Stappen en ‘stempelen’

Na een fraaie zonsondergang in Rottige Meente gooien we vrijdagochtend vroeg los. We willen vandaag Giethoorn bereiken en da’s best een aardig eindje tuffen. Ons wacht een stralende dag. Dorus is niet de enige die zich verheugt in de zonneschijn, het wordt weer lente, laat dat duidelijk zijn!

Na Kalenberg varen we van de Weerribben de Wieden in en via de Beulakerwijde toch al weer snel richting Giethoorn. Giethoorn, waar we voor het eerst dit jaar koffie drinken met de kuiptent open en waar we aan het einde van de middag even het centrum in wandelen.

P1010954

Geloof het of niet, de eerste personen die we tegenkomen zijn….Japanners! We maken een rondje van Giethoornse drukte naar Giethoornse rust en besluiten om zaterdagochtend vroeg de wandelschoenen weer aan te trekken voor een rondje waterland.

Als je vroeg genoeg bent kan het ook hier gebeuren dat je, naast een local die zijn hondje uitlaat, de enige bent om van de Giethoornse kanaaltjes en bruggetjes te genieten, een bijzondere ervaring. Door water- en rietland kuieren we naar Dwarsgracht,

de rustige tegenhanger van toeristisch Giethoorn en langs de oevers van de Beulakerwijde bereiken we ons schuitje weer. We vinden het mooi geweest en voor de weekenddrukte losbarst, gaan wij maar een stukje verder.

Bij de sluis naar het Meppelerdiep gaat het bijna mis. Een bootje met Duitse opvarenden is zo aan het prutsen, dat zij bijna achterop de Knipmes terecht komen. Gelukkig krijgen zij net op tijd de macht over hun bootje terug en kan de sluismeester, die een en ander ook argwanend afwacht, beginnen met schutten. Voor Meppel slaan wij rechtsaf (jaja, stuurboord uit!) en varen zover mogelijk door op deze zonnige zaterdag. Bij de sluis in Rogat eindigt ons tripje: in het weekend wordt er niet geschut, dus we maken vast en bezitten onze ziel in zaligheid.

Zondagochtend brengt regen en als ik met Dorus een stukje ga lopen ben ik getuige van de geboorte van twee lammetjes. De een leeft, de ander niet, verdrietig om te zien. Wel mooi dat de boer en zijn vrouw, die druk aan het kramen zijn, ook het dode lammetje een poosje bij de moeder leggen. In de loop van de dag wordt het droog en fietsen we via een mooie route naar Meppel. We kuieren wat door de stad en leren dat het riviertje de Reest door Meppel stroomt.

Misschien dom maar dat wisten we dus echt niet! In een kromme boom in het fraaie stadspark wordt al druk voor ooievaars-nageslacht gezorgd.

Op een bankje bekijken we de bedrijvigheid een poosje voordat we onze stalen rossen weer opzoeken om de rest van de dag in gepaste ledigheid door te brengen. Maandagochtend draait de Rogatsluis voor ons en al snel daarna maken we vast in Echten. Echten, waar we het adres van een aardig echtpaar, waar we 7 jaar geleden onze watertank mochten vullen, willen gebruiken om een nieuw filter naar te laten opsturen. In Grouw is het niet gelukt, Jeroen heeft hem toen maar besteld en inmiddels dus ook al in huis. Het aardige echtpaar in Echten bestaat helaas niet meer: de man is 5 jaar geleden overleden maar de vrouw is nog steeds even aardig en vindt het helemaal prima als we haar adres gebruiken. Eenmaal goed en wel afgemeerd blijken de accu’s van de boegschroef het begeven te hebben. Fred vond al dat die niet meer zo goed werkte, nu weten we dus waarom! Een bedrijf in Hoogeveen kan wel twee nieuwe leveren en – superaardig – ze komen ze zelfs brengen en nemen de oude mee. Dat probleem is dus betrekkelijk snel opgelost,

Probleem bij de boegschroef

nu is het wachten op de post met het nieuwe filter. Als we woensdagochtend nijdig vroeg wakker zijn, bedenken we dat we net zo goed lekker kunnen gaan wandelen. We zien onderweg naar het Echtenerzand en de Gijsselterkoelen (een heideveld met plassen) de zon opkomen.

Langs Huize Echten bereiken we het ‘beschermde dorpsgezicht van’ Echten. Verder onderweg stuiten we op heren met een hoogwerker die druk doende zijn een parachute uit een boom te verwijderen. Afgelopen weekend heeft een parachutist een wat vreemde landing gemaakt. Het is gelukkig goed afgelopen maar zijn parachute wil hij wel graag terughebben…

Onderweg spotten we twee reetjes, vinken, mezen en spechten laten zich horen, twee hazen kiezen het hazenpad en we zien het vogeltje waarmee wij onszelf graag vergelijken: de goudvink!

Goudvink

Eenmaal terug op de Knipmes komt vrijwel gelijktijdig ons pakje en dan een paar uur later weten we het zeker: de problemen met ons aggregaat werden door viezigheid in de dieselolie veroorzaakt. Die viezigheid is inmiddels aangepakt, het filter nu dus ook. Hopelijk blijven we voorlopig verschoond van verdere problemen. De volgende dag gooien we los en varen naar Hoogeveen, waar we een plekje vinden met uitzicht op een wel heel vreemdsoortig schip in aanbouw.

P1020075

We doen inkopen in Hoogeveen en nemen de trein naar Groningen om ons nog eenmaal bij de SVB levend te laten verklaren. Dit doet altijd denken aan het stempelen van vroeger maar goed, laten we maar geen energie steken in negativiteit, we maken er als gewoonlijk maar een geintje van en genieten nog heel even van het Groningse…

Omdat we vandaag nog een stukje verder willen, houden we ons bezoekje kort en eenmaal terug gaan we op weg voor een kort maar leuke stukje naar Noordscheschut.

In de Noordscheschutsluis kunnen we water tanken, de sluiswachter is superaardig en geduldig. We krijgen een paar mooie folders en kaartjes mee en na de sluis maken we vast voor het weekend….

Verlengde Hoogeveense Vaart

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *