijven ze halverwege steken. Het oog botst kennelijk op onze steven. Achteruit dan maar, weer wat gedoe maar dan eindelijk, draaien de deuren open. Geluk bij al dit gewurm: het regent inmiddels behoorlijk maar omdat de sluis onder een brug ligt, hebben we deze hele ‘comedy caper’-voorstelling droog kunnen uitvoeren. Eenmaal weer op de Havel meren we al snel af langs een wallekantje bij Gasthaus ‘Zur Fähre’. Het weer knapt op, de tent gaat open en we kletsen wat met onze Deense buren uit Templin, die inmiddels ook gearriveerd zijn. Hier aan dit wallekantje kun je kiezen: òf je betaalt liggeld, òf je gaat in Zur Fähre eten en ligt gratis. Het eind van het liedje is dat we heerlijk op het terras van de ondergaande zon en een schnitzel met een biertje genieten voor een fractie meer dan we aan liggeld betaald zouden hebben.

P1030976

Slim geregeld van die Gasthaus-lieden. De volgende dag gaan we verder, kopen in Zehdenick een broodje en verlaten daarna al snel de Havel om via het Vosskanaal de Havel-Oder-Wasserstrasse te bereiken. De Havel stroomt steeds rechts van ons, heet hier Schnelle Havel en is niet bevaarbaar. De Havel-Oder-Wasserstrasse volgen we naar rechts om via sluis Lenitz en de Lenitz See al snel een plekje aan het bolwerk van Oranienburg te vinden.

P1030993

’s Avonds wandelen we naar Slot Oranienburg, langs het slotpark naar het bolwerk aan de andere kant van Oranienburg. Hier kan je ook vastmaken en eerlijk gezegd bevalt dit ons beter, want een stuk rustiger. Omdat we zaterdag nichtje Fleur met man en zoontje verwachten, willen we liever hier liggen. De volgende dag verhuizen we en maken, eigenlijk door Dorus en hun hondje, kennis met een superaardig stel. We kunnen van hen water krijgen, kopen willen ze niet van horen. Als we terugkomen uit de Ruppiner Gewässer – want daar willen we hierna naartoe – dan komen we maar weer…

P1040008

Zaterdag wordt een heerlijke dag. We genieten van twee lieve mensen en een – zo mogelijk – nog liever mannetje. Enige schaduwzijde is dat als we helemaal klaar zijn om het Oranienburger Slotpark met een bezoek te vereren, inktzwarte luchten zich samenpakken en we in gestrekte draf terug naar de Knipmes racen. We redden het….net niet!! Gelukkig heeft Fred binnen de kortste keren een bakkie troost en is het leed snel geleden.

P1030997

’s Avonds, als we weer samen zijn, krijgen we nog hevig Donner en Gewitter te verduren. Dat is eigenlijk alleen maar gunstig: de Ruppiner Gewässer willen namelijk nogal eens lijden onder laag water en dan wil het daar zomaar eens maar één meter diep zijn. De volgende ochtend gooien we los, moeten bij het eerste sluisje een half uurtje wachten maar da’s geen probleem; drinken wij even lekker koffie op het voordek.

Sluis Tiergarten

De sluiswachter is vol van de voetbal en dat wij geen televisie hebben, dáár begrijpt’ie helemaal niks van. Zo’n boot en dan geen tv, da’s toch te gek om los te lopen? Hij vertelt dat in de DDR-tijd je het equivalent van vierduizend Euro voor een tv betaalde. Je rijbewijs haalde je (ook weer in vergelijking) voor 15 Euro. Maar ja, vervolgens moest je dan 15 jaar op een auto wachten… Of hij het nu allemaal beter vond, dàt werd ons niet helemaal duidelijk overigens. De diepgang gaat geen enkel probleem geven volgens de beste man. Wat hij vergeet te melden, is dat de breedte dat hoogstwaarschijnlijk wèl zou geven: de vaarweg blijkt de volgende 13 kilometer aardig aan het dichtgroeien.

Ruppiner Gewässer

We houden ons hart vast als we tegenliggers zien aankomen en moeten af en toe de waterlelies of het riet in. Net als we het zat worden (hoewel: veel keus is er niet want draaien blijft voorlopig een onmogelijkheid) wordt het ruimer en varen we de Kremmer Luch in. De Kremmer Luch is het oudste en een van de waardevolste natuurparken van Duitsland en herbergt bevers, visotters en talrijke met uitsterven bedreigde amfibieën en insecten.

Kremmer Luch

Ook bevinden zich hier roerdompen, blauwborstjes en is dit een belangrijk broedgebied voor overzomerende kraanvogels. Op slag is de smalle ellende vergeten. Een ellende die overigens ook heel mooi was en bovendien opgevrolijkt werd door een kanovaarder met een wel heel grappige bemanning:

P1040033

de een is de stuurman, de ander de navigator, volgens het baasje. Al snel bereiken we daarna sluis Altfriesack. Een dubbelsluis, die ingeval van een schip met een diepgang van meer dan 90 cm in twee keer bediend wordt. Voor ons dus ook… Na de sluis vinden we een mooi plekje aan de kade en worden in één klap gebombardeerd tot de toeristische attractie van Altfriesack!

P1040027