Hoe het begon

Goed, een bootje dus….

Fred, zijn leven lang al scheepstimmerman, vindt dat hij genoeg bootjes ingetimmerd heeft. Hij hoeft niet zo nodig, dus het wordt hoogstwaarschijnlijk een knap tweedehandsie, dachten wij… Totdat we een model Beurtvaerder zagen, waar we allebei gelijk verliefd op waren. Aan het casco konden aanpassingen gedaan worden, zodat het helemaal ons schip zou worden. Voor de bouw van het casco tekenden de Gebroeders Bol (voorheen Van Waveren) in Monster, bij ons allebei goed bekend. Zoon Jeroen (Van Veen Jachtservice Scheveningen) tekende voor de techniek. Fred was dolenthousiast, kortom: het hek was van de dam.

Contracten worden getekend, ons huis in Brouwershaven gaat in de verkoop en wij reizen elk weekend naar Monster om de vorderingen te bewonderen en eventuele aanpassingen door te praten. Van eind mei tot eind augustus 2006 duren de las- en paswerkzaamheden. Daarna kiezen wij voor een dag of tien domicilie bij Jeroen en Anja in Den Haag en moet er gehakt, ontvet en geprimerd worden in alle hoeken en gaten van het casco. Een vies, zwaar, stinkend karwei met tropische temperaturen buiten en – dus – ook binnen! Als die klus eenmaal geklaard is, verschijnt Peter Bol (een van de gebroeders!) om het hele casco in de primer te spuiten en vervolgens de opbouw en alles boven de stootrand ook nog eens van schuurbare primer te voorzien.

Half september 2007 is de hele cascoklus geklaard en gaat onze Vader Knipmes op transport naar Brouwershaven, waar we een gastvrij plekje hebben gevonden in de loods bij Ronald Lievense, jachtschilder. Apetrots zijn we als we achter het konvooi aanrijden!

Voordat ons bootje naar zijn definitieve afbouwplekkie kan, wordt hij eerst een weekje gestald in de botenloods van de gebroeders Van Ast. Hier kan Jeroen de motor, een Volvo Penta 110 pk, plaatsen. Door het dak van het stuurhuisje wordt die in de machinekamer gehesen en op zijn fundatie vastgemaakt. Als de Vader Knipmes bij Ronald in de loods op zijn definitieve plek staat, kan ons werk echt beginnen. En ons zijn in dit geval: Fred, Jeroen en ondergetekende.

Eerst wordt het hele casco onder de waterlijn (aan de binnenkant!) voorzien van nog eens twee lagen Interprotect en twee lagen Danboline. Fred brengt overal grondhout aan en dan is het casco klaar om (boven de waterlijn!) van binnen geschuimd te worden. De firma Hertel tekent voor deze klus en levert perfect werk. ’s Avonds snijden en hakken Fred en Jeroen het overtollige schuim weg en….geïsoleerd is ons bootje!

Daarna komt de vloer aan de beurt, kunnen de grondplaten geplaatst worden en tegelijkertijd houdt Jeroen zich bezig met de technische kant van de zaak. Materialen moeten bekeken, gekozen en besteld worden, de indeling van de verschillende ruimtes moet definitief vastgesteld; er wordt gewikt, gewogen en gepraat, heel veel en lang gepraat….

Met Petra, die interieurarchitect is, hebben we al een interieurplan gemaakt en dat helpt enorm, maar natuurlijk – zoals dat nog talloze keren hierna zal gaan – worden er nog wijzigingen aangebracht. Als we er voor ons idee echt helemaal uit zijn worden de verschillende schotten geplaatst en kunnen we verder gaan bedenken hoe we de diverse ruimtes willen gaan invullen. Inmiddels zijn de kunststof water- en vuilwatertanks klaar om opgehaald te worden bij Kemeling in Naaldwijk. Een mooi stukje vakwerk, met alle – door ons met hen doorgesproken – aansluitingen op de juiste plaats. Met behulp van een takel en de benodigde mankracht worden zij aan boord gehesen en op hun definitieve plaatsen vastgezet. Daarna is, wat dat betreft, de beurt aan Jeroen om de diverse slangen voor aan- en afvoer te bevestigen. Terwijl hij zich daarmee bezig houdt, is Fred druk in de weer om de kozijnen te maken bij zijn oude werkgever Ad Bijl van Jachtwerf Brouwershaven. Die kozijnen moeten immers nog een keer of zeven behandeld worden en aan de binnenkant donker gemaakt, hebben wij zo bedacht. Met proefstukjes bepalen we de kleur en uiteindelijk kiezen we voor ebben. De keuken wordt besteld, de indeling van de slaapkamer bepaald, bed en linnenkasten gemaakt, gedonkerd, geschilderd en voilá, de slaapkamer is klaar!

Terwijl Jeroen worstelt met armdikke, onbuigbare slangen, die desondanks wel gebogen moeten worden, timmert Fred lustig verder en hanteert ondergetekende – misschien niet zo vaardig, maar wel met overgave – de kwast. Zo kan het gebeuren dat ook 2007 bijna ongemerkt voorbij gaat en ons scheepje steeds meer ‘smoel’ krijgt, plus niet te vergeten uitgebreide technische voorzieningen, zoals een aggregaat en een verwarming met combiketel! In de badkamer creëert Fred op onnavolgbare wijze een wastafel/badmeubel, Jeroen krijgt steeds meer techniek aan de praat en de winterschilder? Die schildert voort! De romp en de opbouw krijgen –tig lagen verf, er is gesteggel met Ronald, de schilder, over kleuren en kleurtjes. Allemaal met een lach, dat wel gelukkig! De keuken wordt geplaatst en aangesloten, bankjes gemaakt en ach wat niet, zou je zeggen… En dan, 3 december 2007 is het zover en wordt onze Vader Knipmes onder toch nog heel wat belangstelling naar het water gereden! Het werk is gedaan, nu nog zien hoe (en of) alle techniek eenmaal in het water zal functioneren, superspannend allemaal natuurlijk! In het water gaat goed, dat is één!! De tankwagen komt met rode en witte diesel, Jeroen maakt de motor startklaar en….hij doet het!!! Fred en Jeroen varen de haven van Brouwershaven binnen en alles gaat goed. Watertank vullen, verwarming opstarten….ook goed! Aggregaat starten, wasje draaien…check check, helemaal in orde, fantastisch!! Toilet en douche aan- en afvoer, ook niet onbelangrijk, worden gecontroleerd en ga zo maar door. Allemaal zaken, waarvan nu zal blijken of het naar behoren werkt. Niet dat we twijfelen aan de kundigheid van Jeroen, maar spannend was het zeker wel! Donderdag 6 december nemen Fred, Dorus en ik voorgoed onze intrek en zeggen we ons vakantiehuisje vaarwel. Storm en regen vergezellen ons en het lijkt verdacht veel op kamperen die eerste dagen. Drie lieve vrijwilligsters – Lydia, Petra en Annelies – helpen het huisje schoonmaken en onze laatste spulletjes naar de Vader Knipmes overbrengen. Na een paar dagen zijn we zover, dat een proefvaart gemaakt kan worden en ook dat verloopt min of meer naar wens. Alleen de schroef heeft tzt nog enige aandacht nodig volgens de heren, maar dat heeft geen haast begreep ik…

 

Op zaterdag 15 december wonen we ruim een week op ons drijvend huisje en wordt Vader Knipmes feestelijk gedoopt. Een vermoeiende, maar onvergetelijke periode wordt afgesloten en een nieuwe – onzekere – begonnen. Wat de toekomst ons brengen zal, weet niemand. Wat wel al zeker is, is dat we met onnoemelijk veel plezier aan ons bootje gewerkt hebben en dát neemt niemand ons af…!!

De dag zelf wordt een superfeestelijk gebeuren compleet met heel veel familie, vrienden en bekenden. Er is een partyschip afgemeerd aan de loswal in Brou voor alle genodigden, de 88-jarige moeder van Fred verzorgt de doping, de iets jongere Joost de catering, Petra de foto’s en iedereen draagt zijn of haar steentje bij aan het welslagen van de hele dag! Wij hoeven vandaag alleen te genieten van alle gezelligheid met familie en vrienden: een dag met een gouden randje!!

’s Avonds gaan we uit eten met kinderen en kleinkind. De kinderen die van ver komen, blijven slapen op de Knipmes, de kinderen van dichtbij slapen thuis maar beloven de volgende ochtend weer present te zijn. Het plan is om met z’n allen de Grevelingen op te gaan en dat is dan ook gebeurd. Het weer is prachtig, er is koffie met appeltaart (van die lieve Mar) en Milan moet met zijn drieëneenhalf jaar toch zo van lieverlee het verschil tussen stuur- en bakboord leren, vinden Jeroen en Joost! Bij de Archipel – een eilandje in de Grevelingen – leggen we aan om een poosje heerlijk rond te struinen en soep met hotdogs te eten. Er zijn daar zelfs onverlaten met hun ogen dicht in het zonnetje gesignaleerd!

Als de hele bups vertrokken is, wordt het akelig stil op de Vader Knipmes en beseffen we dat bijna al het werk erop zit. We beloven elkaar nog een poosje van Brouwershaven en de Grevelingen te blijven genieten: we moeten toch ons bootje en zijn verrichtingen wat beter leren kennen en waar kun je dat beter doen dan op een doodstille en verlaten Grevelingen met zijn prachtige eilandjes? Dinsdagmiddag zijn we naar het haventje van Bommenede gevaren, hebben achteruit ingeparkeerd, een wasje gedraaid en buiten(!) opgehangen, naar Zonnemaire gelopen om een kusje op Milan’s geopereerde handje te geven en daar moederziel alleen de nacht doorgebracht…

We beginnen nu pas ten volle te beseffen, wat een luxe Jeroen ons bezorgd heeft: als we ’s ochtends wakker worden, horen we de verwarming aanslaan, als we gaan douchen is er gewoon warm water en als we een wasje willen draaien, kan dat! Echt ongelooflijk!!

De waterwereld ligt voor ons open en we hopen daar de komende jaren volop van te kunnen genieten, we gaan het zien….!

6 gedachten over “Hoe het begon

  1. Lydia en Fred

    Heel veel plezier met Vadertje Knipmes.
    Aad was hier vandaag bij ons en vertelde dat jullie zo beetje heel Europa rondvaart met deze eigengemaakte boot.
    Foto/s gezien , wat is dit mooi met behulp van jullie zoon Jeroen en andere mensen.
    Nog vele veilige vaarkilometers mensen.
    En een lieve groet uit het westland

    afz Anja en Cor van Hagen.
    ancovanhagen@gmail.com

    • Hé wat leuk Anja en Cor om jullie op onze Knipmes-site te ontmoeten! Grappig en ja we genieten inderdaad met volle teugen van ons Vader Knipmessie en van alle mooie plekkies waar hij ons brengt! Het is trouwens Marijke en Fred hoor, maar ik begrijp je vergissing: met Aad hebben jullie het natuurlijk ook over Lydia en Jan gehad, waar hij onlangs een dagje is geweest. Superleuk van jullie te horen en we hopen dat we jullie tot onze vaste ‘gasten’ op ons blog mogen gaan rekenen!
      Lieve groet vanaf de Moezel,
      Fred en Marijke

  2. Dag Marijke en Fred,

    Nog steeds ben ik nog onder de indruk wat spontaniteit teweeg kan brengen.
    Een “toevallige” ontmoeting met een kettingreactie en veel verbazing!

    Ik heb een paar keer de hele fotoreportage gezien. Heel ingetogen en met veel passie is de bouw uitgevoerd. Veel technische vragen die na het bezoek bij jullie aan boord kwamen opdoemen, werden hiermee beantwoord.
    De kwaliteit straalt eraf en ik denk zelf dat een gemiddelde aflevering van een jacht niet hieraan kan tippen.

    Nogmaals, bedankt voor de genoten gastvrijheid en de openhartigheid voor de website,

    Veel groeten,

    Wim Oosterbroek.

  3. Hallo Wim en Gepke,

    wat aardig een reactie van jullie te lezen! Wij hebben het ook een leuke ontmoeting gevonden hoor, was even heel gezellig.
    Hartelijk dank voor de complimenten, we hebben inderdaad met onnoemelijk veel plezier aan de Vader Knipmes gewerkt en zijn nu nog steeds erg gelukkig met ons schip.
    Wie weet treffen we elkaar ooit weer eens ergens, dat zou leuk zijn!

    Hartelijke groet aan jullie beide,

    Fred en Marijke

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *