Het is zover!

Onze geliefde Vader Knipmes is, veel sneller dan we verwachtten, zo goed als verkocht!!  

DON’T WAIT, DON’T HESITATE,

LIVE YOUR DREAM!!

Dat is hoe wij altijd proberen in het leven te staan. Dat is ook waarom wij onze Vader Knipmes bouwden: om heel veel te genieten van het langzaam aan door het leven dobberen. Om op steeds andere plekjes en in steeds andere steden ons touwtje vast te maken. Soms in de drukte van een grote wereldstad en soms langs de oevers van een verlaten watertje in the middle of nowhere. Nieuwsgierig en/of geïnteresseerd? Hier vind je meer!

Van Mokum naar Mokum

Aan de Amstel vinden we een heerlijk plekje, waar ook Dorus ruimschoots aan zijn trekken komt.

Vanaf de Amstel fietsen we door Amsterdamse parken,

langs Schiphol naar het Nieuwe Meer, waar we Schotse Hooglanders met een jong spotten.

Vandaar richting centrum en we kunnen gerust stellen dat fietsen dwars door het centrum van Amsterdam, dat je dat best een uitdaging kan noemen! Desalniettemin superleuk natuurlijk en we weten gelijk de weg om de volgende dag naar het Rijks en het Van Gogh te pedaleren.

In beide musea genieten we met volle teugen, niet in de laatste plaats van de gebouwen op zich.

Vol indrukken fietsen we aan het eind van de dag terug naar ons rustige plekje aan de Amstel. Inmiddels zijn afspraken gemaakt om Koningsdag in Delft bij de (klein)kinderen door te brengen en dan lijkt het handiger om dichtbij het centraal station van Amsterdam te liggen. We opteren voor een plekje in de Sixhaven en varen dwars door Amsterdam om daar te komen. Altijd een geweldige ervaring, al blijkt die keer dat een uit stekende brugbout onze Knipmes zo beschadigde, toch een traumatische ervaring geweest te zijn, met name voor mij. Mijn maag doet raar als we onder de soms echt lage bruggetjes door varen!

Dorus fungeert ondertussen als extra toeristische attractie voor de toeristen op passerende rondvaartboten: hij wordt, zittend en/of liggend in het gangboord, ontelbare malen gefotografeerd en is goed voor heel veel glimlachende gezichten. De rondvaartkapiteins hebben daartegenover meer oog voor onze Knipmes en trakteren ons meermalen op opgestoken duimen!

Voor we het goed en wel door hebben, zijn we al op het IJ en varen we de Sixhaven in, waar we een mooi plaatsje toegewezen krijgen. Dichtbij de ingang/uitgang want de havenmeester heeft begrip voor de gevorderde leeftijd van ons Dorussie en dan kan hij snel zijn plasje en poepje buiten het hek doen. Wat een aardige mensen toch overal! Op Koningsdag nemen we al vroeg de trein richting Delft.

In Amsterdam is het dan nog rustig. Als we in Delft aankomen is het feest al in volle gang,

genieten we eerst van koffie met wat lekkers in een restaurantje en daarna moet er natuurlijk uitgebreid gefeest worden, wat dan ook gebeurd!

Na een hapje en een drankje, vertrekken we eind van de middag met elkaar naar het station. We treinen met de kinderen naar Schiphol, waar we hen uitzwaaien voor een welverdiende vakantie in Portugal.

Amsterdam CS is dan niet ver meer en na nog een nachtje Sixhaven, gooien we los en verlaten Mokum in de regen.

We wilden nog diesel tanken bij het bunkerstation maar met diesel tanken in de regen hebben we wel héél slechte ervaringen opgedaan, dus maar even niet….

Na een saai tochtje bereiken we Almere Zuidersluis en na een aantal meters zakken ligt de Flevopolder voor ons open.

Een heel verschil met Amsterdam, zeker als we op een ultra-rustig plekje bij Almere-Hout vastmaken. Ook hier is het voor Dorus weer een eldorado en daar maken we maar snel gebruik van want voor de dagen daarna wordt heel veel regen verwacht.

Dat komt er ook en wel zoveel dat ik er gewoon niet van kan slapen: het lijkt wel of we onder een waterval liggen!

Maandag wordt een gedenkwaardige dag: we worden het eens over de prijs van onze Vader Knipmes met aspirant-kopers en er wordt gelijk doorgepakt. Aanstaande vrijdag al plannen we het ondertekenen van het voorlopig koopcontract!! Na twee wel heel prettige ontmoetingen zijn we blij om ons drijvend huisje aan zulke lieve mensen te verkopen. Mensen, die net zo verliefd op onze Vader Knipmes zijn als wij en dat is voor ons echt reden om dankbaar te zijn! Om vrijdag in Elburg te zijn, plannen we nog een kort bezoekje aan Harderwijk, waar we vaarvrienden te eten krijgen. Via het sluisje De Blauwe Dromer verlaten we de Flevopolder en zetten koers naar een geheel vernieuwde haven van Harderwijk. Vond ik het jaren geleden een aanfluiting dat er zulke enorme parkeerterreinen lagen aan het water, waar Harderwijk zo mooi zou kunnen zijn, nu is alles veranderd, zijn de parkeerterreinen naar elders verplaatst en is er veel water en een boulevard voor teruggekomen. Er wordt nog hard gewerkt om eea te voltooien maar je ziet al dat het schitterend wordt en vele malen aantrekkelijker dan het geweest is.

De avond met Gerard en Edith wordt geheel naar verwachting erg gezellig en donderdagochtend gooien we alweer los om de steven richting Elburg te wenden.

Australische vaarvrienden wachten ons daar op en we eten met elkaar op de Knipmes. Vrijdag is de grote dag en het wordt inderdaad een dag met een gouden randje!

Er blijken sleepbootdagen in Elburg, wat de feestvreugde nog verhoogd. Sleepboot vaarvrienden blijken ook aanwezig en – het allerbelangrijkst en leukst – Martijn en Hanneke komen om alles te bespreken en aansluitend het contract te tekenen!!!

Koffie met gebak, champagne en na gedane zaken een lunch op een terrasje, alles even gezellig en aangenaam.

Uiteindelijk moeten we nog rennen om op tijd voor het diner bij David en Melanie (uit Australië) op hun nieuwe boot te zijn. Aan het eind van de dag staan we zo ongeveer op ontploffen maar zou dat gebeuren, dan kunnen er niets dan sterretjes van geluk te voorschijn komen! Zaterdagochtend drinken we koffie met Erik en Ria op hun sleepboot en blijkt er heel wat bij te praten. Wat een rijkdom toch al die lieve mensen, die we steeds ontmoeten. Later op de dag krijgen we bezoek van een wel heel oude vriend, Harry, die we jaren geleden hier midden in de winter ontmoetten. We lagen ingevroren, er werd geschaatst rondom de Knipmes, en hij en zijn vriend Rien waren toen bijna dagelijkse koffiebezoekers, als zij samen met het hondje van Harry hun dagelijkse rondje wandelden. Het hondje doet het niet meer, Rien kan bijna niet meer lopen maar Harry maakt het naar omstandigheden nog uitstekend.

Met zijn 89 jaar is hij nog in prima conditie, hij springt als een jonge god aan boord voor een kopje koffie en een gezellig bijkletspraatje! Zondagochtend zwaaien we eerst Erik en Ria uit

om na de koffie zelf ook los te gooien en onder stralende luchten koers te zetten naar de Arembergergracht. Om daar te geraken nemen we het Arembergersluisje

en om daar in te komen moeten de stootwillen aan één kant naar binnen. Nu komen de kunststofpaaltjes die we voor noodgevallen als deze aan boord hebben uitstekend van pas en zonder behulp van een schoenlepel nemen we ook deze hindernis.

Al snel vinden we een plekje en laten de drukke sloepjesparade op deze prachtige vakantiedag aan ons voorbij trekken.

Maandag is het aanzienlijk rustiger, wandelen we met Dorus naar Belt-Schutsloot en na de koffie gooien we los om op weg te gaan naar de omgeving van Meppel.

Meppel dat het Mokum van het Noorden wordt genoemd, door de grachtjes, het stratenplan (heel in het klein natuurlijk) en de straatnamen als Heerengracht, Keizersgracht en Prinsengracht. We varen even de Hoogeveense Vaart op en vinden een wel heel aantrekkelijk plekje boven de sluis in Rogat.

Vandaar fietsen we een rondje naar en door Meppel en komen door het stroomdal van de Reest,

een prachtig riviertje. Woensdag verkassen we naar de andere kant van Meppel, fietsen aan deze kant van het Mokum van het Noorden

en genieten van het prachtige plekje hier voor de Paradijssluis met zicht op de oude kalkovens.

Van Mokum naar Mokum, bepaald niet zomaar een standaard-tochtje, dat zal duidelijk zijn!!!

Van de Grevelingen naar de Amstel

Na een nachtje Volkeraksluizen geven we gas en stomen in één keer door naar de Oude Rijn,
waar we in Zwammerdam een prachtig plekje vinden aan een parkje. De kievitsbloemen bloeien hier en da’s genieten want die zie je niet vaak.

Dorus geniet in het parkje. Nu hij niet meer zo ver kan lopen heeft hij het snuffelen tot kunst verheven en we kunnen gerust stellen, dat hij een echt natuurtalent is! De volgende dag stropen wij de mouwen op om onze Vader Knipmes van winter- en klusvuil te ontdoen. Voor de komende dagen wordt warm tot zeer warm weer verwacht, dus we zorgen dat wij er dan helemaal klaar voor zijn. De hele dag en de volgende ochtend wordt er gepoetst, gesopt en gezeemd.

Met een blinkend schone Vader Knipmes varen we zaterdagmiddag Bodegraven in, waar we als altijd een prettige afmeerplek vinden.

Zondag brengt stralend weer en we halen de fietsen uit het stof voor een heerlijk lenterondje naar de Reeuwijkse Plassen en via Woerden terug naar Bodegraven. Wat is het Groene Hart, en heel Nederland trouwens, toch prachtig!

We komen langs een uitkijktoren die, weet een passerende man ons te vertellen, helemaal door leerlingen van een technische school ontworpen en gebouwd is.

Ernaast staan schitterend uitgezaagde (met een kettingzaag, gecarved heet dat, geloof ik) aalscholvers op hoge palen.

Als zich donkere onweerswolken samenpakken rijdt Fred een lekke band. Gelukkig is hier altijd water in de buurt dus het leed is al snel verholpen. We laten de donkere wolken aan ons voorbij trekken en als we een appeltje op hebben, is het gevaar geweken en kunnen we ongestoord (en droog!) verder.

Maandag gooien we los en tuffen heel op gemak richting Woerden. Bij de tolbrug van Nieuwerbrug nemen we, tegen betaling van 1,50 tolgeld, buiten een zeer vriendelijke brugopening, de complimenten voor onze stralende Knipmes in ontvangst.

Bij de Blokhuisbrug slaan we af en varen de Grecht op. Een prachtig vaarwater waarvan vorig jaar de dijk opgehoogd werd. Toen was het één grote, zanderige blubberzooi en zie nu: alweer helemaal groen!

Om bij half vier zijn we bij het sluisje van Woerdens Verlaat. De telefoon wordt niet opgenomen, er is niemand te zien en op onze toeter wordt ook niet gereageerd. We maken maar even vast en bezitten onze ziel in zaligheid.

Al snel wordt één en ander duidelijk: stom natuurlijk om precies op uit-school-haaltijd te komen! We betalen wat muntgeld en de sluis gaat voor ons open en dicht. Het heeft eigenlijk niet eens zin om vast te maken, het verval is hier, net als bij de sluis van Bodegraven, minimaal. Als ook de brug voor ons gedraaid heeft, varen we helemaal gelukkig de Kromme Mijdrecht op en vinden al snel ons oude, heerlijke aanlegplekje helemaal vrij.

Dat alles niet nadat we langs een scheepje in verregaande staat van ontbinding gevaren zijn. No money is de toepasselijke naam…


Dinsdag prutsen we wat en genieten van het heerlijke weer. Woensdag is het weer tijd voor wat beweging en pedaleren we van Nieuwveen, Papenveer en Aarlanderveen langs de Meije naar Noorden en Woerdens Verlaat.

We hebben ons verheugd om koffie te drinken bij Zorgboerderij en natuurkampeerterrein Amstelkade, waar we ooit heerlijk kampeerden. Als we al een mooi poosje in de schaduw op het terras zitten en er wel heel veel drukte maar verder geen actie onze kant op is, wordt duidelijk waarom: half vier zijn de zorgjongelui klaar met werken en worden zij door de busjes opgehaald. Bijgevolg wordt het terras dan niet meer bediend, dus we hebben gewoon dikke pech! Snel naar de Knipmes dan maar, dan zetten we zelf wel een lekker, welverdiend bakkie.

Op vrijdag varen we via een prachtig stukje Kromme Mijdrecht naar Uithoorn,

waar we een mooi plekje vinden onder hoge bomen. Niet echt heel rustig maar een mens kan niet alles hebben en best tevreden pakken we fietsen en aanhangertje om via een mooie route inkopen te doen. Zaterdagochtend blijken die mooie, grote bomen allemaal vieze, kleverige, gele schutblaadjes op onze schone Knipmes losgelaten te hebben! Knarsetandend gaan we weer aan het werk en proberen zo min mogelijk van die gele zooi plat te trappen want dat maakt wel héél moeilijk te verwijderen vlekken. De rest van het weekend verloopt rustig en aangenaam met ook nog een extra-tochtje over een stukje van de Kromme Mijdrecht.

Maandag is het weer drastisch omgeslagen en vervolgen wij onze weg de Amstel op (of is het af?) richting Amsterdam, waar het Van Gogh en Rijksmuseum ons wachten….

Mosselbank, Verklikkerpad, Gadrabos & Tureluur

De laatste Vlaardingendagen zijn feestelijk, feestelijk en nog eens feestelijk. We bussen/metro’en/treinen naar Zonnemaire waar we met onze Milan vieren dat hij alweer 14 is.

Fabian en Marnix zwemmen af voor hun respectievelijke A- en B-diploma en op een avond helpen we bij de schoolspeurtocht in het kader van het afronden van een verkeersproject. Ongelooflijk wat 5-jarigen daar al van opsteken!

In Den Haag maken we een concertje mee van Fabian’s muziekklasje.

We hebben nog wat bezoekjes en dan zondag, zijn we er helemaal klaar voor. De sluis draait,

wij draaien de Nieuwe Waterweg en vervolgens de Oude Maas op. Het is druk met scheepvaart en we hotseklotsen uiteindelijk het Spui in, waar het direct een stuk rustiger is.

Overnachten in Willemstad slaan we maar even over. Het is nog vroeg en we varen lekker door om uiteindelijk om half 5 vast te maken aan het eerste eilandje in de Grevelingen, de Mosselbank.

Helemaal voor ons alleen met de volgende ochtend een heerlijk zonnetje. Voor het eerst dit jaar even een rondje zonder jas, genieten!

Ook Dorus huppelt blij en vrolijk rond en we laten hem even zwemmen. Dom natuurlijk, de volgende dag is ons ouwetje stijf als een plank en voelen wij ons schuldig.

Dinsdag worden we in Den Osse vakkundig uit het water getild en kan er een paar dagen geklust worden.

De Paasdagen vieren we zodoende op grote hoogte.

Richard komt een dag schroefie poetsen, Fred gaat een dag dakkie timmeren, we hebben het reuze gezellig met familie en Schouwse vrienden en bekenden en voor we het weten kunnen we weer spic en span te water.

We maken vast in West-Repart en vandaar fietsen we op een mooie lente-zaterdag naar Renesse om een prachtige wandeling naar het Verklikkerpad te maken. Het Verklikkerpad voert naar het Verklikkerstrand en het gelijknamige (hoge) duin. Hoe die naam is ontstaan heb ik niet kunnen achterhalen. Ben wel benieuwd of iemand het wel weet?

Van het Verklikkerduin dalen we af naar het achterland, waar we via het Gadra(Geluk Aanwezig Door Rijke Arbeid)bos en de Vroongronden uiteindelijk weer in Renesse komen, waar een lenteachtige toeristendrukte heerst.

Terug op de Knipmes gooien we alles open en genieten ook nog even van het heerlijke weer.

Maandag fietsen we naar het kleine dorpje Serooskerke en parkeren onze stalen rossen tegen – en onder de hoede van – het kerkje.

Heel ander weer dan zaterdag: heiig en een gure wind. Plan is om rond het (dijkdoorbraak)water van de Schelphoek naar de Oosterschelde te lopen en dan vandaar langs plan Tureluur terug naar het kerkje en – hopelijk – onze fietsen. Plan Tureluur was destijds een behoorlijk omstreden plan om agrarische gronden weer onder water te laten lopen ten bate van de natuur en het vogelbestand. Omstreden omdat Zeeuwen vanaf de watersnood en eigenlijk van oudsher al een constante strijd met het water voeren. Het voelt dan natuurlijk heel tegenstrijdig om kostbare (volgens de geleerden slechte) landbouwgrond weer onder water te zetten. Uiteindelijk is een mooi, vogelrijk natuurgebied ontstaan, dat wel, maar volgens ons bestaan hier onder veel inwoners van Schouwen nog best gemengde gevoelens over. Als we er al een kilometer of wat langs de Oosterscheldedijk op hebben zitten met heel weinig zicht en een gure wind ook nog, vinden we het eigenlijk al niet zo leuk meer en besluiten we aan de andere (land) kant van de dijk terug te kuieren.

De beschermende werking van het kerkje heeft geholpen: de fietsen staan er nog!

Terug bij de Knipmes gooien we los, varen naar Brou voor een nieuwe gasfles en een kijkje bij onze zieke zwager. Daarna zetten we koers naar Bommenede. Daar staat Milan ons al op te wachten met zijn mooie nieuwe mountainbike, deels gespaard van zijn zelf verdiende vakkenvulcentjes!

Twee nachtjes Bommenede, veel gezelligheid en dan is het tijd om los te gooien. Door een kleine wereld varen we de Grevelingen af,

waar we op de valreep nog getrakteerd worden op een kiekje van de Knipmes: vanaf grote hoogte gemaakt door de sluiswachter, een mooi afscheid…!