De Opsterlandse Compagnonsvaart

Na Meppel varen we, samen met een ander bootje, verder over de Drentse Hoofdvaart. Kaarsrecht, hier en daar saai maar ook met mooie stukjes en lieflijke sluisjes.

Drentse Hoofdvaart

Gezellige praatjes met de diverse sluiswachters horen daar natuurlijk ook bij. Aan een van hen hoor ik dat hij van oorsprong niet Nederlands is. Hij komt uit Rostock en vertelt dat hij, als vertaler, met een aantal waterbeheerders van de provincie naar collega’s in Meckelenburg Voorpommeren gaat. Een weekje ideeën uitwisselen en van elkaar leren. Dat is leuk, het schutten gaat veel te snel, we hebben gespreksstof te over. In Dieverbrug vinden we een mooi plekje in de schaduw, dat is nu wel nodig,

Dieverbrug

en de volgende ochtend gaan we verder. We volgen de Drentse Hoofdvaart tot de afslag richting Appelscha. Bij de Damsluis

Damsluis - Turfroute

begint dan officieel de Turfroute/Opsterlandse Compagnonsvaart. We draaien zelf een brugje open, één van de vele zelfbedieningsbrugjes die zullen volgen,

Turfroute

en maken vast in Appelscha centraal. We zijn lekker op tijd om nog een fietsroute te doen uit het onvolprezen boekwerk van sluiswachter Nico Bleeker. We hebben dat boekje al jaren en beleven steeds weer veel plezier aan de wandel- en fietsroutes hier langs de Turfroute. We pedaleren naar het prachtige Fochteloërveen, waar zelfs kraanvogels gezien worden. Er is een bijzondere uitkijktoren, officieel Stairway to Heaven maar in de volksmond, om voor de hand liggende redenen, de 7.

Fochteloërveen

Natuurlijk nemen we deze ‘Stairway’ en worden beloond met een prachtig uitzicht over dit gebied.

Als we verder fietsen komen we in Veenhuizen. In 1823 werden hier drie grote gestichten gebouwd ten behoeve van de heropvoeding en ontwikkeling van mensen uit de laagste klassen van grote steden in het westen. In beginsel kwam men hier vrijwillig maar toen dit niet bleek te werken, werden hier onder dwang bedelaars, landlopers en wezen min of meer gevangen gezet en heropgevoed.

Er is nu nog een groot, modern detentiecentrum en in de oude gestichten is het Gevangenismuseum ondergebracht. Door de prachtige uitlopers van het Fochteloërveen

Fochteloërveen

fietsen we terug naar Appelscha. De volgende dag varen we verder naar Oosterwolde,

Opsterlandse Compagnonsvaart

vinden een mooi plekje midden in het leuke dorpje,

Oosterwolde

halen de fietsen weer van stal en fietsen een mooi ‘rondje van Nico’.

De volgende ochtend wandelen we een rondje met Dorus. Nico voorziet in zijn boekje ook korte (afsteek)wandeltochtjes en die zijn voor ons Dorussie heel goed te doen.

Oosterwolde

Als we losgooien wordt het eerste sluisje op onze route bediend door niemand minder dan….Nico! Natuurlijk vragen we hem iets in het (inmiddels aardig bereisde) boekje te schrijven en vertellen we hem hoeveel plezier we van zijn tochtjes hadden en nog steeds hebben.

Hij is blij verrast, het wordt een gezellige boel daar bij de sluis. Net voor sluis III slaan we af

Opsterlandse Compagnonsvaart

en komen op het ons onbekende gedeelte van de Turfroute. De Opsterlandse Compagnonsvaart loopt hier door en die varen we op. Met de wetenschap van nu kunnen we gerust stellen dat het een aangename verrassing wordt.

Opsterlandse Compagnonsvaart

Rekenden we op min of meer plat, open gebied, niets blijkt minder waar. In Donkerbroek maken we vast op een idyllisch plekje en worden vrijwel onmiddellijk verwelkomd door een vrijwilligster die de boel hier bijhoudt (en dat doet ze meer dan keurig!).

Donkerbroek

De volgende ochtend kuieren we met Dorus naar Ontwijk, een ieniemienie maar wonderschoon natuurgebiedje.

Ontwijk

Ons ouwetje geniet en loopt heerlijk te struinen als wij even op een bankje van onze koffie genieten.

Eenmaal terug op de Knipmes varen we een stukje verder en maken vast bij Hemrik.

Opsterlandse Compagnonsvaart

In de middag fietsen we naar het mooie Beetsterzwaag en verwennen onszelf met koffie en lekkers.

Zaterdagochtend weer een – niet zo leuk want zelf geïmproviseerd – rondje met ons hondje. Het wordt te ver en we zijn blij als we een boomstronk vinden voor een rust-(voor Dorus) en koffie-(voor ons)pauze.

Daarna varen we naar Gorredijk waar we voor de Pinksterdagen vastmaken aan een plantsoentje.

Gorredijk

We fietsen naar het prachtige natuurgebied De Deelen,

De Deelen

bekijken het kunstproject Haren in de Wind

en 2e Pinksterdag worden we verrast door een bezoek van de (klein)kinderen! Heerlijk genieten op wat hoogstwaarschijnlijk hun laatste bezoekdag op de Knipmes zal zijn.

Dinsdag verlaten we Gorredijk en de officiële Turfroute/Opsterlandse Compagnonsvaart.

Sluisje Gorredijk

Het wordt nu inderdaad zo plat en open als we gevreesd hadden en net als we beginnen te mopperen is daar het lieflijke Oldeboorn.

Oldeboorn

De passage is – zeker met een (werk)ponton in de weg – smalletjes maar wèl errug lieflijk.

Via Akkrum bereiken we dan het Sneekermeer waar we overnachten om de volgende ochtend naar Sneek te varen, vanwaar we binnenkort vertrekken voor 3 weken kamperen in Delft – ook superleuk natuurlijk!!!

Het varen op de Opsterlandse Compagnonsvaart heeft ons heel veel plezier gebracht, echt een aanrader, vinden wij. We genoten van het varen, het wandelen en het fietsen en bovendien van de talloze ooievaars, bloeiende rododendrons, fluitekruid, lissen en prachtige natuur hier in Friesland.

6 gedachten over “De Opsterlandse Compagnonsvaart

  1. Wat hebben jullie toch al die jaren veel gezien en ik heb met veel plezier je stukjes gelezen en de prachtige foto’s bekeken. Ik kom je vast nog weleens tegen.

    • Natuurlijk komen we elkaar nog wel eens tegen Ria! Schouwen en de Grevelingen blijven toch gigantisch mooi! Groet en tot ziens

  2. Met een lach en een traan neem ik afscheid van jullie.
    Ik zal de beschrijvingen en foto,s missen…ze hebben mijn leven rijker gemaakt.
    Hartelijke dank voor dat alles.
    Moge het jullie nog lang goed gaan!
    Wanneer je een adres in Nederland hebt, zou ik dat graag willen weten.
    Veel liefs en een knuffel en een dikke kus van Margot en van mij
    Jullie…Gerie.

  3. Lieve ‘Gerie’ en Margot,
    ja, de spoeling met Knipmeskrabbels wordt dunner en dunner. Misschien nog één, wellicht twee en dan is deze fase afgerond. Ook wij zullen ongetwijfeld veel gaan missen maar: waar een deur dicht gaat, gaan er meestal weer wat open, dus we gaan het zien.
    Natuurlijk houden we jullie op de hoogte van waar we straks uithangen! Tot die tijd heel veel liefs, kussen en knuffels van Fred en je nichtje xxx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *