Paas-Pelgrims?

In het jaar 1609 vat timmerman Gilles de Wanlin het plan op om een boot te gaan bouwen. Voor dit doel zoekt hij een ferme, stevige eik uit en begint te hakken en te zagen. Groot is zijn verbazing als hij midden in de stam een beeld van Maria ontdekt! Goede raad is duur maar het lijkt de gemeenschap toch het verstandigst om ter plaatse een kapel op te richten en dat loont zich uiteindelijk: al in 1616 wordt van het eerste wonder kond gedaan! Van heinde en verre stromen de gelovigen toe en de kapel moet groter en groter. Binnen afzienbare tijd staat daar in Foy de Notre Dame en kunnen steeds groter aantallen pelgrims ontvangen worden. Vandaag nog voert een pelgrimsroute van Dinant naar Foy-Notre-Dame en wij gaan er – ongelovig als wij zijn – toch maar vanuit dat ook wij deze route mogen belopen.

mist over de Maas bij Dinant

De dag begint mistig, de klim uit het dal van de Maas is niet mals maar eenmaal boven komt de zon voorzichtig te voorschijn en worden we getrakteerd op een mooi uitzicht over Dinant, het fort en in de verte zelfs de Vader Knipmes, die daar rustig ligt te dobberen in het volste vertrouwen dat wij heelhuids terug komen van deze pelgrimage.

Zicht op de Maas en Dinant

De route voert ons van het ene lieflijke dal het volgende in, de stilte is hier compleet, we gaan er bijna van fluisteren. Hier en daar ontdekken we kleine kapelletjes, devotiepalen noemt men die hier langs deze pelgrimsroute.

Pelgrimsroute naar Foy-Notre-Dame

Het kerkje van Foy Notre Dame is dan eigenlijk een beetje een tegenvaller, we hadden het ons iets groter en glamoureuzer voorgesteld maar alla: niet het doel maar de reis telt, zullen we maar zeggen. Idyllisch, dat is het hier wel in deze verstilde omgeving. Via het kasteel van Villenfagne en het daarbij behorende (plattelands)kerkje

Kerkje bij Kasteel van Villenfagne

gaan we weer op weg naar Dinant. Alles verloopt prima: we kuieren op gemak over ’s-heren wegen, waaruit maar weer blijkt dat ook op onze ‘ongelovige’ pelgrimage zegen rust… De dagen in Dinant rijgen zich aaneen, het is een gezellige toeristendrukte tijdens de Paasdagen maar daarna neemt het Dinantse leventje zijn normale loop, rustig en kalm.

Dinant, Grotte la Merveilleuse

Wij bezoeken dinsdag de grot la Merveilleuse en genieten, niet in de laatste plaats van de heerlijke uitspraak van het Nederlands door onze Franstalige gids! Er bevindt zich in de grot een bijzondere stalactiet, eentje die scheef gegroeid is door de luchtstroom en daardoor gemist heeft om contact met de daaronder groeiende stalagmiet te maken.

Dinant, Grotte la Merveilleuse

Jammer maar helaas, of eigenlijk niet jammer want zo’n gemiste kans door tiet en miet schijnt een bijzonderheid te zijn en dit exemplaar helemaal, want – volgens onze gids dan hè – is het de grootste in zijn soort in Europa!

Chateau de Crevecoeur

Op een dag beklimmen we de linkeroever van de Maas om richting Bouvignes te lopen teneinde daar de Ruïnes van het Chateau de Crevecoeur te bezoeken. Ook weer een prachtig verhaal: op een dag wordt Bouvignes belegerd en in brand gestoken door de legers van Henry II. Veel inwoners worden gedood en drie dappere ridders trekken zich, samen met hun echtgenotes, overlevenden en gewonden terug binnen de muren van het kasteel. De ridderdames verzorgen daar zo goed en zo kwaad als het gaat de gewonden terwijl de ridders trachten het kasteel te verdedigen. Als zij daarin niet slagen en gedood worden aan de voet van het kasteel, de aanvallers oprukken en er geen redding meer mogelijk is, springen de drie ridderdames, elkaar omarmend en luid biddend, van de toren: liever dood dan in handen van de vijand…

Ruines Chateau de Crevecoeur

Genoeg te overdenken op onze verdere route en zo bereiken we na een paar kilometer over glooiende (hoog)vlakte uiteindelijk de Maas weer, waar we een boterhammetje eten en uitkijken op weer andere ruïnes aan de overkant, van Poilvache dit keer. Als we in de verte een bootje zien naderen, weten we het zeker: het zijn onze Australische vrienden uit Namen!

P1210028-001

We maken een praatje als zij in de sluis liggen en aan het eind van de middag, weer in Dinant, drinken we met elkaar koffie aan boord van de Knipmes. Zij vertrekken de volgende ochtend, wij blijven nog wat hangen en genieten van weer een wonderschone avond in Dinant.

Avond in Dinant aan de Maas

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *