Oud land, nieuw land….

In Mildam moeten we nog bijna onze – overigens zeer geringe – reddingszwemvaardigheden in de praktijk gaan brengen als een ballonvaarder maar nipt over twee watertjes geraakt. Inzittenden èn de kudde schapen, die plotsklaps een wel heel vreemd voorwerp in hun weitje zien neerdalen, komen gelukkig met de schrik vrij…

p1060430

We maken een prachtige fietstocht naar en langs het riviertje de Linde

de Linde

en dan, de volgende dag gooien we los en zetten koers naar de Weerribben. Hier vinden we een mooi plekje in de schaduw om de hitte van de komende dagen rustig over ons heen te laten komen.

Kalenbergergracht

De Wieden en Weerrribben zijn prachtig, als vanouds. Wat schitterende, woeste natuur lijkt is in feite niet anders dan mensenwerk. Voor de inwoners van dit gebied leek aan een schamel bestaan een einde te komen toen het veen als brandstof opgang deed. Er werd laagveen gewonnen. Het was keihard en zwaar werk, waarbij de hele familie ingezet werd en dan nog betekenden de inkomsten bepaald geen vetpot. De blokken veen werden op de ribben (legakkers) te drogen gelegd. Als het veen gewonnen was, bleven de ribben en trekgaten achter. Op de ribben werd vee geweid en die trekgaten, tja daar kon je verder niet veel mee. Door opeenvolgende stormen verdwenen veel ribben in de trekgaten en ontstonden grote plassen, de Wijden of Wieden. Doordat andere trekgaten weer dichtgroeiden, in een laatste stadium met riet en moerasbos, ontstond de rietcultuur. Als neveninkomsten een welkome aanvulling voor de niet erg welvarende turfstekers/veehouders.

p1060498

Tegenwoordig geldt het riet dat hier vandaan komt als het beste van Nederland, misschien zelfs van Europa. Als de ergste hitte voorbij lijkt fietsen we voor een boodschapje naar Oldemarkt en gaan op zoek naar Hennie en Willem, die ons jaren geleden aan water hielpen toen we, door een wel heel erg grieperige Fred, vastlagen bij hen voor de deur. Het wordt een allerhartelijkst weerzien en we nemen de tijd om even bij te praten. De volgende dag verlaten we de Kalenbergergracht en varen we via Kalenberg,

Kalenbergergracht

Muggenbeet en Giethoornse Meer naar de Beulaker Wijde. De Beulaker Wijde zo genoemd naar het plaatsje Beulake, dat verdween in een stormnacht in 1776. Door het brugje van Ronduite bereiken we de Arembergergracht en maken vast op een plekje met veel mooie herinneringen. We fietsen door Belt-Schutsloot en tussen Beulaker en Belter Wiede door naar Giethoorn, waar het (toeristen)leven net op gang komt. Het beste moment dus om door Giethoorn te fietsen. Vandaar gaat het naar Jonen, waar de veerman ons al opwacht en de theetuin verdwenen blijkt. In Blokzijl is de zomerdrukte al voorbij en we fietsen verder langs de oude zeedijk met links oud en rechts nieuw land. Als we linksaf slaan fietsen we over de zandrug die de westelijke grens van het Wieden- en Weerribbengebied vormt. De oostelijke grens ligt zo’n beetje bij Steenwijk, waar zich ook een zandrug bevindt. In Sint Jansklooster eten we ons boterhammetje bij het Bezoekerscentrum, een klein openluchtmuseumpje van waaruit veel (vaar)excursies georganiseerd worden.

 

Belt-Schutsloot

Al snel daarna zijn we terug bij de Knipmes en de volgende dag verlaten we door het ieniemienie Arembergerschutsluisje dit fantastische gebied. Heel ander weer vandaag: somber en koud vergeleken met de afgelopen dagen. Via het Scheepvaartgat,

Scheepvvaartgat

de Goot en het Ganzendiep komen we tegenover Kampen uit in de IJssel. Op weg naar de Randmeren worden we nog even verrast door een imbeciel in een boot die vele malen sneller is dan zijn verstand kan denken. Wij zijn niet de enigen die last van dit heerschap hebben en niet veel later zien we twee (nog snellere) bootjes van Rijkswaterstaat de achtervolging inzetten. Op het Drontermeer hebben de zwanen het van de vakantiegangers overgenomen

Drontermeer

en eenmaal door het sluisje met de mooiste naam van Nederland – de Blauwe Dromer – varen we nieuw land in. De Flevopolder brengt een voorzichtig zonnetje, badende Hooglanders

p1060516

en, na het behoorlijke aantal vaarkilometers van vandaag, een heerlijk rustig plekje voor de nacht. De volgende ochtend zetten we koers naar Lelystad.

Lelystad

Daar blijkt ook nog niks veranderd: om de supermarkt te vinden hebben we onze fiets-TomTom nodig en als we een dag later een schitterende wandeling maken, blijkt men er zelfs in deze nieuwe wildernis vanuit te gaan dat mensen hier net zo verloren lopen als in deze …..doolhofstad!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *