Op schrikkeldag naar de Rottige Meente??

Voor maandag hebben we de brug van Ossenzijl besteld. Om het niet àl te onaangenaam te maken op het aanvaardbare tijdstip van 11 uur. Als wij voor de brug liggen te dobberen, is er nog geen teken van leven. Geduld lijkt ons een schone zaak, we maken vast om te wachten op de dingen die komen gaan. Vooralsnog bestaan die dingen uit twee tienermeisjes die vakantie hebben en zich stierlijk vervelen en wat dorpsoudsten die voor alle zekerheid komen vragen of wij wel gebeld hebben met de brugwachter. We maken praatjes en verlichten de verveling van de twee tieners totdat de kapitein het zat wordt en toch maar weer eens telefonisch contact zoekt. Onze doorgang blijkt op miraculeuze wijze van de maandag naar de dinsdag verplaatst! Gelukkig zat de brugwachter er vrijdag bij toen wij belden over een afspraak voor maandag, vertelt hij later, maar iemand heeft in de brugwachtersagenda de maandag rigoreus doorgestreept: schrikkeldagen…..dáár doen wij niet aan! Gelukkig wordt het probleem snel en vakkundig opgelost en kunnen we weer verder. Echter, door dit oponthoud komt de agenda van de friese sluiswachter die we hierna nodig hebben, lelijk in het gedrang. We worden gemaand stevig door te varen, zodat we ons toch nog op tijd voor de sluis kunnen melden. Gelukkig doet de sluiswachter niet aan trajectcontrole! Als wij aankomen, staat de sluis al wagenwijd open, in 5 minuten zijn we geschut, kunnen weer verder en – het allerbelangrijkst – de sluiswachter naar zijn volgende afspraak. Wij maken vast aan een eilandje, het weer is goed en we bevinden ons een kleine vier kilometer van de Rottige Meente, ook al een prachtig veen/rietgebied. Brood mee, appeltje mee, kaplaarzen aan en off we go!

P1010561

Begeleid door honderden ganzen en onder het oog van hardwerkende rietsnijders bereiken we de Rottige Meente (slechte gemeenschappelijke weide). Om twee riviertjes, de Leende en de Kuunder (tegenwoordig de Linde en de Kuinder) met elkaar te verbinden ten einde het gewonnen turf gemakkelijker af te voeren, liet de heer Nicolaas van Heloma in 1748 een vaart graven, de Scheene of Scheidinghe. Een gigantisch karwei dat nog geheel met handkracht werd gedaan.

Rottige Meente, de Scheene

Dit water diende niet alleen als verbindingswater maar tevens als een duidelijke scheiding tussen de verschillende dorpen, waar in die tijd kennelijk behoefte aan was. Bij de officiële opening van de Scheene raakte Nicolaas van Heloma te water en verdronk jammerlijk…. Om de Rottige Meente te verlaten was/is er aan het eind van de Scheene een sluisje. Bij dat sluisje bevindt zich een café genaamd De Laatste Stuiver, dat in vroeger tijden druk bezocht werd door wachtende en vertrekkende schippers. Zij konden hier onder het genot van een borrel de laatste nieuwtjes èn hun laatste stuiver (uit)wisselen…

De Rottige Meente

Het is prachtig, windstil weer en we genieten van de fraaie plaatjes die dat oplevert. Bij een Draai, een karakteristiek brugje in de Rottige Meente, eten we ons appeltje. Het karakteristieke zit hem niet in het feit dat het een draaibrugje is maar in het huisje dat zich op het brugje bevindt. In het huisje zit een grote veldkei, die als contragewicht dient.

Draai over de Scheene in de Rottige Meente

Als we, alweer op de terugweg, langs de rietsnijders komen, blijkt dat zij niet stil gezeten hebben, een enorme lap grond hebben zij in die paar uur van riet ontdaan!

Dinsdag slaan we effies over: regen en wind, een mooie dag voor nuttige werkzaamheden binnenshuis. Op woensdag draaien de twee volgende bruggen voor ons en varen we een stukje de Tjonger op. Hier bevindt zich het Brandemeer en tussen de buien door trekken we door dit – ook weer waterrijke – gebied.

Ook hier rietsnijders hard aan het werk en gaandeweg stuiten we op een wel bijzonder sluisje, waarschijnlijk nog het enige in zijn soort. Om de turf per schip buiten de polders te kunnen vervoeren, werden eenvoudige houten sluisjes in de polderdijk gebouwd. Iedere veenbaas had zodoende zijn eigen sluisje, in feite niet meer dan twee sluishoofden (deurpartijen) met daartussen een groene kolk, dus sluiswanden die onbekleed waren.

Alleen dit sluisje wordt als een aandenken aan die tijd in stand gehouden. We hebben geluk dat we de polder tussen de buien door droog kunnen rondwandelen en bovendien getrakteerd worden op schitterende luchten. Zonder afspraak voor bruggen en/of sluizen varen we de volgende dag naar de ‘suburbs’ van Heerenveen. Er moet nodig mondvoorraad ingeslagen worden (natte sneeuw, natte sneeuw en niet te weinig!) en mocht het morgen een droge dag worden, dan zouden we graag Heerenveen eens bekijken. Zorgen voor morgen, wie dan leeft, die dan zorgt!!

P1010579

2 gedachten over “Op schrikkeldag naar de Rottige Meente??

  1. Hallo lieve mensen,
    Vorig jaar hebben we die route gevaren.
    Giethoorn,s boogbruggetje kon ik afgetuigd onderdoor langs
    fanfare cafe,..leuk hoor.
    Grou waren we met start skutjes zeilen,alles was top en geen
    ongetogen woord terwijl je over de hoofden kon lopen.
    Wij vinden het noorden TOP en niet zo commercieel.
    Goede vaart en gr. uit BROU. jack/nicolien.

    • Hé, wat leuk om te lezen dat jullie ‘gewoon’ met de boot door de wateren van Giethoorn konden varen! Dat gaat met de Vader Knipmes niet lukken hoor, maar een aantal jaren geleden hebben we de kano van het dak gehaald en ook zo’n soort rondje gevaren. Superleuk en buiten het allerdrukste seizoen ook nog eens heel mooi! Leuk van jullie te horen, lieve groet daar op Brou….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *