Op en rond de Aisne

Langs de Aisne bij Berry-au-Bac

‘Tis weer lente, ik voel het aan m’n instrumenten!’ De Kromme Jongens zongen het al en het is nu voor iedereen wel duidelijk: het is weer zover! Je kan het zien, proeven en ruiken en we zijn allemaal vrij om ervan te genieten zoveel we kunnen. Hier langs de Aisne is dat overigens helemaal niet moeilijk, geen ontkomen aan zelfs!

Van ons lieflijke plekje in Variscourt dobberen we donderdag op gemak naar Berry-au-Bac. Variscourt, waar we na heerlijke dagen en een laatste, prachtige zonsondergang,

Zonsondergang, Canal Lateral de l'Aisne

’s ochtends verrast werden met een stokbroodje van de baggerbootschipper voor ons. Eenmaal in Berry-au-Bac is het een drukte van belang. Er liggen veel schepen en scheepjes te wachten op de opening van de sluizen richting Reims, die langer dan verwacht afgesloten zijn geweest. Maandag gaan ze weer open en omdat donderdag het begin is van een lang weekend in Frankrijk (in verband met de Franse Bevrijdingsdag. morgen 8 mei) is het verzamelen geblazen. Voor de paar plezierbootjes die hiertussen verzeild raken niet echt een genoegen. De lange kade die voor hen gereserveerd is, is voor bijna iedereen onbereikbaar, want veel te ondiep. Wij vinden een precies-pas-plekje tussen twee schepen, waarvan onze péniche-achterbuurman gebouwd is in Thuin aan de Sambre.

Péniche, gebouwd in Thuin

Dat kunnen we zien aan de Franse lelies op de voorsteven. hebben we vorig jaar daar in Thuin geleerd. De sluiswachter van de VNF komt langs om te vertellen dat het maandag allemaal echt gaat gebeuren en dat de binnenscheepjes eerst aan de beurt zijn. Da’s duidelijk en logisch maar al heel snel groeit bij ons het plan om die sluisjes naar Reims nog maar even te laten voor wat ze zijn. Een paar blikken op de waterkaart hebben ons geleerd dat er nog een stukje onontdekte Aisne voor ons ligt met daaraan de stad Soissons. Het lijkt een goed plan om daar eens te gaan kijken, de drukte achter ons te laten en dan volgende week op gemak de sluisjes richting Reims te nemen.

De Aisne bij Berry-au-Bac

In Berry-au-Bac wandelen we wat langs de Aisne en door kniehoog, zeiknat gras – heel vroeg in de ochtend van Moederdag – langs het kanaal naar de kapel en fontein van Saint Rigobert. Eenmaal terug op de Knipmes en ontdaan van soppende schoenen en sokken, gooien we los en dobberen rustigjes aan richting Bourg-et-Comin, waar we een heerlijk plekje vinden aan een steigertje op de kruising van het Canal Lateral de l’Aisne en het Canal de l’Oise à l’Aisne. Dat laatste is overigens ook gestremd dus last van scheepvaart zullen we hier nauwelijks hebben. Voor zover we ooit last van scheepvaart hebben dan, want buiten Berry-au-Bac is het hier tot nu toe zo ontstellend rustig.

Militair kerkhof Oeuilly

Tussen Laon en Soissons ligt een smalle heuvelrug die door de eeuwen heen zijn strategisch nut heeft bewezen, tegenwoordig de Chemin des Dames genoemd. Ceasar behaalde hier in zijn tijd al een klinkende overwinning en Napoleon deed het eeuwen later nog eens dunnetjes over, net voor hij in 1814 naar Elba verbannen werd. In de 18e eeuw reisden de twee dochters van Lodewijk XV, Adélaïde en Victoria, vaak over deze heuvelrug om hun vroegere en zeer geliefde gouvernante te bezoeken. Om hen te behagen werd het pad over de heuvelrug geëffend en van steenslag voorzien en heette sindsdien de Chemin des Dames de France. Tot zover het min of meer romantische gedeelte, later tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de Chemin des Dames het toneel van dood en verderf. Er zijn hier enorme verliezen geleden in een oorlog waarin ‘de westerse wereld voorgoed zijn onschuld verloor’. Vanaf toen konden mensen aan de lopende band vernietigd worden, mede door de komst van het machinegeweer.

Militair kerkhof bij Oeilly

Als we van Bourg-et-Comin naar de dorpjes met grotwoningen in de omgeving wandelen, hebben we geregeld zicht op deze heuvelrug van de Chemin des Dames, een heuvelrug die zich op sommige plaatsen wel 200 meter als een rechte lijn boven het landschap verheft.

Chemin des Dames vanuit de verte met zicht op grottenwoningdorp Paissy

We wandelen door Pargnan, een langgerekt dorp op een richel tegen een heuvelrug. In die heuvelrug bevinden zich tientallen grotten, vroeger woningen, nu veelal schuurtjes, garages of prieeltjes. Vanaf hun richel hebben de bewoners een fabuleus uitzicht over de vallei van de Aisne en daar op een bankje vinden we er weer een: een koffieplekje van een miljoen voor de prijs van niks!

Pargnan, de vallei van de Aisne

Vonden we Pargnan al schitterend, na luttele kilometers wordt dit bijna nog overtroffen door Paissy. Hier vindt je aan weerszijden van een smal dal zoveel vroegere grotwoningen dat de vergelijking met een gatenkaas zich opdringt. Een magische plek en die indruk wordt nog eens versterkt door de aanwezigheid van een mythische bron waarvan het (geneeskrachtige) water via een onderaards aquaduct vanuit een grot tevoorschijn komt. Dorus lebbert wat van het water en vleit er zijn bezwete buikje even in. Misschien niet zo poëtisch maar wel noodzakelijk op een snikwarme dag als vandaag.

De wandeling is fantastisch maar door de plotselinge warmte best zwaar zodat we toch enigszins opgelucht na 18 kilometer en 6 uur stappen bij de Knipmes aantikken. Omdat we woensdagavond Richard, Milan en Jasper verwachten lijkt het ons leuk en handig om dan in de buurt van Soissons domicilie te kiezen. Kunnen we nog wat inkopen doen en een en ander van Soissons zien, voordat we samen met Milan weer een eindje terug richting Berry-au-Bac dobberen. Richard en Jasper blijven één nachtje, waarna zij een paar dagen hun ding gaan doen. Milan blijft dan gezellig bij ons en zaterdag treffen we elkaar weer, zodat het hele krootje zondag de terugweg richting Zonnemaire kan aanvaarden. Dinsdag verlaten we Bourg-et-Comin en vinden na een mooie route en diverse sluisjes, waaronder zelfs een dubbelsluis,

Dubbelsluis Canal Lateral de l'Aisne

weer een aardig plekje bij Villeneuve, een voorstadje van Soissons. Ondertussen zijn we bijna ongemerkt van het Canal Lateral de l’Aisne op de Aisne zelf geraakt. Het verschil zit hem in de kronkels, de stroming en de vele takken (zelfs hele bomen) die hier drijven. Eenmaal vast in Villeneuve halen we onze stalen rossen tevoorschijn om onverschrokken de Soissonse verkeersdrukte in te duiken teneinde de Knipmesvoorraden aan te vullen met kidsvriendelijke etenswaren. Vandaag rest ons dus niets dan wachten op de kinderen die komen gaan. Een mooie gelegenheid om alvast maar eens Soissons verkennen. Te oordelen naar wat we er al slalommend tussen het verkeer door van zagen, beloofde het wel wat. We gaan het zien en beleven….

De Knipmes op de Aisne bij Villeneuve

Een gedachte over “Op en rond de Aisne

  1. Prachtig verhaal en beeld weer. Heel veel plezier aankomend weekend met pa en ma. Wacht uiteraard met smart op die verhalen! Liefs uit Londen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *