Achterlopen…

Ik loop achter, gruwelijk achter. Ik zou willen vertellen van die prachtige holle-wegenwandeling en van de ontmoeting met Gosse.

Een bijzonder mens, die al meer dan 30 jaar onvermoeibaar bouwt aan Vrijstaat de Bereklauw en hier mensen van velerlei pluimage voor kortere of langere tijd huisvest.

Alle nationaliteiten heeft hij hier, naar eigen zeggen, al voorbij zien komen, behalve Noord Koreanen, daar zag hij er nog niet een van! We mogen vrijelijk alles bekijken en maken daar dankbaar gebruik van, zo bijzonder…

We kunnen ook nog wat komen drinken maar we gaan door. De volgende holle weg met boven weer een mooi uitzicht.

Ik zou willen vertellen van de bijzondere plaats, die het Zennegat is. Daar waar de Dijle, de Zenne en het Kanaal Leuven-Dijle samenkomen.

Waar de natuur zo mooi is en zoveel mogelijk haar gang kan gaan. Waar een kleine gemeenschap aan weerskanten van de Zennegatsluis is ontstaan, een rustig en vredig plekje.

Ik zou willen vertellen van de gastvrije ontvangst weer in Mechelen.

Van het heerlijke weekend in Delft met de mannetjes, terwijl hun papa en mama plezier maken op Lowlands. Van de leuke dag, met ‘oom’ Jeroen erbij, naar het Dinopark in Boxtel.

Van de leuke vlinderspeurtocht met de oudste van de twee in het Delftse natuurcentrum De Papaver.

Ik zou willen vertellen van wandelen door de Dijlevallei en langs de bloemrijke oevers van de rustig meanderende Dijle.

Ik zou willen vertellen van een Witloofwandeling, waar we welgeteld één witloofkwekerij zagen.

Van onze 14-jarige Dorus en zijn verjaardag die we in Delft met de kinderen vierden.

Dorus, die nog steeds, om de (rust)dag, zo’n 8 kilometer mee wandelt en daar, ook nog steeds, plezier in heeft.

Van diezelfde Dorus, die eigenlijk niet meer in zijn fietskarretje wilde, maar nu zijn bezwaren daartegen aan de kant gezet lijkt te hebben en weer vrolijk mee hobbelt.

Ik zou willen vertellen van hoe mooi, rustig en vredig het hier is. Zo heerlijk, dat we nog een keer terug naar Leuven gaan! Héél langzaam, steigertje voor steigertje bijna.

Er is hier zoveel te wandelen en te genieten. En dan, eenmaal weer in Leuven, nog een poosje door het Hageland struinen.

Ik zou willen vertellen van de fietser, die wat vragen had over de Knipmes en even aan boord kwam. De fietser, die de volgende dag een zakje overheerlijke, zelf gekweekte tomaten aan boord legde, zo aardig.

Ik zou willen vertellen van lieve familie, vrienden en bekenden waarmee fijne, ontroerende en minder fijne dingen gebeuren. Het leven zoals het is maar dat je behoorlijk kan raken als het dichtbij komt.

Ik zou willen vertellen van een stukje waarin ik zou willen dat ik het toch vertelde….

Een gedachte over “Achterlopen…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *