Oh, oh, Den Haag…..

Inmiddels al ruim twee maanden in Den Haag/Scheveningen en wat genieten we hier! Niet in de laatste plaats van familie, vrienden en bekenden natuurlijk. Bovendien wandelen we wat af in de omgeving en – dat is het fascinerende van Den Haag – het blijft altijd leuk en boeiend.

De kleinkinderen geven heel veel plezier. Zij komen slapen, we knutselen, we bakken en we trekken erop uit naar speeltuin, bos en de ijspret op de boulevard.

We vieren kerst en bakken oliebollen met elkaar in de loods van Jeroen. Die bollen worden, door vrienden en bekenden, dan vervolgens met een snelheid geproefd waar niet tegenaan te bakken lijkt!

Iets nieuws op internet, een groep met de naam Wandel 1.000 kilometer in 2017 brengt ons op het idee onze gewandelde kilometers nu eens precies bij te houden. Vanaf 1 januari zijn we begonnen en natuurlijk zijn we reuze benieuwd naar de eindstand op 31 december. Vooralsnog zitten we zo rond de 80, nog 920 te gaan dus…

Dorus is helemaal gelukkig op het strand en zwemt zich een slag in de rondte. Het zeewater is goed voor zijn vacht, die ziet er nog steeds pico bello uit, terwijl de scheerbeurt afgelopen zomer in Berlijn toch al een mooi poosje terug is.

Naast alle vreugde en gezelligheid is daar ook het verdriet om het afscheid van ons schoonzusje. Niet onverwacht, maar toch… Zij zal node gemist worden. Zoals altijd zoeken we vertroosting in wandelen en dat helpt. Op een regenachtige dag wandelen door het centrum van Den Haag. Precies in de periode dat de alom bekende Haags/Britse straatmuzikant Chuck Deely kwam te overlijden. Prachtige bloemen markeren zijn vaste stek van de laatste jaren en in de poptempel Het Paard wordt een waardig muzikaal afscheid georganiseerd. Waar een nog-niet-eens-echte stad groot in kan zijn, ik bedoel maar…

 

We wandelen via Plein en Mauritshuis langs de Hofvijver naar het Binnenhof en achterlangs de Ridderzaal – ook voor ons een totaal onbekend stukje –

door de Statenpassage terug naar de chique Passage. Vandaar maken we een rondje naar Paleis Noordeinde en dan via Lange Voorhout en Hotel des Indes naar de gezellige Dennenweg. Via de Koninklijke Schouwburg komen we dan weer terug bij het Centraal Station en het herdenkingsplekje voor Chuck. De tram brengt ons weer naar Scheveningen.

Scheveningen, dat we – wellicht ten overvloede – nog eens extra ontdekken aan de hand van een zojuist aangeschaft boekwerk: Wandelen buiten de binnenstad van Den Haag. Inmiddels zijn we twee wandelingen uit dit boekje verder en kunnen we het met een gerust hart aanbevelen!

De tweede wandeling voert ons op een ijskoude, mistige ochtend langs de noordkant van Scheveningen. Vanaf het Zwarte Pad via de Luchtwachttoren uit de periode van de koude oorlog

geraken we bij de prachtige watertoren, die nog steeds dienst doet. Op het terras van een gesloten etablissement genieten we uit de wind van koffie en een stroopwafeltje, met dank voor het gebruik van de stoelen…

Na het Scheveningse gevangenisgebouw verzeilen we al snel in de grote duinpan Klein Zwitserland. Prachtig gelegen sportvelden en een manege vonden hier een luw onderkomen.

De duinpan kan in zijn geheel rondgelopen worden en is voor ons dé ontdekking van deze prachtige tocht. Daarna volgt al snel het Hubertuspark, waar we de voormalige Tagelenberg – tegenwoordig Hubertusberg – beklimmen. Omdat het winter is kunnen we toch genieten van een mooi uitzicht, terwijl dat in de zomerperiode ten enenmale onmogelijk schijnt te zijn.

Bij het voormalige hoofdgebouw van de KLM, waar nu het Ministerie van Infrastructuur en Milieu gevestigd is, ontmoeten we een oud-werknemer en maken een praatje.

De man is een fervent kanoër en vertelt enthousiast over de tochten die hij gemaakt heeft, waarvan vele ook op bij ons bekend terrein. We kunnen nog wel uren doorbabbelen maar we hebben nog wat kilometertjes te gaan en ook de man moet weer door. Altijd ontzettend leuk zulke ontmoetingen… Via de Scheveningse Bosjes en het fraaie Belgisch Park komen we uiteindelijk weer op de boulevard. Het had verstandiger geweest om vanaf hier de bus terug te nemen maar na een banaantje en een mandarijntje besluiten we ook de laatste kilometers te wandelen.

Voor ons geen enkel probleem maar we hebben even buiten ons Dorussie gerekend. Als je als dapper hondje tenslotte al ruim 13 bent en de winterwandelingetjes zich tot nu toe tot zo’n 7 kilometer beperkten, dan is 17 ineens toch best iets om je hondentandjes op te breken en dat is precies wat er gebeurt: het laatste stukje lopen we langzaam, héél langzaam en eenmaal thuis is onze lieverd echt moe, heel erg moe…

We vertroetelen en verwennen hem vol schuldgevoel, wat een sufferds zijn wij dat we even geen rekening met hem hielden!

De volgende ochtend is de haven dichtgevroren en ons Dorussie – gelukkig – weer helemaal de oude! Vandaag krijgt hij een welverdiende rustdag en vanmiddag wandelen wij zonder hem naar Loosduinen…..

2 gedachten over “Oh, oh, Den Haag…..

  1. Héérlijk een stukje te lezen, waar ik een klein beetje de weg weet! 🙂
    En fijn hoor, jullie lekker in de haven te hebben.
    Geniet er maar lekker van! Tot morgen hè 🙂 🙂 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *