Van Grevelingen naar Kager Plassen

Terwijl buiten de storm woedt en de ramen van de Vader Knipmes worden gegeseld door de slagregens, lijkt het een mooi moment om jullie bij te praten. Wat is er tenslotte lekkerder dan met een wijds uitzicht over de Kaagse Plassen, bulderende wind en slagregens lekker warm in je bootje te schrijven over de belevenissen van de afgelopen weken?

Op een mooie dag verhuizen we van West-Repart naar het haventje bij het Springersdiep.

Daar vlakbij wacht ons een wandeling uit ons pas aangeschafte wandelboekje Wandelen langs de Atlanticwall in Zuid Holland.

De wandeling bij Ouddorp is de meest zuidelijke van allemaal, dus een mooi moment om hier een begin te maken. We beginnen met een stuk over het strand en we zijn de enige wandelaars hier op de vroege ochtend.

Alleen de meeuwen houden ons gezelschap.

De wandeling is prachtig en verrassend. Hoewel wij niet veel met militair erfgoed hebben is het toch wel een eye-opener te zien hoeveel militaire activiteiten hier geweest zijn en hoeveel er nog bewaard is gebleven.

Vooral vlakbij het Springersdiep is een heel gebied met de overblijfselen van een enorm bunkercomplex midden in de duinen.

Indrukwekkend en een prachtig gebied om te doorkruisen.

Als we weer vertrekken van het Springersdiep komt Fred’s 71e verjaardag in zicht en dat worden heerlijke en gedenkwaardige dagen. Zelfs ons oud-omaatje van 91 is van de partij! Met haar rollator komt zij naar de boot wandelen om vervolgens zonder dralen aan boord te stappen, echt een kanjer!

Als de feestelijkheden achter de rug zijn, vinden wij het de hoogste tijd om los te gooien en de Grevelingen te verlaten.

Bij zonsopkomst varen we door een prachtige wereld op Bruinisse aan, uitgezwaaid door een drietal zeehondjes.

Via verschillende sluizen komen we uiteindelijk bij Dordt. Een saaie tocht en als blijkt dat bij ons favoriete haventje – het Maartensgat – de steigers vernieuwd worden, waardoor er geen plaats is voor ons,

besluiten we nog even door te gaan. Bij Krimpen a/d Lek in het Balkengat vinden we een gastvrij plekje.

De volgende dag varen we door naar Waddinxveen. Daar maken we net voorbij de hefbrug vast, een mooi, maar onrustig plekje.

We mogen diverse enorme (water)transporten bewonderen en dat maakt het natuurlijk ook wel weer erg leuk.

De volgende dag hebben we een wat aparte planning: wandelen van Waddinxveen naar Alphen a/d Rijn, met de trein terug en vervolgens met de Knipmes weer terug naar Alphen. Het wandelgedeelte van dit plan voert ons door mooie natuur en eindigt bovendien verrassend:

als we Alphen in wandelen worden we ingehaald door twee fietsers. Dat blijken schoonzusje Maja en haar man Cor te zijn! Afspraken zijn snel gemaakt, morgen komen zij een vorkje meeprikken op de Knipmes! Het blijkt sowieso een verrassende dag: als we later in de middag Alphen invaren worden we enthousiast toegezwaaid door Ad en Tineke van de Avontuur. Er is nog plaats achter hun schip, dus eenmaal vast moet er natuurlijk koffie gedronken/bijgepraat worden, enorm gezellig! We blijven hier liggen maar laat op de avond blijken we op de weekendplek van een enorm werkschip te liggen. Grote schijnwerpers die bij ons naar binnen schijnen maken al snel duidelijk dat er enige actie van onze kant verwacht wordt. De mannen zijn supervriendelijk en met een beetje passen en meten past alles en ligt de Vader Knipmes als een wel erg kleine David tussen twee Goliathen. Fred zegt altijd: als het past is het goed, en dat is natuurlijk helemaal waar.

De volgende ochtend komt Joost Marnix brengen en samen met hem gaan we naar de Alphense markt, een heerlijke ochtend en om een uurtje of twaalf wordt onze kleine man weer opgehaald door zijn papa, ze hebben een strak schema dit weekend. Wij eigenlijk ook wel: er moeten nog inkopen gedaan en eten voorbereid voor vanavond. Da’s wel dikke pech: we regenen drijfdoorwaternat als we boodschappen doen maar verder is het een fijne en gezellige avond, dus ach…

De volgende ochtend nemen we, na een heerlijk wandelingetje door Alphen met Dorus, afscheid van Ad en Tineke en verhuizen we naar de andere kant van Alphen. Daar willen we de volgende dag ook nog een stukje wandelen met ons lieve oudje en daarna vertrekken we.

We varen door een typisch Hollands landschap naar de Kager Plassen en vinden een heerlijk plekje aan het eilandje Koudenhoorn.

Ook voor Dorus is het hier fijn: hondjes mogen vanaf 1 oktober op het hele eiland loslopen en er zijn zwemmogelijkheden voor ons waterbeest te over!

Woensdag lijkt het nog een droge, aardige dag te worden en we besluiten tot een fikse wandeling. Zonder Dorus want 19 kilometer is niet meer haalbaar voor hem. Een wandeling die voor driekwart prachtig is.

Het andere kwart voert ons langs drukke en vervelende wegen maar dat wisten we op voorhand. De andere stukken maken dat ruimschoots goed. Als we door het bos van Huys te Warmond struinen,

ontmoeten we drie natuurgidsen, die daar onder leiding van een ‘paddestoelenprofessor’, zoals zij het noemen, op paddestoelentocht gaan.

Een van de gidsen wijst ons op een pruikenzwam, hoog in een boom. We zijn verrukt, want die hebben wij nog nooit gezien.

Zij legt uit waar wij er nog een van heel dichtbij kunnen bekijken en natuurlijk laten we ons dat geen twee keer zeggen!

Een leuke ontmoeting, jammer dat we toch weer verder moeten want we hebben nog minstens 15 kilometer te gaan.

Na de koffie op een bankje voor de kerk van Sassenheim stuiten we al snel op de ruïne van Teylingen,

waar aankomend weekend Vikingendagen plaats gaan vinden. Als we ultra-vervelende kilometers achter de rug hebben komen we, als een wel erg mooi goedmakertje, langs een kerkruïne waar men een pastorale begraafplaats gecreëerd heeft.

We dwalen wat rond en zijn daarna al snel weer terug in het centrum van Warmond.

Dan is het nog een wippie naar waar ons heerlijke huisje trouwhartig ligt te dobberen. Op diezelfde plaats laten we de storm van vandaag over ons heenkomen. De kop in de wind en verder redelijk beschut moet dat helemaal goedkomen en rest ons niks anders dan gewoon lekker te genieten van een knus, warm plekje aan de Kager Plassen…..

Pech?…..of toch niet?

Als de kozijnen zijn voorzien van 7 nieuwe laklagen, de gangboorden en het schuifluik zijn geverfd en de kalkaanslag van de romp is verwijderd, wordt het tijd om de Binckhorst vaarwel te zeggen en ons op te maken om weer de wijde wereld in te trekken.

Na nog een laatste bezoekje aan de tandarts, gooien we los. Het doel voor vandaag is Alphen a/d Rijn, waar we vanavond Jeroen en Anja en morgen Els en Chris verwachten. Het sluisje in Leidschendam is in storing geschoten. Er moeten duikers aan te pas komen.

We bezitten onze ziel in zaligheid met als gevolg dat we in Leiden met Jeroen en Anja eten.

De volgende ochtend valt het water met bakken uit de hemel, bereiken we Alphen en wordt het gelukkig al snel weer droog en zonnig. Onze opstappers melden zich en na wat gespoorzoek door het overhoop liggende centrum en – ook weer – een in storing geschoten brug, staat al snel niks een heerlijk weekend meer in de weg.

Zaterdagochtend befietsen Els en ik de inlanden van Alphen. Gelukkig komen we, gewapend met croissantjes, stokbrood en barbequevlees uiteindelijk toch weer boven water. Na een stevig ontbijt gooien we los en varen via Aarkanaal en een stukje Amstel naar de Kromme Mijdrecht.

Een prachtig vaarwater, waar we overnachten. We doen ons ding (bbq!)

en varen de volgende ochtend, na weer een fietstochtje en een uitgebreid, door de achtergebleven heren verzorgd, ontbijt, verder.

De Kromme Mijdrecht, de Grecht en de Oude Rijn brengen ons op een wel heel plezierige manier tenslotte in Bodegraven, waar het alweer tijd is om afscheid te nemen. Nooit leuk, maar als het geweldige dagen waren – en dát waren het! – is er reden genoeg om dankbaar te zijn.

Maandagochtend wandelen we door Bodegraven naar de Ouwe Gouwe en door Oud-Bodegraven.

We doen nog wat inkopen en dan al snel kunnen we Harm en Marijke, die we in de Kromme Mijdrecht al zagen, aan de Bodegraafse kade verwelkomen. Het wordt, na ongeveer 7 jaar, een gezellig weerzien en er is heel wat bij te praten.

Dinsdagochtend om 8 uur draait de Bodegraafse sluiswachter de sluis voor ons en gaan we op weg naar Dordrecht. Best een afstand maar zonder kano op het dak kunnen we onder (bijna) alle bruggen door. Overmoed blijkt, net als hoogmoed, voor de val te komen. Bij de Boskoopse hefbrug gaat het mis, het past nèt niet…

Een fikse schade en een behoorlijke deuk in Fred’s ego, zijn het gevolg. Gelukkig kan hij de schade zelf repareren en met een gehavende Vader Knipmes varen we, met het schaamrood op de kaken, naar Dordt. Daar gaat Fred gelijk aan de slag en aan het eind van de dag zijn we in ieder geval alweer op weg naar een strakke Vader Knipmes èn een ervaring rijker.

We wandelen nog een rondje door de stad en snuiven de heerlijke lucht van groot, open water op.

Vanochtend zijn we weer vertrokken, op weg naar Antwerpen, waar we morgen of overmorgen hopen aan te komen….

Geschiedenis en genieten

De oude Tacitus, die leefde van 55-115 na Christus, debiteerde:

Waarom zou je Italië verlaten om op zoek te gaan naar Germania?

Het terrein is er woest, het klimaat ruw, het leven en landschap somber.

Hier kom je alleen als het je vaderland is….”

Desondanks bezetten de Romeinen dit gebied ten zuiden van de Rijn wèl voor bijna 400 jaar, een absoluut record voor Europese begrippen. De Rijn was dus de grensrivier en maakte deel uit van de Limes (Latijn voor grens). Die grens werd verdedigd met forten en wachttorens. Er ontstonden kampdorpen en -steden, zoals onder andere, Forum Hadriani – het latere Voorburg – en het castellum Nigrum Pullum, bij het huidige Zwammerdam. Het is hier, in dit gebied, dat nog niet zo lang geleden drie Romeinse riviervrachtschepen en een kano opgegraven werden. De bouw van een enorme zorginstelling liep door deze opgravingen wel 5 jaar vertraging op maar deze instelling is nu prachtig gelegen op het terrein van het vroegere Nigrum Pullum. In het eetcafé van de instelling heeft men zelfs een bezoekerscentrum ingericht over deze opgravingen.

We wandelen van Alphen via Zwammerdam (met dorpscafé Gezwam!) naar Bodegraven en stuiten overal op sporen van deze oude geschiedenis.

Mocht Tacitus nog eens een kijkje kunnen nemen in het voormalig Germania, hij zou vast van mening veranderen. Woest en ruw is het hier allang niet meer. Lieflijk en idyllisch zeker wel, met name deze dagen met volop zon en voorjaarsboden!

Eerste Paasdag wandelen we rondom Leidschendam en Tweede Paasdag eten we met kinderen en kleinkinderen. Ieder van ons heeft iets lekkers gewrocht, dus genieten met een grote G!

Dinsdag varen we van Leidschendam naar Alphen a/d Rijn. Hier pakken we ons Groene Hartpad weer op en wandelen voor de verandering eens óver de hefbrug van Alphen, in plaats van dat we er onderdoor varen. Een prachtige wandeldag volgt met volop rust en landelijkheid.

Vrijdagochtend varen we naar Bodegraven, vanwaar ik de trein pak om de Koningsdagviering bij de mannetjes op school mee te maken en hun vakantieweekje feestelijk te helpen inluiden.

Daarna volgen nog twee wandeldagen vanuit Bodegraven. Zondag met Jeroen, Anja, Anja’s moeder en de hondjes; een rondje Reeuwijkse Plassen. Vooral de hondjes hebben zich kranig geweerd: terug bij de auto hebben zij maar mooi bijna 17 kilometer achter de hondenpootjes!

Ter afsluiting eten we gezellig met elkaar op de Knipmes en dan loopt weer een mooie (wandel)dag ten einde…

Maandag lopen we nog een stukje Groene Hartpad. De modernistische aanpak, waarmee men dit gedeelte van het plassengebied heeft gemeend te moeten aanpakken, kan ons niet echt bekoren maar waarschijnlijk ligt dat aan ons….

Gelukkig blijft er genoeg te genieten over. Bij natuurterrein Lusthof de Haeck kijken we onze ogen uit. In 1933 kocht de Rotterdamse arts Teupken dit terrein en plantte er in- en uitheemse planten en struiken aan. Verder liet hij het terrein zoals het was: drassig veenmosland, broekbosjes en rietvelden, door hem weer met elkaar verbonden door parkachtige bruggetjes.

Voor dinsdag staat het stukje Woerdense Verlaat – Woerden op de planning maar de weersvooruitzichten zijn zó slecht dat we losgooien.

We verlaten Bodegraven en onder wisselende luchten met felle zon, regen-, hagel- en sneeuwbuien varen we via Gouda de Hollandsche IJssel op

om uiteindelijk in Montfoort vast te maken. Van hieruit kunnen we nog mooi wat etappes Groene Hartpad belopen èn misschien donderdag een beetje Koningsdag meevieren!

PS Op de Hollandsche IJssel spotten we wel 3 ijsvogeltjes! Helaas geen foto; die akelige beesten blijven maar niet zitten!!

IJsvrij, dus gáán!

Zaterdag is het dan zover: de brug gaat voor ons open, de sluis wordt in gang geslingerd, we gaan Leidschendam verlaten!

Sluis Leidschendam

Langs een door een mooi zonnetje beschenen Vliet gaan we op weg.

P1010011

Bij de Knipbrug liggen nog wat stukken en brokken ijs, die hier op een hoop gewaaid zijn. Het is even een akelig geluid maar we zetten stoutmoedig (!) door richting Leiden. Eenmaal vastgeknoopt is het stralend weer geworden. De wandelschoenen aan, een rugzakje gepakt en we gaan onmiddellijk op weg.

P1010012

Eerst langs de singel en een behoorlijk stuk door de stad. In de tuin van het Museum voor Volkenkunde staan de stoelen zo uitnodigend in de zon te lonken, daar kunnen we niet aan voorbijgaan: hier eten we onze boterhammen en luieren wat met onze smurfies heerlijk in de zon.

P1010027

Daarna onder het station door, langs het nieuwe LUMC naar het buitengebied en de Leidsche Hout. Het is een drukte van belang met wandelaars, fietsers, joggers en skaters, iedereen profiteert van deze voorjaarsachtige dag.

P1010033

Voor we de stad weer bereiken, komen we door het park van Oud Poelgeest, een buiten met een geschiedenis die meer dan duizend jaar terug gaat. Destijds was het een versterkt huis op een zandrug temidden van poelen en moerassen. Later verrees stukje bij beetje wat uiteindelijk Oud Poelgeest in zijn huidige staat is. Een fraai buiten dat dienst doet als luxe Congreshotel.

P1010038

Door de gezellige binnenstad, waar markt gehouden wordt, tikken we dan al snel weer aan bij de Knipmes met een kilometer of 15 in de benen. De volgende dag worden we verwend: Joost en zijn gezin komen gezellig op de koffie en genieten lekker mee van de grote pan erwtensoep, die met een soort vooruitziende blik vrijdag al had staan pruttelen. Heerlijk om hun enthousiaste wintersportverhalen te horen en de foto’s van de mannetjes in de sneeuw zijn voor ons, opa en oma, natuurlijk hartverwarmend. Gelukkig want van het weer moeten we het vandaag niet hebben: regen, regen, regen.

P1010049

Maandag om half 10 draait de brug voor ons en kunnen we onze reis richting Alphen aan de Rijn vervolgen. Het weer wordt steeds beter en vol goede moed passeren we Koudekerk aan de Rijn. Dan wordt onze voortgang plotseling lelijk belemmerd: er ligt een noodbrug dwars over het water, waarover vrachtwagens gigantische brugdelen vervoeren.

P1010054

Een stremming die we niet aan zagen komen, de laatste keer dat we de stremmingen bekeken, een paar dagen geleden, zou het hier alleen ’s nachts gestremd zijn. Kennelijk zijn wij dus niet de enigen die nogal eens van plan plegen te wisselen… Op een veilige afstand – je weet hier in deze contreien maar nooit met overstekende brugdelen tenslotte – maken we vast en Fred gaat op onderzoek uit. Supervriendelijk, er wordt nog één vrachtwagen verwacht, daarna maken ze een opening zodat wij onze weg kunnen vervolgen!

P1010056

We passeren de brug in aanbouw en dan is het nog een kwestie van een paar brugopeningen om dwars door Alphen te varen alvorens we vast kunnen maken bij de Zeegerplas.

P1010058

Het weer is weer stralend, we gaan er snel weer van profiteren en kuieren binnen de kortste keren een stukje langs de Zeegerplas om vervolgens via een fraaie golfbaan in het landelijke gebied tussen Alphen en Ter Aar te verzeilen.

P1010062

Dit is genieten met een grote G en wederom zijn wij lang niet de enigen. Het stuk terug vanaf Ter Aar langs het Aarkanaal is, met de laagstaande zon recht in ons gezicht, niet echt heel aangenaam maar daar mogen we natuurlijk eigenlijk helemaal niet over klagen…’s Avonds fietsen we naar Paul en Marloes om het huis, waar zij kortgeleden, na aardig wat verbouwingswerkzaamheden, ingetrokken zijn, te bewonderen. We zijn de vorige keer toen we Alphen aandeden en de werkzaamheden nog in volle gang waren ook effies langs geweest, we kunnen dus met recht zeggen dat het nu fantastisch mooi geworden is! Het is gezellig om even bij te kletsen, een fijne avond. Vanochtend zijn we binnen Alphen verhuisd van de ene kant van de stad naar de andere. We liggen nu zo’n beetje tegenover Avifauna omdat dat handiger is voor Jeroen, die we zo meteen verwachten om een hapje mee te eten. Vanochtend na de verhuizing zijn we dwars door Alphen naar de Zeegerplas gelopen om het rondje, waaraan we gisteren begonnen, af te maken.

P1010080

Het was nog best aardig weer maar nu waait het behoorlijk en is de bewolking toegenomen. Superfijn om dan weer lekker warm en knus op de Vader Knipmes te zijn en helemaal met het vooruitzicht dat we straks kunnen genieten van de aanwezigheid van Jeroen en zijn onafscheidelijke Torque!! Morgen verder richting Haarlem maar eerst langs Amstelveen om de dames en heren van de SVB te bewijzen dat wij nog leven! Dat moet gebeuren, want als je daar een week of vier te laat mee bent, kan het zomaar gebeuren dat ze je AOW inhouden, het geboefte….!

P1010083