De Mau, de Nau, de Marne en de Saulx

Chalons-en-Champagne, de Mau

Chalons-en Champagne is dus het Den Bosch van Frankrijk! Twee riviertjes, de Mau en de Nau blijken door en – als in Den Bosch – onder de stad door te stromen. Reden genoeg voor een boottochtje natuurlijk en we worden niet teleurgesteld. De gemeente heeft zelfs een boosaardige papazwaan ingehuurd om het geheel een wel zeer avontuurlijk karakter te geven. De ‘gondeliers’ moeten een gedeelte van het traject met een grote peddel in de aanslag afleggen. Niet om de overijverige papa neer te slaan, maar wel om te voorkomen dat hij tussen de toeristen in hun bootje zal landen. Men gaat er, volkomen terecht, vanuit dat dat vast niet op prijs gesteld zal worden.

Er zijn meerdere wandelingen door en rond de stad beschikbaar en zodoende zien we veel van Chalons-en-Champagne. Zaterdagavond is onze laatste avond hier en we worden, samen met onze buurtjes Etienne en Nellie, getrakteerd op muziek voor het stadhuis. De volgende dag vertrekken we en varen over een toch wat saai kanaal verder. We zien meerdere dode hertjes drijven. Dat komt door de hoge en harde waterkanten: de hertjes vallen of springen het water in en kunnen er nooit meer uitkomen. Zo triest om te zien…

Hertje langs het Canal de la Marne au Rhin

Voor het broodnodige evenwicht zorgt een levend reetje, dat ons rustigjes staat te bekijken van tussen de struiken. Gelukkig neemt hij, als hij genoeg gezien heeft, de benen van het water af. In Soulanges meren we af en we hebben vanaf het kanaal een mooi uitzicht op de Marne, die hier vlak naast stroomt. Wat later arriveren ook Etienne en Nellie en we wandelen gezamenlijk naar een heuvel in de buurt, waarop gevallenen vanuit Soulanges op indrukwekkende wijze herdacht worden.

Monument, Soulanges

De volgende ochtend wandelen we nog even tussen het kanaal en de Marne en schrikken een hele zwerm kleine zilverreigers op. Het idee is om vandaag naar Vitry-le-François te varen en daar misschien de boot achter te laten teneinde met een huurautootje richting kinderen te sjezen, gewoon om ze effies te zien en bij te kletsen. Dat idee beginnen we bij het naderen van Vitry al min of meer uit ons hoofd te zetten. Het kanaal loopt tussen woonwijken met uitgebrande panden, gevaarlijke honden, huisraad en winkelwagentjes op straat, wijken waar je niet wilt zijn en we krijgen het donkerbruine vermoeden dat het niet veel beter zal gaan worden. Tussen een scheepswerf annex botenkerkhof en een ondiepte door bereiken we uiteindelijk de ‘jachthaven’, waar we ook niet vrolijk van worden.

Vitry-le-Francois

Goede raad is in dit geval niet eens duur: we draaien – met inachtneming van de ondiepte – om en zetten koers naar het Canal de la Marne au Rhin. Binnen een kwartier varen we weer in de rust en de stilte, als een kind zo blij dat we de negorij van Vitry achter ons gelaten hebben. We vinden een prachtig plekje in Bignicourt-sur-Saulx nadat we bij het tweede sluisje na Vitry een afstandbediening uitgereikt gekregen hebben, die we vervolgens niet hoefden te gebruiken omdat voor alle sluisjes elektronische ogen zitten, die het sluisje in beweging zetten.

Bignicourt-sur-Saulx

Rara politiepet, wie het snapt mag het zeggen! In Dignicourt-sur-Saulx gaan we natuurlijk als eerste op zoek naar de Saulx en dat blijkt een mooie, stromende rivier met een visvangstbeperking per persoon per dag. Het zal nodig zijn.

Als we verder het dorp inlopen, zien we een bord met een wandelroute, waar we helemaal niks van begrijpen en dat is jammer. Het is hier zo mooi en vredig, we zouden het leuk vinden om dat wandelingetje morgenochtend te kunnen maken. Fred ziet opeens dat we met onze neusjes bijna voor de Mairie – het gemeentehuis – staan en bovendien dat het ook nog open zou moeten zijn. We proberen de deur en jawel hoor, we stappen een forse kamer binnen waar een dame aan het werk is. Als ze van ons probleem hoort, weet zij er ook niet veel raad mee – ze is niet van hier.

Bignicourt-sur-Saulx

Maar de burgemeester, die weet het vast wel, dus die zal ze even thuis ophalen, hij woont aan de overkant. Wij worden onbeheerd en enigszins ongemakkelijk achtergelaten tussen de gemeentestukken en volgen haar toch maar naar buiten. De burgemeester komt er al snel aan, stelt zich netjes voor en loopt met ons naar het gewraakte bord. Tussen het struikgewas door wijst hij op de tekening een paar cruciale punten aan, waardoor wij de volgende ochtend zonder problemen op pad moeten kunnen. Onze dank is uiteraard groot… Jammer dat de beste man er niet bij heeft gezegd dat kennelijk geen hond deze wandeling meer loopt, want direct in het begin lopen we langs de Saulx al vast op schouderhoge brandnetels, die eerst nog langs een soort van verscholen pad groeien maar al snel gewoon alom tegenwoordig zijn.

P1220595

We keren om en nemen een eenvoudiger pad langs het kanaal. Als we middels een fraaie brug het kanaal oversteken, komt er een bootje aan en laten dat nou Etienne en Nellie weer zijn! Als we terugkomen van de wandeling liggen zij afgemeerd voor ons Knipmessie en als wij besluiten nog een stukje door te varen, vinden zij dat ook een strak plan en varen we gezamenlijk tot in Pargny-sur-Saulx. De mensen van de VNF die hier de sluisjes beheren, brengen wij ondertussen tot wanhoop want zij willen precies weten wat we gaan doen en waar we naartoe gaan. Dat we gisteren stopten in Dignicourt-sur-Saulx was voor hen ook om gek van te worden, want niet de afspraak maar ja, wij zijn hier nog nooit geweest en weten niet wanneer we een leuk plekje tegenkomen. De afstandbediening hebben we overigens ook nog steeds niet hoeven gebruiken, dus waar dat goed voor is??? Zal vast nog wel eens duidelijk worden. In Pargny-sur-Saulx gaan Etienne en Nellie nog een avondwandelingetje maken en Dorussie mag mee. Natuurlijk heeft hij daar wel oren naar.

P1220620

Hij gedraagt zich voorbeeldig, alleen gaat hij nog gauw effies op zijn buik in een modderplas liggen, maar ja het is ook best wel warm geworden, dus begrijpelijk dat hij wat verkoeling zocht. Fred neemt hem mee onder de douche en binnen de kortste keren is hij weer fris en rein.

Een gedachte over “De Mau, de Nau, de Marne en de Saulx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *