Flevoland, feest, de Vecht en (bijna) op de bon….

In Lelystad hebben we heerlijke dagen en krijgen bovendien bezoek van de lieve bemanning van de Roger.

p1060539

Er is heel wat bij te kletsen en ze blijven gezellig mee eten. De volgende dag varen we de Flevopolder in de lengte door, genieten van bijzondere architectuur,

Almere

tanken onderweg vers drinkwater en meren uiteindelijk af bij de Noorderplassen. De volgende dag wandelen we door Almere Stad, langs plassen en door parken.

Almere

Zelfs stukjes wildernis worden niet geschuwd. We ontmoeten een bijzondere vrouw die ons haar roerige levensverhaal vertelt. Mooi, die onverwachte pareltjes van ontmoetingen…. We trekken verder richting Almere Hout. Er moet feest gevierd, boodschappen gedaan, taart besteld, voedsel bereid. Op een mooie zondag worden met behulp van 3 superlieve kleinzoons de 70 kaarsjes in één keer uitgeblazen

p1060572

en hebben we een heerlijke dag met elkaar. Op de Vader Knipmes maar ook bij de Stichting AAP, stadslandgoed De Kemphaan en zelfs in de Jungle! Het avontuur wordt afgesloten met een pannenkoek voor de ontdekkingsmannen en drinken met hapjes voor de groten. Terug op de Knipmes wordt het feest nog even voortgezet

p1060577

maar dan is het toch al snel tijd voor iedereen om huiswaarts te keren, morgen immers weer gewoon maandag! Onze maandag begint prachtig met mistflarden, die een mooie dag beloven.

Almere

Tijd om de Flevopolder te verlaten en koers te zetten naar Muiden, het Muiderslot en de Vecht. Het Markermeer oversteken is een fluitje van een cent en al snel varen we langs het Muiderslot de Vecht op.

Muiderslot

In Weesp vinden we het weer heel erg mooi geweest en maken vast in het centrum van dit lieflijke stadje. Dinsdag is marktdag in Weesp, dat komt mooi uit, kunnen we voor de rest van de week verse voorraad inslaan. Woensdag wandelen we langs de Vecht naar Hinderdam.

Hinderdam

Zo’n 4.000 jaar geleden is de Vecht ontstaan als een zijstroom van de Rijn, die toen nog naar Katwijk stroomde. Ter hoogte van waar nu Utrecht is, boog de Vecht in noordelijke richting af om tenslotte uit te monden in een uitgestrekt moerasgebied, het Almere. Rond 1100 zijn grote delen van dit moerasgebied weggeslagen en ontstond de Zuiderzee. Noordenwind kon het water in deze binnenzee hoog opstuwen, waardoor dit, via de rivieren, diep het binnenland kon binnendringen. Tijdens de Allerheiligenvloed van 1170 kwam het water zelfs tot aan de muren van Utrecht en volgens bronnen uit die tijd ving men toen in Utrecht zelfs zeevissen! Om dit geweld te beteugelen werden dammen in de Vecht aangelegd, oa bij Nigtevecht. Voor de scheepvaart niet altijd even handig, vandaar de naam Hinderdam. Wij hebben d’r geen hinder van, uitsluitend dank. We drinken daar koffie op een bank…

p1060639

Via een prachtig pad door de polder kuieren we terug naar Weesp. Woensdag verlaten we Weesp en even voorbij Nigtevecht kijken we verwonderd naar twee mensen die al zwemmend driftig naar ons zwaaien. Nou is het wel heel moeilijk om mensen te herkennen, die alleen met een nat hoofd boven water uitsteken maar de manier waarop zij zwaaien, maakt duidelijk dat wij ze toch echt moeten kennen. Als we ietsje verder kijken zien we een bekende boot en dan wordt één en ander al snel duidelijk.

p1060661

Het eind van het liedje is dat we binnen de kortste keren langszij liggen en onder het genot van een bakkie en een stroopwafel herinneringen ophalen en ervaringen uitwisselen! Geweldig leuk en gezellig om deze lieve mensen zo onverwacht weer te ontmoeten.

De Vecht

Voor de nacht vinden we een mooi plekje aan een steiger bij Overmeer. De volgende dag wandelen we (weer) langs de Vecht en over prachtige graskades door de Ankeveense Plassen.

Ankeveense Plassen

Sweet memories, dit is niet de eerste keer dat we hier wandelen en hopelijk ook niet de laatste. Het is hier zó prachtig mooi. Als we terug zijn op de Vader Knipmes begint het te regenen om voorlopig niet meer op te houden – wat een goudfazanten benne wij toch!

De Vecht

Vrijdag varen we naar Breukelen, voor de markt en de wekelijkse boodschappen. Zaterdag gaan de wandelschoenen weer aan en wandelen we over landgoed Gunterstein naar de Scheendijk, een grasdijk tussen de weilanden.

Scheendijk

Prachtig mooi maar aan het eind worden we verrast door de boswachter, die ons zowaar wil bekeuren! Blijkt dat we hier niet met Dorus hadden mogen wandelen! Gelukkig was hij aan de riem en waren er geen schapen op de dijk aan het grazen maar desalniettemin….. We leggen de beste man uit dat we altijd wandelingen uitkiezen, waar honden toegelaten zijn, ook in dit geval. Helaas pindakaas dus, hier op het dijkje dus even niet! We praten wat, tonen begrip en aan het eind van het verhaal loopt het allemaal met een sisser af, met dien verstande dat we wel een vermelding krijgen in een of ander strafregister. Voortaan op onze tellen passen dus maar….

De Vecht

Nog vol verwondering wandelen we even later langs de Vecht naar Nieuwersluis,

Nieuwersluis

steken de Vecht over en bereiken over een volgende grasdijk (honden toegestaan!!) de Angstel en even later het Amsterdam Rijnkanaal. Via het prachtige natuurgebied Over Holland wandelen we weer terug naar Breukelen. Ook dan worden we beloond met regenbuien als we weer veilig en wel aan boord zijn. Vandaag geen regenbuien maar gewoon (bijna) heel de dag regen; een mooie gelegenheid om weer eens een stukkie te wrochten!

Van oud land naar ‘nieuw’ en ‘nieuwer’….

Donderdag vertrekken we onder dreigende luchten uit Haarlem. Vol goede moed maar dat gaat al snel bijna mis bij de eerste sluis. De sluis wil niet wat wij en de sluiswachter willen, moet een keer helemaal opnieuw draaien en ja, als het dan niet gaat lukken, moet er een monteur bij komen. Gelukkig niet nodig, na de tweede poging gehoorzaamt de sluis de hand van de meester en kunnen wij verder. Na een kwartiertje draaien we het Noordzeekanaal op.

P1010177

Het is een drukte van belang daar. Gelukkig kunnen we via de marifoon de diverse scheepsbewegingen goed volgen en eenmaal in de buurt van Amsterdam Centrum is de drukte van een geheel andere orde. Veerpontjes varen af en aan en ik bewonder eens te meer de stuurmanskunsten van mijn kapitein. Met rustige hand stuurt hij onze schuit achtereenvolgens langs het voormalige REM-eiland, dat nu te koop ligt, langs het altijd indrukwekkende Realeneiland, het architectonische hoogstandje dat het EYE-gebouw in onze ogen is, en het BIM-huis/Muziekgebouw aan het IJ, waarvoor het bijna-niet-meer-te-betalen marineschip de Karel Doorman afgemeerd ligt. ’s Avonds op het journaal zien we dat er vandaag hoog bezoek was daar aan boord.

Het weer is druilerig en koud, de wind valt mee en het is nog vroeg dus we besluiten de oversteek naar de Flevopolder te maken. Daar, voor de sluis die ons de polder in moet laten zakken, weer een bijzonder staaltje van bureaucratie. We zien een enorm bord met het marifoonkanaal van de sluis, roepen op, krijgen iemand aan de lijn en geven ons verzoek door. Dat gaat zomaar niet: we moeten eerst een telefoonnummer draaien, krijgen vervolgens een computer aan de lijn, toetsen 1, 2 en 3 aan de hand van de aanwijzingen en pas dáárna zal de sluis bediend gaan worden! Bijzonder… We moeten er wel bij zeggen, dat één en ander echt snel geregeld wordt, dat dan weer wel. Eenmaal in de polder vinden we een heerlijk plekje midden in de natuur van dit betrekkelijk nieuwe land.

P1010199

Heerlijk in de rust en de stilte, alleen – wat is een mens toch raar af en toe – de volgende dag pakken we onze stalen rossen en pedaleren richting……het drukke Almere Centrum! We doen wat boodschapjes en bezoeken de VVV voor wat uitgebreider wandelinfo dan we via internet konden vinden. Veel wandelingen blijken verboden terrein voor hondjes, dus die vallen sowieso al af, want wandelen zonder Dorus: daar vinden wij echt niks aan!

P1010211

Gelukkig blijft er genoeg te genieten over en als we daar bij de Noorderplassen uitgekuierd zijn, verleggen we ons ‘werk’terrein richting Almeerder Hout. Hier zagen we minstens 15 jaar geleden tijdens een kanotocht ‘Het Hotel’, iemands nooit afgebouwde, mooie droom. Wat schetst onze verbazing om datzelfde half-affe bouwwerk er nog steeds onaangeroerd bij te zien staan! Het hek om het enorme, nu overwoekerde terrein staat er nog steeds. Bijzonder dat er niks meer schijnt te gebeuren met dit – om wat voor reden dan ook – stilgevallen project…

20160206_143955-1

Bij de Noorderplassen lazen we dat daar bevers schijnen te zitten. Hier in de Almeerder Hout zien we bewijzen genoeg van de aanwezigheid van deze sympathieke knagers, dus ze gedijen hier in de Flevopolder heel prima, zo te zien.

20160206_155016

Zondag gaan we op weg voor de Kathedralenwandeling. Kathedralen, omdat we door het landschapskunstwerk de Groene Kathedraal zullen wandelen maar eerst lopen we het Vierbruggenpad aan de overkant van de Knipmes. Het is aangenaam weer en nog rustig.

P1010222

Als wij op een bankje aan de koffie zitten komt de zondagse mooi-weer drukte op gang en wordt het helemaal gezellig bij ons bankje. Iedereen heeft een goede zin en is in voor een praatje. De Groene Kathedraal, die we daarna al snel bereiken, blijkt een populierenbos(je) dat is aangelegd in de vorm van een kathedraal.

 

We doorkruisen dit kunstwerk in gepaste sereniteit en raken daarna – iets minder sereen – van het pad en in de blubber. Zelfs Dorus duikt in een blubbergreppel en niet echt per ongeluk!

P1010238

Hij ziet er niet meer uit, net als wij overigens en we vragen ons met recht en reden af of wij zo beblubberd nog wel door villawijk Vogelhorst mogen…. Vooropgesteld dat we die vinden, dan natuurlijk. Gelukkig zijn we in Nederland, waar verdwalen ten enenmale onmogelijk is, en al snel lopen we als een stelletje landlopers, wat we uiteindelijk vandaag ook zijn natuurlijk, door de deftige lanen van de Vogelwijk. Er wordt ons geen strobreed in de weg gelegd, dat moet gezegd.

P1010242

Als we weer aan de Hoge Vaart geraken, waarin de Knipmes ligt te dobberen, vinden we een mooi plekje om Dorus te laten zwemmen (misschien was dit al de hele tijd de opzet van onze krullenbol?) en met een min of meer schone hond komen we ietsje later thuis.

P1010221

Mooi op tijd, want al snel breekt de beloofde storm los, die tot maandagavond zal aanhouden. Dinsdag gooien we los en varen het toch wat saaie stuk naar het sluisje De Blauwe Dromer. Voor de sluis maken we vast, morgen verder. Vanochtend draaide (bellen: toets 1, toets 2, toets 3) het sluisje voor ons. Een ieniemienie-sluisje, waar wij maar net inpassen. Net is genoeg en als we 5 meter hoger zijn, draait de deur voor ons open en liggen de Randmeren daar in een waterig zonnetje: Harderwijk, here we come!!

In Harderwijk wacht ons een enorme verrassing: het Harderwijk zoals wij het kennen rondom het lieflijke haventje is niet meer. Het moet ook hier groter, duurder, nieuwer en daar wordt hard aan gewerkt. Alles ligt op de schop en van een gemeentehaventje is – bijna – geen sprake meer. Gelukkig is er nog wel een havenmeester en hij wijst ons een plekje waar we, ondanks rood-witte linten, mogen liggen in de schaduw van de Prins Willem-Alexander. Al is het dus een beetje in bouwvakstijl, we verkeren hier in ieder geval in goed gezelschap!!

P1010256