Oh, oh, Den Haag…..

Inmiddels al ruim twee maanden in Den Haag/Scheveningen en wat genieten we hier! Niet in de laatste plaats van familie, vrienden en bekenden natuurlijk. Bovendien wandelen we wat af in de omgeving en – dat is het fascinerende van Den Haag – het blijft altijd leuk en boeiend.

De kleinkinderen geven heel veel plezier. Zij komen slapen, we knutselen, we bakken en we trekken erop uit naar speeltuin, bos en de ijspret op de boulevard.

We vieren kerst en bakken oliebollen met elkaar in de loods van Jeroen. Die bollen worden, door vrienden en bekenden, dan vervolgens met een snelheid geproefd waar niet tegenaan te bakken lijkt!

Iets nieuws op internet, een groep met de naam Wandel 1.000 kilometer in 2017 brengt ons op het idee onze gewandelde kilometers nu eens precies bij te houden. Vanaf 1 januari zijn we begonnen en natuurlijk zijn we reuze benieuwd naar de eindstand op 31 december. Vooralsnog zitten we zo rond de 80, nog 920 te gaan dus…

Dorus is helemaal gelukkig op het strand en zwemt zich een slag in de rondte. Het zeewater is goed voor zijn vacht, die ziet er nog steeds pico bello uit, terwijl de scheerbeurt afgelopen zomer in Berlijn toch al een mooi poosje terug is.

Naast alle vreugde en gezelligheid is daar ook het verdriet om het afscheid van ons schoonzusje. Niet onverwacht, maar toch… Zij zal node gemist worden. Zoals altijd zoeken we vertroosting in wandelen en dat helpt. Op een regenachtige dag wandelen door het centrum van Den Haag. Precies in de periode dat de alom bekende Haags/Britse straatmuzikant Chuck Deely kwam te overlijden. Prachtige bloemen markeren zijn vaste stek van de laatste jaren en in de poptempel Het Paard wordt een waardig muzikaal afscheid georganiseerd. Waar een nog-niet-eens-echte stad groot in kan zijn, ik bedoel maar…

 

We wandelen via Plein en Mauritshuis langs de Hofvijver naar het Binnenhof en achterlangs de Ridderzaal – ook voor ons een totaal onbekend stukje –

door de Statenpassage terug naar de chique Passage. Vandaar maken we een rondje naar Paleis Noordeinde en dan via Lange Voorhout en Hotel des Indes naar de gezellige Dennenweg. Via de Koninklijke Schouwburg komen we dan weer terug bij het Centraal Station en het herdenkingsplekje voor Chuck. De tram brengt ons weer naar Scheveningen.

Scheveningen, dat we – wellicht ten overvloede – nog eens extra ontdekken aan de hand van een zojuist aangeschaft boekwerk: Wandelen buiten de binnenstad van Den Haag. Inmiddels zijn we twee wandelingen uit dit boekje verder en kunnen we het met een gerust hart aanbevelen!

De tweede wandeling voert ons op een ijskoude, mistige ochtend langs de noordkant van Scheveningen. Vanaf het Zwarte Pad via de Luchtwachttoren uit de periode van de koude oorlog

geraken we bij de prachtige watertoren, die nog steeds dienst doet. Op het terras van een gesloten etablissement genieten we uit de wind van koffie en een stroopwafeltje, met dank voor het gebruik van de stoelen…

Na het Scheveningse gevangenisgebouw verzeilen we al snel in de grote duinpan Klein Zwitserland. Prachtig gelegen sportvelden en een manege vonden hier een luw onderkomen.

De duinpan kan in zijn geheel rondgelopen worden en is voor ons dé ontdekking van deze prachtige tocht. Daarna volgt al snel het Hubertuspark, waar we de voormalige Tagelenberg – tegenwoordig Hubertusberg – beklimmen. Omdat het winter is kunnen we toch genieten van een mooi uitzicht, terwijl dat in de zomerperiode ten enenmale onmogelijk schijnt te zijn.

Bij het voormalige hoofdgebouw van de KLM, waar nu het Ministerie van Infrastructuur en Milieu gevestigd is, ontmoeten we een oud-werknemer en maken een praatje.

De man is een fervent kanoër en vertelt enthousiast over de tochten die hij gemaakt heeft, waarvan vele ook op bij ons bekend terrein. We kunnen nog wel uren doorbabbelen maar we hebben nog wat kilometertjes te gaan en ook de man moet weer door. Altijd ontzettend leuk zulke ontmoetingen… Via de Scheveningse Bosjes en het fraaie Belgisch Park komen we uiteindelijk weer op de boulevard. Het had verstandiger geweest om vanaf hier de bus terug te nemen maar na een banaantje en een mandarijntje besluiten we ook de laatste kilometers te wandelen.

Voor ons geen enkel probleem maar we hebben even buiten ons Dorussie gerekend. Als je als dapper hondje tenslotte al ruim 13 bent en de winterwandelingetjes zich tot nu toe tot zo’n 7 kilometer beperkten, dan is 17 ineens toch best iets om je hondentandjes op te breken en dat is precies wat er gebeurt: het laatste stukje lopen we langzaam, héél langzaam en eenmaal thuis is onze lieverd echt moe, heel erg moe…

We vertroetelen en verwennen hem vol schuldgevoel, wat een sufferds zijn wij dat we even geen rekening met hem hielden!

De volgende ochtend is de haven dichtgevroren en ons Dorussie – gelukkig – weer helemaal de oude! Vandaag krijgt hij een welverdiende rustdag en vanmiddag wandelen wij zonder hem naar Loosduinen…..

Herfst, warmte en gezelligheid

Delft

Delft, waar wil je mooier zijn dan in de buurt van twee van de drie kleinkinderen? Bezoekjes op de kleuterschool van onze Marnix, die zojuist 4 jaar is geworden en al heel snel helemaal gewend is aan het nieuwe regime.

Het kleuterklasje van Fabian komt in zijn geheel een bezoekje brengen aan boord van de Knipmes, in het kader van de Kinderboekenweek, met als thema Krasse Knarren, of iets dergelijks…

img-20161012-wa0013

Geweldig gezellig allemaal, al hadden we wel eens willen weten wat de meerderheid van de collega-kleuters nou leuker vond: de boot of ons Dorussie!

Verder bezoekjes van geliefde oude en nieuwe vrienden en bekenden, familie en ja ook de Zeeuwse kinderen, inclusief ‘grote’ kleinzoon, komen een kijkje nemen in het Delftse, hartverwarmend allemaal!

Natuurlijk wordt er ook af en toe een Delfts ommetje gemaakt en kunnen we genieten van prachtige stad- en herfstplaatjes. Halloween vieren we, om eerlijk te zijn voor het eerst van ons leven, met kinderen en kleinkinderen en natuurlijk is oma al heel snel omgetoverd tot heks – daar ben je zó klaar mee, tenslotte! We delen de zelfgemaakte spooklollies uit, die we voor de gelegenheid op een pompoen staken en het wordt een heel spannend en gezellig gebeuren, al met al!

Op een mooie zondag wordt, na rijp beraad en met pijn in het hart, het besluit genomen om de volgende ochtend in alle vroegte Delft te verlaten. Het weer en de stroming lijken gunstig, de dagen daarna worden de omstandigheden snel minder volgens de berichten, dus het moet er dan toch maar van komen: de Knipmes wendt de steven richting Scheveningen! De volgende ochtend begint mistig en door een mystieke wereld varen we richting Rotterdam.

p1070107

Een bijzonder, en uiteraard weemoedig afscheid, maar eenmaal bij de Parksluizen klaart het op en varen we, in de schaduw van de Euromast, al snel een heldere Nieuwe Waterweg op.

p1070118

Het is rustig met de (zee)scheepvaart en dat is fijn, want die joekels kunnen golven trekken, daar krijgt een paard de hik van! We genieten van de omgeving en de steeds sterker wordende zilte zeelucht.

Eenmaal de Stena-kade bij Hoek van Holland voorbij, ronden we al snel de pier en zetten koers richting Scheveningen.

Over een strak blauw zeetje dobberen we rustig noordwaarts en al betrekkelijk snel varen we de Scheveningse haven in.

p1070163

Ook hier zijn we weer thuis en dat voelt als rijkdom: zoveel plekjes om je thuis èn welkom te voelen!

20161031_125532

We worden begroet door oude Scheveningse bekenden en de volgende dag ook door zoon Jeroen, die een paar dagen geveld was door de griep. Als vanouds vertrouwd, gaat Fred al snel aan de klus – er is genoeg te doen op en aan de Knipmes ondertussen en reizen we met het openbaar vervoer van hot naar her om links en rechts bezoekjes af te leggen. Er staan er nog heel wat op het program, hopelijk gaat dat de komende weken allemaal goed komen. Aan boord ontvangen we eters, koffiedrinkers en borreltje-pakkers of gewoon zomaar praatjesmakers, we genieten van alles en iedereen.

Met Dorus wandelen we door de duinen naar het strand. Hij zwemt weer als een gek ventje in zee en zijn krulletjes worden mooier en mooier. Om bij duinen en strand te komen moeten we eerst door de bouwput, die het Norfolk-terrein hier in Scheveningen geworden is. Wàt een bouwactiviteiten men hier ontwikkelt, niet te geloven! Ook langs de haven zijn complete appartementencomplexen verrezen; ze doen maar en gaan gewoon door, ook als wij er even niet zijn!

p1070189

Het is ook hier in Scheveningen genieten met een grote G en als we slapen gaan, vegen we met een gul gebaar de grote glimlach van ons gezicht, om hem de volgende ochtend al heel snel weer op ons smurfie te betrappen!!

 

We doen het nog hoor!

Nou nou, da’s wel erg lang geleden maar we kunnen iedereen gerust stellen: we doen het nog! Drukte, verjaardagen, feesten en ook nog een kleine vakantie, de pen ter hand nemen is erbij ingeschoten. Vandaag echter gaan we vrolijk verder waar we gebleven waren. Op een regenachtige zondag volgt een niet onaardige maandag. We fietsen van Breukelen langs de Angstel

Loenersloot

naar Abcoude. Voor we in Abcoude arriveren maken we een wandelrondje door het park van Kasteel Loenersloot.

Kasteel Loenersloot

Langs de Gein fietsen we terug

De Gein

naar Weesp om vandaar langs de Vecht weer in Breukelen te geraken. De dag is dan nog jong dus het lijkt een goed plan om los te gooien en naar Maarssen te dobberen. Een afstandje van niks maar morgenochtend staat een bezoekje aan de SVB in Utrecht gepland. Ook daar wil men regelmatig op de hoogte gehouden worden van onze gezondheidstoestand, dus hoogste tijd om ook daar weer wat handstandjes en opdrukactiviteiten te laten zien! De volgende ochtend pedaleren we dus eerst richting Utrecht Centraal en als men daar tevreden is gesteld verruilen we de fiets voor de wandelschoenen om richting Kasteel de Haar te wandelen. Fred is daar nog nooit geweest, terwijl het in mijn ogen toch een van de mooiste kastelen van Nederland is.

Kasteel De Haar

Ook het dorpje Haarzuilens, dat bij het kasteel hoort, is een bezoekje meer dan waard.

Haarzuilens

Jammer genoeg is er te weinig tijd over om het kasteel ook daadwerkelijk te bezoeken maar dat bewaren we dan maar voor een volgende keer. Van het kasteel wandelen we naar het gezellige Vleuten, waarvandaan de bus ons vervolgens terug in Maarssen brengt. De volgende ochtend vroeg vertrekken we voor het ontzettend leuke tochtje dwars door Utrecht.

De Vecht

Het weer is prachtig dus we genieten (weer) met volle teugen van deze schitterende ervaring.

Eenmaal het Amsterdam-Rijnkanaal overgestoken varen we op de Hollandse IJssel, een prachtig vaarwater. Bij Nieuwegein spotten we de Brave Hendrik en we maken vast om even te groeten en een praatje te maken.

Hollandse IJssel

In Montfoort vinden we een aangenaam plekje voor de nacht.

Montfoort

Voor we de volgende dag vertrekken, maken we nog even een rondje door het mooie Montfoort en een gezellig praatje met een horeca-uitbater. Daarna wenden we de steven richting Gouda, waar we bij de Waaiersluis willen vastmaken.

Hollandse IJssel

We hebben voor morgen een wandeling langs de Gouderakse Tiendweg gepland en vanaf dit plekje lijkt dat het handigst. Voor het zover is, maken we nog voor een paar uurtjes vast in Oudewater, waar we door het prachtige stadje wandelen en proviand inslaan.

De volgende ochtend vroeg gaan we dus vanaf de Waaiersluis op pad en al snel kuieren we over de Tiendweg. Wij kunnen ons de tijd nog herinneren dat het fietspad dat er nu ligt er nog niet was en de Tiendweg gewoon een graspad was.

Gouderakse Tiendweg

Vele malen mooier natuurlijk maar gelukkig is de omgeving wel hetzelfde gebleven. Even voor Gouderak drinken we koffie met zicht op een levend schilderij en na de koffie wandelen we door Gouderak naar het pontje,

dat ons overzet naar Moordrecht. Vandaar houden we de Ringvaart aan onze rechterhand, passeren een nieuw aan te leggen natuurgebied en een nog te realiseren nieuwbouwwijk. Het ontwerp stelt ons voor raadsels: wij vermoeden een gevangenis ofzo maar niks blijkt dus minder waar! We wandelen over de sluis richting Gouda Centrum. Voor die tijd eten we onze boterham in een parkje en maken ondertussen een praatje met een dame met hondje… Het centrum van Gouda is, zoals altijd, leuk, levendig en zeer de moeite waard,

Gouda

dus helemaal voldaan stappen we bij de Waaiersluis weer op de Knipmes. De Waaiersluis wordt trouwens zo genoemd door de vorm van de dubbele sluisdeuren. Door die vorm is het mogelijk om de sluis ook tegen hoogwater in te openen. Het complex werd al in 1860 voor de scheepvaart opengesteld en is in 1984 gerenoveerd.

Gouda, Waaiersluis

De volgende ochtend gooien we los en varen door diezelfde Waaiersluis om onze tocht richting Delft te vervolgen. Via de hefbruggen van Waddinxveen, Boskoop en Alphen

p1060932

varen we al snel door Alphen richting Leiden en vandaar is het dan eigenlijk nog maar een wippie naar Leidschendam. Hier maken we vast en spreken met Marjon af dat zij morgenochtend samen met de mannetjes op de koffie komt,

p1060934

waarna wij dan met de kleine heren naar Voorburg varen, waar zij hen dan weer oppikt, zodat ze mee kunnen om hun papa op te halen, die vandaag terug komt uit New York. Zo gezegd, zo gedaan: het wordt een gezellig tochtje, dat nog verhoogd wordt door de totaal onverwachte ontmoeting met Toti en Elbard, die bij het sluisje van Leidschendam aan de welverdiende koffie zitten! We blijven een nachtje in Voorburg en worden verrast door de Barracuda van Peter en Anita. Zij varen richting Leidschendam maar tijdens het langs varen kunnen we nog snel een praatje maken en leren dat zij over een dag of wat ook naar Delft komen, dus we gaan elkaar vast en zeker nog zien daar.

Voorburg

Maandagochtend doen we heel relax, maken een wandeling met Dorus door een aantal van de prachtige Voorburgse parken en gooien daarna los om richting Delft te varen. Heerlijk een poosje bij kinderen en kleinkinderen in de buurt, daar kijken we echt naar uit!!

Flevoland, feest, de Vecht en (bijna) op de bon….

In Lelystad hebben we heerlijke dagen en krijgen bovendien bezoek van de lieve bemanning van de Roger.

p1060539

Er is heel wat bij te kletsen en ze blijven gezellig mee eten. De volgende dag varen we de Flevopolder in de lengte door, genieten van bijzondere architectuur,

Almere

tanken onderweg vers drinkwater en meren uiteindelijk af bij de Noorderplassen. De volgende dag wandelen we door Almere Stad, langs plassen en door parken.

Almere

Zelfs stukjes wildernis worden niet geschuwd. We ontmoeten een bijzondere vrouw die ons haar roerige levensverhaal vertelt. Mooi, die onverwachte pareltjes van ontmoetingen…. We trekken verder richting Almere Hout. Er moet feest gevierd, boodschappen gedaan, taart besteld, voedsel bereid. Op een mooie zondag worden met behulp van 3 superlieve kleinzoons de 70 kaarsjes in één keer uitgeblazen

p1060572

en hebben we een heerlijke dag met elkaar. Op de Vader Knipmes maar ook bij de Stichting AAP, stadslandgoed De Kemphaan en zelfs in de Jungle! Het avontuur wordt afgesloten met een pannenkoek voor de ontdekkingsmannen en drinken met hapjes voor de groten. Terug op de Knipmes wordt het feest nog even voortgezet

p1060577

maar dan is het toch al snel tijd voor iedereen om huiswaarts te keren, morgen immers weer gewoon maandag! Onze maandag begint prachtig met mistflarden, die een mooie dag beloven.

Almere

Tijd om de Flevopolder te verlaten en koers te zetten naar Muiden, het Muiderslot en de Vecht. Het Markermeer oversteken is een fluitje van een cent en al snel varen we langs het Muiderslot de Vecht op.

Muiderslot

In Weesp vinden we het weer heel erg mooi geweest en maken vast in het centrum van dit lieflijke stadje. Dinsdag is marktdag in Weesp, dat komt mooi uit, kunnen we voor de rest van de week verse voorraad inslaan. Woensdag wandelen we langs de Vecht naar Hinderdam.

Hinderdam

Zo’n 4.000 jaar geleden is de Vecht ontstaan als een zijstroom van de Rijn, die toen nog naar Katwijk stroomde. Ter hoogte van waar nu Utrecht is, boog de Vecht in noordelijke richting af om tenslotte uit te monden in een uitgestrekt moerasgebied, het Almere. Rond 1100 zijn grote delen van dit moerasgebied weggeslagen en ontstond de Zuiderzee. Noordenwind kon het water in deze binnenzee hoog opstuwen, waardoor dit, via de rivieren, diep het binnenland kon binnendringen. Tijdens de Allerheiligenvloed van 1170 kwam het water zelfs tot aan de muren van Utrecht en volgens bronnen uit die tijd ving men toen in Utrecht zelfs zeevissen! Om dit geweld te beteugelen werden dammen in de Vecht aangelegd, oa bij Nigtevecht. Voor de scheepvaart niet altijd even handig, vandaar de naam Hinderdam. Wij hebben d’r geen hinder van, uitsluitend dank. We drinken daar koffie op een bank…

p1060639

Via een prachtig pad door de polder kuieren we terug naar Weesp. Woensdag verlaten we Weesp en even voorbij Nigtevecht kijken we verwonderd naar twee mensen die al zwemmend driftig naar ons zwaaien. Nou is het wel heel moeilijk om mensen te herkennen, die alleen met een nat hoofd boven water uitsteken maar de manier waarop zij zwaaien, maakt duidelijk dat wij ze toch echt moeten kennen. Als we ietsje verder kijken zien we een bekende boot en dan wordt één en ander al snel duidelijk.

p1060661

Het eind van het liedje is dat we binnen de kortste keren langszij liggen en onder het genot van een bakkie en een stroopwafel herinneringen ophalen en ervaringen uitwisselen! Geweldig leuk en gezellig om deze lieve mensen zo onverwacht weer te ontmoeten.

De Vecht

Voor de nacht vinden we een mooi plekje aan een steiger bij Overmeer. De volgende dag wandelen we (weer) langs de Vecht en over prachtige graskades door de Ankeveense Plassen.

Ankeveense Plassen

Sweet memories, dit is niet de eerste keer dat we hier wandelen en hopelijk ook niet de laatste. Het is hier zó prachtig mooi. Als we terug zijn op de Vader Knipmes begint het te regenen om voorlopig niet meer op te houden – wat een goudfazanten benne wij toch!

De Vecht

Vrijdag varen we naar Breukelen, voor de markt en de wekelijkse boodschappen. Zaterdag gaan de wandelschoenen weer aan en wandelen we over landgoed Gunterstein naar de Scheendijk, een grasdijk tussen de weilanden.

Scheendijk

Prachtig mooi maar aan het eind worden we verrast door de boswachter, die ons zowaar wil bekeuren! Blijkt dat we hier niet met Dorus hadden mogen wandelen! Gelukkig was hij aan de riem en waren er geen schapen op de dijk aan het grazen maar desalniettemin….. We leggen de beste man uit dat we altijd wandelingen uitkiezen, waar honden toegelaten zijn, ook in dit geval. Helaas pindakaas dus, hier op het dijkje dus even niet! We praten wat, tonen begrip en aan het eind van het verhaal loopt het allemaal met een sisser af, met dien verstande dat we wel een vermelding krijgen in een of ander strafregister. Voortaan op onze tellen passen dus maar….

De Vecht

Nog vol verwondering wandelen we even later langs de Vecht naar Nieuwersluis,

Nieuwersluis

steken de Vecht over en bereiken over een volgende grasdijk (honden toegestaan!!) de Angstel en even later het Amsterdam Rijnkanaal. Via het prachtige natuurgebied Over Holland wandelen we weer terug naar Breukelen. Ook dan worden we beloond met regenbuien als we weer veilig en wel aan boord zijn. Vandaag geen regenbuien maar gewoon (bijna) heel de dag regen; een mooie gelegenheid om weer eens een stukkie te wrochten!