Finden wir uns hier??

Findenwirunshier, de grappige naam van een van de sluisjes die we onderweg tegenkwamen. Zonder vraagtekens natuurlijk, mèt vraagtekens wel aardig op ons van toepassing…

Grabow

 

Koffie met Birgit en Lothar, heel gezellig, superaardige mensen. Bovendien komen we tot de conclusie dat we hier gewoon 0,0% bereik hebben met O2. We lossen het eenvoudig op door ons Vodafone-simkaartje nieuw leven in te blazen. Vodafone-winkels zijn hier ruim vertegenwoordigd, dus dan moet het met het bereik ook goed zitten, toch? Genoeg gezever; het wordt mooi weer, we halen onze stalen rossen te voorschijn en pedaleren – immer gerade aus – langs een provinciale weg naar Ludwigslust. Zo’n fraaie naam verdient een kasteel en dat is er dus ook, Slot Ludwigslust!

Ludwigslust

Als de fietsen gestald, de entree voldaan en de schoenen gepoetst (!) zijn, mogen we naar binnen.

P1020946

De gouden zaal is mooi, Fred bewondert de fraaie parketvloeren, er zijn exposities van schilderijen, klokken en oud porcelein en dan hebben we het wel gezien.

Ludwigslust-gouden zaal

Op het kasteelterras drinken we koffie in stijl.

Daarna kuieren – oh nee, schrijden – we wat door het slotpark waar een kerk, een mausoleum en nogal wat waterwerken te bewonderen zijn.

Weer op weg naar onze fietsen zien we een fietsbordje richting Grabow. In de hoop op een schilderachtiger route, volgen we dat. Het begint goed over de oprijlaan van het kasteel, dwars door het park.

Slotpark Ludwigslust

Dat moest als aanwijzing kennelijk volstaan: de bordjes zijn op, verder zoek je het zelf maar uit. We dwalen wat op ons eigen richtinggevoel, zien zodoende nogal wat van Ludwigslust en komen uiteindelijk weer op onze ‘immer-gerade-aus’-weg uit! De volgende ochtend gooien we los. We hoeven niet te haasten, de sluisjes beginnen pas om 09.00 uur dus nog mooie de tijd voor wat inkopen en om de watertank te vullen. Het wordt weer een stralende dag. We varen soms kaarsrecht, dan weer smal en bochtig dwars door de natuur van sluisje naar sluisje. Het enige stadje van betekenis onderweg is Neustadt Glewe, dat er vanaf het water aardig uit ziet.

Neustadt-Glewe

Verder niets dan rust en stilte. Nou ja, die stilte wordt dan wel weer wreed verstoord door allerlei vogelgezang/-geroep van koekoek, kwikstaartjes, meesjes en karekieten. Waarschijnlijk nog veel meer, maar die ken ik dan weer niet… Vóór de kruising, waar we tijdelijk de Elde Müritz Wasserstrasse voor het Störkanaal verruilen, passeren we rechts en links wat kennelijk ooit karpervijvers waren. Of dat nu nog zo is? In onze ogen zijn het eerder meren.

Karpervijvers?

Speciaal om ons te plezieren zijn boeren verderop bezig gras binnen te halen. We varen dankzij hun arbeid door de heerlijke geuren van gemaaid gras, kamille en andere kruiden. Het Störkanaal begint mooi,

Störkanaal

wordt dan saai en na Banzkow (met ultra-vriendelijke brug/sluiswachter, not dus…) slingert het weer. In Plate vinden we het mooi geweest en meren af op een heerlijk plekje.

Plate

Plate werd al in 1191 genoemd als Slavische nederzetting. In het aangrenzende dorpje Peckatel is die Slavische oorsprong nog duidelijk te zien aan de lintbebouwing. Dat schijnt typisch te zijn voor Slavische dorpen, in tegenstelling tot Duitse die rond een (kerk)plein gebouwd werden. De volgende ochtend wandelen we door Peckatels lintbebouwing naar het àller-, àllerkleinste vakwerkkerkje van Duitsland.

kerkje Peckatel

Volgens de boeken dan hè; lieg ik, dan lieg ik in commissie…. Het kerkje kan ook van binnen bekeken worden. De sleutel kan opgehaald worden op nummer 12, helemaal aan de andere kant van het lint… Dan doen we het maar met wat onduidelijke kiekjes door het raam, voordat we onze schreden weer richting Plate richten.

kerkje Peckatel

In de loop van de jaren kwam ook Plate onder christelijk beheer. Er is zelfs een verordening gevonden, waarin wordt bepaald dat de baten die voortkwamen uit de tolheffing voor schepen, moesten gaan naar de aankoop van kaarsen voor de Dom van Schwerin… Schwerin, met het gelijknamige slot, dat we via dit Störkanaal en de Schweriner See hopen te bereiken en dat dan gelijk het meest noordelijk gelegen doel van deze tocht zal zijn. We kijken er op zeker naar uit, mèt of zonder kaarsen…!

kerkje Peckatel

2 gedachten over “Finden wir uns hier??

  1. lieve allebei,
    Wat een heerlijke verhalen en mooie foto’s weer.
    En inderdaad een schitterende vloer in dat kasteel.
    Geniet ervan .
    liefs Trudy.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *