Rommelhoofd

Pfff, dat gaat je niet in de kouwe kleren zitten: alles regelen om je geliefde huisje/boot in de verkoop te zetten. Er moet veel gedaan, gedacht, overlegd, geregeld en tel daarbij de onzekerheid op van wat de toekomst brengen zal en een rommelhoofd is dus het gevolg. Dit zijn niet de fijnste perioden van mijn leven. Dit soort onzekerheid vind ik vervelend maar dat moet maar even. Een mens kan tenslotte niet altijd fluitend door het leven gaan.

Natuurlijk is er ook wel het een en ander te genieten hier in Scheveningen met familie, vrienden en bekenden om ons heen en een geweldig gebied om steeds weer nieuwe dingen te ontdekken. Op een mooie vriesdag wandelen we via het Kurhaus en de opgebroken boulevard van Scheveningen in het kader van ons Atlantic Wall-project langs een enorme bunkerrij ten noorden van de badplaats. Nooit gezien en geweten dat die er was! Onderweg drinken we koffie op een fraaie uitzichtplek, spotten en passant een reetje in het duingewas en wandelen via de prachtige watertoren en de Scheveningse Bosjes weer op huis aan.

We ontmoeten een man met een hond aan een oranje afzetlijn. Hij vraagt of wij mensen gezien hebben die een hond kwijt zijn. De hond liep in de duinen in de richting van de weg, helemaal alleen. De hond is superlief en wijs en lijkt helemaal niet in de war van de ontwikkelingen. Hij loopt gedwee met de man (en ons) mee. De vrouw van de man is op de fiets terug naar het gebied waar zij de hond aantroffen om te kijken of zij iemand ziet die een hond mist. Wat wij wel gezien hebben op het strand zijn twee hondenuitlaatgroepen. Wellicht hoorde hij daarbij, dat zou kunnen. We wandelen met elkaar een stukje op en hebben ook geen oplossing. Als onze wegen zich scheiden nemen we afscheid, maar die lieve hond blijft toch in onze gedachten: zal hij gemist worden, weer snel bij zijn baasje zijn??

Omdat het mooie weer aanhoudt, besluiten we weer eens op de pedalen te gaan en de Haagse Parkenroute te gaan volgen. Ruim 60 kilometer en geweldig leuk en verrassend waar je dan allemaal terecht komt! Terwijl we altijd dachten dat Den Haag en omgeving voor ons gesneden koek zijn, wisten we op een gegeven moment echt niet meer waar we ergens zaten en waar we uit zouden komen. Kijk, en dat zijn natuurlijk superleuke dingen voor een mens!!

Wie van fietsen houdt, in de buurt is en meer van Den Haag en omstreken wil zien: De Haagse Parkenroute, te volgen via heel goed bewegwijzerde fietsbordjes en bovendien is een routebeschrijving via internet te downloaden.

De Atlantic Wall voert ons van Scheveningen naar Kijkduin en terug. Een mooie tocht door de prachtige duinen van het Westduinpark, die ons ook weer over onbekende wandelpaden voert. Bij de Juttershut van Ome Jan drinken we koffie in het voorjaarszonnetje en met rooie konen tikken we aan bij het Kijkduinse Deltaplein om de terugweg naar Scheveningen te aanvaarden.

We ontmoeten goedmoedige Schotse Hooglanders en als we een superrul duinpad opklimmen een werkman die medeverantwoordelijk blijkt voor ons moeizame gestrompel, goedlachs en aardig is’ie, dat dan weer wel!

Het boekje Wandelen buiten de binnenstad van Den Haag heeft nog 2 niet gemaakte wandelingen voor ons en eentje, die we maar een stukje deden. Een van die wandelingen begint bij Station Mariahoeve en voert ons door de deftige wijk Marlot, waar we ‘op chique’ koffie drinken voor de Parkappartementen.

Als we bij het Louwmanmuseum de Leidsestraatweg overgestoken zijn, bereiken we al snel Duindigt waar we even de trainingen bekijken. Via Clingendael komen we dan weer uit op de Leidsestraatweg, waar we in eerste instantie denken dat er een gevangeniscomplex verrezen is, wat bij nadere beschouwing de Amerikaanse ambassade blijkt te zijn. Een soort Fort Knox, compleet met meer dan manshoge hekken en overal camera- en politiebewaking. Tsja….met zo’n president…

Voordat we Station Mariahoeve weer aantikken treffen we in min of meer landelijk gebied nog een kievit, de eerste die we mogen spotten dit jaar.

De onaffe wandeling komt ook aan de beurt en voert ons via Park Zorgvliet, een ommuurd niet erg gastvrij park waar alleen gewandeld mag worden als je in het bezit bent van een jaarkaart, die alleen elders te bekomen is, je niet vergezeld wordt door een hond, je niet hardloopt, geen muziek maakt en nog zo wat verordeningen.

Wij wandelen maar lekker door over knisperende, besneeuwde paden. We spotten, buiten de muur van het park, de Haagse Beek, die bij het Vredespaleis ondergronds verdwijnt om uiteindelijk in de Hofvijver weer boven (water??) te komen en daar doodloopt.

De stad is prachtig in de sneeuw en in de Paleistuinen drinken we koffie op een bankje, lekker beschut en uit de wind is het nog goed te doen.

Daarna struinen we via Lange Voorhout langs Hotel Des Indes, waar naar het schijnt ooit gigolo’s geleverd werden voor alleengaande dames. Alles in het nette – zegt men…. Bij de Javastraat verzeilen we in de Mallemok, waar een alleraardigst hofje verscholen ligt.

In Café Banka warmen we even op en daarna is het nog een prachtige wandeling langs Bankaplein, Scheveningse Bos en de andere kant van het Zorgvlietpark terug naar Scheveningen.

Daar wordt een nieuwe boot verwacht, die na aankomst gelijk gedoopt gaat worden. Jeroen mag het zeilschip verwelkomen met een afstandbestuurbare miniatuuruitvoering van datzelfde schip. Allemaal leuk en aardig maar dan moet er eerst nog wel wat ijs gebroken worden in de haven en daar is hij eerst nog wel even zoet mee. Uiteindelijk lukt het allemaal, wordt het schip gedoopt en loopt het kleine evenbeeld toch nog vast in de ijsschotsen. Maar beter die dan de grote, zullen we maar zeggen!

Nieuws over de op handen zijnde verkoop volgt hopelijk zeer binnenkort. Natuurlijk houden we jullie op de hoogte!

Een gedachte over “Rommelhoofd

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *